ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 790 ทะเลสาบชิงหลง

ตอนที่ 790 ทะเลสาบชิงหลง

นายกเทศมนตรีจางและรองนายกเทศมนตรีถังต่างก็ประหลาดใจ เพราะตอนแรกคิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋มาหาพวกเขาเพียงเพื่อพูดคุยเรื่องผักนอกฤดูกาล

แต่ไม่คิดว่ามันจะยังมีเรื่องอื่นอีก

ทั้งสองมองหน้ากัน จากนั้นนายกเทศมนตรีจางก็ยิ้มออกมา แล้วพูดว่า “มันคือโปรเจ็กต์ใหม่อะไร ไหนเราลองมาพูดถึงเรื่องนี้กันดีกว่า”

ตอนนี้ เมื่อใดก็ตามที่เจียงเสี่ยวไป๋พูดถึงโครงการใหม่ นายกเทศมนตรีจางและรองนายกเทศมนตรีถังจะรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ครั้งนี้ที่ผมไปเจียงเฉิงและคุยกับลุงรอง ผมได้วางแผนที่จะยึดที่ดินที่เคยเป็นที่ดินของโรงงานไม้ขีดไฟมาสร้างเป็นโรงงานผลิตน้ำแร่บรรจุขวด”

หลังจากได้ยินประโยคนี้ นายกเทศมนตรีจางและรองนายกเทศมนตรีถังก็มองหน้ากัน

นายกเทศมนตรีจางพูดด้วยความโกรธ “คุณต้องการสร้างโรงงานในเจียงเฉิง คุณไม่เห็นหัวฉันและรองนายกเทศมนตรีถังบ้างหรือ ? ”

รองนายกเทศมนตรีถังยังกล่าวเสริมอีกว่า “ใช่แล้ว เราไม่อยากให้คุณทำในเจียงเฉิงเลย คุณนำโครงการนี้มาทำที่ชิงโจวของเราไม่ได้หรือ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋บอกแล้วว่าเรื่องนี้มีการหารือและตกลงกับลุงรองของเขาแล้ว

แม้ว่าพวกเขาจะมีความกล้านับร้อย แต่พวกเขาก็ยังไม่กล้าแย่งโครงการนี้มาอยู่ดี !

แต่เดี๋ยวนะ……

นายกเทศมนตรีจางดูเหมือนจะเพิ่งรู้ตัวและถามว่า “คุณกำลังพูดถึงโรงงานแบบไหน ? โรงงานผลิตน้ำแร่บรรจุขวด ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “ใช่ ผมจะสร้างโรงงานผลิตน้ำแร่บรรจุขวด”

นายกเทศมนตรีจางกล่าวต่อ “คุณไม่เห็นหรือว่าโรงงานเครื่องดื่มเถิงต้านั้นยังขายเครื่องดื่มบรรจุขวดไม่ได้เลย แล้วคุณยังจะทำเหมือนพวกเขาอยู่หรือ ? ”

“ใครจะเอาเงินไปซื้อน้ำมาดื่มกัน”

รองนายกเทศมนตรีถังยิ้ม “ใช่ ไม่ใช่ว่าคุณเอาโครงการนี้ไปหลอกเอาที่ดินของโรงงานไม้ขีดไฟมาจากลุงรองของคุณหรอกนะ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋กลอกตา: เห็นผมเป็นคนแบบนั้นหรือ ?

ส่วนใครจะยอมเสียเงินซื้อน้ำ เขาไม่กังวลเรื่องนี้แต่อย่างใด

แต่ไม่จำเป็นต้องอธิบายให้ใครเข้าใจ

หลังจากยืดตัวและกระแอมในลำคอแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ก็พูดว่า “นี่ผมกำลังคุยกับผู้นำทั้งสองอย่างจริงจังนะครับ”

นายกเทศมนตรีจางเหลือบมองรองนายกเทศมนตรีถัง แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “เราก็จริงจังมากเช่นกัน”

นับตั้งแต่ที่เจียงเสี่ยวไป๋พูดคุยเรื่องโครงการกับเขาครั้งแรก เขาจะตกใจทุกครั้งที่เจียงเสี่ยวไป๋พูดถึงโครงการของเขา เพราะเขารู้สึกว่าแต่ละโครงการของเจียงเสี่ยวไป๋มีโอกาสทางการตลาดที่ดีทั้งนั้น

เพราะสุดท้ายแล้วเจียงเสี่ยวไป๋ไม่เคยทำให้เขาผิดหวังเลย

เพราะที่ผ่านมา ตราบใดที่มันเป็นโครงการที่เจียงเสี่ยวไป๋ลงทุน มันก็จะประสบความสำเร็จทุกครั้ง

แต่คราวนี้ เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋พูดถึงการสร้างโรงงานผลิตน้ำแร่บรรจุขวด นายกเทศมนตรีจางก็รู้สึกว่ามันดูสิ้นคิด

เจียงเสี่ยวไป๋จึงพูดอย่างช่วยไม่ได้ “ถ้าผู้นำทั้งสองคิดว่ามันตลก ก็แกล้งทำเป็นว่าผมไม่ได้พูดอะไรก็แล้วกัน”

นายกเทศมนตรีจางจึงรีบพูดขึ้นมา “ไม่ ไม่ ไม่ ช่วยบอกรายละเอียดฉันที เราไม่ได้คิดว่ามันตลกเลย”

ขณะที่เขาพูดแบบนี้ เขาก็อดที่จะหัวเราะไม่ได้

รองนายกเทศมนตรีถังยังยิ้มและพูดว่า “บอกฉันหน่อย ในเมื่อคุณตัดสินใจจะตั้งโรงงานผลิตน้ำแร่บรรจุขวดในเจียงเฉิงแล้ว ทำไมคุณถึงอยากบอกเราเกี่ยวกับเรื่องนี้ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋เหลือบมองทั้งสองคนและรู้ว่าพวกเขาไม่เชื่อในสิ่งที่เขาคิด จึงพูดว่า “ที่ดินของโรงงานไม้ขีดไฟในเจียงเฉิงมีพื้นที่แค่ 600 หมู่ ผมคิดว่ายังไม่พอ จึงวางแผนที่จะเปิดอีกสาขาในชิงโจว”

“แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะไม่จำเป็นแล้ว ! ”

นายกเทศมนตรีจางและรองนายกเทศมนตรีถัง ต่างประหลาดใจเมื่อได้ยินที่เจียงเสี่ยวไป๋พูดขึ้นมา

พื้นที่กว่า 600 หมู่ในการตั้งโรงงานผลิตน้ำแร่บรรจุขวด เขายังบอกว่าไม่พอ !

โรงงานจะต้องใหญ่ขนาดไหน ?

น้ำแร่บรรจุขวดขายที่เขาผลิตจะขายได้ไหมก็ยังไม่รู้ ?

ทั้งสองมองหน้ากันอีกครั้ง และรองนายกเทศมนตรีถังก็กล่าวว่า “เสี่ยวเจียง คุณบอกฉันได้ไหมว่าทำไมคุณถึงต้องการสร้างโรงงานผลิตน้ำแร่บรรจุขวด ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดขึ้นมาด้วยท่าทางใจเย็น “ผมมองเห็นโอกาสของสินค้าตัวนี้ ดังนั้นผมจึงทำมัน”

รองนายกเทศมนตรีถังไม่เข้าใจ เขามีเหตุผลอะไรถึงมั่นใจขนาดนี้ ?

นายกเทศมนตรีจางยิ้ม “ไม่สำคัญหรอกถ้าคุณไม่อยากจะพูดถึงรายละเอียด เสี่ยวเจียง แล้วคุณวางแผนที่จะซื้อที่ดินในเมืองชิงโจวจำนวนเท่าไหร่ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมไม่ได้มีแผนที่จะเปิดโรงงานผลิตน้ำแร่บรรจุขวดในเมืองชิงโจว”

นายกเทศมนตรีจางขมวดคิ้วราวกับว่าเขาจำอะไรบางอย่างได้ และพูดว่า “หรือคุณกำลังวางแผนที่จะสร้างโรงงานผลิตน้ำแร่บรรจุขวดที่ริมทะเลสาบชิงหลงงั้นหรือ ? ”

ทะเลสาบชิงหลงตั้งอยู่ระหว่างภูเขาชิงหลงและภูเขาไป๋หู มีความยาวจากเหนือจรดใต้ประมาณ 5.2 กิโลเมตร ทะเลสาบแคบและโค้ง บริเวณที่กว้างที่สุดกว้างเพียง 600 เมตร และจุดที่แคบที่สุดกว้างแค่ 40 เมตร หากมองจากมุมสูง ทะเลสาบแห่งนี้มีรูปร่างเหมือนแม่น้ำกลางหุบเขา พื้นผิวของทะเลสาบเป็นประกาย จึงเรียกว่าทะเลสาบชิงหลง

ทะเลสาบชิงหลงมีทิวทัศน์ที่สวยงาม มีน้ำพุและหุบเหวมากมายอยู่รอบ ๆ ระหว่างยอดเขาของภูเขาชิงหลงและภูเขาไป๋หูมีน้ำตกมากมายนับไม่ถ้วน แม้ว่าความงามที่พระเจ้าประทานให้นั้นจะสวยงามเพียงใด แต่ก็ไม่หมดเพียงเท่านั้น เพราะที่นั่นยังมีแหล่งน้ำที่อุดมสมบูรณ์อีกด้วย

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือนอกเหนือจากทะเลสาบชิงหลงขนาดใหญ่แล้ว ยังมีทะเลสาบเล็ก ๆ อีกยี่สิบถึงสามสิบแห่งในบริเวณนั้น เช่น ทะเลสาบเสี่ยวหนานไห่ ทะเลสาบเสี่ยวจิง ทะเลสาบต้าหมิง ทะเลสาบไป๋ซา ทะเลสาบอู๋ถัง ฯลฯ รวมถึงลำธารซือเจียว ลำธารหม่าเจียว ลำธารต้าตุนและลำธารอื่น ๆ

การตั้งโรงงานผลิตน้ำแร่จะใช้ทรัพยากรน้ำตามธรรมชาติ

ทันทีที่เจียงเสี่ยวไป๋บอกว่าไม่ได้คิดจะสร้างโรงงานในเขตเมือง นายกเทศมนตรีจางก็นึกถึงทะเลสาบชิงหลงขึ้นมาทันที

“ถูกต้องครับ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดด้วยความใจเย็น “ไม่เพียงแต่ทะเลสาบชิงหลงเท่านั้น แต่ทะเลสาบและลำธารทั้งหมดในพื้นที่นั้นจะต้องถูกสร้างให้เป็นพื้นที่แหล่งน้ำแร่ตามธรรมชาติ และจะรวมอยู่ในพื้นที่คุ้มครอง”

นายกเทศมนตรีจางรู้สึกประหลาดใจ “คุณคิดจะทำใหญ่ขนาดนี้เลยหรือ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ท่านผู้นำทั้งสอง พวกคุณอาจไม่สามารถมองเห็นตลาดน้ำดื่มบรรจุขวดได้ในวันนี้ แต่ผมสามารถพูดได้เลยว่าตลาดน้ำดื่มบรรจุขวดจะมีมูลค่านับแสนล้านในอนาคตแน่นอน”

นายกเทศมนตรีจางและรองนายกเทศมนตรีถังมองหน้ากันอีกครั้ง เจียงเสี่ยวไป๋เป็นคนชอบพูดอะไรลึกลับเกินไป

แม้แต่โรงงานผลิตและแปรรูปถั่วเหลือง โรงงานเครื่องปรุงรส โรงงานเมล็ดแตงโมห้ารสและอื่น ๆ ที่เจียงเสี่ยวไป๋สร้างขึ้นมาก่อนหน้านี้ เขายังไม่เคยบอกว่าจะมีมูลค่านับแสนล้านมาก่อนเลย

น้ำดื่มบรรจุขวดจะมีมูลค่ามากกว่าผลิตภัณฑ์เหล่านั้นจริงหรือ ?

นายกเทศมนตรีจางและรองนายกเทศมนตรีถังต่างก็ไม่อยากเชื่อ

ทั้งสองสบตากันอีกครั้ง

วันนี้ทั้งสองสบตากันหลายครั้งมาก

อันที่จริงแล้ว เป็นเพราะเจียงเสี่ยวไป๋ทำให้พวกเขาตกใจหลายครั้งมากกว่าในวันนี้ ซึ่งมันก็พิเศษมาก

นายกเทศมนตรีจางจึงพูดว่า “เสี่ยวเจียง เหล่าถังและฉันจะสนับสนุนสิ่งที่คุณอยากทำอย่างแน่นอน”

รองนายกเทศมนตรีถังก็พยักหน้าเช่นกัน

แม้แต่หลินต้ากั๋วยังสนับสนุนเจียงเสี่ยวไป๋ในการสร้างโรงงานผลิตน้ำแร่บรรจุขวดในเจียงเฉิง แล้วพวกเขาจะไม่สนับสนุนเจียงเสี่ยวไป๋ได้อย่างไร

“เสี่ยวเจียง ในเมื่อคุณตัดสินใจที่จะทำ แล้วคุณได้วางแผนหรือยัง ? ” รองนายกเทศมนตรีถังเอ่ยถามขึ้นมา

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “แน่นอนอยู่แล้วครับ วันนี้ผมถึงจะคุยกับผู้นำทั้งสอง แผนการน่าจะเสร็จสิ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า แล้วผมจะส่งให้หลังจากที่ผมร่างมันเสร็จ”

รองนายกเทศมนตรีถังกล่าวว่า “เอาล่ะ งั้นก็ปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไป รอจนกว่าแผนของคุณจะออกมา”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า

รองนายกเทศมนตรีถังเหลือบมองเขาแล้วพูดว่า “คุณมีอะไรอีกไหม ? ถ้าไม่ ฉันจะกลับไปที่ออฟฟิศก่อน ที่นั่นยังมีงานที่ต้องทำอีก”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “เรื่องเฉพาะเจาะจงคุยไปหมดแล้ว แต่ยังมีข่าวที่ต้องรายงานให้ท่านผู้นำทั้งสองทราบอีกครับ”