การหวนคืนสู่ยุค 70 ของเศรษฐีนีผู้มั่งคั่งร่ำรวย - บทที่ 235 นินทา

ซ่างสยงเยี่ยคาดไม่ถึงจริง ๆ ว่าคนฉลาดอย่างเขาจะติดกับดัก
ง่าย ๆ แบบนี้
เขาคิดว่าชาวบ้านในหมู่บ้านเถาฮวานั้นเรียบง่ายและเป็นกันเอง
มาก พวกเขาย่อมไม่มีทางโกหก เพราะอย่างนั้นตอนที่มีคนมาบอก
ว่าเฮ่อหลานกำลังรอเขาอยู่ที่นี่ เขาจึงรีบมาทันที แต่หลังจากที่มาถึง
เขาจึงรู้ตัวว่าถูกหลอก
“บ้าจริง ผมต้องหาตัวคนทำเรื่องนี้ให้ได้ ผมไม่ปล่อยมันไปแน่”
เฮ่อหลานได้ยินอย่างนั้นก็พูดขึ้นว่า “ใช่ค่ะ เราจะไม่ปล่อยพวก
เขาไปแน่ โชคดีที่วันนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่อย่างนั้น ฉันไม่อยากจะ
คิดเลยว่ามันจะเป็นยังไงบ้าง”
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เฮ่อหลานรู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย
เป็นเพราะตอนนั้นเธอเห็นท่อนไม้อยู่ใกล้ ๆ เธอจึงหยิบมันพร้อม
กับฟาดซ่างสยงเยี่ยอย่างแรงจนหมดสติ
ทว่าสุดท้ายแล้วเธอก็เป็นเพียงผู้หญิง หากสู้กันจริง ๆ คงไม่
สามารถสู้แรงซ่างสยงเยี่ยได้แน่
เมื่อสัมผัสได้ถึงความไม่สบายใจของเฮ่อหลาน จิงเจ้อหรงจับมือ
เธอไว้พร้อมกับพูดว่า “อาหลาน ผมจะสืบเรื่องนี้ให้ถึงที่สุด เราต้อง
หาให้พบว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้”

ตอนนี้ถังซวงหันมองเฮ่อหลานแล้วถามว่า “แม่คะ ใครบอกให้แม่
ไปที่นั่น?”
หลังได้ยินอย่างนั้น เฮ่อหลานรีบพูดว่า “จางหยานอันน่ะ แม่ไปที่
นั่นกับหมิงซวี่”
ซ่างหมิงซวี่พูดขึ้นอย่างรวดเร็ว “ตอนแรกผมคิดว่าจะไปหาลุง
แต่หายังไงก็ไม่เจอ จนสุดท้ายจางหยานอันเป็นคนบอกว่าลุงอยู่ที่
โรงงานเย็บปัก แล้วก็บอกผมว่าลุงต้องการคุยกับคุณเฮ่อ หล่อนยัง
บอกผมอีกว่าให้กลับมาที่บ้านเพื่อเรียกคุณเฮ่อไปหาลุง”
เมื่อได้ยินอย่างนั้นแล้ว ถังซวงขมวดคิ้ว
“จางหยานอัน? ลูกสาวของคงมานจู”
เฮ่อหลานพยักหน้าก่อนจะตอบว่า “ใช่ เธอเป็นลูกสาวของคง
มานจู แม่ไม่คิดเลยว่าสองแม่ลูกนั่นจะเลวร้ายได้ขนาดนี้ จางหยาน
อันเป็นคนแบบนี้ได้ยังไงกัน”
“แม่คะ เราไปหาพวกนั้นกันเถอะค่ะ”
เฮ่อหลานพยักหน้าอย่างรีบร้อนก่อนจะตอบว่า “ใช่ เราต้องไป
หาจางหยานอันก่อน เธอจะต้องรู้เรื่องแน่”
ซ่างหมิงซวี่ยืนขึ้นแล้วพูดว่า “ผมจะไปด้วย อย่างที่คิดเลย
ผู้หญิงคนนั้นมีพิรุธตั้งแต่ต้น ถ้าผมรู้ว่าเธอวางแผนชั่ว ๆ แบบนี้ ผม
น่าจะจัดการกับเธอซะตั้งแต่ตอนนั้น”

เวลานี้โม่เจ๋อหยวนได้ยินเสียงดัง เขาเลยเดินเข้ามา และต้อง
ตกใจเมื่อพบท่าทีของทุกคนที่ผิดแปลกไป
ทว่าหลังจากทราบรายละเอียดแล้ว ใบหน้าของเขายิ่งมืดมน
“ฉันรู้จักบ้านของตระกูลจาง เดี๋ยวฉันจะไปพาเขามา”
หลังได้ยินอย่างนั้นแล้ว ซ่างหมิงซวี่นึกขึ้นได้ว่าเขาเองก็ไม่รู้ว่า
จางหยานอันอยู่ที่ไหน แต่ถ้าโม่เจ๋อหยวนรู้แล้ว มันก็ไม่ยากอะไร “งั้น
เรารีบไปที่นั่นกันเถอะ”
โม่เจ๋อหยวนเดินนำโดยไม่พูดอะไร
ส่วนถังซวงยืนขึ้นและคิดจะไปด้วย
ทว่าซ่างหมิงซวี่รีบโบกมือแล้วพูดว่า “คุณถัง คุณควรจะอยู่ที่นี่
ดูแลลุงของผมก่อน เราสองคนเป็นผู้ชาย แค่ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ นั่นพวก
เราสามารถจัดการได้อยู่แล้ว”
ถังซวงกลัวจริง ๆ ว่าพวกเขาจะไม่สามารถจัดการกับจางหยาน
อันได้ เพราะนี่คือหมู่บ้านเถาฮวา พวกชาวบ้านค่อนข้างสามัคคีกัน
มาก
ดังนั้นเธอจึงกังวลว่าทั้งสองจะไม่สามารถพาตัวหล่อนมาได้
เวลานี้หลี่จงอี้ยืนขึ้นแล้วพูดว่า “เดี๋ยวฉันจะไปด้วย แล้วต้องบอก
เรื่องนี้กับผู้ใหญ่บ้านหลิวด้วย ให้เขามาจัดการเรื่องนี้ ส่วนพวกเธอมี
หน้าที่พาจางหยานอันมาที่นี่”
“งั้นไปกันเถอะครับ”

โม่เจ๋อหยวนเดินนำหลี่จงอี้และซ่างหมิงซวี่ออกไป ทว่าก่อนที่ทั้ง
สามจะไปถึงบ้านของหลิวเหลียงไค พวกเขาได้ยินเสียงซุบซิบ
บางอย่าง
“ชายหนุ่มคนนั้นคือหลานชายของคุณชายซ่างงั้นหรือ หล่อ
มากเลยนะ ลุงของเขาก็หล่อด้วยเหมือนกัน ตอนเขายืนข้างอา
หลานน่ะเหมาะสมกันอย่างกับอะไร”
“ใช่ เธอก็รู้ ฉันเคยมองใครที่ไหนกัน แต่ตอนนี้ฉันคิดว่าอา
หลานกับคุณชายซ่างเหมาะสมกันมากเลยนะ”
“นี่… ฉันไม่คิดเลยว่าอาหลานที่ทำตัวไร้เดียงสาและสูงส่งมากคน
นั้นจะทำตัวแบบนี้ คงรอไม่ไหวแล้วละมั้ง”
อีกคนพูดออกมาอย่างไม่ลังเล “แต่… อาหลานก็มีคนรักอยู่แล้ว
นี่ ทำไมหล่อนยังไปยุ่งกับคุณชายซ่างอีกล่ะ? อย่างนี้ก็ไม่ดีเลยนะ”
“อ่า… เธอนี่หัวโบราณจริง ๆ ตอนนี้อาหลานยังไม่ได้แต่งงานกับ
คู่นอนของตัวเองด้วยซ ้า เป็นเรื่องปกติที่หล่อนจะหาคู่นอนใหม่ได้”
ผู้หญิงคนนั้นเม้มปากก่อนจะพูดว่า “แต่ฉันว่าคนรักของอา
หลานก็หล่อไม่เบานะ อีกทั้งอายุยังน้อยกว่าด้วย แถมเขาก็ดีกับอา
หลานมาก”
“แต่… คนคนนั้นอาจจะไม่ได้ร ่ารวยเท่ากับคุณชายซ่างหรือ
เปล่า?”

ผู้หญิงหลายคนจับกลุ่มกันซุบซิบนินทา พวกเธอคิดว่าตนเอง
พูดเบาแล้ว แต่ความจริงหลี่จงอี้ โม่เจ๋อหยวน และซ่างหมิงซวี่ได้ยิน
ทั้งหมด
ตอนนี้ใบหน้าของโม่เจ๋อหยวนเผยความโกรธออกมาจนแทบจะ
ทนไม่ไหว เขาหันมองคนเหล่านั้นแล้วพูดว่า “พวกคุณพูดเรื่องบ้า
อะไรกัน? ป้าหลานกับคุณชายซ่างไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันสักนิด และ
มันไม่ใช่สิ่งที่พวกคุณจะสามารถใส่ร้ายเธอได้”
เมื่อคนเหล่านั้นได้ยินคำพูดของโม่เจ๋อหยวน ทั้งหมดก็กระอัก
กระอ่วน แต่ไม่ช้าพวกเขาก็รู้สึกตัวแล้วพูดด้วยความไม่พอใจออกไป
“อาหลานกับคุณชายซ่างนอนด้วยกันแล้วจะไม่เกี่ยวข้องกันได้
ยังไง ไม่ต้องมาปิดบังเราหรอก”
“หยุดพล่ามไร้สาระได้แล้ว ป้าหลานกับลุงจิงยังคบกันอยู่ อย่ามา
ปล่อยข่าวลือมั่ว ๆ แบบนี้”
“พวกเราไม่ได้ปล่อยข่าวลือ ตอนนี้ทุกคนในหมู่บ้านรู้เรื่องของ
อาหลานกับคุณชายซ่างกันหมดแล้ว”
ซ่างหมิงซวี่ขมวดคิ้วพร้อมกับพูดว่า “คุณเฮ่อกับลุงของผมไม่ได้
มีอะไรกัน พวกคุณไม่รู้หรือว่าผมเป็นหลานชายของเขา? แล้วนี่พวก
คุณไม่มีการมีงานทำกันหรือไง ถึงเอาแต่สุมหัวนินทาคนอื่นอย่างนี้”
“นี่… ไอ้หนุ่ม ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะ ถึงจะเป็นหลานชายแต่เธอคง
ไม่ได้รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับลุงของตัวเองหรอกมั้ง เราเพิ่งได้ยินมาว่าอา

หลานเข้าไปในห้องกับคุณชายซ่าง ด้านหลังของโรงงานเย็บปัก
ด้วยกัน คงเรียบร้อยกันแล้วแหละ อย่ามาถือสาพวกเราเลย รีบ
กลับไปถามไถ่ญาติของตัวเองจะดีกว่า”
หลังได้ยินอย่างนั้นแล้ว ใบหน้าของโม่เจ๋อหยวนยิ่งเย็นชา
เมื่อนึกย้อนเหตุการณ์ทั้งหมด เขาจึงทราบทันทีว่านี่เป็นกล
อุบายของใครบางคน
“คนที่อยู่เบื้องหลังของเรื่องนี้มันจงใจให้คุณชายซ่างกับป้าหลาน
ต้องลงเอยกันจริง ๆ งั้นหรือ… นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน”
ใบหน้าของหลี่จงอี้บิดเบี้ยวด้วยเช่นกัน ชายชราอายุมากกว่า
และคำพูดของเขาย่อมรุนแรงกว่าชายหนุ่มทั้งสอง เวลานี้เขาพูด
ออกไปตามตรง
“ถ้าไม่มีหลักฐาน ก็หยุดพูดพล่าม พวกเราทุกคนอยู่กับอาหลาน
และคุณซ่างตลอด แล้วเราจะไม่รู้เรื่องของพวกเขาได้ยังไง? นี่ยังไม่
นับรวมกับคนรักของอาหลานที่มาหาเธอบ่อยครั้ง เขากับอาหลานยัง
คบหากันและมีสัมพันธ์ที่ดีอยู่ หยุดพล่ามไร้สาระได้แล้ว ส่วนเรื่อง
ทั้งหมดที่พวกเธอได้ยินน่ะไปฟังจากใครมา?”
“เรื่องนั้น…”
ทั้งหมดมองหน้ากัน พวกเธอยังไม่รู้เลยว่าใครเป็นต้นตอของ
เรื่องราวทั้งหมดนี้