ยอดอาจารย์มหาเมตตา - ตอนที่ 741 ผู้อาวุโสยวี่ ไม่เจอกันนาน

แน่นอนว่าเคล็ดลับเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเจียงหลิงเอ๋อไม่สามารถท า ให้ยวี่ฉางเซิงกลัว เขาไม่ใช่ไก่อ่อน แต่เป็ นสุนัขจิ้งจอกแก่เจ้าเล่ห์ที่ ได้เห็นฉากทุกรูปแบบ ในสายตา เจียงหลิงเอ๋อเป็ นเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ สิ่งที่เขากลัวคือนักพรตเทียนหยวนที่อยู่เบื้องหลังนาง มิฉะนั้น เขาคง ตบรุ่นเยาว์ถึงตายด้วยอารมณ์ปกติถ้านางกล้าเล่นกับไฟต่อ- ตรงหน้าเขา

“ฮ่าฮ่า… แม่นางหลิงเอ๋อ เจ้ารู ้วิธีล้อเล่นจริง ๆ สิ่งที่เกิดขึ้นก่อน หน้านี้เป็ นคาพูดที่สะเพร่าของหลานชายข้าจริง ๆ เขาบ้าบิ่นไปสัก หน่อย อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ได้หมายความว่าการที่ดินแดนเพลิงของ เจ้าดูถูกตระกูลยวี่ของข้าจะจบลงหรือกนะ”

ทันทีที่คาพูดเหล่านี้ถูกพูดออกมา รอยยิ้มบนใบหน้าของเจียงห ลิงเอ๋อก็หายไปทันที และดวงตาของนางก็เย็นชา

เจียงหลิงเอ๋อรู ้ดีว่าตาเฒ่าคนนี้กาลังวางแผนบางอย่างอย่าง แน่นอน ขณะที่นางจ้องมองไปยังสายตาที่เจ้าเล่ห์ของยวี่ฉางเซิง “ท่านพี่ เกิดอะไรขึ้น?” เจียงหลิงเอ๋อสับสนหันตัวกลับมองที่เพลิง รุ่งโรจน์ ต้องการจะถามว่าเกิดอะไรขึ้น

เพลิงรุ่งโรจน์ก็สับสนเช่นกัน เขาไม่รู ้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาก็เพิ่ง มาถึง

เมื่อเห็นสิ่งนี้ เจียงหลิงเอ๋อก็ขมวดคิ้วและพูดว่า “ผู้อาวุโสยวี่ ท่าน บอกว่าดินแดนเพลิงของข้าหยาบคายและดูถูกตระกูลยวี่ของท่าน ท่านมีหลักฐานหรือไม่? ถ้าไม่มีหลักฐาน ท่านคิดว่าดินแดนเพลิง ของข้าง่ายต่อการกลั่นแกล้งงั้นหรือ?” เจียงหลิงเอ๋อพูดอย่างเย็นชา กลิ่นอายของนางแข็งแกร่งมาก มีเพียงนางเท่านั้นที่สามารถพูดคุย กับยวี่ฉางเซิงได้

เมื่อเห็นว่าบรรยากาศเริ่มวิตกมากขึ้นเรื่อย ๆ ทุกคนก็เริ่มเป็ น กังวล

หลังจากยวี่ฉางเซิงได้ยินสิ่งนี้ เขาก็ยิ้มอย่างเหยียดหยามและหัน ตัวกลับ “เซวียนเอ๋อ มา… บอกข้าที ใครรังแกเจ้าก่อนหน้านี้แถมยัง พูดจาหยาบคายและดูถูกตระกูลยวี่ของข้าอีก?”

เขามีสิทธิ์ในเรื่องตลกนี้ ยวี่ฉางเซิงไม่ตื่นตระหนก ไม่ว่านักพรต เทียนหยวนจะเข้าข้างเจียงหลิงเอ๋อมากแค่ไหน มันเป็ นไปไม่ได้ที่อีก ฝ่ายจะไร ้เหตุผล ท้ายที่สุดแล้ว ทุกคนในโลกต่างก็เฝ้ าดูอยู่

เมื่อเห็นยวี่ฉางเซิงพูด เย่เซวียน ซึ่งเดิมทีรู ้สึกเสียใจมาก รวบรวมความกล้าหาญอีกครั้ง เขาเดินไปที่ฝูงชนด้วยความโกรธและ ชี้ไปที่หยาหยาที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ไป๋ จุนหลิน “นาง… และสองคนนี้”

สายตาของทุกคนจับจ้องไปตามทิศทางที่เขาชี้ทันที หลังจากที่ เห็นเย่ชิวยืนอยู่ด้านหน้าสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที

“เย่ชิว!” ใบหน้าของยวี่ฉางเซิงกลายเป็ นซีดเผือด เขาไม่คิด ว่าเย่ชิวจะเป็ นคนทาสิ่งนี้

ทาให้กับตระกูลยวี่อับอาย? ไม่ต้องพูดถึงค าพูดด้านเดียวของเย่ เซวียน เย่ชิวยังกล้าท าให้เขาอับอายต่อ-ตรงหน้ายวี่ฉางเซิง เย่ชิวทา สิ่งนี้ครั้งสุดท้ายในศาลาเยียวยาสวรรค์

“ฮ่าฮ่า ผู้อาวุโสยวี่ ไม่เจอกันนาน!” เมื่อเห็นว่าถูกชี้ให้เห็นแล้ว เย่ชิวก็รู ้สึกอายเกินกว่าจะดูการแสดงต่อไป ท้ายที่สุด เรื่องนี้ เกี่ยวข้องกับเขา มันไม่ดีที่จะซ่อนตัวอยู่ด้านข้างและดูการแสดง

เย่ชิวยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อเห็นใบหน้าซีดขาวของยวี่ฉางเซิง เจ้าแปลกใจหรือ? เป็ นข้าอีกแล้ว!

“เจ้าหนู เจ้าจบแล้ว ข้าจะบอกเจ้าให้ว่า เจ้ากล้าที่จะทาให้ ตระกูลยวี่ของข้าขายหน้า วันนี้ แม้แต่สุดยอดเซียนสวรรค์ก็ไม่ สามารถช่วยเจ้าได้” เย่เซวียนพูดด้วยความโกรธ

อย่างไรก็ตาม เย่ชิวเพียงแต่ยิ้มและพูดว่า “ทาให้ตระกูลยวี่ขาย หน้า? ข้าผิดหรือ? ตระกูลยวี่ไม่มีอะไรมากนัก ข้าต้องทาให้พวกเขา ขายหน้าด้วยหรือ?”

“เวรเอ๊ย”

ทันทีที่คาพูดเหล่านี้ถูกพูดออกมา ฝูงชนก็ระเบิดทันที เขากล้าที่ จะท าให้อีกฝ่ายอับอายต่อ-ตรงหน้ายวี่ฉางเซิงจริง ๆ

“บัดซบ!” ใบหน้าของยวี่ฉางเซิงมืดสนิท

“ผู้อาวุโสยวี่ ไม่ใช่ว่าข้าดูถูกตระกูลยวี่จริง ๆ นะ แต่พวกเจ้าทา ไม่ได้จริง ๆ ไม่มีคนรุ่นใหม่คนไหนสู้ได้ เฮ้อ ข้าผิดหวังนัก” เย่ชิวอด ไม่ได้ที่จะหยอกเย้าขณะที่เขายิ้ม

คาพูดเหล่านี้ทาให้เย่เซวียนหวาดกลัวอย่างสมบูรณ์ “ท่านปู่ ดู เขาสิ ท่านทนได้อย่างไร?”

“หุบปาก!” ยวี่ฉางเซิงโกรธมาก ตาหนิเย่เซวียน ทาให้เขากลัว จนตัวสั่น เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าปู่ที่มีอานาจทุกอย่างจะมีการกระทา ที่ผิดปกติหลายอย่างในวันนี้ มันทาให้งง เป็ นไปได้หรือไม่ที่คนที่ถูก เรียกว่าเย่ชิวที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นพลังมากจริง ๆ ?

ภายใต้การจ้องมองของทุกคน เย่ชิวค่อย ๆ เดินเข้าไปทักทาย เจียงหลิงเอ๋อ จากนั้น เขาก็เดินไปที่ยวี่ฉางเซิงแล้วพูดว่า “ผู้อาวุโสยวี่ อย่าโกรธไป ข้าเป็ นคนตรงไปตรงมามาตลอดและไม่รู ้จะหักห้ามใจ ตนเองอย่างไร ข้าไม่ได้ตั้งใจจะทาให้เจ้าขุ่นเคืองก่อนหน้านี้ อย่าเก็บ มาใส่ใจ แต่ข้าจะพูดอีกครั้ง ตระกูลยวี่ทาไม่ได้จริง ๆ … ”

การแสดงที่จริงจังของเย่ชิวทาให้หมิงเยว่ขบขันทันที

“พรวด” หมิงเยว่ปิดปากและพยายามอย่างเต็มที่ที่จะอยู่ห่าง ๆ นางไม่สามารถหัวเราะได้เกรงว่ามันจะส่งผลกระทบต่อภาพลักษณ์ ของนางในสายตาของสาธารณชน อย่างไรก็ตาม ชายคนนี้เขาทา

ให้มันยากเกินไป! เขาท าให้นางหัวเราะและร ้องไห้เสมอ เหตุใดเขาถึง น่าราคาญอย่างนี้?

ยวี่ฉางเซิงกัดฟันขณะที่เขาดูการประเมินที่จริงจังของเย่ชิว ครั้ง ล่าสุดเทพเจ้าเยียวยาสวรรค์ เย่ชิวก็ทาให้พวกเขาอับอายในที่ สาธารณะเช่นนี้ ตอนนี้ อีกฝ่ายก็ทามันอีกครั้ง

ยวี่ฉางเซิงโกรธมาก แต่เขารู ้ว่าเขาทาได้เพียงแค่เก็บมันไว้ เพราะเขาไม่สามารถที่จะทาให้เมิ่งเทียนเจิ้งขุ่นเคืองได้จริง ๆ นักพรต เทียนหยวนก็พอได้ ชายชราคนนั้นยังไม่เพียงพอที่จะทาให้ยวี่ฉาง เซิงกลัวขนาดนี้ แต่เมิ่งเทียนเจิ้งแตกต่างออกไป ถ้าอีกฝ่ ายมี ความสุข โลกก็จะสงบสุข ถ้าอีกฝ่ ายไม่มีความสุข เขาจะทุบหัวพวก เขาให้แบน

“ฟู่ ว” ยวี่ฉางเซิงพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อยับยั้งความ โกรธในใจไม่ให้ท าอะไรไม่ถูกการควบคุม เขาพูดอย่างดุเดือดว่า “ถ้าอย่างนั้น เจ้าเป็ นคนที่พูดจาหยาบคายและทาให้ตระกูลยวี่ของข้า ต้องอับอายงั้นรึ?” เขาต้องการยืนยันว่าเย่ชิวเป็ นคนที่ทาสิ่งนี้หรือไม่ ถ้าใช่เขาก็ลืมมันไปซะ ถ้าไม่ เขาต้องการระบายความโกรธให้คนอื่น คลายความเกลียดชังในใจ

“ท่านปู่ ไม่ใช่เขา แต่เป็ นเด็กหญิงตัวเล็กคนนี้” เมื่อเห็นสิ่งนี้ เย่ เซวียนชี้ไปที่หยาหยาอย่างตื่นเต้น

“เอาล่ะ! ข้าไม่ได้ต่อสู้กับใครมาหลายร ้อยปีแล้ว ตอนนี้ ใครต่อ ใครก็กล้าขี่หัวข้าแล้ว ดีมาก! ดูเหมือนว่าวันนี้ข้าต้องเคลื่อนไหว แล้ว” ยวี่ฉางเซิงโกรธจัด ราวกับว่าเขาได้พบสถานที่ระบายความ โกรธ

โดยไม่คาดคิด เย่ชิวหัวเราะและพูดว่า “ศิษย์ มานี่! ประเมิน ตระกูลยวี่ต่อ-ตรงหน้าผู้อาวุโสยวี่ เจ้าคิดว่าพวกเขาจะทาได้ หรือไม่?”

ทันทีที่คาพูดเหล่านี้ถูกพูดออกมา ความโกรธของยวี่ฉางเซิงก็ ถูกยับยั้งอีกครั้ง “เวรเอ๊ย!… ” เด็กหญิงตัวเล็กคนนี้เป็ นลูกศิษย์ของเย่ ชิวงั้นรึ? เวรเอ๊ย! เจ้า ตอนแรกเขาคิดว่าเขาเจอกระสอบทรายแล้ว เขาไม่ได้คิดว่านางจะเป็ นศิษย์ของเย่ชิว แล้วอะไรคือความแตกต่าง ระหว่างค าพูดของศิษย์กับของตนเอง?

“อาจารย์!” เมื่อได้ยินเสียงเรียกของอาจารย์ หยาหยาก็เดินขึ้น อย่างประหม่า

เย่ชิวรีบปลอบโยนนาง “ไม่ต้องกลัว สาวน้อย พูดอย่างกล้าหาญ วันนี้ อาจารย์ของเจ้าและอาจารย์ป้ าหมิงเยว่อยู่ที่นี่ ข้าอยากเห็นว่า ใครกล้าทาเรื่องลาบากให้เจ้า”

ทันทีที่คาพูดเหล่านี้ถูกพูดออกมา ใบหน้าของยวี่ฉางเซิง เปลี่ยนเป็ นสีเขียวมากขึ้น คาพูดของเย่ชิวทาให้หมิงเยว่เข้ามา หนึ่งเย่ชิว หนึ่งหมิงเยว่ สองไพ่เด็ด นี่มันกลุ่มเถื่อนไม่ใช่หรือ?

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หมิงเยว่ก็ลงมาอย่างช ้า ๆ นางไม่แสดงออก และพูดอย่างเฉยเมย “สาวน้อย จงกล้าหาญ วันนี้ อาจารย์ป้ าจะผดุง ความยุติธรรมให้กับเจ้า ข้าต้องการดูว่าตระกูลยวี่ต้องการอะไร”

ทันทีที่คาพูดเหล่านี้ถูกพูดออกมา สีหน้าของทุกคนจาก ตระกูลยวี่ก็เปลี่ยนไปทันที นั่นทาให้เจตนาสังหารที่น่าตกใจนั้นทาให้ ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นตกใจจนหน้าซีด