ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ - ตอนที่ 2437 ลอบโจมตี
ตอนที่ 2437 ลอบโจมตี
………………..
ซึ่งคนผู้นั้นคือจิ่วหลงและสีเยี่ยน
ตั้งแต่พวกเขาแยกจากกันที่สุสานสังหารเทพ นางก็ไม่ได้เห็นสองคนนั้นอีกเลย
เมื่อกวาดสายตาสำรวจดีๆ แล้ว
ดูจากด้านนอกแล้วไม่ได้มีอันใดเปลี่ยนแปลงไปมากนัก แต่เหมือนเขาผอมลงหลายส่วน และมีท่าทางเหนื่อยล้าเล็กน้อย
เห็นได้ชัดว่าช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ ชีวิตของเขาไม่ได้ดีมากนัก
จิ่วหลงและสีเยี่ยนกำลังเดินมาทางนี้ แล้วพวกเขาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าหยกศักดิ์สิทธิ์มืดมัว ก่อนโค้งคำนับทำความเคารพ
“จิ่วหลง/สีเยี่ยนมาสาย หวังว่าเสินสื่อลำดับที่หนึ่งจะให้อภัย”
สีหน้าของมู่ชิงเห่อยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
“ไม่เป็นไร สีเยี่ยน ด่านเป็นตายของการแข่งขันช่างหลอมอาวุธได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว เจ้าไปเถอะ”
“ขอรับ”
สีเยี่ยนตอบรับหนึ่งคำ จากนั้นก็เดินตรงไปทางด้านนั้น
ส่วนจิ่วหลงกลับมุ่งหน้าไปทางหยกศักดิ์สิทธิ์มืดมัว
ทันใดนั้นเขาก็ชะงักฝีเท้า รูม่านตาหดเล็กลง!
ฉู่หลิวเยว่ขมวดคิ้วขึ้นมาเล็กน้อย เมื่อสบตากับเขา นางก็ทักทายขึ้นมาอย่างใจเย็น
“เสินสื่อลำดับที่เก้า ไม่พบกันนาน ช่วงนี้สบายดีหรือไม่เจ้าคะ?”
มุมปากของจิ่วหลงกระตุก
พวกเขาสบายดีหรือไม่ นางจะไม่รู้ได้อย่างใด!
หากไม่ใช่เพราะนาง เขากับสีเยี่ยนจะถูกขังอยู่ที่ทะเลมายาศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างใด อีกทั้งยังได้รับโทษนานขนาดนั้น!
แต่คำพูดเหล่านี้ จิ่วหลงทำได้เพียงคิดอยู่ในใจ เขาไม่กล้าพูดออกไปโดยตรง
จิ่วหลงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ มุมปากปรากฏขึ้นเป็นรอยยิ้ม
“ดี ดีมากขอรับ ขอบคุณที่เป็นห่วง”
ทันทีที่สิ้นเสียง ทุกคน “…”
เสินสื่อลำดับที่เก้าเป็นอันใดไป คาดไม่ถึงว่าจะสุภาพกับฉู่หลิวเยว่ขนาดนี้?
พวกเขาหันไปมองด้วยความสงสัย จากนั้นก็หันกลับมามองฉู่หลิวเยว่สลับไปมาเช่นนั้น
ไม่ว่าใครก็สามารถมองออกได้ว่ามันมีอันใดบางอย่างผิดปกติ!
แม้กระทั่งตัวของฉู่หลิวเยว่เองก็ชะงักไป
ครั้งที่แล้วตอนที่เจอกันที่สุสานสังหารเทพ เสินสื่อลำดับที่เก้าผู้นี้ยังมีท่าทางเย่อหยิ่งจองหอง วางมาดสั่งการผู้อื่น และเขาไม่ได้เห็นนาง ชีหาน และลั่วเฟิงอยู่ในสายตาเลย แต่เพียงชั่วพริบตาเดียว กลับเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือแบบนี้ได้อย่างใด?
ตอนที่นางกำลังจะถามอันใดบางอย่าง จิ่วหลงก็พูดขึ้นมาก่อนว่า
“หากไม่มีอันใดแล้ว ข้าขอตัวก่อนนะขอรับ”
ฉู่หลิวเยว่ “…เชิญเจ้าค่ะ”
จิ่วหลงได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกแล้วหมุนตัวเดินออกไปทันที
ดูจากท่าทางเขาแล้ว เหมือนว่ามีเจ้าหนี้กำลังไล่ตามทวงหนี้เขาอยู่เลย
ซูหลีและคนอื่นๆ ก็หันไปมองทางฉู่หลิวเยว่อย่างพร้อมเพรียง
ตอนนั้นรอบข้างตกอยู่ในบรรยากาศแปลกประหลาด
หลังจากผ่านไปสักพัก เซียวหรานถึงได้พูดขึ้นมาว่า
“เจ้า…เคยรู้จักกับเสินสื่อลำดับที่เก้าด้วยหรือ?”
ฉู่หลิวเยว่ครุ่นคิดจากนั้นก็พูดว่า
“เขาเคยเกือบจะสังหารชีหานกับลั่วเฟิง อีกทั้งยังคิดจะแย่งของของข้าไป เรื่องนี้…นับหรือไม่?”
เซียวหราน “…แล้วเหตุใดเขาถึงมีท่าทางเช่นนี้ล่ะ?”
ตอนแรกสองคนนั้นก็หายตัวไปอย่างลึกลับ ท่าทางของเขาในตอนนี้ก็แปลกประหลาดมาก
นางเองก็ไม่สามารถทำความเข้าใจได้
อีกทั้งแม้ว่าจิ่วหลงจะดูเหมือนเกรงใจนางมาก แต่ความเป็นจริงแล้ว…มันมีความรู้สึกอันใดบางอย่างที่บีบบังคับอยู่
เห็นได้ชัดว่ามันมีปัญหาแล้ว
แต่เหมือนว่านางจะไม่ได้ทำอันใดเลยนะ?
เมื่อเห็นสีหน้าประหลาดใจของฉู่หลิวเยว่ พวกเขาทั้งหลายก็ได้แต่เก็บความสงสัยเอาไว้
มีเพียงซูหลีที่บ่นพึมพำออกมาว่า
“เสินสื่อเหล่านี้ คาดเดาไม่ได้จริงๆ ”
…
จิ่วหลงเดินมาหยุดที่ข้างกายของอวี้เชียนและคนอื่นๆ ในขณะเดียวกันเขาก็ยังต้องเผชิญกับสายตาตรวจสอบของคนทั้งหลายอย่างเงียบเชียบ
เขารู้ดีว่าเหตุใดอีกฝ่ายถึงมองเขาเช่นนั้น แต่…ตอนนี้เขาไม่สามารถพูดอันใดได้เลย!
เมื่อไม่มีทางเลือก จิ่วหลงจึงต้องกัดฟันแล้วเดินต่อไป
ทันทีที่เขาหยุดยืนนิ่ง ฝานอวิ๋นเซียวก็ถามขึ้นอย่างอดไม่ได้ว่า
“จิ่วหลง มันเกิดเรื่องอันใดขึ้น?”
หัวใจของจิ่วหลงเต้นผิดจังหวะ
“มะ…ไม่มีอันใด”
“ไม่มีอันใด? แล้วเหตุใดเจ้าถึงปฏิบัติตัวกับฉู่หลิวเยว่เช่นนั้นเล่า?”
“ข้า…”
“ที่นี่มีคนมากมายขนาดนั้น แต่เจ้ากลับทักทายนางเช่นนั้นเนี่ยนะ”
เหงื่อเย็นๆ ของจิ่วหลงไหลท่วมกาย
ในเมื่อนางเป็นคนของท่านเทพ สถานะของนาง…ต้องได้รับการยินยอมจากท่านเทพเสียก่อนถึงจะสามารถเปิดเผยได้
ตอนนี้ท่านเทพยังไม่พูดถึง เขาเองก็ไม่มีความกล้าที่จะประกาศเรื่องนี้ออกไป
เขาจึงทำได้เพียงอดทนเท่านั้น
“ข้า ข้าไม่…”
เขายังพูดไม่ทันจบ แต่เสียงดังลั่นหนึ่งก็ดังขึ้นมาจากด้านหลัง!
จากนั้นเขาก็หันกลับไปมอง!
อวี้เชียนขมวดคิ้วขึ้น
“นางกำลังจะหลอมโอสถ!”
คำว่า “นาง” นั้นไม่ได้หมายถึง ซูจิ้ง เสินสื่อลำดับที่แปด แต่หมายถึง น้องแปด!
เสียงกระแทกกระทั้นดังขึ้นอย่างชัดเจน ในที่สุดโอสถที่อยู่ในเตาหลอมก็หลอมสำเร็จแล้ว!
ใบหน้าน้องแปดเต็มไปด้วยความยินดี ขณะที่นางกำลังยื่นมือไปรับ แต่ก็เกิดเสียงดังลั่นขึ้นที่ด้านข้างของนาง!
ตู้ม!
ทันใดนั้นเปลวเพลิงลุกโชน ประกายไฟกระจายไปทั้งสี่ด้าน!
นั่นคือซูจิ้งที่สามารถหลอมโอสถสำเร็จหลังน้องแปด!
นางตบเตาหลอมด้วยมือข้างหนึ่งอย่างรุนแรง
พละกำลังที่น่าตกใจแผ่กระจายออกไปรอบข้าง!
ไม่มีใครมองเห็นว่ามือที่นางวางไว้บนเตาหลอมขยับไปมาเล็กน้อย
พลังแห่งความมืดขยายออกไป แล้วยังแผ่กระจายออกไปอย่างเงียบๆ !
น้องแปดตกใจมาก นางยังไม่ทันทำสิ่งอื่น แต่ปฏิกิริยาแรกของนางคือพุ่งตัวเข้าไปปกป้องโอสถหยกครามเพลิงชาด!
ตู้ม!
ลมปราณที่ทรงพลังและดุร้ายกระแทกเข้ากับร่างของนางอย่างรุนแรง!
“พรึ่บ…”
ร่างกายของนางสั่นสะท้าน จากนั้นก็กระอักเลือดออกมา!
YOU MAY ALSO LIKE
