การหวนคืนสู่ยุค 70 ของเศรษฐีนีผู้มั่งคั่งร่ำรวย - บทที่ 614 ท ำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ให้ส ำเร็จ (1)

หลังจำกนั้น ถังซวงก็บอกเรื่องนี้กับหัวเฟยเฟิ่ง
หัวเฟยเฟิ่งไม่มีทำงแคลงใจในค ำพูดของถังซวง อีกทั้งสีหน้ำของ
เธอดูบิดเบี้ยวเป็นอย่ำงมำก
“ดูเหมือนว่ำหัวเฟยหลงจะยังทะเยอทะยำนไม่เลิก เขำไม่ยอมสละ
ต ำแหน่งผู้น ำตระกูล จึงต้องคิดหำวิธีก ำจัดพวกเรำสินะ”
“เรื่องอื่น ๆ หนูไม่มีอะไรให้กังวลใจ หนูกังวลก็แต่ทำงฝั่งคุณทวด
ค่ะ ขณะเดียวกันก็เป็นห่วงทำงด้ำนตระกูลหัวด้วย อีกอย่ำงก็ยังมีคน
อยู่มำกที่สนับสนุนหัวเฟยหลง”
เมื่อได้ยินดังนี้หัวเฟยเฟิ่งจึงรีบกล่ำวทันที “วำงใจเถอะซวงเอ๋อร์
ตระกูลหัวทำงนี้ยำยจะดูแลอยู่ตลอด ส่วนทำงด้ำนของคุณทวดนั้น
ยำยจะค่อย ๆ เล่ำให้เขำฟัง”
“คุณยำย อย่ำเพิ่งพูดกับทำงฝั่งคุณทวดเลยดีกว่ำค่ะ กลัวว่ำจะ
เป็นกำรแหวกหญ้ำให้งูตื่นเสียเปล่ำ ๆ”
หัวเฟยเฟิ่งอยำกที่จะพูดกับคุณพ่อของเธอสักหน่อย ทว่ำเธอก็
คิดขึ้นมำได้ว่ำไม่มีอะไรพูดอยู่ดี เพรำะเธอเองก็กลัวว่ำจะแหวกหญ้ำงู
ตื่น “อืม ยำยเข้ำใจแล้ว”
ถังสือจัดกำรทุกอย่ำงอย่ำงรวดเร็ว เขำพำคนจำกตระกูลถังมำ
จ ำนวนไม่น้อย พร้อมกับน ำของที่ถังซวงต้องกำรมำด้วย

หัวเฟยหลงมองไปที่หัวโย่วเฉิงแล้วเอ่ยถำม “ยำนี้จะไม่มีปัญหำ
เรื่องอื่นตำมมำอีกแน่นะ?”
เมื่อได้ยินหัวเฟยหลงกล่ำว หัวโย่วเฉิงก็เหลือบมอง เขำหัวเรำะ
เยำะพลำงกล่ำวว่ำ “เฟยหลง ในเมื่อเรำตัดสินใจที่จะท ำกำรใหญ่
ขนำดนี้แล้ว นำยจะยังสนใจไปท ำไม”
หัวเฟยหลงจ้องมองหัวโย่วเฉิงอยู่อย่ำงนั้นโดยไม่พูดอะไร
หัวโย่วเฉิงเห็นเช่นนั้นก็อดไม่ได้ที่จะส่ำยหัว จำกนั้นก็กล่ำว
ยืนยัน “ไม่ต้องเป็นห่วง แค่ให้ยำนี่ออกฤทธิ์ก็พอ มันไม่มีผลข้ำงเคียง
ใด ๆ เพรำะฉะนั้นแกก็ใช้มันได้อย่ำงสบำยใจ”
เมื่อกล่ำวจบ เขำก็พูดขึ้นมำอีกว่ำ “หลังจำกที่ถังซวงและถังเซวี่
ยถูกจับมำแล้ว แกก็อย่ำได้ใจอ่อนกับผู้หญิงเด็ดขำด”
“ไม่มีทำงแน่นอน”
ในดวงตำของหัวเฟยหลงมุ่งมั่น เขำทบทวนตำมแผนกำรทั้งหมด
อีกครั้ง แต่ไม่นำนก็พบว่ำตนได้ลืมอะไรบำงอย่ำงไป
“พี่ใหญ่ พวกเรำลืมอะไรไปหรือเปล่ำ”
“อะไร?”
แววตำหวำดกลัวของหัวเฟยหลงฉำยขึ้น “ถังซวงในตอนนี้คือ
ผู้น ำตระกูลถัง ผมได้ยินมำว่ำฝีมือกำรท ำยำของเธอนั้นยอดเยี่ยม
มำก เธอจะไม่รู้หรือว่ำเป็นยำนั่น?”

หัวโย่วเฉิงได้ยินกลับหัวเรำะเสียงดังออกมำ
“วำงใจเถอะเฟยหลง ถังซวงไม่มีทำงรู้แน่นอน เพรำะยำชนิดนี้ไร้
กลิ่นไร้สี ต่อให้เป็นหมอที่เก่งกำจก็ไม่มีทำงรู้หรอก”
เมื่อได้ยินดังนี้หัวเฟยหลงก็โล่งใจ “ถ้ำอย่ำงนั้นก็ดีเลย แต่ว่ำ
ยังไงพวกเรำก็ยังต้องวำงแผนเพิ่ม จะได้ไม่ตกม้ำตำยทีหลัง”
แววตำแห่งควำมมำดมั่นฉำยบนดวงตำของหัวโย่วเฉิง
“วำงใจได้เฟยหลง ฉันได้เตรียมพร้อมไว้หมดทุกด้ำนแล้ว ครั้งนี้
บ้ำนรองของพวกเรำจะต้องแย่งสิทธิ์กำรเป็นผู้น ำตระกูลหัวมำครองไว้
ได้อย่ำงแน่นอน”
สองพี่น้องมองหน้ำกันด้วยแววตำเป็นประกำย
ในขณะที่หัวเฟยหลงและหัวโย่วเฉิงวำงแผนกำรกันอยู่นั้น
ทำงด้ำนถังซวงก็มีควำมคืบหน้ำ
เมื่อหัวเฟยเฟิ่งมองดูข้อมูลในมือ เส้นเลือดบนหน้ำผำกของเธอก็
เต้นตุบ ๆ “หัวเฟยหลงจะท ำเกินไปแล้ว แค่เพรำะไม่สำมำรถขึ้นเป็น
ผู้น ำตระกูลได้ เขำถึงขั้นจะท ำร้ำยคนมำกมำยขนำดนั้นเลยหรือ”
แต่สีหน้ำถังซวงกลับแน่นิ่ง
“คุณยำย บำงคนเพื่อบรรลุเป้ำหมำยของตัวเอง ก็ไม่สนใจควำม
เป็นควำมตำยของคนอื่นหรอกค่ะ เพรำะฉะนั้นโกรธไปก็ไม่มี

ประโยชน์อะไร พวกเรำก็แค่ต้องลงมือก่อนและก ำจัดพวกมันก่อนที่
พวกของหัวเฟยหลงจะลงมือ”
หัวเฟยเฟิ่งได้ยินก็กล่ำวพลำงพยักหน้ำ “อืม รออีกสักพักยำยจะ
ไปจัดกำร”
เมื่อกล่ำวจบ หัวเฟยเฟิ่งอดไม่ได้ที่จะมองถังซวงแล้วเอ่ยถำม
“ซวงเอ๋อร์ มำถึงขนำดนี้แล้ว จะไม่บอกคุณทวดของหลำนสักหน่อย
หรือ? ให้ท่ำนได้เตรียมใจเอำไว้บ้ำง”
ถังซวงอดไม่ได้ที่จะกล่ำว “แล้วถ้ำคุณทวดไม่เชื่อว่ำหัวเฟยหลง
จะกล้ำท ำแบบนี้ แล้วเข้ำไปเผชิญหน้ำกับเขำโดยตรงล่ะคะ?”
หัวเฟยเฟิ่ง “…”
เมื่อนึงถึงนิสัยของพ่อ และนึกถึงควำมผูกพันระหว่ำงพ่อลูกของ
คุณพ่อกับหัวเฟยหลงที่ยำวนำนขนำดนั้น สุดท้ำยหัวเฟยเฟิ่งก็ไม่ได้
พูดอะไรมำก เธอท ำเพียงพยักหน้ำและกล่ำวว่ำ “เอำละ ยำยรู้แล้ว งั้น
ก็ให้คุณทวดมำเห็นด้วยตำของตัวเอง เขำถึงจะเชื่อ”
ถังซวงเองก็คิดแบบนี้เช่นกัน
หลำยคนมักจะไม่เชื่อจนกว่ำจะได้เห็นด้วยตำตนเอง มีแค่ควำม
จริงที่เห็นด้วยตำถึงจะยอมตำสว่ำง
หลังจำกที่หัวเฟยเฟิ่งจำกไปแล้ว โม่เจ๋อหยวน เฟิงเยี่ยหำน และ
ถังเซวี่ยก็กลับมำ

ถังเซวี่ยเอ่ยถำมถังซวงด้วยสำยตำเป็นกังวล “พี่คะ อยำกจะให้
พวกเรำช่วยอะไรไหม?”
เฟิงเยี่ยหำนที่อยู่ข้ำง ๆ ก็กล่ำวว่ำ “ใช่ มีเรื่องอะไรก็บอกพวกเรำ
ได้นะครับ พวกเรำจะพยำยำมท ำให้ได้”
เมื่อได้ยินค ำกล่ำวของทั้งสอง ถังซวงก็กล่ำวด้วยรอยยิ้ม “ไม่ต้อง
เป็นห่วง ฉันกับคุณยำยจัดกำรกันไปเยอะแล้วละ อีกอย่ำงถังสือก็พำ
ก ำลังคนมำไม่น้อย แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว”
โม่เจ๋อหยวนรู้แผนกำรคร่ำว ๆ ของถังซวง จึงรู้ว่ำเธอนั้นได้
วำงแผนมำอย่ำงรอบคอบ “ซวงเอ๋อร์ แล้วพวกเธอคิดไว้ว่ำจะลงมือ
เมื่อไหร่?”
เมื่อถังซวงได้ยิน ก็ตอบเขำด้วยแววตำแหลมคม
“พรุ่งนี้เย็น”
เมื่อพบว่ำถังซวงได้จัดกำรเรื่องเวลำไว้เรียบร้อยแล้ว ถังเซวี่ยก็
ไม่ถำมอะไรเธออีก แต่ขณะนี้เอง เธอมองไปที่ถังซวงรำวกับรู้สึกถึง
อะไรบำงอย่ำง “พี่ ฉันว่ำพวกพี่เลือกเป็นพรุ่งนี้เช้ำจะดีกว่ำค่ะ”

บทที่ 614 ท ำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ให้ส ำเร็จ (2)
เมื่อได้ยินอย่ำงนั้น ถังซวงมองถังเซวี่ยด้วยควำมประหลำดใจ
แล้วเอ่ยถำมว่ำ “เสี่ยวเซวี่ย เธอคิดว่ำพรุ่งนี้เช้ำจะดีกว่ำหรือ?”
“ก็แค่เมื่อครู่ จู่ ๆ ควำมคิดนี้ก็แวบขึ้นมำน่ะ เพรำะฉะนั้นพวกเรำ
เลือกเป็นตอนเช้ำของวันพรุ่งนี้เถอะค่ะ”
ในตอนนี้ถังเซวี่ยเข้ำใจในควำมสำมำรถของตัวเองอย่ำงแน่ชัด
แล้ว ควำมสำมำรถของเธอนี้เหมือนกับสัมผัสที่หกของผู้หญิงมำก
เพียงแต่สัมผัสที่หกของเธอนั้นแม่นย ำกว่ำคนทั่วไป
ถังซวงได้ยินถังเซวี่ยกล่ำว จึงกล่ำวพลำงพยักหน้ำ “อืม พี่เข้ำใจ
แล้ว เอำเป็นว่ำพรุ่งนี้เช้ำ แต่ว่ำเรำก็ต้องเปลี่ยนแผนกำรสักหน่อย
แล้วละ”
เพรำะว่ำแผนกำรมีกำรเปลี่ยนแปลง ถังซวงจึงหำรือกับหัวเฟย
เฟิ่งอีกรอบ
ในครั้งนี้โชคดีที่หัวเฟยเฟิ่งมีควำมคุ้นเคยกับตระกูลหัว พวกเขำ
จึงสำมำรถจัดเตรียมวำงแผนได้อย่ำงดี
“ซวงเอ๋อร์ไม่ต้องเป็นห่วง พรุ่งนี้เช้ำตรู่พวกเรำจะลงมือ”
จริง ๆ แผนของพวกเขำไม่มีอะไรซับซ้อนเลย ขอแค่ควบคุมตัว
หัวเฟยหลงเอำไว้เท่ำนั้นก็พอแล้ว ถ้ำจับโจรก็ต้องจับหัวโจกให้ได้

ขอแค่ควบคุมตัวหัวเฟยหลงเอำไว้ได้ ต่อให้เขำจะมีแผนมำกแค่ไหน
ก็ไร้ประโยชน์
ขณะนี้เอง ถังซวงก็หยิบขวดกระเบื้องเซรำมิกขวดหนึ่งยื่นให้
หัวเฟยเฟิ่ง และกล่ำวว่ำ “คุณยำย คุณยำยพกอันนี้ไปด้วย มันมี
ประโยชน์มำก แค่โปรยใส่เพียงเล็กน้อย คนคนนั้นก็จะไร้เรี่ยวแรง
ในทันที”
หัวเฟยเฟิ่งไม่เกรงใจ รับขวดแก้วเซรำมิกในมือของถังซวงเอำไว้
ทันที กล่ำวพลำงพยักหน้ำ “อืม ยำยเข้ำใจแล้ว เมื่อถึงเวลำคับขัน
ยำยจะใช้มัน”
ถังซวงหยิบขวดแก้วเซรำมิกอีกขวดยื่นให้ และกล่ำวว่ำ “คุณ
ยำย หลังจำกยำยทำนยำนี่แล้วก็จะไม่โดนพิษไปด้วย” เมื่อกล่ำวจบ
ถังซวงรู้สึกเหมือนกับว่ำเมื่อก่อนควำมคิดของเธอถูกปิดกั้นเอำไว้ ใน
เมื่อมียำอยู่ พวกเธอก็น ำยำไปใช้ทอนปัญหำ แถมทุ่นแรงได้อีกด้วย
ควำมคิดนี้ผุดขึ้นมำเช่นเดียวกับหัวโย่วเฉิง
แต่หลังจำกที่หัวเฟยเฟิ่งรู้วิธีกำรของถังซวงแล้ว ก็เอ่ยถำมขึ้นมำ
อีกว่ำ “ยำพวกนี้มียำถอนพิษหรือเปล่ำ?”
ถังซวงพยักหน้ำพลำงกล่ำวโดยทันที “คุณยำยไม่ต้องห่วง
ทั้งหมดมียำถอนพิษค่ะ แล้วก็ยำพวกนี้ไม่เป็นอันตรำยถึงชีวิต แต่จะ
ท ำให้คนที่โดนไม่สำมำรถขยับตัวเพียงช่วงระยะเวลำสั้น ๆ เท่ำนั้น”
“ถ้ำงั้นก็ดีเลย”

หลังจำกที่เธอรู้ว่ำมันไม่มีผลกระทบอะไรนัก หัวเฟยเฟิ่งรู้สึกว่ำ
กำรใช้ยำนั้นค่อนข้ำงสะดวกมำก “อืม ยำยเข้ำใจแล้ว ยำยจะระวัง
เป็นพิเศษ จะคอยดูไม่ให้กระทบไปถึงพ่อและแม่ของหลำน”
ถังซวงได้ยินก็พยักหน้ำและกล่ำวว่ำ “คุณยำยไม่ต้องห่วง หนูส่ง
คนไปดูแลทำงพวกเขำแล้ว พวกเขำจะไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ”
“ถ้ำงั้นก็ดีเลย”
เมื่อเช้ำวันรุ่งขึ้นมำถึง ยำมเช้ำอันเงียบสงบถูกเสียงร้องตะโกน
ท ำลำยลง และสิ่งที่ตำมมำก็คือเสียงทะเลำะและเสียงกำรต่อสู้ที่ดุเดือด
ถังซวงอยู่ท่ำมกลำงควำมวุ่นวำย มองพวกของหัวเฟยหลงและหัวโย่
วเฉิงอย่ำงเย็นชำ จำกนั้นพุ่งตัวไปข้ำงหน้ำในทันที
“ถังซวง นี่พวกเธอเตรียมกำรป้องกันไว้แล้วสินะ”
สำยตำหวำดกลัวของหัวเฟยหลงมองดูถังซวงลงมืออย่ำงไร้
ควำมปรำนี
ได้ยินหัวเฟยหลงกล่ำว ถังซวงกลับค่อย ๆ ยั้งมือ มองด้วยรอยยิ้ม
พลำงกล่ำวว่ำ “ก็ต้องเตรียมกำรป้องกันไว้สิคะ ไม่เช่นนั้นจะให้พวก
คุณลงมือก่อนหรือไง”
“นังเด็กไร้ยำงอำย ที่แท้ก็ระวังตัวอยู่ตลอดนี่เอง”
ในที่สุดหัวโย่วเฉิงที่อยู่ข้ำง ๆ ก็ตระหนักได้ว่ำเป็นกำรยำกที่จะ
เข้ำถึงตัวถังซวง เขำคิดเอำเองว่ำแผนกำรครั้งนี้ของพวกเขำนั้น

รอบคอบมำกแล้ว จึงตัดสินใจลงมือในเย็นวันนี้ แต่ไม่คำดคิดว่ำใน
ตอนเช้ำจู่ ๆ พวกตนจะถูกพวกของถังซวงและหัวเฟยเฟิ่งล้อมโจมตี
เข้ำให้ และชิงลงมือก่อนพวกเขำเสียอีก
ถังซวงเหลือบมองหัวโย่วเฉิง หลังจำกเห็นควำมอำฆำตใน
สำยตำเย็นชำของอีกฝ่ำย เธอจึงกล่ำวด้วยรอยยิ้ม “อยู่ตระกูลหัวก็
ต้องระวังตัวอยู่แล้ว ไม่เช่นนั้นก็คงไม่รู้ว่ำตัวฉันจะได้เห็นตะวันอีกหรือ
เปล่ำ เห็นว่ำครั้งนี้พวกคุณเตรียมตัวมำเต็มที่เพื่อที่จะจับตัวพวกเรำ
ทั้งหมดด้วยนี่”
เมื่อกล่ำวจบ ถังซวงมองไปรอบ ๆ ด้วยสีหน้ำที่เต็มไปด้วยควำม
เย็นชำ
โชคดีที่เธอฟังค ำพูดของถังเซวี่ยจึงลงมือกันตั้งแต่เช้ำ
ไม่เช่นนั้นหำกรอให้ถึงตอนเย็นก็ไม่รู้ว่ำจะเกิดอะไรขึ้น พวกเธอคำด
เดำเอำไว้แล้วว่ำพวกของหัวเฟยหลงจะต้องเตรียมพร้อมมำอย่ำงดี
แต่ก็ไม่ได้คิดว่ำพวกเขำจะเตรียมก ำลังคนมำกมำยขนำดนี้ และ
นอกจำกคนในตระกูลหัวแล้ว เธอพบว่ำเหมือนจะมีคนนอกอยู่ด้วย
ไม่รู้ว่ำหัวเฟยหลงไปหำคนมำจำกที่ไหน
ทว่ำแม้จะมีก ำลังคนมำกแค่ไหน ถังซวงก็คิดเอำไว้แล้วว่ำจะเก็บ
คนพวกนี้ทั้งหมด
“คุณยำย จ ำของที่หนูให้ไว้ได้ไหม”
เมื่อได้ยิน หัวเฟยเฟิ่งตอบกลับมำทันที เธอรีบพยักหน้ำ “จ ำได้”

“ดีเลยค่ะ”
ในขณะที่กล่ำว ถังซวงก็หยิบขวดเซรำมิกขวดหนึ่งออกมำ แล้ว
โปรยใส่ศัตรูที่อยู่ตรงหน้ำ
“อ๊ำก… นี่มันอะไร”
ผ่ำนไม่นำน อีกฝั่งก็รู้สึกตัวได้ว่ำมีบำงอย่ำงไม่ปกติ ทว่ำยังไม่
ทันที่พวกเขำจะเข้ำใจแน่ชัดว่ำเกิดอะไรขึ้น ร่ำงกำยก็พลันไร้
เรี่ยวแรง และนอนลงไปโดยไม่มีกำรขัดขืนใดแม้แต่น้อย
เมื่อหัวเฟยเฟิ่งเห็นว่ำถังซวงใช้ยำไปแล้ว เธอก็เร่งรีบควักขวด
เซรำมิกออกมำโปรยใส่ศัตรู โดยระมัดระวังและเลี่ยงไม่ให้โดนคน
ของตน
เมื่อเห็นคนล้มลงมำกขึ้นเรื่อย ๆ สีหน้ำของหัวเฟยหลงก็พลันก็
มืดลง
“หัวเฟยเฟิ่ง เธอท ำอะไรน่ะ ท ำไมเธอถึงโหดเหี้ยม ถึงขนำดลง
มือฆ่ำฉันเชียวหรือ!”
เมื่อได้ยินอย่ำงนั้น หัวเฟยเฟิ่งก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมำ “หัวเฟย
หลง นำยยังกล้ำมำพูดเรื่องควำมโหดเหี้ยมกับฉันอีกหรือ ไม่ใช่เป็น
เพรำะควำมไม่ยอมของนำยหรอกหรือ เรื่องในวันนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น
เพรำะฉะนั้นต้นเหตุทั้งหมดก็คือนำย นำยไม่มีสิทธิ์จะมำพูดกับฉัน
แบบนี้ แล้วอีกอย่ำง… นำยมองไม่เห็นหรือว่ำคนพวกนี้แค่สูญเสีย
เรี่ยวแรงเท่ำนั้น ไม่ได้ตำย”

ขณะนี้เอง หัวเฟยหลงก็เข้ำใจแต่สีหน้ำของเขำยังคงดูไม่ได้
ด้วยกำรลงมือของหัวเฟยเฟิ่งและถังซวงท ำให้คนฝั่งพวกเขำ
น้อยลงไปในเวลำไม่นำน แม้ว่ำพวกเขำจะเตรียมยำไว้ใช้ตั้งแต่เช้ำตรู่
ทว่ำก่อนที่จะได้ลงมือใช้มัน ก็ถูกพวกของถังซวงและหัวเฟยเฟิ่งชิง
ตัดหน้ำ กำรถูกขัดขวำงแผนกำรท ำให้เขำรู้สึกอัดอั้น และรู้สึก
ทรมำนไปทั้งตัว
“คุณยำย อย่ำเสียเวลำคุยอะไรกับเขำเลยค่ะ จัดกำรพวกเขำให้
หมดเลยเถอะ”
“อืม”
หัวเฟยเฟิ่งพบว่ำหลำนสำวคนโตของเธอคนนี้ได้ดั่งใจเธอจริง ๆ
ท ำอะไรเด็ดขำด นิสัยร่ำเริงเหมือนเธอ และชอบท ำอะไรตรงไปตรงมำ
ทันใดนั้นเองหัวเทียนจำงก็เข้ำมำพอดี เขำขมวดคิ้วทันทีเมื่อ
เห็นเหตุกำรณ์วุ่นวำยเบื้องหน้ำ
“เฟยเฟิ่ง เฟยหลง พวกลูกก ำลังท ำอะไร”