ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 817 ไม่สามารถรับปากได้

ตอนที่ 817 ไม่สามารถรับปากได้

“ไม่ได้ ! ”

“ต้องทำ ! ”

นายกเทศมนตรีจางและรองนายกเทศมนตรีถังกล่าวพร้อมกัน

คุณได้พูดมันมาหมดแล้วว่าวิดีโอโปรโมตชิงโจวมันดีอย่างไร จะไม่ให้พวกเราทำได้อย่างไร ?

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “งั้นเอางี้ พวกคุณก็รีบทำเลยนะครับ อย่างไรวิดีโอเหล่านี้ก็สามารถเอาไปฉายในงานได้”

เขากล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว “เพราะผมไม่มีเวลาทำอยู่แล้ว”

รองนายกเทศมนตรีถังยิ้มและกล่าวว่า “เสี่ยวเจียง คนที่มีความสามารถย่อมทำงานหนักกว่าผู้อื่นเสมอ อย่าปฏิเสธเรื่องนี้เลย คุณสามารถเป็นผู้สร้างสรรค์และกำกับไปพร้อมกันได้ แค่ปล่อยให้การถ่ายทำเป็นหน้าที่ของสถานีโทรทัศน์ไป”

เจียงเสี่ยวไป๋เม้มริมฝีปาก แต่ยังคงปฏิเสธ “รองนายกเทศมนตรีถัง ผมไม่มีเวลาทำจริง ๆ ”

“เสี่ยวเจียง……”

รองนายกเทศมนตรีถังยังคงอยากโน้มน้าวใจเจียงเสี่ยวไป๋อยู่

นายกเทศมนตรีจางยกมือขึ้นเพื่อหยุดเขา ก่อนจะหันไปมองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง แล้วพูดว่า “หยุดเกลี้ยกล่อมเขาเถอะ มาคุยกันดีกว่าว่าเราจะทำอย่างไรกับเรื่องนี้”

รองนายกเทศมนตรีถังมองดูนายกเทศมนตรีจางด้วยความสับสน สงสัยว่าทำไมเขาถึงพูดอย่างนี้ออกมา ?

เจียงเสี่ยวไป๋กลอกตาแล้วพูดอย่างรวดเร็ว “ผู้นำ ผมไม่มีเวลาจริง ๆ ”

นายกเทศมนตรีจางหัวเราะเบา ๆ “คุณมีบริษัทโฆษณาเป็นของตัวเองไม่ใช่หรือ ? คุณก็รับเป็นเอเจนซี่โฆษณานี้ไปเลยสิ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋สะดุ้งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะมองไปที่นายกเทศมนตรีจางด้วยความประหลาดใจ และถามอย่างเคร่งขรึมว่าเขาพูดจริงใช่ไหม ?

ดูเหมือนว่าพอจะเป็นไปได้ หากว่าเขารับเป็นเอเจนซี่โฆษณานี้ !

“ท่านผู้นำ ถ้าจะพูดอย่างนั้น งั้นมาคุยเรื่องราคากันเถอะ ! ”

นายกเทศมนตรีจางอดไม่ได้ที่จะกระตุกมุมปากของเขา

รองนายกเทศมนตรีถังเองก็อ้าปากค้างเหมือนกัน เจียงเสี่ยวไป๋สมกับเป็นนักธุรกิจจริง ๆ เพราะเขาไม่ปล่อยให้โอกาสทำเงินหลุดมือไปเลย

“บอกฉันหน่อยว่าค่าทำวิดีโอโปรโมตนี้มีราคาเท่าไหร่ ? ” นายกเทศมนตรีจางกล่าวถามอย่างเคร่งขรึม

เจียงเสี่ยวไป๋คิดอยู่พักหนึ่งแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “50,000 หยวน ! ”

“อะไรนะ ? ” รองนายกเทศมนตรีถังอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

แค่ทำวิดีโอโปรโมต เขาคิดเงินตั้งห้าหมื่นหยวนเลยเหรอ ? นี่ไม่ใช่การรีดไถเงินกันใช่ไหม ?

นายกเทศมนตรีจางขมวดคิ้ว “คุณล้อเล่นเหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ราคาห้าหมื่นนั้นถือว่าไม่มากเลยนะครับ ผมต้องการสร้างรายได้ให้บริษัทห้าร้อยล้านหยวน เงินห้าหมื่นแค่ 0.01 เปอร์เซ็นต์ของห้าร้อยล้านเท่านั้น เราสามารถช่วยเหลือซึ่งกันและกันได้”

“และผมสัญญาว่าเงินที่คุณจ่ายมามันจะคุ้มค่าแน่นอน ! ”

นายกเทศมนตรีจางและรองนายกเทศมนตรีถังมองหน้ากันแล้วถามว่า “คุณมาที่นี่เพื่อจะมาหลอกเอาเงินจากเราหรือเปล่า ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดอย่างเฉยเมย “ถึงอย่างไรพวกคุณเป็นคนให้ผมทำสิ่งนี้เอง และผมก็ไม่ได้อยากทำตั้งแต่แรกด้วย”

นายกเทศมนตรีจางกล่าวว่า “แค่ทำวิดีโอโปรโมต แต่มีค่าใช้จ่ายตั้งห้าหมื่นหยวน ไม่แพงเกินไปเหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ความคุ้มค่าครับ ! สิ่งสำคัญคือความคุ้มค่า มันก็แค่เงินไม่กี่หมื่นหยวน ชิงโจวไม่ได้ขาดแคลนเงินจำนวนนี้เสียหน่อย ทำทั้งที ทำไมเราไม่ลองทำให้ดีที่สุดไปเลยล่ะครับ”

นายกเทศมนตรีจางและรองนายกเทศมนตรีถังพยายามเกลี้ยกล่อมเขามากมาย แต่เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยังยืนยันว่าเขาจะทำให้ก็ต่อเมื่อได้เงินเท่านั้น

นายกเทศมนตรีจางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “เอาล่ะ งั้นขอฉันคิดดูก่อน”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “ไม่เป็นไร ผมไม่รีบ”

นายกเทศมนตรีจางทำหน้ามุ่ย: คุณไม่รีบ แต่ฉันรีบ !

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้พูดอะไรอีกและหันไปส่งสายตาให้รองนายกเทศมนตรีถังแทน

รองนายกเทศมนตรีถังจึงกล่าวว่า “เสี่ยวเจียง เราหยุดพูดถึงวิดีโอโปรโมตกันดีกว่า แล้วตอนนี้คุณวางแผนทำกิจกรรมอะไรบ้าง ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “เรายังคงดำเนินการตามแผนครับ ค่อยพูดกันอีกทีตอนที่แผนออกมาเสร็จสิ้น ! ผมมาที่นี่วันนี้ก็เพื่อบอกผู้นำทั้งสองเกี่ยวกับการทำวิดีโอโปรโมตเมืองเท่านั้น”

“ตอนนี้ที่ผมพูดชัดเจนแล้วว่าผมไม่มีเวลาจะทำให้จริง ๆ เพราะจะต้องกลับไปวางแผนก่อน ! ”

นายกเทศมนตรีจางและรองนายกเทศมนตรีถังทำอะไรไม่ถูกเมื่อเห็นว่าเขาปฏิเสธขนาดนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากปล่อยให้เขากลับไปก่อน

หลังจากที่เจียงเสี่ยวไป๋จากไปแล้ว รองนายกเทศมนตรีถังก็ยื่นบุหรี่ให้นายกเทศมนตรีจาง และพูดว่า “นายกเทศมนตรีจาง เจียงเสี่ยวไป๋เริ่มเจ้าเล่ห์มากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว ! ”

นายกเทศมนตรีจางยิ้ม “เขาอาจมีความคิดของตัวเอง ไม่ต้องสนใจเขาหรอก เขาเป็นของเขาแบบนี้มานานแล้ว”

รองนายกเทศมนตรีถังพยักหน้า “แล้ววิดีโอโปรโมตล่ะ คุณยังอยากให้เจียงเสี่ยวไป๋ทำไหม ? ”

นายกเทศมนตรีจางกล่าวว่า “ลองไปคุยกับเจิ้งเจียฮุ่ยก่อน แล้วดูว่าเธอมีไอเดียอะไรบ้าง ? ”

“ตกลง ! ” รองนายกเทศมนตรีถังรับคำสั่ง “ฉันจะกลับไปที่สำนักงานก่อน แล้วจะรายงานให้คุณทราบหลังจากที่คุยกับเจิ้งเจียฮุ่ยเสร็จแล้ว”

นายกเทศมนตรีจางพยักหน้า

หลังจากที่รองนายกเทศมนตรีถังกลับมาที่ห้องทำงานของเขา เขาก็โทรหาผู้อำนวยการสถานีโทรทัศน์อย่างเจิ้งเจียฮุ่ยทันที โดยเรียกให้เธอมาหาเขา

สถานีโทรทัศน์ชิงโจวตั้งอยู่บนถนนชิงโจว ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเทศบาลเมือง เจิ้งเจียฮุ่ยจึงมาถึงในเวลาไม่ถึงสิบนาที

“รองนายกเทศมนตรีถัง คุณมีธุระอะไรกับฉันหรือเปล่าคะ ? ”

รองนายกเทศมนตรีถังโบกมือให้เธอนั่งลงแล้วพูดว่า “เรากำลังจะถ่ายทำวิดีโอโปรโมตภาพลักษณ์ของเมือง และฉันวางแผนที่จะมอบหมายงานนี้ให้กับคุณ”

เจิ้งเจียฮุ่ยตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง “วิดีโอโปรโมตภาพลักษณ์ของเมืองคืออะไรเหรอคะ ? ”

ที่จริงแล้วรองนายกเทศมนตรีถังเองก็เพิ่งเคยได้ยินเกี่ยวกับวิดีโอโปรโมตภาพลักษณ์ของเมืองมาจากเจียงเสี่ยวไป๋เหมือนกัน ดังนั้นเขาจึงบอกสิ่งที่เจียงเสี่ยวไป๋อธิบายให้เขาฟังทันที

เจิ้งเจียฮุ่ยกล่าวว่า “รองนายกเทศมนตรีถัง ฉันเองก็ไม่เข้าใจอะไรมากนักเกี่ยวกับสิ่งที่คุณพูดมา ดังนั้นฉันจะลองพยายามทำมันดู!”

รองนายกเทศมนตรีถังอดไม่ได้ที่จะกระตุกมุมปากของเขา ถ้าไม่เข้าใจเรื่องนี้อย่างถ่องแท้ แล้วจะทำออกมาดีได้อย่างไร ?

“วิดีโอนี้จะเอาไปฉายในเจียงเฉิง ผู้นำหลายคนจะได้ดูวิดีโอนี้ ผู้อำนวยการเจิ้ง เราจำเป็นต้องทำให้ออกมาดีที่สุด และเวลาก็จำกัดมากด้วย คือต้องทำให้เสร็จภายในหนึ่งสัปดาห์”

เจิ้งเจียฮุ่ยยิ้มด้วยสีหน้าขมขื่นและพูดว่า “นายกเทศมนตรีถัง ถ้าคุณขอให้ฉันทำสารคดีโดยให้เวลาไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ ฉันสามารถทำให้เสร็จได้ภายในสามวัน แต่สำหรับวิดีโอโปรโมตภาพลักษณ์ของเมือง ฉันไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนจริง ๆ ! ”

เธอเหลือบมองรองนายกเทศมนตรีถังแล้วพูดว่า “รองนายกเทศมนตรีถัง ฉันขอถามหน่อยได้ไหมว่าคุณได้ยินเรื่องวิดีโอโปรโมตภาพลักษณ์ของเมืองมาจากใคร ? ”

“เจียงเสี่ยวไป๋ ! ” รองนายกเทศมนตรีถังพูดชื่อของเจียงเสี่ยวไป๋ออกมาอย่างหดหู่

เจิ้งเจียฮุ่ยกล่าวว่า “รองนายกเทศมนตรีถัง เนื่องจากเจียงเสี่ยวไป๋เป็นคนต้นคิด ถ้าคุณขอให้เขากำกับ ฉันจะร่วมมือกับเขาอย่างเต็มที่แน่นอน”

รองนายกเทศมนตรีถังยิ้มอย่างขมขื่น เจียงเสี่ยวไป๋ยื่นคำขาดออกมาว่าเขาจะทำให้ก็ต่อเมื่อจ้างเขาในราคาห้าหมื่นหยวน ซึ่งดูเป็นเงินที่เยอะเกินไป

แต่แน่นอนว่าเขาจะไม่บอกความจริงเกี่ยวกับเรื่องนี้

“เจียงเสี่ยวไป๋ไม่มีเวลา เขาบอกว่าต้องเตรียมงานใหญ่”

เจิ้งเจียฮุ่ยกล่าวว่า “รองนายกเทศมนตรีถัง คุณขอให้เขาทำให้ในนามของเมืองก็ได้ ดูสิว่าเขาจะปฏิเสธได้ไหม ? ”

ปากของรองนายกเทศมนตรีถังกระตุกอย่างรุนแรง ถ้าการเอาเมืองมาอ้างแล้วมันได้ผล เขาคงไม่มานั่งขอร้องอยู่แบบนี้หรอก

เขาคิดอยู่พักหนึ่งแล้วพูดว่า “แล้วคุณหารือกับทีมงาน คิดวิธีแก้ปัญหาไม่ได้เหรอ ? ”

เจิ้งเจียฮุ่ยโบกมือปัดแล้วพูดว่า “ฉันรู้ดีถึงความสามารถของทีมงาน ถ้าเรามีเวลาเพียงพอ เราก็พร้อมจะลองดู แต่ถ้าให้เวลามาแค่หนึ่งสัปดาห์ เราไม่สามารถผลิตวิดีโอที่มีคุณภาพได้อย่างแน่นอน”

รองนายกเทศมนตรีถังเริ่มรู้สึกปวดหัวขึ้นมาแล้ว

ถ้าคุณภาพของวิดีโอไม่ดี เมื่อผู้นำเหล่านั้นเห็น ไม่เพียงแต่จะล้มเหลวในการสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้กับเมืองเท่านั้น แต่ยังจะเป็นการทำลายภาพลักษณ์อีกด้วย

แบบนี้จะกลายเป็นเสียมากกว่าได้ !

“เอาล่ะ คุณกลับไปเตรียมตัวก่อนเถอะ แล้วฉันจะหารือเรื่องนี้กับนายกเทศมนตรีจางดูอีกที”

รองนายกเทศมนตรีถังไม่อยากพูดอีกต่อไป และโบกมือให้เจิ้งเจียฮุ่ยออกไปก่อน

“คราวนี้คงได้กลายเป็นเนื้อบนเขียงของเจียงเสี่ยวไป๋จริง ๆ ! ” รองนายกเทศมนตรีถังถอนหายใจและเดินไปที่ห้องทำงานของนายกเทศมนตรีจาง

เวลากระชั้นชิดเกินไป และเรื่องนี้ไม่สามารถล่าช้าได้

ในไม่ช้า เขาก็มาถึงสำนักงานของนายกเทศมนตรีจาง

“เหล่าถังมาแล้วสินะ คุณคุยกับเจิ้งเจียฮุ่ยเป็นอย่างไรบ้าง ? ” นายกเทศมนตรีจางถามด้วยรอยยิ้ม

รองนายกเทศมนตรีถังยิ้มอย่างขมขื่นและส่ายหัว “ผู้อำนวยการเจิ้งไม่สามารถรับปากได้”