ทะลุมิติไปเป็นแม่ม่ายสาวชาวสวน - บทที่ 443 ความเกลียดชังของแม่เถา
ตอนที่ 443 ความเกลียดชังของแม่เถา
จางต้าเหอหัวเราะแห้ง “มันจะเป็นไปได้อย่างไร?”
“ไปกันเถิด ต้องไปดูให้เห็นกับตาแล้วจึงจะทราบ! แม่โจวจะมีบุตรชายได้อย่างไร? นางเป็นได้ก็แค่นังขี้แพ้ตัวหนึ่ง!” แม่เถากล่าวเยาะเย้ย
ระหว่างที่พูด แม่เถาก็เดินเข้าไปด้านในห้องของจางต้าหู
ประตูที่เคยมีก็พังลงไปแล้ว มันเพียงถูกตั้งปิดเอาไว้เท่านั้น
เมื่อถูกผลักอย่างแรงโดยแม่เถา ประตูล้มลงกับพื้นทันที
ลมหนาวจากด้านนอกก็พัดผ่านเข้ามาด้านใน
ตอนนี้มีหิมะมาก แล้วน้ำแข็งก็เริ่มละลายจนทำให้อากาศชื้นอย่างหนัก กระทั่งคนทั่วไปยังไม่สามารถทนได้ ไม่ต้องกล่าวถึงว่าสตรีที่เพิ่งคลอดบุตรและทารกน้อยทั้งสองคนนั้นเลย
จางซิ่วเอ๋อตื่นตระหนกและมองพวกเขาทั้งสองทันที “พวกท่านทำอะไร? ปิดประตูเดี๋ยวนี้!”
ทว่าจางต้าเหอและแม่เถาเชื่อฟังจางซิ่วเอ๋อที่ไหน?
ขณะนี้แม่เถาเดินตรงเข้าไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับเหลือบมอง นางตรงไปจับเตียงที่จางซิ่วเอ๋อและน้องสาวทั้งสองเคยนอนมาก่อน
ทารกน้อยทั้งสองถูกวางไว้บนเตียงนี้
เมื่อเห็นเช่นนั้น จางซิ่วเอ๋อรีบหยุดยั้งแม่เถาทันที
ทว่าแม่เถาคว้าผ้าห่มได้แล้ว และร่างกายของเด็กทั้งสองที่อยู่ภายในจึงถูกเผยให้เห็น
จางซิ่วเอ๋อมองแม่เถาด้วยความโกรธ “ท่านคิดกระทำอันใด?”
แม่เถามองเด็กทารกทั้งสองด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียด
นางผลักจางซิ่วเอ๋อออกไป และเปิดผ้าด้านในสุดบนร่างกายของเด็กออก
สิ่งแรกที่นางเห็นคือเพศหญิง
นางเหลือบมองพร้อมกล่าวเย้ยหยัน “ตัวขาดทุน!”
ส่วนเด็กอีกคนหนึ่งถูกยกขึ้นมาเช่นกัน
แต่เมื่อแม่เถาเห็นว่าเขาเป็นผู้ชาย ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความสับสน
นางสามารถรังแกแม่โจวได้เสมอ เหตุผลก็เพราะแม่โจวไม่สามารถให้กำเนิดบุตรชายได้ ซึ่งสิ่งนี้ทำให้แม่เถารู้สึกว่าตนอยู่เหนือผู้อื่น
ทว่าตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปแล้ว แม่โจวก็ให้กำเนิดบุตรชายเช่นกัน
แล้วหลังจากนี้แม่โจวก็จะมีสถานะในตระกูลมากยิ่งขึ้นหรือไม่?
ไม่ นางไม่สามารถทนให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นได้!
แม่เถาตกตะลึงเล็กน้อย นางยื่นมือออกไปก่อนจะบีบร่างกายของเด็กชายอย่างแรง
จางซิ่วเอ๋อตะโกนอย่างรวดเร็ว “ท่านทำอะไร!”
ขณะนั้นแม่เฒ่าหลิวก็ผลักแม่เถาออกไปอย่างรวดเร็ว “เฮ้ ตระกูลจางช่างน่าขันยิ่งนัก เมื่อเหมยจื่อไม่สามารถให้กำเนิดเด็กชายได้ พวกเจ้าก็ไม่ชอบนาง และตอนนี้นางให้กำเนิดเด็กชายแล้ว ย ยังมีอะไรอีก? เจ้ายังต้องการบีบคอเด็กคนนี้ให้ตายไปอีกงั้นหรือ?”
ตอนนี้เองที่แม่เถาตระหนักได้ว่าแม่เฒ่าหลิวก็อยู่ที่นี่ด้วย
นางเหลือบมองแม่เฒ่าหลิวด้วยความโกรธ อีกเพียงนิดเดียว! เพียงนิดเดียวเท่านั้น! นางก็จะสามารถฆ่าเด็กคนนี้ได้!
“มันเรื่องอะไรของเจ้า! นี่คือเรื่องในครอบครัวข้า!” แม่เถากล่าวอย่างโกรธเคือง
แม่เฒ่าหลิวหัวเราะเยาะ “หากเจ้าบีบคอเด็กคนนี้ ข้าก็อาจทำเป็นมองไม่เห็นได้ แต่แม่เฒ่าจางคงจะไม่มีความสุขแน่”
แม้แม่เฒ่าจางจะไม่ต้องการเห็นหน้าแม่โจว ทว่าตอนนี้แม่โจวให้กำเนิดบุตรชายได้ทันเวลาจัดแบ่งที่ดิน และหญิงชราผู้นั้นจะต้องมีความสุขอย่างแน่นอน เช่นนั้นแล้วนางจะปล่อยให้เด็กชายถู กแม่เถาบีบคอได้อย่างไร?
เมื่อแม่เถาได้ยินอีกฝ่ายกล่าวถึงแม่เฒ่าจาง ดวงตาของนางพลันวูบไหว ความโกรธทั้งหมดจึงมลายหายไป
แต่นางก็ยังคงตอกกลับว่า “เจ้าหมายความว่าอย่างไรที่ข้าจะบีบคอเด็กคนนี้? เจ้ากล่าวรุนแรงเกินไปแล้ว ข้าก็เพียงต้องการจะอุ้มเขาเท่านั้น”
จางซิ่วเอ๋อห่อเด็กทั้งสองคนอีกครั้งก่อนจะจ้องมองแม่เถา “อุ้มงั้นหรือ? ในครอบครัวของท่านไม่มีเด็กหรืออย่างไร? ตอนนี้จางเปาเกินก็ไม่ต่างอะไรจากเด็กเลย อย่างไรเสียเขากำลังนอน นอยู่บนเตียงและไม่อาจขยับตัวได้ ท่านจงไปดูแลลูกชายของตนเองเถิด! ส่วนพี่น้องของข้า ท่านไม่ต้องมาห่วงใยใด ๆ ทั้งสิ้น!”
เมื่อกล่าวถึงจางเป่าเกิน ท่าทางของแม่เถากลายแปรเปลี่ยนน่าเกลียด
เป่าเกินแค่เคยขาหัก และในตอนนี้เขาก็เริ่มหายดีแล้ว
ทว่าเขากลายเป็นคนขากะเผลก แต่เขาก็ไม่ใช่คนง่อยมิใช่หรือ? ก็แค่เวลาเดินจะลำบากกว่าผู้อื่นสักหน่อยเท่านั้น
จริง ๆ แล้วจางเป่าเกินไม่ต้องการที่จะลุกจากเตียงเพราะเขาไม่สามารถเดินตรง ๆ ได้! เขาจึงนอนรอคนยกอาหารมาให้ในทุก ๆ วัน
คนที่ทราบเรื่องย่อมเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา แต่คนที่ไม่ทราบย่อมคิดว่าเขากลายเป็นอัมพาตไปเสียแล้ว
ขณะที่กำลังกล่าวกันอยู่นั้น จางต้าหูก็วิ่งเข้ามาจากด้านนอก
ศีรษะของจางต้าหูยังเปียกอยู่ เขาเพิ่งจะสระผม เห็นได้ชัดว่าจางต้าหูอุทิศตัวเพื่อบุตรชายคนนี้ยิ่ง
ข้างนอกหนาวมาก แต่จางต้าหูยังอดทนเพื่อชำระล้างร่างกายตัวเองได้
“ประตูเปิดออกได้อย่างไร?” จางต้าหูถามอย่างสับสนขณะมองประตู
ก่อนที่จางซิ่วเอ๋อจะพูดอะไร จางต้าหูกล่าวเสียงทุ้ม “อย่าทำให้ลูกชายข้าหนาวนะ!”
จางซิ่วเอ๋อถอนหายใจอย่างเย็นชา “ป้าสามผลักประตูบานนี้ นางไม่เพียงแค่เปิดประตู แต่นางยังเปิดผ้าห่มของน้องชายและน้องสาวข้าด้วย ชัดเจนว่านางต้องการให้เด็กสองคนนี้หนาวตาย แล้วปล่อยให้ท่านกลายเป็นคนไร้ทายาท!”
ในที่สุดจางต้าหูก็ได้รับลูกชายแล้ว และตอนนี้หัวใจของเขาทั้งหมดอยู่ที่เด็กชายคนนั้น
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาตะโกนใส่แม่เถาทันที “ท่านหมายความว่าอย่างไร?”
จางต้าหูไม่เคยแสดงกิริยาเช่นนี้กับแม่เถามาก่อน แต่ตอนนี้แม่เถากำลังกระทำรุนแรงกับลูกชายของเขา จางต้าหูจึงไม่คิดอดทน ลูกชายคนนี้คือสายเลือดของจางต้าหู! มันยากแค่ไหนกว่าท ที่เขาจะสามารถมีลูกชายได้ในวัยนี้?
หากปล่อยให้แม่เถาเล่นอุบาย เขาจะไม่กลายเป็นคนไร้ผู้สืบทอดหรือ?
แม่เถาหน้าซีดเซียว “น้องสี่ เจ้าคิดทำอะไรข้า?”
จางต้าเหอมองจางต้าหูอย่างไม่พอใจ “เรามาที่นี่เพื่อดูเด็กคนนี้ เจ้าจะใจร้อนไปเพื่ออะไรกัน? ซิ่วเอ๋อเป็นเพียงเด็กโง่เขลา เจ้าเชื่อเรื่องไร้สาระที่นางกล่าวงั้นหรือ?”
จางซิ่วเอ๋อถึงกับโกรธจัดเมื่อได้ยินเช่นกัน “ข้าไม่ได้กล่าวไร้สาระ ข้ากล่าวในสิ่งที่ข้าเห็น! อย่างน้อยตอนที่แม่ของข้าตั้งท้องน้องชาย ข้าก็ยกอาหารและเครื่องดื่มรสเลิศไม่เคย ยขาด ข้าแค่หวังว่าแม่ของข้าจะคลอดบุตรได้อย่างราบรื่น ข้าไม่เคยคิดจะทำร้ายท่านแม่ แต่มีบางคนที่แสดงอาการชัดเจน อยากจะกำจัดลูกของแม่ข้าอย่างออกนอกหน้า! และยังคิดทำให้พ่อข ข้าเป็นคนไร้ทายาท!”
เมื่อได้ยินคำเตือนของจางซิ่วเอ๋อ ความทรงจำที่ไม่ดีก็ผุดขึ้นมาในศีรษะของจางต้าหู
คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันแน่น ก่อนจะมองจางต้าเหอและกล่าวว่า “พี่สาม ภรรยาข้าเพิ่งคลอดบุตร แล้วท่านมายืนอยู่ตรงนี้ได้อย่างไร?”
ความจริงก็คือสตรีเพิ่งคลอดลูก การที่ผู้ชายมายืนอยู่ในห้องนี้มันช่างน่าอับอายเพียงใด?
เมื่อสตรีอยู่ในช่วงพักฟื้นหลังคลอด ห้ามบุรุษคนอื่นเข้ามาในห้องเด็ดขาด!
ใบหน้าของจางต้าเหอเผยสีหน้าเก้อเขินเล็กน้อย เขาสะบัดแขนเสื้อก่อนจะรีบเดินออกไปทันที
แม่เถามองจางซิ่วเอ๋อด้วยความโกรธเคือง เป็นเพราะจางซิ่วเอ๋อกล่าวยั่วยุ ไม่เช่นนั้นจะเกิดเรื่องมากมายเช่นนี้หรือ?
จางต้าเหอหันหลังกลับมาพร้อมตะโกนอย่างไม่อดทน “ยังไม่คิดย้ายก้นอีก? เขาไม่ต้อนรับ ก็รีบออกมาซะ!”
แม่เถากัดฟันอย่างโกรธจัด นางเผยสีหน้าไม่พอใจก่อนจะเดินตามออกไป
ส่วนจางซิ่วเอ๋อไม่ได้กล่าวอะไรต่อ จางต้าหูรีบจัดการปิดประตูเพื่อป้องกันลมจากด้านนอก
จางต้าหูเอนตัวไปบนเตียงก่อนจะยกผ้าขึ้นดูเพื่อตรวจสอบว่าผู้ใดคือบุตรชายของเขา
เด็กทั้งสองคนเพิ่งเกิดมา และจางต้าหูยังคงสับสนเล็กน้อย
เมื่อเห็นเช่นนี้ จางซิ่วเอ๋อตะโกนออกมาอย่างรวดเร็ว “ท่านต้องการจะแช่แข็งเด็กให้ตายเหมือนป้าสามหรือไร? ในสองคนนี้ มีหนึ่งคนเป็นบุตรชายของท่าน!”
……………………………………………………………………………………………………………………….
สารจากผู้แปล
ดีที่มีแม่เฒ่าหลิวอยู่ด้วย ไม่งั้นน้องชายตายแน่ น่าจับโยนลงบ่อน้ำเย็นจริง ๆ ทั้งแม่เถาทั้งต้าเหอ
ไหหม่า(海馬)
YOU MAY ALSO LIKE
