บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - ตอนที่ 1629: อำนาจเกินหยุดยั้ง

ตอนที่ 1629: อำนาจเกินหยุดยั้ง

หม้อใบที่เก้าซึ่งหนักที่สุดนั้นหนักกว่าหม้อโบราณอีกแปดใบก่อนหน้านี้มาก ตลอดกาลนานมา ทุกผู้ซึ่งเคยยกหม้อใบที่เก้าขึ้นล้วนหอบแฮกล้ากำลัง

ยอดฝีมือบางคนกระทั่งบาดเจ็บสาหัสยามพยายามฝืนแบกหม้อ!

“หากเขายกหม้อทั้งเก้าขึ้นได้พร้อมกัน มันจะเท่ากับสร้างสถิติผ่านระดับอันสูงส่งกว่าคราใดขึ้น!”

“เลื่อนลอยยิ่งนัก!”

“แทบเป็นไปไม่ได้เลยนะนั่น!”

ทว่าไม่นานนัก ภาพอันทำให้ทุกผู้ผงะตะลึงก็บังเกิด

ซูอี้ไม่ได้หยุดพัก เขายกมือหยิบหม้อใบที่เก้าซึ่งหนักที่สุดขึ้นมาวางซ้อนบนบ่า

ยังคงง่ายดายราวมิได้พยายาม

คนทุกผู้ล้วนตะลึงงัน

ในศาลาที่สอง เมื่อซูอี้ไหวไหล่ เก้าหม้อสำริดโบราณพลันทะยานขึ้นและร่วงลงเรียงรายสู่ที่เดิมของพวกมัน

ตู้ม!

ทั่วโถงคำรามลั่น พิรุณแสงทะลักไหลครอบคลุมทั่วร่างของซูอี้

พิรุณแสงนั้นแปรเปลี่ยนจากอำนาจมหาวิถีอันหนาแน่นบริสุทธิ์ มีสรรพคุณเลิศล้ำต่อการฝึกฝนและขัดเกลากายเนื้อ

ครู่ต่อมา นิมิตทั้งหลายก็สลายไป

และซูอี้ก็หันหลังจรจาก

ขณะเดียวกัน ณ ที่ลับ เหล่าผู้อาวุโสนั้นต่างมองหน้ากัน ทั้งตะลึงและทำตนมิถูก

“วันนี้ หอตำราภูผาขจีของเราได้เรียกสัตว์ประหลาดเหนือใดเปรียบเข้ามาเยือนหรือ?”

“ณ ชั้นแรก จรดพู่กันวาดสัจธรรม สิบแปดบุปผาเบ่งบาน และที่ชั้นสอง เก้าหม้อโบราณก็ถูกแบกขึ้นโดยง่าย แต่ละสิ่งล้วนไม่ต่างจากสร้างสถิติอันมิเคยบังเกิด! ผู้ท้าทายตลอดกาลนานมา ไร้ผู้ใดเทียบชั้นได้!”

“พวกเจ้ามิสังเกตหรือว่ายามคนผู้นี้ผ่านสองศาลาแรก เขาดูจะมิได้ใช้อำนาจเต็มที่เลยแม้แต่น้อย…”

“ไปดูต่อ!”

…ผู้เฒ่าเร้นกายเหล่านี้ล้วนแต่เป็นสัตว์ประหลาดเฒ่าของหอตำราภูผาขจีซึ่งเก็บตัวอยู่ในเขาภูผาขจีแต่เนิ่นนานมา

หากไม่ใช่เพราะปฏิกิริยายามซูอี้ผ่านชั้นแรกในวันนี้ยิ่งใหญ่เกินไป ความสนใจของพวกเขาคงมิถูกกระตุ้นขึ้นมาเลย

และยามนี้ เมื่อซูอี้สร้างสถิติใหม่ของการผ่านด่านทดสอบสองหนติด สัตว์ประหลาดเฒ่าเหล่านี้ก็เดือดพล่าน มิอาจอยู่เฉยอีกต่อไป

ชั้นสาม

ภายในศาลานั้นเป็นแดนมายา และเมื่อซูอี้มาถึง เขาก็พลันพบว่าตนอยู่ที่สมุทรกว้างแห่งหนึ่ง

ผืนสมุทรกว้างใหญ่ไพศาล คลื่นลมเกลียวคลื่นพัดซ้อน

ระดับนี้มีนามว่า ‘งมวัตถุในสมุทรวิญญาณ’ ซึ่งที่ก้นสมุทรกว้างนี้มีจิตดารากระจัดกระจายมากมาย!

จิตดาราที่ว่านั้น แท้จริงก็คืออุกกาบาตจากจักรวาลอันบรรจุอำนาจแห่งจิตวิญญาณ

สิ่งที่ผู้เข้าทดสอบต้องทำคือ ใช้อำนาจจิตวิญญาณแทนเบ็ดตกปลา งมจิตดาราจากก้นสมุทรนั้นขึ้นมา

หากงมจิตดาราขึ้นได้เก้าชิ้น ก็จะผ่านระดับนี้

ยิ่งงมจิตดาราขึ้นมาได้มาก ลำดับคะแนนยิ่งไต่สูง

ความยากของระดับนี้อยู่ที่อำนาจของสมุทรกว้างนั้นฝืนต้านอำนาจจิตวิญญาณได้ และจิตดาราที่ก้นสมุทรก็กระจัดกระจายตามที่ต่าง ๆ

การใช้อำนาจจิตวิญญาณเพื่องมจิตดาราขึ้นมานั้นหาแตกต่างจากหาเข็มในกองฟางไม่

นอกจากนั้น ยังต้องฝืนต้านแรงกระทบกระแทกจากสมุทรกว้างนั้นด้วย

ตลอดกาลนานมา ผู้บรรลุระดับสูงสุดของชั้นสามนั้นงมจิตดาราขึ้นได้เพียงสิบเก้าชิ้น!

หลังซูอี้มาถึง เขาก็ลงมือทันทีอย่างไม่โอ้เอ้

เปรี้ยง!

ทันทีที่อำนาจจิตวิญญาณของเขาแผ่ออกไป มันก็แปรเปลี่ยนเป็นร่างแหกว้างไร้จุดจบ ครอบคลุมท้องสมุทรส่วนใหญ่ในพริบตา

และเมื่ออำนาจจิตวิญญาณของเขาจมลงสู่นที แม้น้ำทะเลจะสาดซัดถาโถมเพียงไรก็มิอาจสั่นคลอนมันได้แม้แต่น้อย!

มันให้ความรู้สึกราวกับเป็นตาข่ายฟ้าดินอันมิอาจทำลาย โถมทะยานลงสู่ก้นบึ้งสมุทรวิญญาณนี้โดยพลัน

ครู่ต่อมา ใจซูอี้คำนึง วิญญาณเร่งอำนาจแข็งแกร่ง

เปรี้ยง!

ทั่วสมุทรวิญญาณเดือดพล่าน เกลียวคลื่นสาดสะบัดสู่เวหา

ตาข่ายกว้างอันสร้างจากอำนาจจิตวิญญาณของซูอี้เปี่ยมล้มด้วยจิตดาราเรืองประกายดารดาษ

ดุจเหวี่ยงแหรวบดารา!

จากนั้น จิตดารานับไม่ถ้วนเหล่านั้นก็หลอมละลายเป็นพิรุณแสง ซึ่งก็ถูกอำนาจจิตวิญญาณของซูอี้ดูดซับมิเหลือ

ยามนี้ จิตวิญญาณของซูอี้ให้ความรู้สึกล่องลอยลิงโลดไม่ได้ เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าจิตวิญญาณของตนควบแน่นแข็งแกร่งขึ้นกว่าเก่ามาก

ไร้การโอ้เอ้ ซูอี้เดินจากไป

และเหล่าสัตว์ประหลาดเฒ่าเร้นกายผู้ประจักษ์แก่เรื่องทั้งหมดนี้ก็ตะลึงเสียจนสิ้นวจี

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่ก็เป็นการสร้างสถิติใหม่ สูงส่งกว่าหนใดอีกครั้ง!

……

สิบสองหอภูผาขจี ทุกศาลาต่างเป็นหนึ่งด่านทดสอบ

สามชั้นแรกนั้นมุ่งเป้ายังการฝึกฝน กายเนื้อและจิตวิญญาณตามลำดับ

เริ่มจากชั้นสี่ถึงหกจะเป็นการทดสอบความเข้าใจในมหาวิถี ขอบเขตวิถีและวิชาการตีความมหาวิถีตามลำดับ ทุกสิ่งล้วนเกี่ยวเนื่องกับอำนาจมหาวิถีของเซียนขอบเขตจักรวาล

และจากนี้ไป ยอดฝีมือส่วนใหญ่ซึ่งมาทดสอบก็ล้วนแพ้พ่ายไม่อาจไปต่อ

เหตุเป็นเพราะบททดสอบบนชั้นที่สี่ถึงหกนั้นยากเย็นและมากข้อจำกัดกว่าสามชั้นแรกมากนัก

ตัวตนซึ่งสามารถผ่านชั้นสี่ถึงหกไปได้ สามารถเรียกเป็นผู้เลิศล้ำหายากในโลกหล้าชั่วพันหมื่นปี!

ทว่าสำหรับซูอี้ เรื่องเช่นนี้หายากเย็นไม่

เขาไม่ต่างจากนักท่องเที่ยวทัศนาจร สำรวจและไขปริศนาแต่ละบททดสอบอย่างไม่รีบร้อน

จากนั้นชายหนุ่มก็ก้าวสู่จุดสูงกว่าอย่างแสนสบายใจ

ชั้นสี่นั้นเป็นการทดสอบความเข้าใจในมหาวิถี ต้องสัมผัสอำนาจมหาวิถีจากแท่นศิลาฮุ่นตุ้นโบราณภายในชั่วก้านธูปและสลักลวดลายวิถีลับของมัน

ซูอี้เพียงชำเลืองก็บรรลุถึงเคล็ดพลังมหาวิถีทั้งสามสิบสามบนแท่นศิลาฮุ่นตุ้นโบราณ และโบกมือสลักเป็นลวดลายวิถีลับขึ้น

บนชั้นห้า ทดสอบขอบเขตวิถี หรือก็คือการควบคุมอำนาจมหาวิถี ต้องใช้อำนาจมหาวิถีของตนสร้างโลกามหาวิถีขึ้นมาบนโลกหล้าอันว่างเปล่า

ยิ่งปริมาณและคุณภาพอำนาจมหาวิถีในโลกามหาวิถีสูงส่ง ผลลัพธ์ยิ่งเลิศล้ำ

ระดับนี้กระตุ้นความสนใจของซูอี้ขึ้นมา มันเหมือนวาดภาพบนกระดาษเปล่า แต่ใช้อำนาจมหาวิถีของตนแทนพู่กัน

ท้ายที่สุด ซูอี้ก็ใช้อำนาจมหาวิถีของเขา ‘วาด’ ดาบอย่างง่ายขึ้นมาเล่มหนึ่ง

ทว่าดาบนี้ดูจะครอบคลุมบรรพตลำธาร ท้องนภาแดนดิน ตะวันจันทราและดวงดาว ให้ความรู้สึกประหนึ่งครอบคลุมทั่วทุกสรรพสิ่ง

เมื่อปราณของดาบนี้แผ่ออก ชั้นห้าทั้งชั้นก็สั่นสะเทือนคำรามลั่น เรืองรองรัศมีโชติช่วง วจีวิถีลึกลับสะท้อนกึกก้องเนิ่นนาน นิมิตปาฏิหาริย์ผุดพรายทุกแห่งหน

ถึงยามนี้ เหล่าสัตว์ประหลาดเฒ่าซึ่งเร้นกายจับจ้องทุกการกระทำของซูอี้อย่างตั้งใจนั้นประหนึ่งได้ประจักษ์แก่ปาฏิหาริย์บังเกิดซ้ำ ๆ จนสมองไม่อาจรับไหว

การสร้างสถิติอันมิเคยบังเกิดนั้นเป็นเรื่องยิ่งใหญ่

ทว่าวันนี้ ผู้ร้ายกาจท้าทายสวรรค์ผู้หนึ่งกลับมายังหอตำราภูผาขจี ล้มสถิติสร้างใหม่นับแต่ชั้นแรก!

ทุกสถิตินั้นเหนือชั้นกว่าผู้ทดสอบในอดีตทุกคน!

ใครเล่าจะไม่ตกใจ?

โลกนี้ไม่ขาดผู้ร้ายกาจตะลึงโลกา

ทว่าสัตว์ประหลาดเฒ่าเหล่านี้ใช้ชีวิตแสนนาน แต่ก็ไม่เคยพบเจอผู้ร้ายกาจจนโรคจิตอย่างชายหนุ่มผู้นี้เลย!

ชั่วขณะนั้น ความรู้ความเข้าใจในวิถีเต๋าของสัตว์ประหลาดเฒ่ามากมายนั้นเหมือนถูกลบล้างสร้างใหม่

ชั้นที่สี่ ประจักษ์แก่เคล็ดพลังมหาวิถีสามสิบสามประการเพียงมองปราดเดียว!

ชั้นที่ห้า หนึ่งดาบบรรจุวัฏจักรแห่งหนึ่งโลกหล้า!

นี่เขา… เป็นเซียนขอบเขตจักรวาลจริง ๆ หรือ?”

เนิ่นนานจากนั้น สัตว์ประหลาดเฒ่าผู้หนึ่งก็พึมพำ “ข้าจำได้ว่าเมื่อกาลก่อน ยามบรรพชน ‘จอมราชันเมฆาสวรรค์’ จากหอตำราภูผาขจีของเราผ่านชั้นหก เขาทำทุกสิ่งที่ทำได้เพื่อแสวงเคล็ดของ ‘วิชาอนุมานมหาวิถี’ แล้วสร้างสถิติอันไร้ผู้ใดเสมอเหมือน”

“นี่ยังหมายความว่าเมื่อเจ้าหนุ่มนั่นเข้าสู่ชั้นหก แม้เขาจะเลิศล้ำ อย่างมากเขาก็ทำได้เพียงเทียบชั้นกับสถิติที่จอมราชันเมฆาสวรรค์สร้างไว้เมื่อกาลก่อน เหนือไปกว่านั้นมิได้”

วาจาเหล่านี้ทำให้สัตว์ประหลาดเฒ่าคนอื่น ๆ หัวใจสั่นไหว ต่างพยักหน้าเห็นด้วยตาม ๆ กัน

จริงดังว่า สถิติการผ่านชั้นหกแต่เดิมนั้น จอมราชันเมฆาสวรรค์นับเป็นผู้เลิศล้ำสูงสุดแล้ว ไม่มีทางที่ผู้ใดจะเหนือชั้นกว่านั้นได้

“แต่ไม่ว่าอย่างไร เจ้าหนุ่มนั่น… ก็น่ากลัวจริง ๆ!”

บางผู้รำพึง

ขณะเสวนา ซูอี้ในสายตาพวกเขาก็มาถึงชั้นหกแล้ว

ชั้นหกนี้ทดสอบศาสตร์การตีความมหาวิถี

ผู้ทดสอบต้องตีความและสร้างวิชาลับอันอัศจรรย์ขึ้นจากสารพัดอักขระซึ่งควบแน่นขึ้นโดยปราณมหาวิถี

อักขระเหล่านั้นกระจัดกระจายแตกต่าง ปราณซึ่งประทับอยู่ต่างก็แตกต่างกัน

เหมือนเช่นไข่มุกซึ่งกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น หลากขนาดหลายสีสัน ขึ้นกับผู้ตีความจะสามารถเฟ้นหาไข่มุกซึ่งเข้ากันได้สูงสุด มีมหาวิถีสอดคล้องกันที่สุด แล้วร้อยเป็นสร้อยมุกอันงดงาม

กล่าวกันว่าอักขระอันควบแน่นจากปราณมหาวิถีเหล่านี้บรรจุเคล็ดวิชาวิเศษล้ำเก้าชนิด หากอนุมานได้เพียงหนึ่งก็นับได้แล้วว่าสำเร็จ

และกาลก่อน จอมราชันเมฆาสวรรค์ก็สามารถอนุมานเคล็ดวิชาอันวิเศษล้ำทั้งเก้าได้!

ดังนั้นเขาจึงกลายเป็นยอดเขาอันไม่อาจข้ามในหมู่ผู้ทดสอบ ณ ชั้นหก

เมื่อซูอี้มาถึง เขาก็เห็นว่ามีอักขระขนาดเท่าฝ่ามือเคลื่อนคล้อยบนอากาศเต็มโถงหลักไปหมด แต่ละคำล้วนบรรจุปราณมหาวิถีอันแตกต่าง งดงามพร่างพราว

“บททดสอบนี้ดูคล้ายการเล่นต่อคำเลยแฮะ”

ซูอี้นึกสนุก

เคล็ดคัมภีร์วิถีเต๋าอันสมบูรณ์นั้นสามารถแยกออกเป็นคำได้เกินคณานับ

และยามนี้ บททดสอบในชั้นที่หกนั้นเป็นเหมือนการแยกส่วนเคล็ดคัมภีร์เก้าชิ้นเป็นอักขระมหาวิถีเกินคณานับปะปนกันมั่วไปหมด

บททดสอบนี้พิสูจน์อำนาจการอนุมานมหาวิถีของผู้ทดสอบ

หลังเฝ้ามองอยู่เล็กน้อย ซูอี้ก็เริ่มลงมือ

ด้วยหนึ่งโบกแขนเสื้อ อักขระมหาวิถีตัวแล้วตัวเล่าก็โผนทะยาน เรียบเรียงผสานรวมเป็นคำและบทต่าง ๆ ก่อนที่ท้ายที่สุดจะแปรเปลี่ยนเป็นเคล็ดวิชาเลิศล้ำนาม ‘เคล็ดหมื่นธารบรรจบสมุทร’

จบจากนั้น ซูอี้ก็หาหยุดมือไม่ เขาอนุมานเคล็ดวิชาเลิศล้ำอีกแปดบทขึ้นมาได้ในอึดใจ

ณ จุดนี้ เหล่าสัตว์ประหลาดเฒ่าซึ่งลอบสนใจการกระทำทั้งหมดนี้ต่างตกตะลึง ทว่าแม้จะตกใจ พวกเขาก็หาประหลาดใจไม่

เพราะถึงอย่างไร สมรรถภาพอันเหลือเชื่อในห้าชั้นแรกของซูอี้ต่างเป็นที่ประจักษ์แก่พวกเขาแล้ว และพวกเขาก็ถืออีกฝ่ายเป็นผู้เลิศล้ำท้าทายสวรรค์อันมีฝีมือสูงส่ง

หากซูอี้ทำไม่ได้เช่นนี้สิ พวกเขาจะประหลาดใจเป็นแน่แท้

“เห็นหรือไม่ ข้าบอกแล้ว เมื่อมีความสำเร็จดั้งเดิมของจอมราชันเมฆาสวรรค์ตระหง่านค้ำอยู่ ความสำเร็จของคนผู้นี้ก็มิอาจสร้างสถิติใหม่ใด ๆ ได้เลย”

บางผู้กล่าวเสียงเบา รู้สึกโล่งใจผ่อนคลายขึ้นมากอย่างมิอาจอธิบาย

ทว่ายังมิทันขาดคำ อีกผู้หนึ่งก็กล่าวอย่างประหลาดใจ “มีบางอย่างผิดแผก พวกเจ้าดูนั่นเร็ว!”

………………..