ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 805 เมิ่งเสี่ยวเป่ยตกใจ

เมื่อเห็นคำพูดที่ดูเคร่งขรึมของเจียงเสี่ยวไป๋ เมิ่งเสี่ยวเป่ยก็อดไม่ได้ที่จะยิ้ม “มีอะไรหรือเปล่าคะ? ช่วยบอกฉันมาที ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันปีใหม่แล้ว”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยพยักหน้า วันนี้เป็นวันที่ 29 แล้ว ในอีกสองวันก็จะเป็นปี 1984

เธอมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋และไม่เข้าใจว่าเขากำลังพูดถึงเรื่องอะไร

เขาจะให้โบนัสแก่พนักงานในช่วงสิ้นปีหรือเปล่า ?

หรือมีอะไรใหม่ ๆ ให้ทำในปีใหม่ ?

“ผู้ช่วยเจียง ฉันได้เตรียมโบนัสให้กับพนักงานในวันขึ้นปีใหม่ไว้แล้ว เหมือนกับตอนวันชาติ เราจะแจกโบนัสให้คนละสิบหยวน”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยเอ่ยหยั่งเชิงออกมา

เจียงเสี่ยวไป๋โบกมือ “คุณสามารถตัดสินใจเรื่องพวกนี้ได้ ไม่จำเป็นต้องบอกผม”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยนึกอะไรได้ เธอก็พูดด้วยรอยยิ้ม “หรือว่าคุณกำลังมีไอเดียใหม่ที่จะทำในวันปีใหม่นี้หรือเปล่า ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “พอสิ้นปีผ่านพ้นไปก็เป็นวันขึ้นปีใหม่ ตามธรรมเนียมแล้ว มันจะเข้าสู่ช่วงการบริโภคสูงสุด ผมต้องการเอาเงินคืนให้กับบริษัท”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยขมวดคิ้วและถามว่า “ยอดขายเป็นปกติแบบนี้ เราจะเอาเงินจำนวนมากที่ไหนมาคืนให้กับบริษัทล่ะคะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ตอบ แต่ถามกลับแทน “ชื่อเสียงของเจียงเจียกรุ๊ปที่มีต่อลูกค้าในปัจจุบันคืออะไร ? ”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยโพล่งออกมาโดยไม่คิด “ลูกค้าทุกคนที่ซื้อสินค้าจากเราไป มีความไว้วางใจในตัวเราสูง และชื่อเสียงจะต้องดี”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “ดี ! ”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยไม่เข้าใจว่าเงินที่จะเอาคืนมาให้กับบริษัทจำนวนมากที่เจียงเสี่ยวไป๋พูดถึงเกี่ยวข้องกับชื่อเสียงของเจียงเจียกรุ๊ปอย่างไร เธอจึงถามไปว่า “เงินจำนวนมากที่คุณพูดถึงคือเท่าไหร่ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ค่อย ๆ กางฝ่ามือ

เมิ่งเสี่ยวเป่ยตกใจ “ห้าสิบล้าน ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋เหลือบมองเธอแล้วพูดอย่างใจเย็น “ห้าสิบล้านก็เป็นเงินก้อนใหญ่เหมือนกัน ? ”

รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา “แต่ที่ผมจะบอกคือบวกศูนย์ต่อท้ายอีกตัว ! ”

ซี๊ด……

เมิ่งเสี่ยวเป่ยแทบหายใจไม่ออกอยู่ครู่หนึ่ง

ตอนที่จัดพิธีก่อตั้งเจียงเจียกรุ๊ป พวกเขาขายล็อตเตอรี่ได้สิบล้านหยวน หลังจากจัดงานนิทรรศการ สินค้าต่าง ๆ ก็ขายดี แต่ก็ได้ยอดขายมาเพียงยี่สิบล้านหยวนเท่านั้น

ใครจะไปคิดว่าหลังจากผ่านไปเพียง 20 วัน เจียงเสี่ยวไป๋กลับต้องการรายได้เพิ่มให้กับบริษัทมากถึงห้าร้อยล้านหยวน !

แม้ว่าเธอจะคุ้นเคยกับความเก่งกาจและกุลยุทธิ์อันชาญฉลาดของเจียงเสี่ยวไป๋ แต่ครั้งนี้เธอก็อดไม่ได้ที่จะตกใจมาก

หลังจากกลับมามีสติอีกครั้ง เธอก็ยิ้มเจื่อนและพูดว่า “ผู้ช่วยเจียง หากคุณต้องการสร้างรายได้ให้กับบริษัท 50 ล้านหยวนตอนปีใหม่ ฉันจะคิดหาทางและบางทีเราอาจทำได้”

“แต่……”

“แต่ถ้าฉันต้องทำยอดขาย 500 ล้านหยวน ฉันไม่รู้จะทำอย่างไรจริง ๆ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “ก่อนที่เราจะก่อตั้งเป็นเจียงเจียกรุ๊ป ตอนนั้นผมก็บอกให้เย่กวงโต้ววางแผนที่จะสร้างรายได้ห้าล้านหยวนภายในสามวัน เขาก็บอกว่าไม่มีทางเหมือนที่คุณบอกเช่นกัน”

“ซึ่งในเวลาต่อมา เราได้สร้างยอดขายที่ไม่ใช่แค่ห้าล้าน แต่มันได้มามากกว่าสิบล้าน ! ”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยรู้เรื่องนี้ดี

ในเวลานั้น ไม่ต้องพูดถึงเย่กวงโต้ว แม้แต่นายกเทศมนตรีจางก็ไม่เชื่อว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะสามารถสร้างเงินห้าล้านกับคำพูดที่มองไม่เห็นได้

จู่ ๆ ดวงตาของเมิ่งเสี่ยวเป่ยก็สว่างขึ้น จากนั้นเธอก็พูดด้วยความตื่นเต้น “ผู้ช่วยเจียง คุณมีแผนแล้วใช่ไหมคะ ? ”

เพียงเพราะบางคนทำไม่ได้ ไม่ได้หมายความว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะทำไม่ได้

เพราะเขาคือผู้ที่สามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้เสมอ

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าตามความเป็นจริง “ใช่ ผมมีแผนแล้ว และเมื่อเราลงมือทำมัน มันก็อาจเกินความคาดหมายได้”

“เร็วเข้า ช่วยบอกฉันมาที ! ” เมิ่งเสี่ยวเป่ยพูดอย่างใจร้อน

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “เช่นเดียวกับครั้งที่แล้ว คุณลองคิดวิธีดูก่อน ผมจะให้เวลาคุณสองวัน หากคุณคิดไม่ออกจริง ๆ ถึงตอนนั้นผมค่อยบอกคุณทีหลังก็ได้”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยถามด้วยความกังวล “แต่วันมะรืนนี้เป็นวันปีใหม่แล้วนะคะ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “แผนนี้ผมไม่ได้จะเอามาใช้ในวันปีใหม่เลย ดังนั้นไม่ต้องกลัวว่ามันจะกระทบ”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยได้ยินที่เขาพูด จึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับ

เจียงเสี่ยวไป๋ยืนขึ้นและพูดว่า “คุณสามารถโทรหาเย่กวงโต้วและเฉินหยวนเฉาเพื่อประชุมเพื่อหารือเรื่องนี้ได้ การพัฒนาของบริษัทไม่สามารถพึ่งพาผมเพียงคนเดียวได้ ทุกคนในบริษัทต้องช่วยกันระดมสมองเพื่อสร้างปาฏิหาริย์เท่านั้น บริษัทถึงจะกลายเป็นเรือยักษ์ที่ไม่มีวันจมอย่างแท้จริง”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยยิ้มด้วยสีหน้าขมขื่น “ได้ค่ะ พวกเราจะทำให้ดีที่สุด ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “แค่ลงมือทำโดยที่ไม่มีผมคอยกำกับ คุณไม่ต้องกังวล แค่กล้าที่จะลงมือทำก็สำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว”

“ได้ค่ะ ! ” เมิ่งเสี่ยวเป่ยพยักหน้า “ฉันเข้าใจแล้ว ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวออกไปรับภรรยาและลูกของผมก่อน ไว้เจอกัน ! ”

หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็ลุกขึ้นและเดินออกจากห้องไปอย่างสง่างาม

เมิ่งเสี่ยวเป่ยมองไปที่ร่างสูงโปร่งที่จากไปและตกตะลึงอยู่นาน หลังจากเก็บชาที่ชงให้เจียงเสี่ยวไป๋แล้ว เธอก็รีบจัดการงานที่เขาบอก จากนั้นก็โทรหาเย่กวงโต้ว เฉินหยวนเฉา จวงปี้เฉิง เปากันฉวน และคนอื่นให้มาประชุมที่ห้องประชุมของโรงงานผลิตฟิล์มพลาสติกโดยด่วน

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ซึ่งตอนนี้ก็เป็นเวลาเที่ยงตรงแล้ว

ในห้องประชุมของโรงงานผลิตฟิล์มพลาสติก หวังผิงและจวงปี้เฉิงมาถึงก่อน

“เหล่าหวัง รองประธานเมิ่งเรียกเรามาประชุม คุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น ? ”

หวังผิงยิ้ม “คุณเป็นถึงผู้อำนวยการแผนก ขนาดคุณยังไม่รู้ แล้วฉันจะรู้ได้ยังไง ! ”

จวงปี้เฉิงกล่าวว่า “คุณคิดว่าประธานสั่งอะไรมาไหม ? ”

หวังผิงกล่าวว่า “ประธานยังอยู่ที่ร้านนวดเท้า ถ้าเป็นความตั้งใจของประธาน เยี่ยนหงก็ต้องรู้เรื่องนี้ แต่เธอไม่ได้ถูกเรียกให้มาเข้าร่วมการประชุมเลยนะ”

จวงปี้เฉิงยิ่งสับสนมากขึ้น ก่อนจะยื่นบุหรี่ให้หวังผิง ทั้งสองสูบบุหรี่และพูดคุยกันในขณะที่รอคนอื่น

ไม่นานหลังจากนั้น เฉินหยวนเฉาและเปากันฉวนก็เข้ามา

“เฮ้ รองประธานจวง คุณและผู้บริหารหวังมาเร็วมาก ! ” เฉินหยวนเฉาทักทายทั้งสองด้วยรอยยิ้ม

หวังผิงเม้มริมฝีปาก “หยวนเฉา คุณนี่เสพติดยศถาบรรดาศักดิ์จริง ๆ ฉันไม่ได้เป็นผู้บริหารเสมอไป ตำแหน่งนี้ ฉันคิดว่ามันไม่จำเป็นเลย ? ”

เฉินหยวนเฉาหัวเราะออกมา “แน่นอนว่ามันจำเป็น ไม่อย่างนั้นบริษัทจะให้ตำแหน่งแก่เราไปทำไม ! ”

จวงปี้เฉิงยิ้มและพูดว่า “ช่างเถอะ ไม่ต้องเถียงกัน เหล่าเฉิน คุณรู้ไหมว่าทำไมจู่ ๆ รองประธานเมิ่งถึงเรียกพวกเรามาประชุม ? ”

เฉินหยวนเฉากล่าวว่า “ขนาดคุณมาก่อน คุณยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณมาที่นี่ทำไม แล้วฉันจะรู้ได้ยังไง ! ”

เขาชี้ไปที่เปากันฉวน แล้วพูดว่า “คุณควรถามผู้อำนวยการเปาเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาเป็นผู้อำนวยการสำนักงาน และทำงานที่เดียวกับรองประธานเมิ่ง เขาน่าจะรู้”

เปากันฉวนยิ้ม “ฉันไม่รู้จริง ๆ รองประธานเมิ่งไม่ได้บอกอะไรฉันล่วงหน้า”

หลังจากหยุดชั่วครู่ เขาก็กล่าวว่า “แต่เช้านี้ผู้ช่วยเจียงมาที่นี่ ซึ่งอีกไม่กี่วันก็จะถึงวันปีใหม่แล้ว และรองประธานเมิ่งก็รับผิดชอบงานธุรการอยู่ บางทีอาจมีบางอย่างเกี่ยวข้องกับวันปีใหม่”

จวงปี้เฉิงพยักหน้า “ผู้อำนวยการเปาพูดมีเหตุผล”

ขณะที่เขากำลังพูด ถานชิงซาน เย่กวงโต้ว และข่งชิงเซี๋ยงก็เดินเข้ามา

ถานชิงซานกล่าวว่า “คุณจวง ผู้อำนวยการเปา พวกคุณกำลังคุยอะไรกันอยู่ ? แลดูมีความสุขมาก ! ”

เปากันฉวนกล่าวว่า “เรากำลังพูดถึงสาเหตุที่จู่ ๆ รองประธานเมิ่งก็เรียกเรามาประชุม”

เย่กวงโต้วกล่าวว่า “หลังจากที่เจียงเจียกรุ๊ปก่อตั้งมาจนถึงวันนี้ ผู้บริหารระดับสูงก็ไม่ได้ประชุมร่วมกันตั้งแต่วันนั้น ตอนนี้ก็ใกล้ถึงวันปีใหม่แล้ว จะต้องมีโครงการใหญ่แน่นอน”

จวงปี้เฉิงกล่าวว่า “สิ่งที่เสี่ยวเย่พูดก็มีเหตุผล”

หลายคนกำลังพูดคุยและวิเคราะห์กัน ทันใดนั้นเจียงเสี่ยวเยว่ หลินเฟิง และหลี่ลี่ก็เข้ามาที่ห้องประชุม

ขณะที่ทุกคนต่างก็กำลังพูดกันได้สองสามคำ ในตอนนั้นเมิ่งเสี่ยวเป่ยก็ได้เข้ามา

ในบรรดาผู้บริหารระดับสูงของเจียงเจียกรุ๊ปต่างก็มารวมตัวกันที่ห้องประชุม ยกเว้นผู้ที่ไม่ได้อยู่ในเมืองชิงโจว เพราะเจียงเสี่ยวไป๋ หลินเจียอิน และเฝิงเยี่ยนหงที่ไม่ได้อยู่ด้วย