ยอดอาจารย์มหาเมตตา - ตอนที่ 744 เจ้าก าลังท าอะไร?

“เฮ้อ ช่างน่าเสียดาย” เย่ชิวก้มหัวลง เช็ดดาบศักดิ์สิทธิ์ในมือ แล้วพูดอย่างเสียใจ “เดิมทีข้าต้องการทดสอบพลังของดาบศักดิ์สิทธิ์ ในมือ แต่ดูเหมือนจะไม่มีโอกาสซะแล้ว”

มุมปากของยวี่ฉางเซิงกระตุกขณะที่ความโกรธพลุ่งพล่านในใจ ไม่ว่าอย่างไร เขาก็ยังคงเป็ นยอดฝีมือปลิดเต๋า เย่ชิวปฏิบัติต่อเขา เหมือนของเล่นเพื่อทดสอบดาบจริง ๆ ? นี่เป็ นรูปแบบหนึ่งของความ อัปยศอดสู

“เจ้าเด็กเวร! เจ้าทาให้ข้าขายหน้าซ้าแล้วซ้าเล่า เจ้ารอก่อน เถอะ สักวันหนึ่ง ข้าจะทาให้เจ้าต้องชดใช ้อย่างสาสม” ยวี่ฉางเซิง คารามด้วยความโกรธในใจ แต่สีหน้าไม่เปลี่ยนไปในขณะที่เขายิ้ม อย่างขอโทษ เขามองไปที่ดาบศักดิ์สิทธิ์ในมือของเย่ชิวด้วยความ กลัว เขารู ้สึกได้ถึงแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวของสมบัติเซียน โกลาหลปฐมกาล

ถ้าพวกเขาสู้กันจริง ๆ ในมือไม่มีสมบัติใด ๆ ที่สามารถยับยั้ง ดาบศักดิ์สิทธิ์นี้ได้ เขาตกใจมาก เขาไม่คิดว่าเด็กคนนี้จะโชคดีถึง เพียงนี้ที่มีอาวุธศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้

เย่ชิวมองไปที่ยวี่ฉางเซิงด้วยรอยยิ้มจาง ๆ และไม่สนใจอีกฝ่ าย ในทางกลับกัน เขาหันตัวกลับและมองไปที่ไป๋ จุนหลิน ไป๋ จุนหลิน

พยักหน้าให้เขาแล้วหายเข้าไปในฝูงชนอย่างเงียบ ๆ ไม่มีใคร สังเกตเห็นการกระทาแปลก ๆ จนกระทั่งเขาหายตัวไป

คนอื่น ๆ ไม่ได้สังเกต แต่หมิงเยว่ที่ระมัดระวังทา นางฉลาดและ ระมัดระวังอย่างหาที่เปรียบมิได้ นางเห็นทุกความเคลื่อนไหวของทุก คน การจ้องมองที่แปลกประหลาดของเย่ชิวและไป๋ จุนหลินทาให้นาง ได้กลิ่นอย่างชัดเจนว่ามีบางอย่างผิดปกติ

แต่นางไม่ได้เลือกที่จะเปิดเผยเขา ในทางกลับกัน นางให้ความ สนใจอย่างเงียบ ๆ กับทิศทางที่ไป๋ จุนหลินออกไป เขาหายไปตรงหัว มุมถนนและมุ่งหน้าไปยังอาคารโบราณทางทิศตะวันตกเฉียงใต้

“มีปัญหา” การกระทาที่แปลกประหลาดดังกล่าวกระตุ้นความ อยากรู ้อยากเห็นของหมิงเยว่ อาคารโบราณหลังนั้นเป็ นร ้านอาหาร ร ้าง มันถูกทิ้งร ้างโดยตระกูลขนาดใหญ่เพราะมีบางอย่างเกิดขึ้นและ ตอนนี้เป็ นพื้นที่ที่ไม่มีการจัดการใด ๆ

เหตุใดไป๋ จุนหลินถึงไปที่นั่น? หมิงเยว่ตกอยู่ในห้วงความคิด นาง หันตัวกลับและมองไปที่เย่ชิว นางพบว่ามีร่องรอยของเจตนาสังหาร ซ่อนอยู่ในดวงตา เป้ าหมายของเจตนาสังหารคืออาคารโบราณหลัง นั้น

“ว่าแต่ ท่านน้า พี่ใหญ่บอกว่าเขาส่งคนไปที่ภูเขาปราชญ์สวรรค์ เพื่อเรียกท่านเมื่อไม่กี่เดือนก่อน เหตุใดท่านถึงกลับมาตอนนี้?” ใน

ฝูงชน หยาหยากอดมือของเจียงหลิงเอ๋ออย่างตื่นเต้นและถามอย่าง อยากรู ้อยากเห็น

คาถามนี้กระตุ้นความระมัดระวังของเจียงหลิงเอ๋อทันที เพลิง รุ่งโรจน์ถึงกับจ้องมองอย่างงงงวย เขาก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน เขารู ้จัก น้องสาวเป็ นอย่างดี ถ้านางรู ้ว่าเขาบาดเจ็บสาหัส นางคงไม่อยู่ถึงสอง สามเดือนโดยไม่กลับมา

มีเรื่องคาวเกิดขึ้นแน่นอน

หลังจากทราบข่าวนี้ สีหน้าของเจียงหลิงเอ๋อก็เคร่งขรึมยิ่งขึ้น หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง นางก็พูดช ้า ๆ“ข้าไม่ได้รับจดหมายใด ๆ ถ้าพี่หมิงเยว่ไม่ได้ไปเยี่ยมภูเขาปราชญ์สวรรค์และบอกข้าว่าเกิด อะไรขึ้นในดินแดนเพลิง ข้าคงอยู่ในความมืด”

“อะไรนะ!

ทันทีที่คาพูดเหล่านี้ถูกพูดออกมา ฝูงชนก็ระเบิดทันที เจียงหลิง เอ๋อไม่ได้รับข่าวนี้ กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ไม่มีผู้ใดที่เจียงหมิงส่งออกไป ได้ส่งข่าวขึ้นไปบนภูเขา

ต้องรู ้ว่าคนที่ส่งจดหมายล้วนได้รับการคัดเลือกอย่างดีจากยอด ฝี มือจากดินแดนเพลิง ตลอดหลายปี ที่ผ่านมา ไม่เคยมีปัญหามา ก่อน เหตุใดพวกเขาไม่ส่งจดหมายขึ้นไปบนภูเขา?

“ดูเหมือนมีใครบางคนต้องการให้ดินแดนเพลิงของข้าเป็ นสัตว์ อสูรที่จนมุมและปิดกั้นข่าวทั้งหมดจากโลกภายนอกเพื่อแอบสร ้าง

ปัญหา ดังนั้น ผู้ส่งสารที่หมิงเอ๋อส่งออกไปนั้นตายทั้งหมดหากไม่มี อะไรไม่คาดคิดเกิดขึ้น”

เพลิงรุ่งโรจน์ก็คือเพลิงรุ่งโรจน์จริง ๆ เขารู ้ทันทีว่าสถานการณ์ เป็ นอย่างไร ถ้ามีจดหมายส่งขึ้นไปบนภูเขาจริง ๆ เจียงหลิงเอ๋อคงก ลับมานานแล้ว แต่นางบอกว่านางไม่ได้รับจดหมาย หมิงเยว่เป็ นผู้ส่ง ข่าวล่าสุดให้ในตอนที่ตนเองไปที่ภูเขาปราชญ์สวรรค์เพื่อแสดงความ เคารพ

“ท่านพ่อ ท่านคิดว่าใครกันที่โจมตีดินแดนเพลิงของข้าได้ โหดร ้ายขนาดนี้?” เจียงหมิงถามอย่างสับสน เพลิงรุ่งโรจน์ไม่ สามารถตอบคาถามนี้ได้ ปัจจุบัน มีศัตรูไม่มากนักบนพื้นผิว ส่วน ใหญ่ยังซ่อนอยู่ใต้น้าลึก

จากการวิเคราะห์ของเย่ชิวก่อนหน้านี้ สามารถยืนยันที่มาของ บุคคลที่วางคาสาปบนร่างกายได้คร่าว ๆ หากไม่มีอะไรไม่คาดคิด เกิดขึ้น อาจจะอยู่ระหว่างตระกูลเย่และภูเขาสวรรค์อมตะ

ตระกูลเย่ปรากฏตัวขึ้นที่เมืองหลวงของดินแดนเพลิงในขณะนี้ ดังนั้นเขาจึงต้องกระตุ้นความสงสัย เจตนาของพวกเขาคืออะไร? เขา เริ่มสงสัยเพื่อนเก่าคนนี้แล้ว

เผ่าพันธุ์ไฟและตระกูลยวี่ก็เหมือนไฟกับน้าตั้งแต่แรก ทั้งสอง เป็ นศัตรูกันมาโดยตลอด และการดูถูกเหยียดหยามนั้นยิ่งใหญ่ที่สุด ในตอนนั้น อาการป่ วยด้วยโรคชราของพ่อเขากาเริบขึ้นไม่นาน

หลังจากที่เขากลับมาหลังจากต่อสู้กับยวี่ฉางเซิง อีกฝ่ ายก็เสียชีวิต หลังจากนั้นไม่นาน

การเสียชีวิตของพ่อเป็ นเรื่องแปลกอย่างยิ่ง แม้ว่าเพลิงรุ่งโรจน์จะ มีเหตุผลร ้อยแปดที่ยืนยันว่าเป็ นฝีมือของยวี่ฉางเซิง เขาก็ไม่สามารถ ท าอะไรได้หากไม่มีหลักฐาน

ย้อนกลับไปในตอนนั้น ถ้าเพลิงรุ่งโรจน์ เจียงปู้ หวังประสบ ความส าเร็จ ช่วยดินแดนเพลิงให้รอดพ้นจากความตาย เผ่าพันธุ์ไฟ อาจจะหายไปในตอนนี้

“เราจะพูดถึงเรื่องนี้เมื่อเรากลับไป นี่ไม่ใช่สถานที่สาหรับพูดคุย” หลังจากนั้นไม่นาน เพลิงรุ่งโรจน์ก็ตัดสินใจพานางกลับและหารือ เกี่ยวกับมาตรการตอบโต้ เมล็ดมารยังคงก่อความวุ่นวายนอก เส้นทาง ดินแดนเพลิงยังคงจมอยู่ในห้วงแห่งความทุกข์

โชคดีที่เจียงหลิงเอ๋อกลับมาแล้ว! ไม่นานหลังจากที่นางมาถึง ยอดฝี มือของภูเขาปราชญ์สวรรค์จะเข้าร่วมสนามรบ เมื่อรวมกับ ความสัมพันธ ์ของนาง นักพรตเทียนหยวนจะไม่นั่งเฉยและไม่ทาอะไร หากมีผู้ฝึ กตนเฒ่าอยู่เหนือขอบเขตปลิดเต๋าที่ดูแลสถานที่ไว้ให้ อันตรายของดินแดนเพลิงก็สามารถแก้ไขได้

“พี่หญิง กลับวังกับข้าเถิด ข้ายังมีคาถามอีกมากมายที่จะถาม ท่าน” จากนั้นเจียงหลิงเอ๋อก็เชิญหมิงเยว่ไปที่วัง แต่จิตใจของหมิง

เยว่ไม่ได้อยู่ที่นี่ นางต้องการดูว่าเย่ชิวกาลังทาอะไร และไป๋ จุนหลิน หายไปไหน

“เหตุใดถึงมองมาที่ข้า? ถ้าอยากไปก็ไป เหตุใดมองข้าเช่นนั้น?” หมิงเยว่ไม่ไหวติงเมื่อได้รับเชิญจากเจียงหลิงเอ๋อ ในขณะนี้ เย่ชิว ยังคงเฝ้ าดูอาคารโบราณ เขาหันตัวกลับและเห็นหมิงเยว่จ้องไปที่เขา

เย่ชิวตกใจมากจริง ๆ ผู้หญิงคนนี้จมูกแหลมเกินไป นางต้องได้ กลิ่นบางอย่างแน่ ๆ การกระทาแปลก ๆ ที่ทาให้เย่ชิวประหลาดใจ อย่างกระทันหัน ราวกับว่าไม่มีความลับใดที่สามารถซ่อนเร ้นได้

“เจ้าก าลังท าบ้าอะไรอยู่?” หมิงเยว่ไม่สนใจค าด่าของเย่ชิวและ พูดอย่างเย็นชาเท่านั้น

“ข้า?” เย่ชิวยิ้ม แล้วเดินเข้าไปใกล้อย่างเงียบ ๆ และกระซิบข้าง หู “เจ้าอยากรู ้หรือไม่? ถ้างั้นก็ขอร ้องข้าสิ”

ท่าทางที่เป็ นอันตรายต่อชีวิตนั้นทาให้หมิงเยว่โกรธทันที และ กลิ่นอายของนางก็เย็นชาทันที “ข้าให้เวลาเจ้าหนึ่งนาทีในการเริ่ม อธิบาย”

“เวรเอ๊ย! ข้าต้องกลัวงั้นรึ? เจ้าคิดว่าข้ายังเป็ นคนเดิมอยู่หรือ?” เย่ชิวจะเป็ นคนที่หวาดกลัวได้อย่างไร? ในเมื่อตอนนั้นข้าเอาชนะนาง ไม่ได้ ข้าอาจจะกลัวเจ้า แต่ตอนนี้ ข้าไม่กลัวแล้ว

“จริงหรือ? ดูเหมือนตอนนี้เจ้าจะมั่นใจขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว” หมิงเยว่ พลันเผยรอยยิ้มบาง ๆ เมื่อนางเห็นเย่ชิวหาที่ตาย นางถูกาปั้นและเริ่ม

ยืดตัว เป็ นเวลานานแล้วที่นางต่อสู้กับเย่ชิว ทันใดนั่น นางก็พลาด การต่อสู้สูงสุดระหว่างทั้งสองในเทือกเขามังกรแดง

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา คนเดียวที่สามารถบังคับนางได้ถึงขนาด นี้คือเย่ชิว