ทะลุมิติมาเป็นแม่เลี้ยง ข้าพลิกฟื้นทั้งครอบครัว - ตอนที่ 346 ปรับปรุงแล้วเสร็จ

ตอนที่ 346 ปรับปรุงแล้วเสร็จ

ขณะที่ทางด้านหลิวจี้กำลังสัมผัสกับ ‘ความกลัดกลุ้ม’ ที่เกิดจากการได้เป็นสามีของฮูหยินเจ้าของที่ดินอยู่นั้น ทางด้านบ้านพักรับรองก็ปรับปรุงจนแล้วเสร็จในที่สุด

เมื่อได้รับการเตือนจากชายใบ้ ฉีเซียนกวนจึงให้สือโถวไปหาแม่หมอที่คำนวณฤกษ์ยามเก่งที่สุดในหมู่บ้านใกล้เคียงเพื่อหาฤกษ์มงคลในการย้ายเข้าบ้านใหม่เพื่อความเป็นสิริมงคลมา

วันที่กำหนดลงตัวในท้ายที่สุดคือวันที่สิบเดือนสิบ ยามอู่สามเค่อ

วันนั้น อากาศแจ่มใส อุณหภูมิค่อนข้างต่ำ

ทุกคนสวมเสื้อคลุมบุสำลีที่ให้ความอบอุ่น กงเหลียงเหลียวถูกหลิวจี้บังคับให้สวมที่ปิดหูขนปุยคู่นั้น ถูกศิษย์ทั้งสองคนประคองซ้ายขวามาถึงหน้าบ้านพักรับรองที่ปรับปรุงแล้วเสร็จ

สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาก็คือทางลาดที่กว้างขวางและค่อยๆ ลาดลง

ทางลาดทั้งหมดปูด้วยแผ่นหินสีเขียว แม้ฝนตกก็ไม่กลัวเปรอะเปื้อน รถเข็นก็สามารถเคลื่อนที่ไปบนนั้นได้อย่างราบรื่น ช่วยประหยัดแรงให้หลิวจี้ผู้เข็นรถไปได้มาก

หน้าประตูเป็นลานที่กว้างขวางอย่างยิ่ง รอบลานมีรั้วไม้ล้อมรอบ

ลานเรียบที่สูงกว่าพื้นดินสามเมตรนี้มีทัศนียภาพที่ยอดเยี่ยม แทบจะสามารถมองจากหน้าประตูตามลำน้ำไปจนถึงโรงงานเครื่องเขียนที่ปากทางเข้าหมู่บ้านได้ในพริบตาเดียว

ลานนี้ก็ปูด้วยแผ่นหินสีเขียวเช่นกัน ชายใบ้ได้คัดเลือกแผ่นหินสีค่อนข้างขาวเป็นพิเศษตามความต้องการของฉีเซียนกวน นำมาปูเป็นลวดลายดอกบัวบนพื้น

หลายวันนี้หลิวจี้ไม่ค่อยได้มาที่นี่ เขามัวแต่ยุ่งอยู่กับการปล่อยเช่าที่ดินและดัดแปลงเตียงรวมให้เช่า เพียงผ่านไปไม่กี่วัน บ้านพักรับรองก็สร้างเสร็จแล้ว

ตอนนี้พอเห็นลวดลายดอกบัวบนพื้นก็เอ่ยชมออกมาไม่ขาดปาก “ไม่คิดเลยว่าพวกเจ้าใบ้ยังมีฝีมือเช่นนี้ด้วย”

ฉีเซียนกวนทำเป็นไม่ได้ยิน เขาอธิบายให้ท่านอาจารย์ฟังว่า “นี่เรียกว่าบัวบานทุกย่างก้าว ท่านอาจารย์ดูสิ เริ่มจากดอกใหญ่ที่สุดดอกนี้ ทุกๆ สามฉื่อก็จะมีดอกบัวขาวเล็กๆ หนึ่งดอก ทอดยาวไปจนถึงหน้าประตูใหญ่”

เขาออกแบบเป็นพิเศษ ย่อมต้องพิเศษมากใช่หรือไม่ ฉีเซียนกวนมองท่านอาจารย์อย่างคาดหวัง

กงเหลียงเหลียวมิได้ชื่นชอบดอกบัวขาวนัก แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการให้กำลังใจลูกศิษย์ เขาพยักหน้ารับด้วยใบหน้ายินดี “ไม่เลว”

อันที่จริงสิ่งที่เขารู้สึกว่าดีที่สุดก็คือทางเดินหินที่ราบเรียบและค่อยๆ ลาดลงมาตลอดทางนี้ รู้สึกว่าตนเองก็สามารถเข็นล้อรถเข็นออกมาชมทิวทัศน์สวยงามบนแท่นได้

เพิ่งจะคิดเช่นนั้น กงเหลียงเหลียวก็สังเกตเห็นว่า เมื่อคณะเดินทางมาถึงหน้าประตู ขั้นบันไดหน้าประตูนี้ก็ดูแตกต่างจากที่อื่นอยู่บ้าง

ด้านข้างของขั้นบันไดหินตามปกติทั้งสองฝั่งกลับมีการสร้างทางลาดเอียงรูปตัวอักษร ‘แปด(八)’ ที่สมมาตรกันเป็นพิเศษ ทั้งยังติดตั้งราวจับไม้ไว้อีกด้วย

สือโถวและเด็กรับใช้ข้างกายทำท่าจะเข้ามาช่วยหลิวจี้ตามสัญชาตญาณ จะได้ช่วยกันยกท่านอาจารย์ข้ามขั้นบันไดหินตรงหน้าประตู

ฉีเซียนกวนพลันโบกมือ ส่งสัญญาณว่าพวกเขาไม่ต้องเข้ามาแล้วชี้ไปยังทางลาดที่เว้นไว้เป็นพิเศษทั้งสองข้างของประตูให้หลิวจี้ดู “ศิษย์น้อง เจ้าลองเข็นไปทางสองด้านนี้ดูสิ”

หลิวจี้ลอบเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วเข็นท่านอาจารย์ไปทางด้านซ้าย แคว้นเซิ่งถือด้านซ้ายเป็นใหญ่ การเดินไปทางซ้ายจึงค่อนข้างเหมาะสมกับฐานะของท่านอาจารย์

จากนั้น รถเข็นก็ถูกเข็นไปถึงหน้าประตูใหญ่อย่างราบรื่นยิ่ง

แตกต่างจากลานบ้านทั่วไป บ้านพักรับรองที่ปรับปรุงใหม่นี้กลับไม่มีธรณีประตู ด้านที่หันเข้าด้านใน ออกแบบเหมือนกับขั้นบันไดหินด้านนอกทุกประการ คือมีทางลาดทั้งสองด้านเช่นกัน

เมื่อเดินลงมาตามทางลาดก็มาถึงในลานบ้าน

ในลานบ้านนี้ขุดสระน้ำไว้สระหนึ่ง ใช้ความพยายามอย่างมากในการใช้ไม้ไผ่ต่อเป็นท่อส่งน้ำ นำน้ำพุจากบนภูเขาเข้ามาในลานบ้านโดยตรงแล้วแบ่งออกเป็นสองส่วนในลาน

ส่วนหนึ่งไหลลงโอ่งดินเผาขนาดใหญ่ที่มุมกำแพงสำหรับใช้ดื่มในชีวิตประจำวัน อีกส่วนหนึ่งไหลลงสระน้ำในลาน สร้างเป็นทัศนียภาพทางน้ำ

บัดนี้ยังไม่ถึงฤดูกาลที่เหมาะสม สระน้ำจึงปล่อยว่างไว้ชั่วคราว เพียงเก็บน้ำไว้เท่านั้น วางหินภูเขาเทียมขนาดใหญ่ไว้ก้อนหนึ่ง แต่ยังไม่สามารถสร้างสระบัวที่ฉีเซียนกวนต้องการที่สุดได้

หินภูเขาเป็นสิ่งที่กงเหลียงเหลียวชื่นชอบ ทุกมุมในลานบ้านล้วนใช้หินภูเขาสร้างเป็นซุ้มหินที่สามารถใช้เป็นที่จุดไฟให้แสงสว่างได้

กำแพงลานบ้านทั้งสี่ด้านยังไม่ได้ก่อขึ้น บนฐานกำแพงเดิมที่หลงเหลืออยู่ ได้ล้อมรั้วไม้ไผ่ที่ให้ความรู้สึกแบบชนบทอย่างเต็มเปี่ยม นอกรั้ว ปลูก ‘ดอกไม้’ เหล่านั้นที่สือโถวหามา

ทว่าอย่างไรเสียสถานที่ก็ค่อนข้างห่างไกล ด้านหลังก็เป็นภูเขาใหญ่ ตำแหน่งด้านนอกสุดที่ติดกับภูเขาจึงยังคงสร้างกำแพงสูงไว้เพื่อป้องกัน ป้องกันมิให้สัตว์ป่าบุกเข้ามาอย่างกะทันหัน

ทิวทัศน์ในลานบ้านยังคงดูเรียบง่ายอยู่มาก จำเป็นต้องให้เจ้าของบ้านค่อยๆ เพิ่มเติมสิ่งต่างๆ ในภายหลัง

แต่ทางเดินหินรูปวงแหวนที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษนั้นก็ยังทำให้กงเหลียงเหลียวสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของความประหลาดใจเล็กๆ

หลิวจี้เข็นเขาเข้าไปด้านใน ห้องทุกห้องไม่มีธรณีประตูและส่วนที่จำเป็นต้องมีทางเชื่อมต่อ ในห้องก็ล้วนสร้างเป็นทางลาด ทำจากแผ่นไม้ รูปแบบเข้ากันกับพื้นไม้ของเตียงรวมในห้อง ไม่ดูแปลกแยกเลยแม้แต่น้อย

ห้องโถงรับแขกก็เป็นเช่นนี้ เมื่อมาถึงห้องนอนของกงเหลียงเหลียว พื้นที่ขนาดใหญ่ทั้งหมดถูกแบ่งออกเป็นหลายส่วนตามประโยชน์ใช้สอยที่แตกต่างกัน

โต๊ะเขียนหนังสือมีถึงสองตัว ตัวหนึ่งเตี้ย อีกตัวหนึ่งสูง

ตัวที่เตี้ยนั้นธรรมดาสามัญเหมือนกับที่พบเห็นได้ทั่วไป เพียงแต่ตู้เก็บของด้านหลังก็เป็นแบบตั้งพื้นเท่านั้น

ส่วนตัวที่สูงนั้นค่อนข้างพิเศษ สูงกว่าโต๊ะทั่วไปเล็กน้อย แต่หากนั่งบนรถเข็น ความสูงกลับพอดีอย่างน่าประหลาด

ในห้องไม่มีชั้นวางบอนไซสำหรับตกแต่งเหล่านั้น หลิวจี้สามารถเข็นกงเหลียงเหลียวไปมาในห้องได้อย่างอิสระโดยไม่ต้องระมัดระวังเกินไป

เมื่อออกจากหน้าโต๊ะหนังสือตัวสูงก็มาถึงข้างเตียงนอน ความสูงของเตียงนั้นสูงกว่าเตียงนอนทั่วไปเล็กน้อย พื้นเตียงสูงระดับเดียวกับรถเข็น

เตียงทั้งสามด้านมีราวกันตก ออกแบบเป็นลักษณะโอบล้อม เหลือเพียงช่องว่างขนาดคนสองคนไว้เท่านั้น

กงเหลียงเหลียวลองยันตัวกับราวจับด้านที่เป็นช่องว่าง ปรากฏว่าแข็งแรงกว่าที่คาดคิดไว้มาก เขาออกแรงแขนเพียงเล็กน้อย ร่างกายครึ่งซีกก็ยันตัวเองขึ้นมาได้แล้ว หากขยับสะโพกอีกสักหน่อย เกรงว่าเขาเองก็คงจะขึ้นไปนอนบนเตียงได้

แน่นอนว่า ท่าทางคงไม่สง่างามนัก บัดนี้มีคนอยู่มากมาย กงเหลียงเหลียวจึงทำได้เพียงเก็บความคิดอยากจะลองไว้ก่อน

เดินผ่านหน้าเตียงไป ส่วนที่อยู่ติดกันก็คือห้องเล็กๆ ที่กั้นไว้ห้องหนึ่ง

ห้องเล็กๆ ที่กั้นไว้นี้ด้านหนึ่งติดหน้าต่าง โดยรอบก่อด้วยอิฐเขียว ด้านในก็ปูด้วยแผ่นหิน ราวกับเป็นพื้นที่ส่วนตัวที่แยกออกมาจากในห้อง

อยู่ที่บ้านฉินเหยามานานถึงเพียงนี้ กงเหลียงเหลียวมองปราดเดียวก็จำได้ว่า นี่น่าจะเป็นห้องอาบน้ำที่สามารถใช้ชำระล้างร่างกายได้

ความกว้างของประตูที่เว้นไว้ก็เหมือนกับที่บ้านฉินเหยา สามารถเข็นรถเข็นเข้าไปได้

เมื่อเข้ามาด้านใน แสงสว่างกำลังดี ห้องเล็กๆ ที่กั้นไว้ซึ่งค่อนข้างกว้างขวางก็ถูกแบ่งออกเป็นสามส่วนด้วยราวจับไม้

ส่วนหนึ่งเป็นพื้นที่สำหรับชำระล้างร่างกายซึ่งวางชั้นวางอ่างล้างหน้าไว้ ส่วนหนึ่งวางโถส้วมแบบนั่งคร่อมรูปหัวแพะ และอีกส่วนหนึ่ง วางอ่างอาบน้ำที่ทั้งเตี้ยและยาว

เนื่องจากพื้นทั้งหมดปูด้วยแผ่นหินและมีร่องระบายน้ำ หากมีน้ำขังในห้องก็สามารถระบายออกได้อย่างรวดเร็ว

ปลายอ่างอาบน้ำติดชิดกับผนังด้านที่ติดหน้าต่าง มีรูเจาะไว้สำหรับระบายน้ำโดยเฉพาะ ตอนนี้ใช้จุกไม้อุดไว้ เมื่อใช้เสร็จแล้วก็ดึงจุกไม้ออก น้ำก็จะไหลไปตามรูลงไปยังรางระบายน้ำใต้ชายคาแล้วไหลต่อไปตามรางระบายน้ำไปยังแปลงผักนอกลานบ้าน

เมื่อเห็นถึงตรงนี้ กงเหลียงเหลียวยังมีสิ่งใดที่ไม่เข้าใจอีกเล่า

นี่มันคือห้องชำระล้างร่างกายที่สร้างขึ้นเพื่อเขาโดยเฉพาะ ทั้งยังเป็นแบบที่มีโถส้วมด้วย

โถส้วมแบบนั่งคร่อมรูปหัวแพะ เขาสามารถจับเขาแพะแล้วนั่งลงไปด้านบนได้ ไม่จำเป็นต้องมีคนคอยพยุงเพื่อเข้าห้องน้ำอีกต่อไป ช่วยลดความกระอักกระอ่วนใจไปได้มาก

แม้ว่าคนที่มีฐานะเช่นพวกเขามักจะมีคนคอยรับใช้ติดตามอยู่ตลอดเวลา ไม่ได้ใส่ใจว่าจะมีคนที่ไม่จำเป็นเหล่านี้คอยมองอยู่ข้างๆ หรือไม่ หรือแม้กระทั่งมีบางคนจงใจหาสาวงามมารับใช้ตนเองเวลาเข้าห้องน้ำด้วยซ้ำ

แต่สำหรับกงเหลียงเหลียวแล้ว ก่อนพิการและหลังพิการ นี่เป็นความรู้สึกที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

โถส้วมแบบนั่งคร่อมรูปหัวแพะที่ดูแล้วตลกอยู่บ้างนี้ทำให้เขารู้สึกถึงความเคารพเป็นครั้งแรก