ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 811 ผมมาขอความช่วยเหลือ

ตอนที่ 811 ผมมาขอความช่วยเหลือ

หลังจากที่เจียงเสี่ยวไป๋ออกจากโรงงานผลิตฟิล์มพลาสติก เขาก็ขับรถตรงไปที่เทศบาลเมือง

เขาไม่ได้กังวลเลยว่าเมิ่งเสี่ยวเป่ยจะเรียกผู้บริหารระดับสูงของเจียงเจียกรุ๊ปมาหารือเกี่ยวกับการสร้างยอดขาย 500 ล้านหยวนก่อนเทศกาลตรุษจีนนี้อย่างไร และพวกเขาจะคิดแผนที่เป็นไปได้ได้หรือไม่

เพราะแผนนี้อยู่ในใจของเขามานานแล้ว และสิ่งที่เขาต้องการจริง ๆ คือให้ผู้บริหารระดับสูงของเจียงเจียกรุ๊ปได้มีส่วนร่วมในกระบวนการนี้ก็แค่นั้นเอง

ไม่นาน เขาก็มาถึงเทศบาลเมือง

ครั้งนี้ เขาไม่ได้มาหานายกเทศมนตรีจาง แต่ตรงไปที่สำนักงานของเฉิงเสี่ยวเหว่ยถัดจากสำนักงานรองนายกเทศมนตรีถัง

ประตูห้องทำงานเปิดอยู่ ซึ่งเฉิงเสี่ยวเหว่ยกำลังก้มหน้าเขียนอะไรบางอย่างด้วยท่าทางขมีขมัน

“เลขาเฉิง สวัสดี ! ” เจียงเสี่ยวไป๋เคาะประตูแล้วกล่าวสวัสดีด้วยรอยยิ้ม

เฉิงเสี่ยวเหว่ยเงยหน้าขึ้นมาจากงานของเขา ก่อนจะเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ เขาจึงวางปากกาในมือลงทันที เขารีบยืนขึ้นและพูดด้วยรอยยิ้ม “ผู้ช่วยเจียง คุณมาที่นี่ได้อย่างไร ? เชิญนั่งก่อน ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋เข้ามาในห้อง พร้อมทั้งยื่นบุหรี่ให้เขาและถามว่า “รองนายกเทศมนตรีถังว่างหรือเปล่า ? ”

เฉิงเสี่ยวเหว่ยหยิบบุหรี่มาแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “ผู้ช่วยเจียงนั่งรอสักครู่” เขายกข้อมือขึ้นดูนาฬิกา “ตอนนี้นายอำเภอฉงเข้าพบอยู่ข้างใน อีกประมาณ 15 นาทีคงจะออกมาแล้ว เสร็จธุระตรงนี้ รองนายกเทศมนตรีถังก็จะออกไปธุระข้างนอกในอีก 20 นาทีครับ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมผ่านที่นี่มาโดยบังเอิญ ซึ่งก็มีเวลาประมาณ 10 นาทีเหมือนกัน”

เฉิงเสี่ยวเหว่ยกล่าวว่า “ต้องขออภัยด้วยจริง ๆ ครับ ส่วนมากตารางงานของท่านผู้นำมักจะถูกกำหนดไว้แล้ว”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ไม่เป็นไร ผมไม่ได้นัดล่วงหน้าเอง แค่ 10 นาทีก็เพียงพอแล้ว”

เฉิงเสี่ยวเหว่ยยิ้มอย่างขอโทษที “ผู้ช่วยเจียง นั่งพักก่อน เดี๋ยวผมจะไปชงชามาให้คุณ”

เจียงเสี่ยวไป๋ขอบคุณเขาและนั่งลง

เฉิงเสี่ยวเหว่ยชงชาให้เจียงเสี่ยวไป๋ แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเขา ทั้งสองคนเริ่มพูดคุยกันขณะที่สูบบุหรี่ไปด้วย

“ผู้ช่วยเจียง ผมไม่ได้เจอคุณนานแล้วนะ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมไปทำธุรกิจที่เทียนจิงมาหลายวัน เพิ่งกลับมาเมื่อไม่กี่วันนี้เอง”

“ใช่ ! ” เฉิงเสี่ยวเหว่ยพยักหน้า “ผมได้ยินมาว่าที่คุณไปเทียนจิงในครั้งนี้ ก็เพื่อไปหาแหล่งขายผักนอกฤดูในเทียนจิง”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผักนอกฤดูที่ปลูกในแต่ละหมู่บ้านใกล้ถึงเวลาเก็บเกี่ยวแล้ว ผมไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากออกไปหาตลาด ไม่งั้นก็จะไม่มีแหล่งขายผัก ผักก็จะเน่าอยู่ในเรือนกระจก ถึงตอนนั้นผมคงจมน้ำลายชาวบ้าน”

เฉิงเสี่ยวเหว่ยยิ้ม “ผู้ช่วยเจียงก็พูดเกินไป คุณจะไม่ทำอะไรที่คุณไม่แน่ใจ คุณต้องคิดเรื่องนี้มานานแล้ว ถึงได้ตัดสินใจพัฒนาผักนอกฤดูในเรือนกระจก”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “พูดตามตรง ผมไม่ได้กังวลเกี่ยวกับยอดขายผักนอกฤดูเลยในตอนนี้”

เฉิงเสี่ยวเหว่ยสะดุ้งอยู่ครู่หนึ่งและพูดว่า “ตามที่ผู้ช่วยเจียงบอกมา คุณกำลังกังวลเกี่ยวกับเรื่องอื่นอยู่หรือเปล่า ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ถอนหายใจ “ตอนแรกผมไม่สนใจปัญหาการขนส่งผักนอกฤดู”

เฉิงเสี่ยวเหว่ยพยักหน้า “ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ของชิงโจวไม่มีข้อได้เปรียบในเรื่องใดเลย ทั้งการคมนาคมที่ไม่สะดวก ผักนอกฤดูนั้นจะต้องขายให้กับเมืองใหญ่ ซึ่งการขนส่งจะต้องเป็นปัญหาอย่างแน่นอน”

เขายิ้มและพูดว่า “แต่ผู้ช่วยเจียงก็แก้ปัญหาได้เก่งมาก ผมได้ยินรองนายกเทศมนตรีถังบอกว่าคุณได้แก้ไขปัญหาเรื่องการขนส่งแล้ว”

เจียงเสี่ยวไป๋โบกมือ “ยังไม่ได้รับการแก้ไขทั้งหมด รถบรรทุกหนักที่ทั้งห้าเมือง ได้แก่ จี้หนาน หยางโจว ฉางซา อู๋ตู และเป่าติ้งส่งมาให้ สามารถใช้ขนส่งได้เฉพาะผักนอกฤดูให้กับทั้งห้าเมืองนี้เท่านั้น ไม่เหลือให้ใช้ขนผักไปส่งเมืองอื่นเลย แต่กำลังการผลิตของเราสามารถส่งไปยังเมืองอื่น ๆ ได้อีก”

เฉิงเสี่ยวเหว่ยอดไม่ได้ที่จะจมอยู่กับความคิด ปัจจุบันแปดอำเภอในเมือง​​ชิงโจวกำลังปลูกผักนอกฤดู เมื่อมีการขยายตลาด เมืองใหญ่อย่างเทียนจิง เจียงเฉิง จี้หนาน หยางโจว ฉางซา อู๋ตู และเป่าติ้งคงมีกำลังซื้อไม่มากพอ เมื่อผักนอกฤดูมีมากขึ้นก็ต้องพัฒนาช่องทางการขายให้มากขึ้น

แต่เมื่อเปิดช่องทางเหล่านี้แล้ว ก็จะประสบปัญหาการขนส่งอีก

อย่างไรก็ตาม เรื่องเหล่านี้อยู่นอกเหนือขอบเขตอำนาจของเฉิงเสี่ยวเหว่ย และแม้แต่รองนายกเทศมนตรีถังก็คงไม่มีปัญญาในการแก้ปัญหา เขาจึงได้แต่ยิ้มและพูดว่า “สิ่งต่าง ๆ จะได้รับการแก้ไขในที่สุด ผมเชื่อว่าด้วยความสามารถของผู้ช่วยเจียง จะต้องมีวิธีแก้ปัญหาดี ๆ แน่นอน”

ตอนนี้เจียงเสี่ยวไป๋มีวิธีแก้ปัญหาหรือไม่ ?

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้กังวลมากนัก เพราะท้ายที่สุดแล้วผักนอกฤดูในชิงโจวยังมีการปลูกเพียงไม่กี่หมู่บ้าน อีกทั้งโรงเรือนยังสร้างขึ้นเป็นชุด ๆ ซึ่งทำให้เขามีเวลาในการแก้ปัญหาอยู่

ดังสุภาษิตที่ว่า เรือวิ่งถึงสะพานย่อมแล่นลอดไป รถวิ่งถึงหน้าภูเขาต้องเจอทางไปต่อ มนุษย์เราไม่มีวันตายเพราะกลั้นหายใจ ทุกปัญหาย่อมมีทางออก ฉะนั้นไว้ค่อยมาพูดเรื่องนี้เมื่อถึงเวลา !

“ใจเย็น ๆ ! ” เจียงเสี่ยวไป๋พูดอย่างช่วยไม่ได้

เฉิงเสี่ยวเหว่ยไม่มีข้อเสนอแนะที่ดีในเรื่องนี้ ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนเรื่องพูด “ผมได้ยินมาว่าคุณกำลังวางแผนที่จะทำโรงงานผลิตน้ำแร่บรรจุขวดใช่ไหม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “ผมมีความคิดนี้จริง ๆ ตอนนี้ยังอยู่ระหว่างการเจรจา”

เฉิงเสี่ยวเหว่ยกล่าวว่า “ที่รองนายกเทศมนตรีถังเรียกนายอำเภอฉงมา ก็เพื่อมาหารือเกี่ยวกับเรื่องนี้”

เจียงเสี่ยวไป๋ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เขาได้ยินจากเฉิงเสี่ยวเหว่ยว่ารองนายกเทศมนตรีถังกำลังคุยกับนายอำเภอฉง แต่เขาก็ไม่ได้สนใจว่าคุยเรื่องอะไรกัน

ท้ายที่สุดแล้ว เป็นเรื่องปกติที่รองนายกเทศมนตรีจะหารือเรื่องงานกับนายอำเภอ แต่เขาไม่คาดคิดว่างานที่พวกเขาหารือกันจะเกี่ยวข้องกับเรื่องของเขาโดยตรง

ขณะที่เขากำลังจะถาม เขาก็ได้ยินเสียงเปิดประตู

“นายอำเภอฉงน่าจะกำลังออกมาแล้วครับ ! ” เฉิงเสี่ยวเหว่ยพูดออกมา พลางลุกขึ้นแล้วเดินออกไปข้างนอก

เจียงเสี่ยวไป๋ก็ลุกขึ้นยืนและเดินตามเขาไปทันที

“นายอำเภอฉง คุณคุยเรื่องงานกับรองนายกเทศมนตรีถังเสร็จแล้วเหรอครับ คุณอยากนั่งพักสักครู่ไหม ? ” เฉิงเสี่ยวเหว่ยเดินไปหาฉงไห่เยี่ยนและพูดตามปกติ

ฉงไห่เยี่ยนกำลังจะปฏิเสธ แต่เมื่อเธอเห็นเจียงเสี่ยวไป๋เดินมาข้างหลังเฉิงเสี่ยวเหว่ย จู่ ๆ เธอก็เปลี่ยนใจและพูดด้วยรอยยิ้ม “เอาล่ะ ฉันขอนั่งพักในห้องเลขาเฉิงก่อน”

เจียงเสี่ยวไป๋ก็เดินเข้ามาหาฉงไห่เยี่ยนและทักทายอย่างสุภาพ “สวัสดีครับนายอำเภอฉง ! ”

ฉงไห่เยี่ยนยิ้ม “สวัสดีผู้ช่วยเจียง คุณมาที่นี่เพื่อพบรองนายกเทศมนตรีถังใช่ไหมคะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “ผมมีเรื่องที่ต้องรายงานต่อท่านผู้นำ”

ฉงไห่เยี่ยนยิ้มและพูดว่า “เอาล่ะ คุณเข้าไปคุยกับรองนายกเทศมนตรีถังเถอะ ฉันจะไปจิบชาในห้องทำงานของเลขาเฉิงสักพักก่อน”

เธอรู้ว่ารองนายกเทศมนตรีถังจะออกไปทำธุระข้างนอกเร็ว ๆ นี้ และจะได้คุยกับเจียงเสี่ยวไป๋แปปเดียว เธอจึงตัดสินใจรอเขาที่นี่

แม้ว่าอาจจะใช้เวลานานกว่าที่เธอคิด แต่เธอก็จะรอ

ท้ายที่สุดแล้ว โรงงานผลิตน้ำแร่บรรจุขวดที่เจียงเสี่ยวไป๋กำลังจะสร้างในครั้งนี้ก็อยู่ในอำเภอชิงซาน

ในขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน เฉิงเสี่ยวเหว่ยก็เข้าไปในห้องทำงานของรองนายกเทศมนตรีถังแล้ว

ขณะที่กำลังเก็บถ้วยชาแบบใช้แล้วทิ้งบนโต๊ะไฟ เขาก็รายงานว่า “รองนายกเทศมนตรีถัง ผู้ช่วยเจียงจากเจียงเจียกรุ๊ปมารอพอคุณอยู่ที่หน้าห้องสักพักแล้วครับ ผมบอกเขาแล้วว่าคุณจะออกไปทำธุระข้างนอกภายใน 20 นาทีนี้ คุณจะพบเขาตอนนี้เลยไหมครับ ? ”

รองนายกเทศมนตรีถังกล่าวว่า “บอกเขาเข้ามา ! ”

“ได้ครับ ! ”

เฉิงเสี่ยวเหว่ยตอบตกลง ก่อนจะรีบเคลียร์โต๊ะหลุมไฟให้เสร็จ แล้วเดินออกไป

“ผู้ช่วยเจียง รองนายกเทศมนตรีถังเชิญคุณเข้าไปครับ”

เจียงเสี่ยวไป๋ขอบคุณเขาและพูดกับฉงไห่เยี่ยน “นายอำเภอฉง ผมขอตัวก่อนนะครับ”

ฉงไห่เยี่ยนพยักหน้า

เฉิงเสี่ยวเหว่ยยิ้มและพูดว่า “นายอำเภอฉง เชิญไปนั่งที่ห้องผมเถอะครับ”

ในขณะที่พูด เขาก็เชิญฉงไห่เยี่ยนเข้าไปในห้องทำงานเล็ก ๆ ของเขา

เจียงเสี่ยวไป๋เข้าไปในห้องทำงานของรองนายกเทศมนตรีถัง ก่อนที่เขาจะได้พูด รองนายกเทศมนตรีถังก็ชิงถามขึ้นก่อน “วันนี้ทำไมจู่ ๆ ถึงมาแบบนี้ล่ะ”

“สวัสดีครับรองนายกเทศมนตรีถัง ! ” เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวสวัสดีก่อน แล้วจึงพูดว่า “ผมมาหาคุณโดยเฉพาะเพื่อมารายงานผล และอีกอย่างผมจะมาขอความช่วยเหลือจากคุณด้วย ! ”