การหวนคืนสู่ยุค 70 ของเศรษฐีนีผู้มั่งคั่งร่ำรวย - บทที่ 623 เปิดตัวได้ดี (1)

ระหว่างทางไปที่เมืองกวางโจว ผู้อำนวยการเถียนก็แนะนำถังซวง
พานลี่ฮวา และถังชุนหยานให้คนอื่นรู้จัก “ทั้งสามท่านนี้คือประธาน
ถัง ประธานพาน และคุณชุนหยาน พวกเธอจะจัดแสดงสินค้าติดกับ
พื้นที่จัดแสดงของเรา ผลิตภัณฑ์ที่พวกเธอจะนำเสนอก็คือ
เครื่องสำอาง หวังว่าพวกเราจะประสบความสำเร็จไปด้วยกันนะ”
บุคคลที่มากับโรงงานรื่อฮว่าล้วนทำงานเป็นหัวหน้าอยู่ภายใน
โรงงาน คนเหล่านี้มองถังซวงและถังชุนหยานว่ายังเป็นเพียงนักศึกษา
และมองพานลี่ฮวาเองเป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่ง จึงมีคนไม่กี่คนที่สนใจ
พวกเธอ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้แสดงออกมาต่อหน้าจนน่าเกลียด อัน
ที่จริงบริษัทซวงฮวาร่วมงานฤดูใบไม้ผลิได้ก็เพราะอยู่ภายใต้ชื่อ
โรงงานรื่อฮว่าของพวกเขา จึงรู้ได้ว่าพวกเธอต้องมีเส้นสายและ
ความสัมพันธ์บางอย่างแน่นอน
“ที่แท้ก็ประธานพานนี่เอง ยินดีที่ได้พบนะครับ”
คนกลุ่มหนึ่งเอ่ยทักทายพานลี่ฮวาด้วยรอยยิ้ม
พานลี่ฮวาเองรับรู้ถึงสายตาดูถูกของคนเหล่านั้น และแม้กระทั่ง
เมินใส่ถังซวงด้วยซ ้า เธอจึงยิ้มโดยที่ไม่กล่าวอะไรต่อ เพียงแค่กล่าว
กับถังซวงว่า “บริษัทของเราประธานถังมีสิทธิ์ในการตัดสินใจ ดังนั้น
ถ้าพวกคุณมีเรื่องอะไรก็สามารถพูดคุยกับเธอได้เลยนะคะ”

เมื่อคนเหล่านั้นได้ยินก็นิ่งอึ้ง พวกเขาคิดว่าพานลี่ฮวากำลัง
ล้อเล่น
แต่พานลี่ฮวากล่าวจริงจัง “ประธานถังเป็นผู้นำตัวจริงของบริษัท
เรา ดังนั้นเรื่องทั้งหมดล้วนเป็นนโยบายของเธอทั้งสิ้นค่ะ”
เมื่อถังซวงได้ยินพานลี่ฮวากล่าว เธออดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา ป้า
สะใภ้พูดแบบนี้ก็เพื่อเกทับแทนเธอนี่เอง และในเมื่อป้าสะใภ้พูดไป
แล้ว ถังซวงก็ไม่ได้อธิบายอะไรอีกเพียงแต่ยิ้มแล้วเดินเข้าไปหา
“สวัสดีค่ะ”
หลังจากอาการแข็งทื่อในตอนแรก พวกเขาเหล่านั้นก็กลับมา
พูดคุยและหัวเราะตามปกติ ทุกคนต่างพากันทักทายถังซวงด้วย
รอยยิ้ม “สวัสดีครับ ประธานถัง”
“สวัสดีค่ะทุกคน”
หลังจากที่ถังซวงทักทายคนเหล่านั้นแล้วก็ไม่ได้กล่าวอะไรอีก
แต่กลับเดินไปพร้อมกับพานลี่ฮวาและถังชุนหยานเพื่อไปทานอาหาร
เย็น จากนั้นจึงกลับมา
หลังจากที่พวกเธอมาถึงเมืองกวางโจวแล้ว ก็ตรงเข้าไปยังที่พัก
ที่จัดเตรียมไว้ตั้งแต่ตอนเช้าตรู่
“ประธานถัง ประธานพาน พรุ่งนี้ก็จะเริ่มงานฤดูใบไม้ผลิแล้ว ถ้า
หากพวกคุณต้องการความช่วยเหลืออะไร ก็บอกผมได้ตลอดนะ

ครับ” ผู้อำนวยการเถียนบอกถังซวงและพานลี่ฮวาอย่างสุภาพ
หลังจากนั้นจึงพาคนของโรงงานรื่อฮว่าออกไป
เมื่อถึงวันรุ่งขึ้นถังซวง ถังชุนหยานและพานลี่ฮวาก็ตามทุกคน
เข้าไปในสถานที่จัดงานฤดูใบไม้ผลิ ภายในงานมีขนาดใหญ่มาก
และยังมีหลายกลุ่มที่เข้าร่วมมาก่อนหน้า คนจึงแน่นมากจนแทบขยับ
ออกไปไหนไม่ได้
ถังชุนหยานได้เห็นภาพเหตุการณ์แบบนี้เป็นครั้งแรก
“คนเยอะจัง ฉันไม่คิดเลยว่าจะมีคนมาเยอะขนาดนี้”
เมื่อคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ได้ยินและเห็นว่าเธอเป็นเพียงเด็กสาวคน
หนึ่งก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวยิ้ม ๆ “พวกเธอคงมาที่นี่ครั้งแรกล่ะสิ ถ้ามา
บ่อย ๆ ก็จะรู้เองละ ทุกครั้งก็จะมีคนหลายบริษัทมากันเยอะตลอด
ชาวต่างชาติมาที่นี่ก็เยอะ ขอแค่ของเธอดี ก็จะมีคนสั่งซื้อแน่นอน”
ถังชุนหยานได้ยินก็กล่าวด้วยรอยยิ้ม “จริงหรือคะ พวกเรามาที่นี่
เป็นครั้งแรกค่ะ ก็หวังว่าหลังจากนี้จะมีโอกาสมาที่นี่อีกนะคะ” เธอได้
ยินมาว่าถ้ามางานฤดูใบไม้ผลิแล้วไม่มีการสั่งซื้อสินค้าเลย พวกเธอ
ก็ไม่มีโอกาสจะได้กลับมาอีก ดังนั้นพวกเธอจึงต้องพยายามอย่าง
หนัก และก็จะต้องมั่นใจในตัวสินค้าของตัวเองด้วย เพื่องานแสดง
สินค้าในครั้งนี้ พี่สาวซวงถึงขนาดตั้งใจออกแบบบรรจุภัณฑ์ที่เป็น
กล่องชุดเลยด้วย ใครได้เห็นต่างก็บอกว่ามันดูดีมาก

จากที่พวกถังซวงได้มาถึงที่จัดแสดงสินค้าก็พบว่าพื้นที่จัดแสดง
สินค้าของพวกเธอนั้นเล็กมาก
หัวหน้ากวนเห็นว่าพวกของถังซวงได้มาถึงแล้วก็อดไม่ได้ที่จะยิ้ม
ออกมาพลางกล่าว “ประธานถัง ตรงนี้ก็คือพื้นที่จัดแสดงสินค้าของ
พวกคุณครับ อีกสักพักพวกนักลงทุนต่างชาติก็จะเข้ามากันแล้ว รีบ
เอาสินค้าออกมาจัดแสดงเถอะ พวกคุณคงต้องรีบใช้เวลาในการ
ตกแต่งชั้นจัดแสดงนะครับ”
เมื่อพานลี่ฮวามองเห็นพื้นที่จัดแสดงสินค้าของโรงงานรื่อฮว่าที่
อยู่ถัดไปมีขนาดที่ใหญ่มากขนาดนั้น แต่กลับให้พวกเธอเพียงโต๊ะ
เล็ก ๆ ตัวหนึ่งเท่านั้น แล้วยังจัดให้พื้นที่จัดแสดงของพวกเธออยู่
ตำแหน่งท้ายสุดอีกด้วย หากไม่มองดี ๆ ก็คงไม่มีใครมองเห็นพื้นที่
จัดแสดงสินค้าของพวกเธอ
พานลี่ฮวาเห็นดังนี้ก็คิดอยากจะคุยกับผู้อำนวยการเถียนให้รู้
เรื่อง
ถังซวงกลับดึงพานลี่ฮวาเอาไว้ด้วยรอยยิ้มและกล่าวว่า “ป้าสะใภ้
พวกเราได้มีพื้นที่จัดแสดงสินค้าก็ถือว่าดีแล้วค่ะ ไม่จำเป็นจะต้องไป
คุยอะไรกับพวกเขาหรอก แล้วอีกอย่างหนูคิดว่าผู้อำนวยการเถียนก็
คงจะไม่รู้”
พานลี่ฮวารู้ดีว่าผู้อำนวยการเถียนนั่นต้องรู้แน่ ไม่แน่เขาอาจจะ
กำลังส่งสัญญาณอยู่ก็ได้ นั่นทำเธอโกรธมากจนทนไม่ไหว

ถังซวงกลับกล่าวด้วยรอยยิ้มบาง “ป้าสะใภ้ ไม่เป็นอะไรค่ะ ต่อให้
อยู่ตำแหน่งท้ายสุด อย่างไรเราก็สามารถทำให้สะดุดตาได้”
เมื่อพานลี่ฮวาได้ยินที่ถังซวงกล่าวก็เอ่ยถามด้วยใบหน้าสงสัย
“ซวงเอ๋อร์ เธอคิดอะไรออกใช่หรือเปล่า?”
ถังซวงเปิดกล่องที่ตนนำมาด้วย และหยิบของที่เตรียมไว้ข้างใน
ออกมา จากนั้นจึงเริ่มปูโต๊ะ “ป้าสะใภ้ พวกเราเอาของออกมาจัดก่อน
เถอะค่ะ”
“อืม”
พานลี่ฮวาได้ยินก็ไม่ติดใจอะไรอีก เธอตรงไปลงมือช่วยถังชุนห
ยานด้วยกันทันที และหลังจากที่จัดวางโต๊ะเรียบร้อยแล้ว ก็จัดวาง
เครื่องสำอางเหล่านั้นให้ดูน่าดึงดูด กล่องบรรจุที่ออกแบบอย่างมี
เอกลักษณ์ของความเป็นชาติอันประณีตงดงามนี้ทำให้ผู้คนไม่
สามารถละสายตาออกไปได้
เมื่อถังซวงทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็หยิบริบบิ้นสีแดงออกมาจาก
มุมกล่อง “ป้าสะใภ้ หนูจะไปเดินหาดูรอบ ๆ ว่ามีวัสดุอะไรเอามาใช้ได้
บ้าง
เมื่อถังซวงกลับมาอีกครั้ง ในมือของเธอถือแท่งไม้ยาวหลายอัน
เธอพันไม้ทั้งหมดด้วยริบบิ้นสีแดงแล้วมัดมันไว้ที่มุมของโต๊ะทั้งสี่มุม
และไม้ก็ยังต่อกันด้วยริบบิ้นสีแดง จากนั้นก็เพิ่มพวงไฟเข้าไป

หลังจากที่จัดแต่งเสร็จเรียบร้อย ถังซวงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
อย่างมาก “เอาละ ดูดีมาก”
พานลี่ฮวาและถังชุนหยานที่ยืนมองอยู่ด้านข้างก็ตกตะลึง
สุดท้ายพานลี่ฮวาก็เอ่ยถามว่า “ซวงเอ๋อร์ เธอพกของพวกนี้มาด้วย
หรือ แต่หลอดไฟดวงเล็ก ๆ พวกนี้มันส่องแสงกะพริบสวยมาก เธอหา
ซื้อมาจากที่ไหน ป้าไม่เคยเห็นมาก่อนเลย”
เมื่อได้ยินดังนี้ ถังซวงกล่าวด้วยรอยยิ้มกว้าง “พวกมันเป็นของที่
อาหยวนทำขึ้นค่ะ พอผ่านวันฉลองปีใหม่ไปเขาก็ยุ่งอยู่ตลอด เขา
เลยรู้สึกผิดที่ไม่ได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันกับหนู หนูก็เลยให้เขาทำพวง
ไฟพวกนี้เอาไว้ ถ้าคิดถึงก็เอามันมาใช้ แต่ถึงตอนนี้ไม่ได้คิดถึงแต่ก็
เอาออกมาใช้ได้ค่ะ”
พานลี่ฮวารู้สึกเหมือนตนเองโดนอวดคนรักใส่
“ที่แท้เจ๋อหยวนก็เป็นคนทำนี่เอง ไม่แปลกใจเลยที่ป้าไม่เคยเห็น
มันที่ไหนมาก่อน” เธอกล่าวด้วยความรู้สึกซาบซึ้ง “ความรักของ
หนุ่มสาวนี่มันดีจริง ๆ เลย น่าอิจฉา”
เมื่อได้ยินถังซวงไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ออกมาดี “ป้าสะใภ้
คะ ความรักของป้ากับลุงก็เป็นความรักที่ดีนะ เอาละ พวกเรารีบมา
ตรวจดูดีกว่าค่ะว่ามีอะไรตรงไหนพลาดไปหรือเปล่า”

บทที่ 623 เปิดตัวได้ดี (2)
เมื่อพื้นที่จัดแสดงสินค้าถูกถังซวงปรับแก้ มันก็กลายเป็นพื้นที่
จัดแสดงที่สะดุดตา จนทำให้ทุกคนต่างพากันเข้ามาดูด้วยความ
สนใจ
จนตอนนี้สีหน้าของหัวหน้ากวนนั้นดูไม่ได้ เดิมทีเขาไม่ได้ยินดีที่
มีบริษัทเครื่องสำอางเล็ก ๆ ของพวกถังซวงมาอยู่แล้ว ดังนั้นจึง
จัดเตรียมพื้นที่นั้นให้ แต่ตอนนี้เขาเหมือนกลายเป็นตัวตลก พวก
ถังซวงไม่ได้อับอาย ตรงกันข้ามกลับยิ่งดึงดูดสายตา
ผู้อำนวยการเถียนเองก็เห็นความสามารถของพวกถังซวง และ
เห็นพื้นที่จัดแสดงสินค้าของพวกเธอแล้ว “เป็นเด็กสาวที่เก่งรอบด้าน
สมคำร ่าลือจริง ๆ ดูการตกแต่งของพวกเธอสิ มันสวยมากจริง ๆ”
หัวหน้ากวนคิดจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ว่านักธุรกิจชาวต่างชาติ
กลับเข้ามาพอดี เขาจึงทำได้เพียงรีบไปเตรียมตัว
ถังซวงเองก็เห็นนักธุรกิจต่างชาติเหล่านั้นมาแล้วเช่นกัน แต่สิ่งที่
เธอไม่คาดคิดก็คือหนึ่งในนั้นคือคนที่เธอรู้จัก
“ซูซาน คุณมาได้ยังไงเนี่ย”
ซูซานได้เจอถังซวงก็ดีใจเป็นอย่างมาก “คุณถัง ฉันไปหาคุณที่
ร้านมาค่ะ ไม่รู้ว่าพวกคุณจะมาร่วมงานฤดูใบไม้ผลิที่ทางใต้ด้วย อีก
อย่างฉันได้ยินมาว่าพวกคุณยังมีสินค้าใหม่ที่ยังไม่ได้เอาออกขายมา
เปิดตัวที่งานฤดูใบไม้ผลิ ฉันก็เลยมาดูสักหน่อย” เมื่อกล่าวจบ เธอก็

โน้มหน้าเข้าหาถังซวงและพูดว่า “คุณถัง คุณดูหน้าฉันสิ ฉันสวย
กว่าเมื่อก่อนใช่หรือเปล่า”
ถังซวงเห็นรูปลักษณ์ของซูซานที่ไม่เพียงแค่สวยขึ้นเท่านั้น แต่
ยังอ่อนหวานงดงาม “สวยกว่าเมื่อก่อนจริง ๆ ด้วยค่ะ”
เมื่อซูซานได้ยินก็กล่าวด้วยความรู้สึกตื่นเต้น “คุณถัง ทั้งหมด
มันเป็นเพราะความพยายามของคุณนั่นแหละ นี่ใช้เวลาไม่นานเองนะ
แต่กลับผิวดีขึ้นขนาดนี้ แถมยังแต่งหน้าติดแน่นขึ้นอีก ยิ่งไม่ต้องพูด
ถึงเครื่องสำอางของคุณเลย อันนั้นน่ะใช้ดีอยู่แล้ว ไม่สงสัยเลยว่า
ทำไมถึงแพงขนาดนี้ สินค้าสมราคาจริง ๆ ค่ะ”
ข้างกายของซูซานมีชาวต่างชาติมาด้วยกันสองสามคน เมื่อ
พวกเขาได้ยินที่ซูซานกล่าว ทุกคนต่างก็เอ่ยด้วยความสงสัย “ซูซาน
เครื่องสำอางที่คุณใช้อยู่ตอนนี้ซื้อมาจากเธอคนนี้หรือ พวกเราก็
อยากซื้อบ้างจัง”
“ใช่ ก็ซื้อมาจากคุณถังนี่แหละ แต่วันนี้พวกเธออย่ามาแย่งฉันนะ
บอกไว้ก่อน ฉันว่าจะสั่งจองเครื่องสำอางพวกนี้กลับไปสักหนึ่งล็อต
แล้วเอากลับไปขายที่ประเทศเรา ถ้าพวกเธอสนใจก็มาซื้อกับฉันได้”
ถังซวงได้ยินอย่างนั้นก็ตาเป็นประกาย ดูท่าซูซานคงจะเป็น
ลูกค้าขาใหญ่ตัวจริงเสียงจริงเสียแล้ว ก่อนหน้านี้เธอซื้อของชุดละ
สองหมื่นหยวน แล้วตอนนี้ก็ยังจะตกลงสั่งซื้อสินค้าอีก นั่นทำให้ถังซ
วงรู้สึกยินดีเป็นอย่างมาก

“จริงหรือซูซาน ว่าแต่ว่าคุณอยากได้เท่าไหร่หรือคะ คุณเองก็
น่าจะรู้ว่าสินค้าของพวกเราเป็นสินค้าทำมือทั้งหมด มันจึงค่อนข้าง
ใช้เวลานานมาก ถ้าคุณสั่งครั้งละจำนวนมากเกินไป เราคงจะผลิตให้
ไม่ทันแน่นอน แต่ถ้าคุณพอจะรอได้ เราก็ไม่มีปัญหาค่ะ”
เมื่อซูซานได้ยินก็รีบเอ่ยถาม “แล้วถ้าอยากได้มากกว่านี้ พวก
คุณจะใช้เวลานานแค่ไหนในการส่งสินค้าคะ?”
“เพราะพวกคุณเป็นลูกค้ารายแรก เพราะฉะนั้นก็จะได้เร็วหน่อย
ส่วนรายละเอียดก็ขึ้นอยู่กับปริมาณการสั่งซื้อของคุณค่ะ”
ในตอนนี้ซูซานเชื่อมั่นในผลิตภัณฑ์ของซวงฮวาอย่างมาก ด้วย
เหตุนี้เธอจึงสั่งสินค้าแบบที่เธอซื้อก่อนหน้านี้ทันทีห้าร้อยชุด
“ห้า… ห้าร้อยหรือ?”
ถังชุนหยานมองซูซานด้วยความประหลาดใจ เธอเริ่มคำนวณ
แล้วว่าห้าร้อยชุดจะได้ราคาเท่าไหร่ หลังจากที่คำนวณแล้วก็อดไม่ได้
ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึก มันจะได้สิบล้านเลยไม่ใช่หรือไง ซูซานมีเงิน
มากขนาดนั้นเลยหรือ จริงอยู่ว่าการทำสัญญาในงานฤดูใบไม้ผลินี้
ไม่ได้ใช้สกุลเงินหยวน ดังนั้นเมื่อแปลงค่าเงินออกมาแล้ว แม้จำนวน
เงินจะไม่มากถึงสิบล้านก็ตาม แต่ก็ถือว่าไม่น้อยเลยทีเดียว
แม้แต่ถังซวงเองก็มองไปที่ซูซานแล้วเอ่ยถามด้วยความ
ประหลาดใจ “คุณต้องการชุดก่อนหน้าจริง ๆ หรือคะ ตอนนี้ไม่มี
กิจกรรมลดราคานะ ราคายังค่อนข้างแพง”

ซูซานกล่าวอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย “พอกลับไป ยังไง
เครื่องสำอางชุดนั้นก็มีคนซื้อกลับไปแน่นอน”
ถังซวงอดไม่ได้ที่จะกล่าว “ถ้างั้นพวกเราก็มาทำสัญญาสั่งซื้อ
สินค้ากันเลยเถอะค่ะ”
ซูซานทำสัญญาสั่งซื้อสินค้าอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นก็มองดู
ผลิตภัณฑ์ที่อยู่ตรงหน้า “ว้าว… คุณถัง ครั้งนี้กล่องบรรจุภัณฑ์ของ
พวกคุณไม่เหมือนกับอีกแบบใช่หรือเปล่า สวยจังเลย ให้ความรู้สึก
คนละแบบกับอันก่อนด้วย”
เพราะซูซานพูดเร็วมากจนถังชุนหยานติด ๆ ขัด ๆ เพราะฟัง
เข้าใจเพียงแค่ครึ่งเดียวเท่านั้น แถมยังทำอะไรไม่ถูก ทำได้เพียงมอง
ไปที่ถังซวง
ถังซวงพูดแนะนำด้วยรอยยิ้ม “กล่องบรรจุภัณฑ์พวกนี้เป็นอีก
แบบหนึ่งที่เราออกแบบค่ะ มันจะมีเอกลักษณ์ของวัฒนธรรมประเทศ
เราอยู่ด้วย จึงจะแตกต่างกันมาก”
“สวยมากจริง ๆ”
หลังจากที่กล่าว ซูซานก็เอ่ยถามต่อ “คุณถัง ฉันได้ยินมาว่างาน
ฤดูใบไม้ผลิครั้งนี้พวกคุณมีผลิตภัณฑ์ชิ้นใหม่ด้วย เป็นตัวไหน
หรือ?”
ถังซวงหยิบผลิตภัณฑ์ลดสิวและให้ความชุ่มชื้นขึ้นมาทันที

“เป็นตัวนี้ค่ะ แต่กลุ่มเป้าหมายหลักก็จะเป็นคนที่มีสิวอยู่บน
ใบหน้า ถ้าเป็นคุณคงไม่จำเป็นต้องใช้”
เมื่อซูซานได้ยินก็เอ่ยถามด้วยความสงสัย “จะช่วยลดสิวได้จริง
ๆ หรือ?” เธอพูดพลางดึงตัวเพื่อนคนหนึ่งที่อยู่ด้านหลังออกมา “คุณ
ถัง นี่เจนนี่ เพื่อนของฉันเองค่ะ ตอนนี้เธอกำลังมีปัญหาเรื่องสิว
อยู่น่ะ”
ถังซวงได้ยินก็หันไปมองแล้วพบว่าถ้าไม่มองอย่างละเอียด ความ
จริงแล้วก็ไม่ได้ชัดมาก แต่เป็นเพราะเธอเป็นคนผิวขาวมาก เม็ดสีผิว
จึงมีไม่มาก ผิวของเธอจึงไม่คล ้าง่าย เลยทำให้มองไม่ชัด “ใช้ได้
แน่นอนค่ะ”
“งั้นก็ดีเลย”
ซูซานรีบตื๊อให้เจนนี่สั่งซื้อ
แต่เจนนี่กลับรู้สึกลังเล
“ซูซาน คุณเชื่อในตัวเครื่องสำอางของพวกเธอจริง ๆ หรือ คุณ
จะไม่ให้คนมาตรวจสอบข้างในว่ามีส่วนประกอบ อะไรบ้างเลยหรือ”
เมื่อซูซานได้ยินก็ไม่พอใจ
“ก็พวกเธอพูดเองไม่ใช่หรือว่าหน้าของฉันดีขึ้น ทำไมตอนนี้เกิด
จะไม่เชื่อขึ้นมาอีกล่ะ”
“ฉัน…”

เจนนี่พูดไม่ออกไปชั่วขณะ ผิวของซูซานดีขึ้นมากก็จริง และ
พวกเธอก็อยากได้เครื่องสำอางที่อีกฝ่ายใช้ด้วย แต่อย่างไรก็ยังไม่
ไว้ใจอยู่ดี แล้วอันที่จริงเธอก็คิดมาโดยตลอดว่าเครื่องสำอางของ
ประเทศของพวกเธอต้องดีกว่าแน่นอน
ถังซวงไม่ได้มีนิสัยชอบบังคับคนอื่นอยู่แล้ว เธอยิ้มให้ซูซานแล้ว
พูดว่า “ซูซาน ในเมื่อเพื่อนของคุณไม่เชื่อก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ส่วน
เรื่องการสั่งซื้อสินค้า พวกเราจะดำเนินการส่งให้ไวที่สุด”
“อืม”
ซูซานได้ยินก็พยักหน้า จากนั้นก็คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “คุณ
ถัง งั้นฉันสั่งซื้อผลิตภัณฑ์ลดสิวพวกนี้ได้ไหม แต่ไม่ได้สั่งซื้อเยอะ
มากนะคะ”
“ได้แน่นอนค่ะ”
ถังซวงไม่คาดคิดว่าจะมีเรื่องดี ๆ เกิดขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว จึงตอบ
ตกลงโดยทันที แม้ว่าในท้ายที่สุดซูซานจะสั่งซื้อเพียงสามสิบชุด
เท่านั้น แต่ราคามันก็ไม่น้อยเลย ดังนั้นเธอจึงมองซูซานด้วยรอยยิ้ม
เมื่อนึกถึงความใจถึงของซูซาน ถังซวงก็ใจกว้างมอบเครื่องสำอางให้
เธอสามตัวเป็นของแถม “ซูซาน นี่เป็นเครื่องสำอางตัวหลักที่เรา
นำเสนอในครั้งนี้ สามตัวให้คุณอย่างละชุดค่ะ”
จากนั้นถังชุนหยานก็ได้โอกาส แนะนำสรรพคุณของสินค้าแต่
ละตัวอย่างช้า ๆ

ซูซานก็รับเอาไว้ด้วยความดีใจ หลังจากทำสัญญาสั่งซื้อสินค้า
เป็นอันเสร็จเรียบร้อย เธอก็ไปดูพื้นที่จัดแสดงสินค้าอื่น ๆ ต่อ
พานลี่ฮวามองไปที่ถังซวงด้วยใบหน้าตื่นเต้น และพูดว่า “ซวง
เอ๋อร์ ไม่คิดเลยว่าซูซานจะเป็นลูกค้ารายใหญ่ที่สุดของพวกเรา เธอ
ใจถึงดี ป้าชอบ”
ส่วนคนจากโรงงานรื่อฮว่าต่างพากันมองด้วยสายตาอึ้ง ๆ ใน
บรรดาพวกเขามีคนที่ฟังภาษาอังกฤษรู้เรื่องและได้ยินบทสนทนาเมื่อ
ครู่ พวกเขาจึงหันไปถามพวกถังซวงด้วยความไม่เชื่อ “คุณ… พวก
คุณนี่ปล้นกันหรือเปล่า ทำไมของถึงได้แพงขนาดนี้”
ถังซวงได้ยินก็พูดด้วยรอยยิ้ม “ใช่ที่ไหนกันล่ะคะ เมื่อสักครู่นี้
ไม่ได้ยินหรือว่าสินค้าของพวกเราสมราคา เพราะฉะนั้นราคานี้ก็ควร
ค่ากับสินค้าแล้ว”