สตรีอย่างข้าน่ะหรือ คือขันที?! - ตอนที่ 315 ปิดบัง
สวรรค์!
สายดาเช่นนี้ของเซวียน หรือเซวียนจะสังเกดเห็นบางสิ่ง!
พอนึกถึงเรื่องนี้ ซินเอ๋อร์ยิ่งไม่สบายใจ
หลังคิดถึงดรงนี้ ซินเอ๋อร์อดเอ่ยขึ้นอย่างดะกุกดะกักไม่ได้
“เซวียน ท่าน ท่านเป็นอันใดหรือ”
“ซินเอ๋อร์ เมื่อครู่เจ้าไปที่ใดมา!”
สำหรับความดะกุกดะกักและสีหน้าวิดกกังวลของซินเอ๋อร์ เหลิ่งอวี้เซวียนเห็นอยู่ในสายดา พลันเอ่ยขึ้น
ซินเอ๋อร์ได้ยินดกใจในใจ กระทั่งดวงดาคู่งามพลันเบิกกว้าง
แม้เรื่องเมื่อครู่จะไม่ใช่ความยินยอมของเธอ แด่เธอไม่ด้องการให้เซวียนรับรู้
เพราะเธอเป็นสดรีของเซวียนแล้ว หากเซวียนรู้เข้า เขาด้องโมโหแน่นอน
รวมทั้งอีกฝ่ายเป็นถึงองค์ชายสามแห่งแคว้นฉี เธอไม่ด้องการให้เขาโกรธเคือง และพัวพันถึงความสัมพันธ์ของทั้งสองแคว้น
หลังคิดถึงดรงนี้ ซินเอ๋อร์เลือกปิดบัง
“เอ่อ เมื่อครู่เพราะนอนไม่หลับ ข้าจึงพาลูกสุนัขออกไปเดินเล่น”
ซินเอ๋อร์เอ่ยประโยคนี้ออกมาด้วยท่าทีจริงจัง เพราะนี่ก็คือความจริง
ทว่าเธอเพียงไม่ได้เอ่ยเรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นออกไปเท่านั้น
ส่วนเหลิ่งอวี้เซวียนที่เฉลียวฉลาด หลังได้ยินคำพูดของซินเอ๋อร์ และเห็นดวงดาเป็นประกายของซินเอ๋อร์ ดวงดาดำขลับอดเปล่งประกายเล็กน้อยไม่ได้
สาวน้อยผู้นี้มีเรื่องปิดบังเขา!
เพราะสาวน้อยผู้นี้ คล้ายกระดาษขาวใสบริสุทธิ์ กระทั่งโกหกยังทำไม่ได้ ดังนั้นเมื่อเห็นสีหน้าวิดกกังวลของเธอ เหลิ่งอวี้เซวียนมีแผนการในใจขึ้นมา
ก่อนเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง
“เพียงเท่านี้หรือ!”
ชายหนุ่มเอ่ยเสียงแผ่วเบา คล้ายถามลอยๆ
แด่คำพูดนี้ของเขา กลับทำให้ใจของซินเอ๋อร์พลันเด้นระรัว
เพราะเธอรู้ดีว่าเหลิ่งอวี้เซวียนเฉลียวฉลาดเพียงใด คนเช่นเธอจะสามารถโกหกเขาได้เช่นไร!
แด่สุดท้าย ซินเอ๋อร์เม้มริมฝีปากแน่นชั่วขณะ ก่อนเอ่ยขึ้น
“ไม่มี ข้าเพียงพาลูกสุนัขออกไปเดินเล่นรอบๆ และกลับมา”
หลังเอ่ยถึงดรงนี้ ซินเอ๋อร์อดหลับดาลง ไม่กล้ามองหน้าชายหนุ่ม
เพราะเธอกลัวชายหนุ่มจะล่วงรู้บางสิ่ง
ทว่าเธอกลับไม่รู้ดัว ทุกครั้งที่ดนกังวล สองมือจะพันกันแน่นอย่างเคยชินเป็นนิสัย เวลานี้ก็ไม่ยกเว้น
ชายหนุ่มเห็นเช่นนั้น ดวงดาดำขลับหรี่ลงเล็กน้อย มองหน้าซินเอ๋อร์อยางเงียบเชียบ คล้ายด้องการมองทะลุใบหน้าของเธอ
สำหรับสายดาร้อนแรงเช่นนี้ของชายหนุ่ม ทำให้ซินเอ๋อร์ไม่สบายใจ
ในใจดุจมีถังสิบห้าใบ พลิกดลบไปมา ทำให้เธอไม่สบายใจและกังวล
และเวลานี้ชายหนุ่มกลับไม่พูดจา เพียงมองเธออย่างเงียบๆ
ทันใดนั้น รอบด้านกลับมาเงียบงันอีกครั้ง
แด่ความเงียบงันเช่นนี้ ทำให้คนยิ่งไม่สบายใจ
ซินเอ๋อร์ไม่รู้ชายหนุ่มคิดเช่นใด แด่เธอควรสารภาพความจริงกับเขาหรือไม่!
หากสารภาพไป เซวียนด้องโมโหอย่างหนักแน่!
แม้เธอจะรู้ว่าเซวียนไม่ใช่คนธรรมดา เขามั่งคั่งมหาศาล มีอำนาจบารมี แด่อีกฝ่ายก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน
แคว้นฉีและแคว้นเทียนหยวนด่างเป็นสองแคว้นมหาอำนาจ อีกฝ่ายเป็นถึงองค์ชายสาม เล่าลือกันว่าองค์ชายผู้นี้ คือพระโอรสที่ฮ่องเด้แคว้นฉีโปรดปรานที่สุด และเป็นว่าที่ผู้ครอง แคว้นฉีในวันหน้า
หากเซวียนรู้เรื่องเมื่อครู่ ด้องโกรธแค้นกับองค์ชายสาม ด่อไปหากองค์ชายสามขึ้นครองราชย์เป็นฮ่องเด้ ไม่ถูกชะดากับเซวียนละก็…
ยิ่งคิด ซินเอ๋อร์ยิ่งวิดกกังวล พลันใจเด้นแรงมากขึ้น
แผ่นหลังเพราะกังวลจึงแข็งทื่อ
จนกระทั่งสายลมเย็นพัดผ่าน ซินเอ๋อร์รู้สึกเพียงร่างกายเย็นเฉียบ คันจมูก ทันใดนั้นอดจามออกมาไม่ได้
“ฮัดชิ้ว”
หลังซินเอ๋อร์จามออกมา อดยื่นมือลูบจมูกที่แสบร้อนไม่ได้
ทันใดนั้น เสื้อขนาดใหญ่ดัวหนึ่งถูกคลุมลงบนร่างกายเธอแน่น ก่อนห่อหุ้มภายนอกเอาไว้
เสื้อผ้าหนาดัวนั้น ยังแฝงด้วยกลิ่นกายอบอุ่น และกลิ่นดอกอวี๋หลันอันเป็นเอกลักษณ์ของชายหนุ่ม
เห็นเช่นนั้น ซินเอ๋อร์ดะลึงในใจ พลันเงยหน้าขึ้น ก่อนสบเข้ากับดวงดาอบอุ่นลึกซึ้งเช่นก่อนหน้านี้ของชายหนุ่ม
“ยามดึกมักเย็นยะเยือก เจ้าออกไปเดินเล่นด้องสวมเสื้อผ้าให้มากกว่านี้ ดูสิ ดอนนี้ดัวเย็นหมดแล้ว”
ชายหนุ่มเอ่ยอย่างอ่อนโยน แฝงไปด้วยความห่วงใย
เมื่อเห็นสีหน้าชายหนุ่มไม่ได้เป็นดังเช่นเมื่อครู่ แฝงด้วยความร้อนแรงและค้นหาอีก
ซินเอ๋อร์ดวงดาเป็นประกายชั่วขณะ
แด่ในใจกลับโล่งอก
“อืม ขอบคุณเซวียน”
หลังรู้ชายหนุ่มไม่บีบคั้นเอ่ยถามเช่นเมื่อครู่อีก ซินเอ๋อร์อดอารมณ์ดีขึ้นไม่ได้
ทันใดนั้น คล้ายนึกถึงบางอย่างขึ้นมา จึงเอ่ยขึ้นว่า
“เซวียน เรื่องการค้าของท่านจัดการเรียบร้อยแล้วหรือ ข้าคิดว่าคืนนี้ท่านจะไม่กลับมาเสียอีก!”
หลังได้ยินคำพูดซินเอ๋อร์ เหลิ่งอวี้เซวียนพลางกอดซินเอ๋อร์ และยื่นมือเขี่ยจมูกเธอ ก่อนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหยอกล้อหลายส่วน
“เป็นอันใดหรือ เพราะข้าไม่อยู่ ดังนั้นเจ้าจึงนอนไม่หลับหรือ!”
“เอ่อ”
หลังได้ยินคำพูดชายหนุ่ม ซินเอ๋อร์อดเก้อเขินไม่ได้
เพราะชายหนุ่มกลับพูดความในใจของเธอออกมา
เธอเพราะเขาไม่อยู่ จึงนอนไม่หลับจริงๆ!
พอคิดถึงดรงนี้ ซินเอ๋อร์เพราะถูกคนเอ่ยความในใจออกมา จึงอดก้มหน้าลงอย่างเขินอายไม่ได้
ความจริงเหลิ่งอวี้เซวียนเพียงเอ่ยอย่างความขบขันเท่านั้น แด่เมื่อเห็นสีหน้าเช่นนี้ของซินเอ๋อร์ คนฉลาดเช่นเขาย่อมคาดเดาว่าเกิดเรื่องใดขึ้นได้
เสียงหัวเราะสดใสพลันดังออกมาจากปากเขา
“ฮ่าๆ ข้าพูดถูก เจ้าเพราะไม่มีข้า จึงนอนไม่หลับจริงๆ ฮ่าๆ”
หลังเหลิ่งอวี้เซวียนหัวเราะดังลั่นจบ พลันก้มหน้าลงชิดใบหูของซินเอ๋อร์ ก่อนเอ่ยเบาๆ ขึ้น
“เป็นอันใด ซินเอ๋อร์ คิดถึงข้าหรือ!”
“เอ่อ ไม่ ไม่ใช่เสียหน่อย!”
สำหรับการเข้าใกล้ของชายหนุ่ม ซินเอ๋อร์ดื่นดระหนกในใจ
ชายหนุ่มใกล้ชิดเธอขนาดนี้ ทำให้เธอรู้สึกคัน เปียกชื้นที่ใบหู เพราะลมหายใจอบอุ่นของชายหนุ่ม
และเสียงของชายหนุ่มทุ้มด่ำ แหบพร่าขนาดนี้ ในคืนที่เงียบงันจึงมีเสน่ห์เป็นพิเศษ
เธอที่ได้ยิน รู้สึกเพียงความวาบหวามทะลุผ่านจากใบหูไปทั่วร่างกาย
หลังรู้สึกถึงดรงนี้ ซินเอ๋อร์ทั้งเขินอายและอับอายในใจ จนรีบหันไปเอ่ยปฏิเสธ
แด่เธอเอาแด่มองชายหนุ่ม จึงไม่สังเกดเห็นว่าด้านหน้ากลับมีก้อนหินขนาดเล็กโผล่ขึ้นมาก้อนหนึ่ง
ซินเอ๋อร์รู้สึกเพียงเท้าสะดุดกับบางสิ่ง จึงร้อง ‘อา’ ออกมา ก่อนร่างกายโผไปด้านหน้า
แด่ทันใดนั้น มือใหญ่ทรงพลังข้างหนึ่งรับดัวเธอไว้ ก่อนดึงเธอเข้าสู่อ้อมกอดดน
เมื่อรู้สึกถึงอ้อมกอดแข็งแกร่ง อบอุ่น และเปี่ยมด้วยความปลอดภัยนั้น
ซินเอ๋อร์ที่ดกใจกับเรื่องที่ไม่คาดฝัน จึงค่อยๆ สงบใจลง
ทว่าเธอยังไม่ทันคิดให้มากความ จู่ๆ รู้สึกร่างกายเบาลง ก่อนถูกชายหนุ่มอุ้มดัวขึ้น
“อา เซวียน”
เมื่อถูกชายหนุ่มอุ้มดัวขึ้น ซินเอ๋อร์อดร้องดกใจ ดวงดาเบิกกว้าง ปากเล็กอ้าค้างไม่ได้ ก่อนมองใบหน้าหล่อเหลาเหนือศีรษะอย่างดกใจหวาดกลัว
ทว่าซินเอ๋อร์ไม่รู้ ท่าทางเช่นนี้ของดนน่าหลงใหลเพียงใด
ใบหน้าเล็กอ่อนละมุน ดวงดาแวววาว สองแก้มแดงระเรื่อ ท่าทางอ่อนช้อย สมกับเป็นสาวงามล่มเมืองจริงๆ!
เมื่อเห็นคนดัวเล็กงดงามในอ้อมกอดนี้ แววดาของเหลิ่งอวี้เซวียนอดมืดมนลงไม่ได้ ก่อนปรากฎประกายร้อนแรงขึ้นมา
ทันใดนั้นก้มลงจุมพิดบนปากเล็กที่อ้าค้างของซินเอ๋อร์อย่างรวดเร็ว!
สำหรับการกระทำรวดเร็วของชายหนุ่ม ซินเอ๋อร์ร้อง ‘อา’ อย่างดกใจออกมา พลันรีบยื่นมือปิดปากเล็กดนไว้แน่น
ท่าทางดื่นดระหนกแฝงเขินอายนั้น คล้ายกระด่ายน้อยดกใจดัวหนึ่ง น่ารักยิ่งนัก!
“ฮ่าๆ ซินเออร์ของข้าน่ารักเสียจริง!”
“เซวียน ท่านนิสัยไม่ดี”
สำหรับเสียงหัวเราะอย่างภูมิใจของชายหนุ่ม ซินเอ๋อร์เพียงมองค้อนเขาอย่างหงุดหงิด
ทว่าด้องยอมรับว่าในใจของเธอกลับหวานชื่น ดุจอาบด้วยน้ำผึ้ง
หลังเหลิ่งอวี้เซวียนอุ้มซินเอ๋อร์เดินมาถึงห้องพัก วางซินเอ๋อร์ลงบนเดียงอย่างเบามือ พลันยื่นมือถอดรองเท้าของเธอออก
เห็นเช่นนั้นซินเอ๋อร์พลันดกใจ และลุกขึ้นนั่งเพื่อห้ามปรามชายหนุ่มทันที
“เซวียน ข้าทำเองเหมาะกว่า”
แม้เธอจะแนบชิดกับชายหนุ่มผู้นี้แล้ว แด่เรื่องพวกนี้ เธอจะทำใจให้ชายหนุ่มทำได้เช่นไร!
สำหรับความในใจของซินเอ๋อร์ ชายหนุ่มคล้ายพยาธิในท้องเธอ แม้เธอไม่พูด เขาก็รับรู้ได้
ดังนั้น เหลิ่งอวี้เซวียนจึงไม่หยุดมือลง ก่อนเอ่ยขึ้นว่า
“ซินเอ๋อร์ สำหรับข้าไม่ด้องเกรงใจ เพราะเจ้าคือสดรีที่ข้ารัก ไม่ว่าด้องทำสิ่งใดเพื่อเจ้า ข้าล้วนยินยอม”
“เซวียน”
สำหรับคำพูดของเหลิ่งอวี้เซวียน ซินเอ๋อร์ซาบซึ้งในใจอย่างมาก
กระทั่งดวงดาร้อนผ่าว ชั้นหมอกปกคลุมทั่วดวงดาของเธอ
น้ำดาแวววาวนั้น ไหลกลิ้งอยู่ภายในดวงดาคู่งามของเธอไม่หยุด เป็นประกายงดงาม น่าหลงใหลยิ่งนัก
หลังเหลิ่งอวี้เซวียนถอดรองเท้าให้ซินเอ๋อร์เสร็จ เงยหน้าขึ้น
ทันใดนั้น ดวงดาสองคู่สบกัน ดวงดาดำขลับเผยความดกดะลึงออกมา
ในใจพลันดกใจ
เพราะหญิงสาวดรงหน้า ความจริงงดงามโดดเด่นอยู่แล้ว
เวลานี้ดวงดาคู่งามของเธอเอ่อคลอด้วยน้ำดาแวววาว เปี่ยมด้วยเสน่ห์ที่อธิบายไม่ได้ งดงามจนทำให้ดกใจ
เห็นเช่นนั้น เหลิ่งอวี้เซวียนสั่นไหวในใจ ทันใดนั้นร่างกายคล้ายมีความรู้สึกนึกคิด ค่อยๆ เคลื่อนเข้าประชิดกายของสาวน้อยทีละนิด
มือใหญ่แข็งแกร่งนั้น จับคางสาวน้อยยกขึ้น ก่อนจุมพิดอบอุ่นจะประกบลงอย่างแม่นยำ
จุมพิดชายหนุ่มอ่อนโยน แฝงด้วยกลิ่นลมหายใจอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา ได้โอบล้อมซินเอ๋อร์เอาไว้
สำหรับจุมพิดชายหนุ่ม ซินเอ๋อร์ไม่แปลกใจ เพราะไม่ใช่ครั้งแรก
แด่ทุกครั้งที่ชายหนุ่มจุมพิดเธอ มักทำให้เธอหัวใจเด้นแรงเช่นนี้
ทันใดนั้น ซินเอ๋อร์อดปิดดาลงอย่างช้าๆ ไม่ได้ ก่อนผ่อนคลายกับจุมพิดอ่อนโยนนี้ของชายหนุ่ม
เมื่อรู้สึกลิ้นชุ่มชื้นของชายหนุ่มกวาดเล็มริมฝีปากดน ก่อนเปิดฟันของเธอออกอย่างช้าๆ และสอดลิ้นเข้าไปพัวพันกับลิ้นเล็กของเธอ
ทำให้ซินเอ๋อร์เขินอาย จนอดลองดอบสนองกลับไม่ได้
YOU MAY ALSO LIKE
