ยอดอาจารย์มหาเมตตา - ตอนที่ 721 มันคือเมฆที่หายวับไปทั้งหมด

ทันทีที่คาพูดเหล่านี้ถูกพูดออกมา เจียงหมิงและคนอื่น ๆ มองดู ด้วยความกลัว พวกเขาไม่อยากจะเชื่อว่าน้องสาวของพวกเขาคือ ศิษย์อันเป็ นที่รักของเทพเยียวยาสวรรค์ในตานานจริง ๆ

เกิดอะไรขึ้น? ไม่ใช่ว่าพวกเขาบอกว่าพรสวรรค์ของนางอยู่ใน เกณฑ์ปานกลางและมันยากมากสาหรับนางที่จะผ่านการทดสอบเข้า ศาลาเยียวยาสวรรค์? เหตุใดเย่ชิวถึงยอมเป็ นอาจารย์ให้กับนาง?

เจียงหมิงตกตะลึงอย่างสมบูรณ์ และผู้อาวุโสที่ส่งหยาหยาขึ้นไป บนภูเขาก็ตกตะลึงยิ่งขึ้น บางทีในใจของพวกเขาคิดว่ามันเป็ นเรื่อง ยากมากสาหรับหยาหยาที่จะเข้าสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เยียวยาสวรรค์ พวกเขาไม่กล้าคิดเกี่ยวกับสิ่งที่นางสามารถทาได้ภายใน

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครคาดคิดว่าการแสดงของนางจะเกินความ คาดหมายของทุกคน ไม่เพียงแต่นางได้รับการยอมรับจากอาจารย์ที่ มีความสามารถได้สาเร็จเท่านั้น แต่เขายังเป็ นคนที่เคร่งครัดที่สุดอีก ด้วย

!!

“แม่เจ้า น่าทึ่ง น่าทึ่งจริง ๆ!”

“นี่คือศิษย์ที่น่าภาคภูมิใจที่สุดของผู้อาวุโสเมิ่ง อนาคตเขานั้นไร ้ ขีดจ ากัด”

ในช่วงเวลานั้นทุกคนก็พูดคุยกัน เมื่อเห็นฉากนี้ หยาหยาก็อด ไม่ได้ที่จะรู ้สึกถึงความภาคภูมิใจ นี่เป็ นครั้งแรกที่นางภูมิใจในสานัก ของนาง นางมีความสุขมากและแอบดีใจ นางไม่คาดคิดว่าอาจารย์จะ มีอิทธิพลอย่างมากต่อโลกภายนอก เพียงแค่ต าแหน่งศิษย์ของเย่ชิว ก็เพียงพอที่จะทาให้นางได้รับความชื่นชมจากผู้คนมากมาย

หยาหยาตอบอย่างภูมิใจว่า “พี่รอง นี่คืออาจารย์ของหยาหยา”

สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปหลังจากได้ยินคาตอบของหยาหยา เจียงหมิงดูเหมือนจะมีความหวัง เขาคุกเข่าลงทันทีและแสดงความ เคารพอย่างสูงสุด เขากล่าวว่า “ลูกชายคนโตของตระกูลเพลิง สวรรค์ เจียงหมิงคารวะผู้อาวุโส”

ทันทีที่เขาโค้งคานับ พี่น้องที่อยู่ข้าง ๆ เขาก็รีบแสดงปฏิกิริยา ตอบสนองอย่างรวดเร็ว ตามมารยาทดั้งเดิม พวกเขาทั้งหมดเป็ นรุ่น เยาว์กว่าเย่ชิว นี่เป็ นเพราะเย่ชิวเป็ นอาจารย์ของหยาหยา ในนาม อาจารย์คนหนึ่งเป็ นพ่อครึ่งหนึ่ง พวกเขาเป็ นพี่น้องของหยาหยา ดังนั้นพวกเขาจึงเปรียบเสมือนหลานชายของเย่ชิว

แน่ นอนว่านี่เป็ นเพียงคาพูดดั้งเดิมเท่านั้น บางคนเชื่อฟัง ในขณะที่บางคนไม่เชื่อฟัง ทั้งหมดขึ้นอยู่กับว่าอีกฝ่ ายทรงพลัง หรือไม่ และเย่ชิวก็ตรงกับจุดนี้

เมื่อเห็นเช่นนี้แล้ว เย่ชิวก็ไม่สามารถก้มต่าต่อไปได้ ไป่จุนหลินก็ โม้ไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่มีอะไรจะโม้

“ลุกขึ้นเถอะ!” เย่ชิวยิ้มอย่างใจเย็นและยกมืออย่างอ่อนโยน พลัง อันสงบสุขทาให้ทุกคนลุกขึ้นทันที เขาไม่เจาะจงขนาดนั้น เขาไม่เคย ยึดถือมารยาททางโลกเหล่านี้อย่างจริงจัง

“ท่านคือเทพเยียวยาสวรรค์ เย่ชิว หมอเทวดาเย่ชิว” ขณะที่เย่ ชิวกาลังจะกล่าวคาสุภาพกับเจียงหมิงและคนอื่น ๆ ท่านฉีก็เดินขึ้น อย่างตื่นเต้น แววตาตื่นเต้นอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ราวกับว่าเขาเป็ น คนที่ขยันขันแข็งที่ได้เห็นบุคคลต้นแบบของตน “สวรรค์ ข้าไม่ คาดคิดให้ท่านจะมีทักษะทางการรักษาที่โดดเด่นตั้งแต่อายุยังน้อย ในที่สุดข้าก็ได้เห็นตัวเป็ น ๆ”

ท่านฉีตื่นเต้นมากจนแทบจะคุกเข่าเพื่อขอให้อีกฝ่ ายเป็ น อาจารย์

เย่ชิวรีบพยุงอีกฝ่ ายแล้วพูดอย่างนอบน้อม “ผู้อาวุโสไม่ จ าเป็ นต้องอ่อนน้อมถ่อมตน ข่าวลือเหล่านั้นเป็ นเพียงเมฆที่หายวับ ไป ข้าจะกล้าเรียกตนเองว่าหมอเทวดาได้อย่างไร? ข้ายังคงต้องขอ คาแนะนาจากท่านในเรื่องนี้”

เมื่อได้ยินคาถ่อมตัวของเย่ชิว ท่านฉียิ่งมั่นใจมากขึ้นว่าเย่ชิว เป็ นยอดฝีมือที่ไม่มีใครเหมือน

“ช่างนอบน้อม! ถ่อมตัวเกินไป! ในอดีต หมอเทวดาได้ช่วยชีวิต คนหลายร ้อยคนอย่างน่าอัศจรรย์ อาจกล่าวได้ว่าเป็ นประวัติศาสตร ์ที่ สั่นสะเทือนโลกและน่าตกตะลึง จนถึงทุกวันนี้ ตานานของท่านยัง เลื่องลือไปทั่วโลก ข้าไม่เสียใจในชีวิตที่ได้พบท่านในวันนี้” ท่านฉีก ล่าวด้วยความเคารพอย่างหาที่เปรียบมิได้ เขาชื่นชมยอดฝีมือมาทั้ง ชีวิต โดยเฉพาะยอดฝีมือในด้านเดียวกับเขา และเย่ชิวก็เป็ นบุคคลที่ โดดเด่นในด้านนี้

เย่ชิวรู ้สึกอายเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ ายชื่นชมเขามากเพียงใด พูดตามตรง อีกฝ่ ายรู ้จักยาหรือไม่? ดูเหมือนจะไม่เป็ นเช่นนั้น เขา ช่วยชีวิตคนอื่นอย่างง่ายดายด้วยยาเพียงเล็กน้อย

“ฮ่าฮ่า… ผู้อาวุโส ท่านยกยอข้าเกินไป ข้ามีสิทธิ์อะไรเรียก ตนเองว่ายอดฝีมือ? มันเมฆหมอกที่หายวับไปทั้งหมด”

เย่ชิวรู ้สึกดีมาก แต่เขายังคงสงบนิ่งอยู่

เจียงหมิงและคนอื่น ๆ ยิ่งเชื่อมั่นว่าคน ๆ นี้เป็ นคนเดียวที่สามารถ ช่วยพ่อของพวกเขาได้

เจียงหมิงชี้ไปที่หยาหยาแล้วพูดทันทีว่า “ผู้อาวุโส พ่อของข้า บาดเจ็บสาหัสและลุกขึ้นไม่ได้ ดินแดนเพลิงของข้ากาลังเผชิญกับ ภัยพิบัติแห่งการท าลายล้าง ข้าจนปัญญาและไม่รู ้จะท าอย่างไร ผู้ อาวุโส ได้โปรดชี้แนะพวกเราด้วย”

ทันทีที่เขาคุกเข่า คนอื่น ๆ ก็คุกเข่าลงทันทีเช่นกัน เมื่อเห็นฉาก นี้ หยาหยาที่เป็ นห่วงพ่อก็ร่วมอ้อนวอนและพูดว่า “อาจารย์ ช่วยพ่อ ของข้าด้วย”

เย่ชิวส่ายหัวเมื่อเห็นน้าตาของนางที่กาลังขอร ้องเขาอย่างจริงใจ

“ลุกขึ้นเถอะ!” เย่ชิวไม่เคยปฏิเสธคาขอของศิษย์ล้าค่า พูดตาม ตรง แม้ว่านางจะไม่ขอร ้องเขา เย่ชิวก็ยังจะช่วยอีกฝ่ าย เย่ชิวค่อย ๆ พยุงหยาหยาขึ้นและพูดว่า “เด็กโง่ ข้าอยู่ที่นี่ ข้าจะยืนเฉย ๆ โดยไม่ ท าอะไรได้อย่างไร?”

เย่ชิวค่อย ๆ เช็ดน้าตาจากมุมตาของนางและปลอบโยนนางด้วย รอยยิ้ม เมื่อได้ยินเช่นนี้ หัวใจของหยาหยาก็อบอุ่น นางรู ้สึกประทับใจ นางรู ้อยู่ในใจเสมอว่าอาจารย์อยู่กับนางเสมอ เขาจะนั่งเฉย ๆ และไม่ ท าอะไรได้อย่างไร? ตั้งแต่นางเข้าสานัก อาจารย์พยายามอย่างเต็มที่ ที่สุดเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่นางต้องการ อาจเรียกได้ว่าพิถีพิถัน

หยาหยาจาสิ่งเหล่านี้ได้เสมอและไม่กล้าลืม บางทีในใจของนาง เย่ชิวกลายเป็ นคนที่สาคัญที่สุดในชีวิตไปแล้ว นอกจากพ่อของนาง แล้ว เขาเป็ นผู้อาวุโสที่นางเคารพมากที่สุด

“ขอบคุณท่านอาจารย์” เมื่อได้ยินว่าอาจารย์เต็มใจที่จะ ช่วยเหลือ หยาหยาก็รู ้สึกโล่งใจในที่สุด นางขอบคุณเขาอย่างเชื่อฟัง และยืนเคียงข้างอาจารย์ของนางด้วยความพึงพอใจ

“เอาล่ะ! ลุกขึ้นทั้งหมด ข้าไม่สามารถรับประกันได้ว่าจะช่วยเขา ได้หรือไม่ เราจะพูดถึงเรื่องนี้หลังจากที่ข้าเห็นผู้บาดเจ็บ”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เจียงหมิงและคนอื่น ๆ รีบตอบสนองและยืนขึ้น ทันที “ผู้อาวุโส พ่อของข้าอยู่ในโถงสงบจิต” หลังจากพูดเช่นนั้น เขา ก็สั่งให้คนเปิดประตูห้องโถงทันทีและเชิญเย่ชิวเข้ามา

เมื่อเห็นเช่นนี้ เย่ชิวก็ไม่ปฏิเสธและยอมรับไว้

“พี่ใหญ่ ข้าจะเข้าไปด้วย” เมื่อพิจารณาว่าพวกเขายังต้อง ตรวจสอบเมล็ดมาร ไป่ จุนหลินจึงแนะน า ประจวบกับเขาต้องการ สังเกตสถานการณ์ของจักรพรรดิเพลิงด้วย หากเขาได้รับข้อมูล บางอย่าง เขาสามารถวิเคราะห์ข้อมูลนั้นกับเย่ชิวได้

เย่ชิวพยักหน้าไม่ปฏิเสธ จากนั้นทั้งสองก็เข้าไปในโถงสงบจิต หลังจากที่พวกเขาเข้ามา ประตูก็ปิดลงอีกครั้ง ครั้งนี้ เย่ชิวไม่ให้หยา หยาเข้าไปพร ้อมกับเขา เขาบอกให้นางรออยู่ข้างนอกแทน

หลังจากเข้าไปในโถงสงบจิตแล้ว เย่ชิวก็มองไปรอบ ๆ และ ค้นพบกลิ่นอายลึกลับสองสามตนที่ซ่อนอยู่รอบ ๆ ตัวเขา เห็นได้ชัด ว่าพวกเขาเป็ นยอดฝีมือจากพระราชวังที่ปกป้ องเพลิงรุ่งโรจน์

เย่ชิวไม่สนใจพวกเขาเพราะการมีอยู่ของพวกเขาไม่ได้ส่ง ผลกระทบต่อการรักษา