ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 814 เจอวิธีจนได้
ตอนที่ 814 เจอวิธีจนได้
ทางด้านเย่กวงโต้ว ตอนนี้เขากำลังรู้สึกหดหู่ใจอย่างมาก
เห็นได้ชัดว่าเขาใกล้จะถึงเส้นชัย แต่เขาก็มักจะรู้สึกอยู่เสมอว่ามีบางอย่างผิดปกติไป เขาคิดอย่างหนักมานานกว่าหนึ่งชั่วโมง แต่ยิ่งคิดเท่าไหร่ เขาก็ยังไม่อาจหาจุดที่ขาดหายไปได้
แม้ตอนนี้จะเป็นเวลาเกือบตีหนึ่งแล้ว แต่ภายในห้องประชุมของโรงงานผลิตฟิล์มพลาสติกยังคงเปิดไฟสว่างไสว
การประชุมยังไม่สิ้นสุด
ไม่มีใครรู้สึกง่วงนอน เพราะสมองของทุกคนอยู่ในสภาวะตื่นตัวเนื่องจากการสนทนาที่เข้มข้น
แม้จะพอหาข้อสรุปกันได้บ้างแล้ว แต่เป้าหมายยังคงห่างไกลจากยอดขาย 500 ล้านหยวนมาก
“รองประธานเมิ่ง ทำไมเราไม่แยกย้ายกันกลับไปพักก่อนคืนนี้ ! ”
เฉินหยวนเฉาเหลือบมองคนอื่น แล้วพูดว่า “พรุ่งนี้ทุกคนจะต้องมาทำงานอยู่ เลิกประชุมกันก่อนเถอะ พรุ่งนี้ค่อยกลับมาเคลียร์งานของตัวเองในตอนเช้า และประชุมต่อในตอนบ่ายก็ได้ คุณคิดว่าไง ? ”
เมิ่งเสี่ยวเป่ยคิดอยู่พักหนึ่ง และตระหนักได้ว่าการเสียเวลามากมายนั้นไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา ดังนั้นเธอจึงพยักหน้าเห็นด้วยและกล่าวว่า “ด้วยการระดมความคิดของทุกคนในวันนี้ อย่างน้อยเราก็ได้ผลลัพธ์ที่แน่นอนสำหรับวันนี้ ฉันขอจบการประชุมไว้เพียงเท่านี้ ! แล้วเราจะมาประชุมกันต่อตอนบ่ายสองของวันพรุ่งนี้”
หวังผิงกล่าวว่า “เอาล่ะ กลับไปพักผ่อนกันให้เต็มที่ บางทีไอเดียดี ๆ อาจจะผุดขึ้นมาในความฝันของเราก็ได้”
จวงปี้เฉิงและคนอื่นหัวเราะออกมา จากนั้นบรรยากาศในห้องประชุมก็เริ่มผ่อนคลายมากขึ้น ก่อนที่พวกเขาจะแยกย้ายกัน
ข่งชิงเซี๋ยงถอนหายใจ “เฮ้อ… บอกฉันทีว่าทำไมผู้ช่วยเจียงถึงเก่งขนาดนี้ ขนาดเขาไปที่เทียนจิงเพียงลำพังยังได้ไปเซ็นสัญญารับตัวแทนทั่วไปของไฟแช็กแบบใช้แล้วทิ้งจนได้ยอดขายมาตั้งหนึ่งล้านหยวนอย่างง่าย ๆ แต่พวกเรามีกันมากมาย ทำไมถึงขายไม่เก่งเท่าเขากันล่ะ ? ”
ทุกคนรู้สึกละอายใจขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินคำพูดนี้
“เราจะเทียบกับผู้ช่วยเจียงได้อย่างไร ! ”
“ใช่แล้ว ถ้าไม่มีเขา ก็คงไม่มีเจียงเจียกรุ๊ปอย่างทุกวันนี้หรอก ! ”
“เราไม่สามารถเรียนรู้ทักษะของเขาได้”
“ถูกต้อง ผู้ช่วยเจียงเป็นนักปราชญ์ด้านธุรกิจโดยกำเนิด เป็นพ่อมดในแวดวงธุรกิจ ต่อให้นับไปเป็นหลายร้อยปีหลังจากนี้ก็คงไม่มีใครทำแบบเขาได้”
“เฮ้อ ต่อไปนี้คงต้องเรียนรู้จากเขาให้มากขึ้นแล้ว”
“หนังสือที่เราได้มานั้นก็ควรอ่านบ้าง หลังจากเปิดชั้นเรียนธุรกิจก็ควรตั้งใจเรียน”
“……”
ทุกคนถอนหายใจ จากนั้นก็ไม่มีใครพูดอะไรต่อ ก่อนจะแยกย้ายกันออกจากห้องประชุมไป
“เดี๋ยวก่อน ! ”
จู่ ๆ เย่กวงโต้วก็ตะโกนหยุดทุกคนไว้
จวงปี้เฉิง เฉินหยวนเฉา และคนอื่นต่างก็หยุดเดินและหันกลับมามองที่เขาด้วยความประหลาดใจ
เย่กวงโต้วไม่สนใจสายตาของทุกคนที่มองมา เขาเดินตรงไปที่ข่งชิงเซี๋ยงและถามด้วยความตื่นเต้นว่า “คุณข่ง เมื่อกี้คุณพูดอะไรออกมานะ ? ”
ข่งชิงเซี๋ยงเหลือบมองเย่กวงโต้วด้วยความประหลาดใจและพูดว่า “ฉันบอกว่าผู้ช่วยเจียงได้เซ็นสัญญากับตัวแทนขายทั่วไปของไฟแช็กแบบใช้แล้วทิ้งในเทียนจิง ชื่อว่าบริษัทการค้าจวิ๋นเฉียงและได้ยอดขายสินค้ามาหนึ่งล้านหยวน”
“มีอะไรหรือเปล่า ? ”
เย่กวงโต้วดูเหมือนจะเข้าใจในทันที ราวกับว่ากระดาษหน้าต่างที่ขังเขาไว้ได้พังทลายลงแล้ว
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ……” จู่ ๆ เขาก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
“เกิดอะไรขึ้น คุณเย่ ? ”
“ใช่ เขาคงไม่ได้คิดจนเป็นบ้าใช่ไหม ? ”
“ดูเหมือนเขาจะสติหลุดไปแล้วนะ ! ”
“บางทีเขาอาจจะคิดวิธีแก้ปัญหาบางอย่างขึ้นมาได้แล้ว ! ”
“……”
จวงปี้เฉิงและคนอื่นต่างก็มองมาที่เย่กวงโต้วด้วยสีหน้างุนงง และบางคนถึงกับพูดคุยและหัวเราะล้อเลียนเขา
เมิ่งเสี่ยวเป่ยก็พูดไม่ออกเหมือนกัน และไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ ๆ เย่กวงโต้วถึงกลายเป็นแบบนี้ได้
“คุณเย่ ! คุณเย่ ! ”
หลี่ลี่อดไม่ได้ที่จะเอามือไปเขย่าไหล่ของเย่กวงโต้วสองครั้ง และถามออกมาด้วยท่าทางกังวลเล็กน้อย “คุณเป็นอะไรไป ? ”
เย่กวงโต้วเริ่มรู้สึกตัวและพูดออกมาด้วยความตื่นเต้น “ผมรู้วิธีสร้างยอดขายให้ได้ 500 ล้านหยวนก่อนถึงเทศกาลตรุษจีนแล้ว ! ”
ฮะ ?
“คุณเย่ คุณจริงจังใช่ไหม ? ”
“คุณเย่ ไหนคุณลองบอกมาสิ ? ”
“คุณเย่ รีบบอกฉันเร็ว ๆ เถอะ ! ”
“ใช่ บอกเรามาเร็วเข้า ! ”
“……”
ทุกคนต่างตื่นเต้น และรีบเดินไปหาเย่กวงโต้ว ล้อมรอบเขาและเร่งเร้าออกมาด้วยความอยากรู้
เมิ่งเสี่ยวเป่ยเป็นคนพูดว่า “ทุกคนไม่ต้องใจร้อน เชิญทุกคนกลับไปนั่งที่ก่อน เรามาฟังแผนของคุณเย่กันก่อนเถอะ”
แม้ว่าเฉินหยวนเฉา จวงปี้เฉิง และคนอื่นจะกังวล แต่พวกเขาก็ไปนั่งตามคำแนะนำของเมิ่งเสี่ยวไป๋ ก่อนจะมองไปที่เย่กวงโต้วเป็นตาเดียว
เย่กวงโต้วหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดว่า “หลังจากฟังสิ่งที่คุณข่งพูดเมื่อกี้ ผมก็คิดออกทันที”
“วิธีการเติมเงินผ่านบัตรสมาชิกนั้นมาถูกทางแล้ว แต่เป้าหมายยังห่างไกล ! ”
จวงปี้เฉิงจึงถามออกมาด้วยความสับสน “ในเมื่อวิธีการเติมเงินผ่านบัตรสมาชิกก็มาถูกทางแล้ว แต่ทำไมมันถึงยังห่างไกลล่ะ ? ”
เย่กวงโต้วกล่าวว่า “ในช่วงเวลาสั้น ๆ เราไม่สามารถหาลูกค้าให้มาทำบัตรสมาชิกและเติมเงินได้มากขนาดนั้น ท้ายที่สุดแล้วจำนวนเงินที่สมาชิกแต่ละคนสามารถเติมเงินได้นั้นก็อาจจะไม่ถึงเป้า”
หลังจากพูดอย่างนั้น น้ำเสียงของเขาก็เปลี่ยนไป “แต่ตัวแทนจำหน่ายสามารถทำได้ ! ”
ดวงตาของเมิ่งเสี่ยวเป่ยเป็นประกาย จากนั้นเธอก็พูดด้วยความตื่นเต้น “คุณเย่ คุณกำลังหมายถึงให้หาตัวแทนขายสินค้า แล้วให้พวกเขาทำการสั่งซื้อสินค้าล่วงหน้าใช่ไหม ? ”
เย่กวงโต้วพยักหน้าอย่างหนัก “ใช่แล้ว วิธีที่เราคิดก่อนหน้านี้มุ่งเป้าไปที่ผู้บริโภคทั้งหมด จนลืมไปว่าเราไม่ได้เป็นธุรกิจค้าปลีก แต่เป็นผู้ผลิต ผู้ผลิตสามารถเชื่อมต่อกับตัวแทนจำหน่ายได้โดยตรง”
เฉินหยวนเฉา หวังผิง หลี่ลี่ และคนอื่นที่ได้ยินต่างก็พยักหน้าเห็นด้วยอย่างหนัก
เย่กวงโต้วกล่าวต่อ “การที่ผู้ช่วยเจียงเสนอให้เราคิดวิธีหาเงินมาให้ได้ 500 ล้านหยวนก่อนช่วงเทศกาลตรุษจีน อาจเป็นเพราะเขาคิดมาแล้วว่าเขาจะหาตัวแทนจำหน่ายมาสั่งซื้อสินค้า ซึ่งผมเดาว่าการสั่งซื้อแบบนี้จะต้องมีการกำหนดไว้อย่างชัดเจนว่าจะส่งสินค้าให้เมื่อไหร่ ไม่จำเป็นต้องจัดส่งทันที และนี่ยังอธิบายได้ว่าทำไมผู้ช่วยเจียงถึงตั้งเป้าหมายไว้ที่ 500 ล้านหยวน ทั้งที่รู้ว่ากำลังการผลิตของตัวเองไม่เพียงพอ”
ทันทีที่เย่กวงโต้วพูดจบ ทั้งห้องประชุมก็เงียบกริบลงทันที
“นั่นสินะ ! ”
“ใช่ เมื่อคุณเย่พูดแบบนี้ ฉันก็เข้าใจทันที”
“ใช่ ผู้ช่วยเจียงต้องคิดแบบนี้แน่”
“ตามที่คาดไว้ การเติมเงินสมาชิกมันก็มาถูกทางแล้ว แต่ทำไมฉันคิดไม่ถึงเลย ? ”
“คุณเย่ ความคิดของคุณนั้นไม่เหมือนใครจริง ๆ ”
“เยี่ยมเลย คืนนี้ไม่เสียเปล่า ในที่สุดฉันก็พบประเด็นแล้ว”
“ใช่ มันไม่ง่ายเลย ! ”
“……”
ทุกคนพูดคุยกันอย่างมีความสุข รวมถึงกล่าวชมเย่กวงโต้วไปด้วย
เมิ่งเสี่ยวเป่ยมองไปที่โต๊ะ จากนั้นทุกคนในห้องประชุมก็ค่อย ๆ เงียบลง
“เอาล่ะ ในเมื่อเจอวิธีแล้ว พวกคุณอยากจะประชุมต่อหรือว่าจะกลับมาคุยกันพรุ่งนี้ดี ? ”
หวังผิงกล่าวว่า “ตีเหล็กต้องตีตอนร้อน ! ”
เฉินหยวนเฉากล่าวว่า “เอาล่ะ คราวนี้ก็ถึงเวลาแล้ว แม้ว่าเราจะไม่ได้นอนทั้งคืน อย่างน้อยเราก็รู้วิธีที่จะทำให้ได้ตามเป้าหมายแล้ว”
จวงปี้เฉิงกล่าวว่า “ใช่ ตอนนี้เราเจอทิศทางแล้ว ขั้นตอนต่อไปคือการนำไปปฏิบัติ ! ”
“เห็นด้วย ! ”
“ต่อเลย ! ”
“ต่อเลย ! ”
“เห็นด้วย ! ”
“……”
ทุกคนพร้อมใจกันเห็นด้วย
เมิ่งเสี่ยวเป่ยพยักหน้า “เอาล่ะ เรามาหารือกันต่อไปว่าจะจัดการประชุมคำสั่งซื้อของตัวแทนจำหน่ายได้อย่างไร”
หลี่ลี่กล่าวว่า “ต้องจัดในเจียงเฉิง เพราะมันจะสะดวกกว่า ท้ายที่สุดแล้วการคมนาคมของชิงโจวก็ไม่สะดวกเท่าเจียงเฉิง”
เปากันฉวนกล่าวว่า “การจัดประชุมในเจียงเฉิงนั้นไม่ใช่ปัญหา เพียงแค่หาเกสต์เฮาส์ขนาดใหญ่ ส่วนเรื่องการดำเนินงานก็ให้ทำคล้ายกับตอนที่ขายบัตรสมาชิก จากนั้นก็บรรยายสรุปในห้องประชุม เพื่อให้ตัวแทนจำหน่ายที่เข้าร่วมการประชุมเข้าใจนโยบายของเรา และทำการสั่งซื้อสินค้า”
เมื่อมีแนวทาง ทุกคนก็ได้แสดงความคิดเห็นของตนเองออกมา
เมิ่งเสี่ยวเป่ยรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น และหยิบปากกาขึ้นมาจดคำแนะนำของทุกคนลงไป
YOU MAY ALSO LIKE
