ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2594 เฉียนซีรู้สึกผิด
จื่อโยวกล่าวว่า “เดิมทีข้าคิดว่าจะเข้าไปช่วยเหลือเยี่ยสักหน่อย ตอนนี้ดูเหมือนว่าข้าจะช่วยไม่ไหวแล้วล่ะ หากข้าเข้าร่วมการต่อสู้เช่นนี้แล้วละก็ เยี่ยคงจะรู้สึกว่าข ข้าเกะกะขวางทางแน่นอน และตอนนี้ข้ามีหน้าที่แค่ปกป้องคนงามไม่ให้ถูกลูกหลงจากการต่อสู้จนได้รับบาดเจ็บก็พอแล้ว”
ฝูเซิงกล่าวกับเขาว่า “เจ้านายของข้า ข้าปกป้องเองได้ เจ้าคิดว่าจำเป็นต้องใช้งานเจ้าหรือไง?”
ตูมมม!
การต่อสู้อันบ้าคลั่งนี้ ช่างน่าตื่นตกใจเป็นอย่างยิ่ง
เป็นครั้งแรกที่อ้านร่วมมือกับจิ่วเยี่ย แต่อ้านมีฝีมือในการจัดการสัตว์เทพเป็นอย่างมาก นอกจากนี้เขายังใช้ความสามารถของตนเองปราบปรามพลังของยวนเอาไว้อีกด้วย
“หอคอยนิรันดร์ ช่างสมคำร่ำลือจริง ๆ!” แววตาที่มืดลงของยวนจ้องมองไปยังหอคอยขนาดยักษ์ที่อยู่ตรงหน้านี้พลางกล่าวขึ้น
“แต่ว่า มันก็ยังไม่เพียงพอที่จะจัดการข้าได้อยู่ดี”
พลังในการป้องกันของยวนนั้นแข็งแกร่งมากเป็นพิเศษ พลังแห่งความมืดถูกทำลายภายใต้โจมตีอันทรงพลังของเขา และทั่วทั้งมิติกิเลนก็แตกร้าวอย่างบ้าคลั่ง
ไม่รู้ว่าการต่อสู้นี้จะสู้ไปได้นานมากเพียงใด
เมื่อผู้พิทักษ์ชั้นที่เจ็ดได้เห็นการต่อสู้เช่นนี้ ก็รู้สึกตกตะลึงจนอ้าปากค้างขึ้นมาทันที นี่มันจะน่ากลัวเกินไปแล้ว
สิ่งมีชีวิตทั่วทั้งเหวนรกแห่งนี้สามารถรับรู้ได้ถึงการต่อสู้นี้ และแม้แต่เฮยอิ่งเองก็ถูกทำให้ตกใจเช่นกัน
รูปร่างเรียวบางสีดำร่างหนึ่งปรากฏขึ้นมาตรงหน้าของมู่เฉียนซี นางกล่าวว่า “ท่านเฮยอิ่ง”
เฮยอิ่งกวาดสายตาไปทั่วการต่อสู้ที่อยู่ทางด้านนั้น จากนั้นก็กล่าวกับมู่เฉียนซีว่า “ถึงหอคอยนิรันดร์จะร่วมมือกับหวงจิ่วเยี่ย ก็ยังเอาชนะไม่ได้หรอก”
“ทำไมล่ะ?” มู่เฉียนซีผงะไปทันที
“หอคอยนิรันดร์เพิ่งจะถูกปลุกขึ้นมาได้ไม่นาน นอกจากนี้พลังของมันยังถูกกฏของสวรรค์ทำให้เสื่อมถอยมาเป็นเวลาเนิ่นนานแล้ว ฉะนั้นเมื่อเทียบกับช่วงที่สมบูรณ์ที่สุดมันยังถ ถือว่าห่างไกลนัก” เฮยอิ่งกล่าวตอบ
“เป็นไปได้อย่างไรกัน?” มู่เฉียนซีกำมือเอาไว้แน่น
นางไม่รู้ว่าพวกเขาต่อสู้กันมานานแค่ไหน รู้แต่ว่าหลังจากที่ร่างทั้งสามแยกออกจากกัน มู่เฉียนซีก็ค้นพบว่ายวนได้รับบาดเจ็บ แต่จิ่วเยี่ยได้รับบาดเจ็บสาหัสกว่าเขาเสียอีก
สีหน้าของอ้านซีดเผือดเล็กน้อย แต่ทว่าแววตานั้นกลับยังคงตื่นเต้น ในฐานะหอคอยนิรันดร์ผู้ควบคุมสัตว์อสูรนับหมื่น ยิ่งได้เจอกับสัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่งมากเท่าไรก็ยิ่ง ตื่นเต้นและบ้าคลั่งมากเท่านั้น
“เจ้านี่ช่างแข็งแกร่งจริง ๆ!”
“เจ้านี่คือศัตรูตัวฉกาจของสัตว์ทุกชนิดจริง ๆ หอคอยนิรันดร์! เพียงแต่ว่าตอนนี้มันไม่ใช่ช่วงที่เจ้าสมบูรณ์ที่สุดอยู่ดี” ยวนกล่าวตอบ
เวลานี้ อ้านกลับมาอยู่ข้างกายของมู่เฉียนซี เขามองไปทางมู่เฉียนซีแล้วกล่าวว่า “เจ้านาย ท่านจำเป็นต้องเอาชนะเขาให้ได้หรือไม่?”
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าวว่า “ใช่! จำเป็นต้องเอาชนะเขาให้ได้”
“เช่นนั้น ก็มีเพียงแต่ต้องยืมพลังจิตวิญญาณของเจ้านายแล้ว นี่เป็นการต่อสู้เพื่อเจ้านายครั้งแรกของอ้าน แต่กลับไม่สามารถทำให้เจ้านายสมปรารถนาได้สำเร็จด้วยพลังของตนเอง มันเป็นความผิดของอ้านเอง” อ้านกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ
“หากต้องการความช่วยเหลือละก็ อ้านก็จงเอาไปเสียเถอะ! แม้ว่าจะใช้พลังจิตวิญญาณข้าไปจนหมดก็ไม่เป็นไร”
“เช่นนั้นอ้านจะไม่ทำให้เจ้านายต้องผิดหวังอย่างแน่นอน” อ้านกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว
ทันใดนั้น อ้านก็บีบคั้นให้พลังของตนเองยกระดับขึ้น มันเพิ่มระดับขึ้นอย่างบ้าคลั่ง แต่เพราะที่นี่คือเหวนรก ฉะนั้นจึงไม่จำเป็นต้องกังวลมากเกินไปนัก
ในตอนที่พลังแห่งความมืดที่อยู่โดยรอบเปลี่ยนเป็นอันตรายขึ้น ร่างกายของอ้านก็เปลี่ยนไป และหอคอยสีดำเจ็ดชั้นนั้นก็เปลี่ยนเป็นอันตรายมากขึ้นมาทันที
จิ่วเยี่ยลงมืออย่างรวดเร็ว เขาได้ระเบิดพลังที่แข็งแกร่งที่สุดออกมา เพื่อทำให้พลังของยวนอ่อนแอลง
ตูมมม โครมมม!
ยวนถูกจิ่วเยี่ยเข้ามาพัวพันอย่างแน่นหนา และในเวลานี้กลางท้องฟ้าเหนือยวน ก็มีหอคอยนิรันดร์ปรากฏขึ้น และด้านล่างของหอคอยนิรันดร์นั้น ก็เปลี่ยนกลายเป็นหลุมดำขนาดใหญ่หลุ มหนึ่ง
พลังอันทรงพลังของหลุมดำนี้ ได้ปกคลุมยวนเอาไว้ และถึงยวนต้องการที่จะหลุดพ้นแต่สุดท้ายกลับถูกจิ่วเยี่ยและอ้านร่วมมือกันโจมตีอยู่ดี
ยวนไม่สามารถออกไปได้แล้ว หลังจากนั้นเขาก็รู้สึกว่าร่างกายของตนเองถูกดูดเข้าไปในหลุมดำนั่นอย่างไม่อาจควบคุมได้ ยวนกล่าวว่า “ให้ตายเถอะ! คิดไม่ถึงเลยว่าหอคอยนิรันดร ร์จะสามารถใช้แผนสกปรกเช่นนี้ได้”
มันไม่สามารถต่อต้านได้เลย และพลังของหลุมดำนั้นก็ดูดมันเข้าไปจนหมดสิ้น
หลังจากที่ยวนหายไปจากตรงนั้นแล้ว หอคอยนิรันดร์ก็ร่วงลงมาบนพื้นทันที
ครืนนนน!
มีเสียงดังกึกก้องออกมาจากหอคอยนิรันดร์ เห็นได้ชัดว่ายวนที่ถูกขังเอาไว้ในหอคอยนิรันดร์ต้องการจะทำลายหอคอยเพื่อออกมา
พลังจิตวิญญาณของมู่เฉียนซีในเวลานี้ได้ถูกใช้ไปจนหมดแล้ว และนางก็กล่าวถามด้วยร่างกายที่ไร้เรี่ยวแรงว่า “หากยวนทำลายหอคอยออกมาได้แล้วละก็ อ้านเจ้าคงจะไม่บาดเจ็บใช่ หรือไม่!”
จิ่วเยี่ยประคองมู่เฉียนซีเอาไว้ อ้านตอบกลับว่า “ขอเพียงเป็นสัตว์ เมื่อเข้าไปในอาณาเขตของข้าแล้ว ก็จะไม่มีทางออกไปได้! เจ้านายพักผ่อนสักหน่อยเถิดขอรับ หลังจากนี้ข้าจะ ะทำให้พลังของเขาลดลงให้เร็วมากที่สุด และเมื่อถึงตอนนั้น แม้ว่าจะเป็นเจ้านาย เขาก็ไม่อาจสู้ได้”
“ซี!” จิ่วเยี่ยให้มู่เฉียนซีดื่มยาน้ำเพื่อฟื้นฟูพลังจิตวิญญาณของตนเอง หลังจากนั้นเขาก็บังคับให้นางพักผ่อน
ครั้งนี้ยวนประสบปัญหาแล้ว เพราะเขาไม่มีความรู้เกี่ยวกับหอคอยนิรันดร์มากเท่าไรนัก เขารู้สึกเพียงแค่ว่าเมื่อตนเองถูกขังอยู่ในหอคอยที่ผุพังนี้ พลังของเขาเริ่มอ่อนแอล ลงเรื่อย ๆ และสถานการณ์เช่นนี้ก็ทำให้เขารู้สึกแย่มากเลยทีเดียว
มู่เฉียนซีไม่รู้ว่าพักผ่อนไปนานเท่าไรแล้ว แต่ในตอนที่นางตื่นขึ้นมา ยวนก็ถูกปล่อยออกมาแล้วเช่นกัน เพียงแต่ว่าตอนนี้เขาอ่อนแอเป็นอย่างมาก
มันเป็นเรื่องที่หาได้ยากมากจริง ๆ ที่ยวนผู้แข็งแกร่งจะมีด้านที่อ่อนแอเช่นนี้
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ยวน เจ้าแพ้แล้ว!”
ยวนกล่าวตอบว่า “ข้าแพ้แล้ว ในเมื่อยอมเดิมพันก็ต้องยอมรับความพ่ายแพ้! เจ้าต้องการดีกิเลนของข้า ข้าแค่ให้พวกเจ้าเท่านั้นเอง ข้าจะลงมือทำมันด้วยตนเอง”
ยวนนำดีกิเลนของตนเองออกมาโดยที่ไม่กระพริบตาเลยด้วยซ้ำ แต่เมื่อเทียบกับการสูญเสียดีกิเลนแล้ว การต่อสู้ครั้งนี้ทำให้เขารู้สึกอารมณ์เสียยิ่งกว่าเสียอีก
มู่เฉียนซีนำกล่องหยกออกมา จากนั้นก็บรรจุดีกิเลนเอาไว้
เวลาที่อ้านทำให้ยวนอ่อนแอนั้นมีจำกัด ซึ่งยวนก็สามารถฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็ว เขากล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “ตอนนี้ก่อนที่ข้าจะโมโหจนฆ่าพวกเจ้าตาย พวกเจ้ารีบออกไปจากเหวน นรกแห่งนี้เสียเถอะ”
มู่เฉียนซีกล่าวตอบว่า “ข้ายังไม่ไป!”
“ไม่ไปรึ!” ยวนกล่าว
ฉึก!
มู่เฉียนซีได้ผังเข็มเข้าไปในร่างกายของยวน
“ข้ามอบยาแก้ปวดให้เจ้าก่อน แล้วข้าก็จะกลั่นยาให้เจ้าด้วย ข้าทำให้เจ้าบาดเจ็บแล้วเอาสิ่งของที่อยู่ในร่างกายของเจ้ามา เช่นนั้นจะไม่สนใจเจ้าได้อย่างไร”
ยาเข็มนี้ ประกอบไปด้วยพลังแห่งชีวิต ที่สามารถซ่อมแซมร่างกายของยวนได้
หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็เริ่มกลั่นยา อย่างไรเสียดีกิเลนก็เป็นถึงอวัยวะอย่างหนึ่งของสัตว์เทพ ถึงความสามารถของยวนจะแข็งแกร่ง แต่หากผสานเข้ากับยาของนางจะต้องสามารถฟื้นต ตัวได้รวดเร็วขึ้นอย่างแน่นอน
และตอนนี้ มู่เฉียนซีก็เริ่มกลั่นยาชนิดหนึ่งขึ้นมาแล้ว
ด้วยความสามารถของหมอปีศาจ ทำให้มู่เฉียนซีกลั่นยาชนิดนี้ออกมาได้สำเร็จ หลังจากนั้นนางก็ฉีดมันเข้าไปในร่างกายของยวน
แน่นอนว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดก็ยังคงเป็นพลังแห่งชีวิต หลังจากที่มู่เฉียนซีระดมพลังแห่งชีวิตทั้งหมดใส่เข้าไปในร่างกายของยวนแล้ว บาดแผลของยวนก็สามารถฟื้นฟูได้ในเวลา อันสั้น และดีกิเลนก็เติบโตขึ้นมาอีกครั้ง
ยวนกล่าวว่า “ถึงจะไม่มีดีกิเลนข้าก็ไม่ตายหรอก ผ่านไปเพียงไม่กี่สิบปีมันก็โตกลับมาใหม่แล้ว เจ้าจำเป็นต้อง…”
ในขณะที่เขาพูด ก็ค้นพบว่ามู่เฉียนซีหลับไปในอ้อมแขนของจิ่วเยี่ยแล้ว
“แม้ว่าพวกเราจะเอาชนะเจ้าด้วยพลังที่แข็งแกร่ง แต่อย่างไรเสียก็เป็นส่วนสำคัญในร่างกายของเจ้า ซีรู้สึกผิดต่อเจ้า จึงอยากจะชดเชยมันให้กับเจ้า!” จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเย็นชา
ซีปฏิบัติต่อยวนเป็นอย่างดี ซึ่งมันก็ทำให้จิ่วเยี่ยอดหึงไม่ได้ เขากล่าวว่า “กิเลนแห่งนรก ข้าจะสู้กับเจ้าอีกครั้ง ไม่ใช่เพราะต้องการดีกิเลนของเจ้า! แต่เป็นเพราะอยากสู้ กับเจ้าเท่านั้น”
“เอาสิ! ร่างกายของข้าฟื้นฟูได้พอสมควรเแล้ว สู้ก็สู้สิ! เจ้าต้องการให้หอคอยนิรันดร์สู้ด้วยหรือไม่?” ยวนกล่าวถาม
“ข้าไม่ต้องการเขา!” จิ่วเยี่ยกล่าวตอบ
อ้านกล่าวว่า “หากไม่มีคำสั่งของเจ้านาย ข้าก็ไม่คิดจะลงมือด้วยตนเองเช่นกัน”