ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ - ตอนที่ 2438 ใครคือพี่เยี่ยนชิง

ตอนที่ 2438 ใครคือพี่เยี่ยนชิง

………………..

“น้องแปด!”

ฉู่หลิวเยว่ตกใจมาก แล้วรีบพุ่งตัวเข้าไปทางนั้นทันที!

ชีหานติดตามไปด้านหลังอย่างไม่ลังเล

ซูหลีชะงักอยู่ครู่หนึ่ง แต่เมื่อเห็นสถานการณ์ดังนั้นนางก็พุ่งตัวออกไปโดยไม่สนใจอันใดทั้งนั้น

แต่อย่างใดก็ตาม เมื่อฉู่หลิวเยว่เข้าไปในพื้นที่การแข่งขัน นางกลับสามารถสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่มองไม่เห็นกดทับร่างกายของนางเอาไว้

น้ำเสียงของมู่ชิงเห่อเย็นยะเยือก

“ห้ามผู้ใดเข้าใกล้ด่านเป็นตายโดยเด็ดขาด”

ฉู่หลิวเยว่หันศีรษะกลับไปมองร่างนั้นตาเขม็ง

แม้ยังจะมีระยะห่าง แต่นางก็ยังเห็นถึงความเฉยเมยบนใบหน้าเย็นชาอย่างไม่ปิดบัง

เมื่อเห็นสายตาของนาง สีหน้าของเขาก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปเลยแม้แต่น้อย อีกทั้งยังเย็นยะเยือกถึงขั้วกระดูก

ฉู่หลิวเยว่กัดฟันแน่น กำหมัดกรอด

ตอนนั้นซูจิ้งก็กระโดดขึ้นแล้วพุ่งตัวนำโอสถใส่กล่องหยก

ตึกๆ

เมื่อฝากล่องปิดลง นางก็ร่อนตัวลงพื้นตามไปด้วย

กลิ่นหอมของโอสถเข้มข้นฟุ้งกระจายออกไปในอากาศ

เห็นได้ชัดว่า โอสถตัวนั้นหลอมสำเร็จแล้ว!

แต่น้องแปดที่อยู่ไม่ไกลกลับมีสถานการณ์แตกต่างออกไป

พลังที่โจมตีเข้ามาอย่างกะทันหัน นางจึงทำได้เพียงปกป้องโอสถ ไม่มีเวลาได้ปกป้องตนเอง

ตอนนั้นร่างของนางกระแทกลงกับเตาหลอมอย่างแรง!

ตอนนั้นมือข้างหนึ่งของนางจับที่เตาหลอมโอสถเอาไว้ จับแน่นจนข้อนิ้วกลายเป็นสีขาว

“น้องแปด! เจ้าเป็นอย่างใดบ้าง?”

ฉู่หลิวเยว่รู้สึกร้อนรนเหมือนมีไฟสุมทรวง

น้องแปดยกมือขึ้นเช็ดคราบเลือดจากมุมปากของตัวเอง

“นะ…นายท่านได้โปรดวางใจ ข้า…ข้าไม่เป็นไร…”

นางพูดขึ้นเสียงเบา แต่ท่าทางอ่อนแรงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

หัวใจของฉู่หลิวเยว่เหมือนถูกอันใดบางอย่างบีบรัดจนแน่น?

ไม่เป็นไร?

แบบนี้เรียกว่าไม่เป็นไรที่ไหนกัน

น้องแปดเลียริมฝีปากตัวเอง กลิ่นคาวเลือดเข้มข้นเต็มอยู่ทั่วริมฝีปาก

นางเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย แล้วหันมองไปทางซูจิ้ง ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยเสน่ห์กลับมีประกายเย็นชาเพิ่มมากขึ้น

“…เสินสื่อลำดับที่แปด ลอบโจมตีเช่นนี้…หมายความว่าอย่างใด”

ซูจิ้งมีสีหน้าราบเรียบ

“ข้าไม่รู้ว่าเจ้าพูดอันใดอยู่”

“หึ…”

เหมือนน้องแปดได้ยินเรื่องตลก ดังนั้นนางจึงหัวเราะเสียงเย็น

“เจ้าไม่รู้? กล้าพูด เจ้าตั้งใจฉวยโอกาสหลอมโอสถลอบโจมตีข้า ทำลายโอสถของข้า!”

ซูจิ้งขมวดคิ้วขึ้น

“สิ่งที่ข้าหลอมคือ โอสถทำนายทายทัก โอสถระดับปรมาจารย์อันดับหนึ่ง ตอนที่หลอมโอสถสำเร็จย่อมจำเป็นจะต้องเกิดปฏิกิริยาที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้อยู่แล้ว ซึ่งเป็นเรื่องปกติ ข้าไม่ได้ตั้งใจเสียหน่อย ยิ่งไปกว่านั้นคนอื่นๆ ก็ไม่ได้รับผลกระทบอันใดเลย มีแต่เจ้าเพียงคนเดียวเท่านั้น เรื่องนี้เจ้าควรจะโทษตัวเองมากกว่านะ?”

“เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้” ซูจิ้งพูดขึ้นเสียงเรียบ “ท้ายที่สุดแล้ว เรื่องการหลอมโอสถ หากยังไม่ถึงเวลานั้นก็ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดเรื่องอันใดขึ้น แต่เจ้าบอกว่าข้าตั้งใจเพ่งเล็งเจ้า เจ้ามีหลักฐานอันใดอย่างนั้นหรือ?”

น้องแปดกลืนเลือดลงคอ

ซูจิ้งเจ้าเล่ห์มาก ในสถานการณ์ที่พลังกำลังจะระเบิดเมื่อครู่นี้ หากนางแค่ขยับมือไม้เล็กน้อย เดิมทีก็ไม่สามารถทิ้งร่องรอยอันใดเอาไว้ได้แล้ว!

เพียงแค่อาศัยคำพูดของนางคนเดียวจะสามารถโน้มน้าวใจผู้อื่นได้อย่างใด?

“ได้…ดีมาก! ข้าประมาทเจ้าเกินไปจริงๆ !”

น้องแปดหลับตาลง ริมฝีปากของนางยกยิ้มขึ้นมา

“ดูเหมือนว่าวันที่ข้าตบหน้าเจ้าบนยอดเขาโอสถนั้นมันยังไม่เพียงพอ! หากรู้ว่าจะเป็นเช่นนี้…ข้าจะตบหน้าเจ้าให้บวมมากกว่านั้นเสียอีก! ขอดูหน่อยเสียว่าหน้าเจ้าหนาขนาดไหนถึงได้พูดคำพูดแบบนี้ต่อหน้าทุกคน!”

ในที่สุดซูจิ้งก็หน้าเปลี่ยนสีแล้ว

“เจ้าพูดจาไร้สาระอันใดอยู่!”

“ข้าเนี่ยนะพูดจาไร้สาระ? มีแต่เจ้านั่นแหละพูดจาไร้สาระไม่ได้ความ!”

ภาพตรงหน้าของน้องแปดมืดดำลง แต่นางยังต้องระงับโทสะเอาไว้

นางหัวเราะขึ้นมาเบาๆ

“เหตุใดหรือ เสินสื่อลำดับที่แปดที่ยิ่งใหญ่พ่ายแพ้ให้กับข้า ดังนั้นจึงอยากเอาหน้ามุดดินหรืออย่างใด? ดังนั้น…จึงยอมใช้ทุกวิธีการเพื่อทำร้ายข้า?”

คำพูดของน้องแปดร้อนแรงมาก ซูจิ้งแทบจะพูดอันใดไม่ออกเลย

ท้ายที่สุดแล้วก็มีคนมากมายอยู่รอบตัว

มีคำพูดมากมายที่นางไม่สามารถพูดที่นี่ได้

นางอดทนแล้วระงับโทสะ

“ข้าไม่อยากทะเลาะกับเจ้าที่นี่ คำพูดใส่ร้ายเหล่านั้นข้าไม่จำเป็นต้องใส่ใจ แต่…โอสถหยกครามเพลิงชาดของเจ้าถูกทำลายแล้ว ถ้าอย่างนั้นในด่านเป็นตายครั้งนี้ก็ถือว่าเจ้าพ่ายแพ้เสียแล้ว”

ฉู่หลิวเยว่ได้ยินดังนั้นก็รีบตะโกนขึ้นทันที

“เจ้ากล้า!”

ซูจิ้งหันหน้าไปสบสายตากับนาง มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยเป็นรอยยิ้มประชดประชัน

“เหตุใด ซั่งกวนเยว่ เจ้าคิดจะมาก้าวก่ายด่านเป็นตายรอบนี้หรือ?”

วันนี้…น้องแปดผู้นี้จะต้องตายที่นี่แล้ว!

ฉู่หลิวเยว่จ้องหน้านางตาเขม็ง

ก่อนหน้านี้นางมองน้องแปดหลอมโอถสอย่างจริงจัง นางหลอมได้อย่างราบรื่นมาก และไม่มีปัญหาใดๆ

แต่ซูจิ้งกลับลงมือเช่นนี้ จนทำให้เกิดสถานการณ์ประเภทนี้ได้

ริมฝีปากของนางยกยิ้มเย็นชา

“ด้วยฐานะของข้าคงไม่มีสิทธิ์เช่นนั้นหรอก แต่…ด้วยระดับของเสินสื่อลำดับที่แปด ทำให้ข้ารู้สึกเปิดหูเปิดตาจริงๆ !”

ซูจิ้งรู้สึกแน่นหน้าอก

ฉู่หลิวเยว่หันไปมองทางมู่ชิงเห่อ

“การแข่งขันครั้งนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของเจ้า ท้ายที่สุดแล้วนี่เป็นการลอบโจมตีหรือไม่ เจ้า…น่าจะเป็นคนรู้ดีที่สุดสินะ?”

หัวใจของซูจิ้งจมดิ่ง จากนั้นก็หันมองตามทิศทางนั้นด้วย

“เสินสื่อลำดับที่หนึ่ง คนที่คอยสร้างแต่เรื่องปวดหัวเช่นนี้สมควรได้รับการลงโทษอย่างหนัก! ยิ่งไปกว่านั้นน้องแปดคนนี้ล้มเหลวเช่นนี้ นางก็ควรถูกตัดสินให้ประหารทันที!”

ทันทีที่สิ้นเสียง ปลายเท้าของน้องแปดก็มีลำแสงหลายสายพันรอบตัวของนางทันที!

หัวใจของฉู่หลิวเยว่กระตุกวูบ

แต่ในตอนนั้นก็มีกระบี่เล่มหนึ่งพุ่งแหวกอากาศเข้ามา!

พรึ่บ!

ลำแสงหลายสายถูกตัดขาดไปทันที!

หลังจากนั้นเงาร่างสูงเพรียวก็ปรากฏขึ้นท่ามกลางสายตาของผู้คน

ด้วยการกระทำของเขาทำให้ผู้คนรอบข้างรู้สึกสั่นสะท้าน

แรงกดดันที่ไม่สามารถอธิบายได้แผ่กระจายออกมาจากร่างกายของเขา!

น้องแปดมองไปที่กระบี่เล่มนั้น จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นทันที

“พี่เยี่ยนชิง!”

หลังจากเห็นรูปร่างของผู้มาเยือนอย่างชัดเจนแล้ว ผู้คนก็รู้สึกตกตะลึงมาก

ซูจิ้งหน้าเปลี่ยนสี

“เจ้าเรียกใคร!”