หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 339 เพื่อนร่วมชั้นเรียน

บทที่ 339 เพื่อนร่วมชั้นเรียน

คริสตัลมอลล์

ห้างสรรพสินค้านี้มีร้านค้าแบรนด์ชั้นนำระดับนานาชาติจำนวนมากตั้งเรียงรายอยู่ ซึ่งแต่ละร้านได้รับการตกแต่งอย่างหรูหรา ปกติแล้วลูกค้าที่มาชอปปิงที่นี่มักจะมีแต่กลุ่มคนที่ร่ำรวย

ฉินหยาง ชายหนุ่มรูปหล่อที่สนิทสนมกับหญิงสาวผู้มั่งคั่ง เขามีรูปร่างสมส่วนด้วยส่วนสูง 185 เซนติเมตร หน้าตาหล่อเหลา แต่งตัวทันสมัย ​​คารมคมคายเป็นเลิศ ผู้หญิงมากมายหลายคนล้วนหลงใหลในตัวเขา

ไม่นานมานี้ สตรีผู้มั่งคั่งที่มีความสัมพันธ์อันดีกับเขานั้นจู่ ๆ ก็ล้มละลาย ดังนั้นเขาจึงเลิกติดต่อกับเธอคนนั้นไป จนเมื่อเร็ว ๆ นี้ เขาได้ติดต่อกับสตรีผู้มั่งคั่งอีกคนซึ่งร่ำรวยกว่าคนเก่า

“ที่รัก ฉันคิดว่าชุดนี้เหมาะกับคุณที่สุด” เกาไฉ่เยว่มองดูรูปร่างแฟนใหม่ของเธอและพูดด้วยความพึงพอใจ

“มันแพงเกินไป ผมเพิ่งตกงานมา ซื้อมันไม่ได้หรอก…” ฉินหยางพูดด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วน

“แพงอะไรกัน? เรายากจนซะเมื่อไหร่ คุณไม่ต้องคิดเรื่องไปทำงานอีกต่อไปแล้ว จากนี้งานของคุณก็คือการดูแลฉัน มาเถอะ แล้วคุณจะได้ในสิ่งที่คุณต้องการ” ใบหน้าอวบอ้วนของเกาไฉ่เยว่เผยรอยยิ้ม เธอหยิบบัตร ATM ออกมาจากกระเป๋าแบรนด์เนมของเธอแล้วใส่ไว้ในมือของฉินหยาง “รหัสผ่านคือ 1 ถึง 6 ในนี้มีเงินอยู่หนึ่งล้านหยวน มันเป็นเงินค่าขนมที่ฉันอยากให้คุณเก็บเอาไว้!”

“ไม่ดีมั้ง?” ฉินหยางรู้สึกอายเล็กน้อย แต่เขาก็มีความสุข

“ไม่มีอะไรที่ไม่ดีทั้งนั้น คุณคือผู้ชายของฉัน เงินของฉันก็คือเงินของคุณ ไม่จำเป็นต้องแบ่งแยกกันหรอก ไปเร็วเข้า! หลังจากชอปปิงแล้ว เราไปดูหนังกันต่อเถอะ” เกาไฉ่เยว่หัวเราะอย่างร่าเริง

“ได้!” เมื่อได้ยินประโยคนี้ ฉินหยางก็หันไปหาแคชเชียร์พร้อมบัตร ATM ใหม่ของเขา

เกาไฉ่เยว่มองตามหลังฉินหยางและแอบแสดงสีหน้าเย้ยหยัน

หนึ่งล้านหยวน…มันก็คุ้มที่จะซื้อผู้ชายคนนี้เอาไว้เล่นสักระยะหนึ่ง

ถ้าผู้ชายคนนี้ทำตัวดี เธอก็สามารถให้ได้อีกสักหนึ่งล้านหยวนโดยไม่คิดอะไรมาก แต่ถ้าผู้ชายคนนี้ทำตัวน่าเบื่อเมื่อไหร่ เธอจะเฉดหัวทิ้งทันที เงินแค่ล้านสองล้านไม่ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่กับการซื้อความสุขแบบชั่วคราว

ฉินหยางซึ่งไม่รู้ความคิดของเกาไฉ่เยว่ได้เดินไปพร้อมกับบัตร ATM ใบใหม่ในมือ แต่แล้วเขาก็หยุดไปกะทันหัน

เป็นเธอ?

สีหน้าของฉินหยางซีดลง เพราะเขาเพิ่งเจอคนรู้จักเก่าและไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายได้เห็นและได้ยินสิ่งที่เกาไฉ่เยว่ทำให้เขาเมื่อครู่นี้หรือไม่ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังรู้สึกอึดอัดมากขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมากับผู้ชายและยังดูสนิทสนมกันมาก

“ถัง…ถังหว่าน ช่างบังเอิญอะไรขนาดนี้” ฉินหยางพูดอย่างกระอักกระอ่วน

“อืม มันบังเอิญจริง ๆ” ถังหว่านพยักหน้าอย่างเฉยเมย

เธอเองก็แปลกใจ ไม่คิดว่าจะเจอเพื่อนร่วมชั้นเรียนเก่าที่นี่ แถมคนคนนี้ยังเคยไล่ตามจีบเธอมานานแม้จะรู้ว่าเธอท้องและมีลูกแล้วก็ตาม แต่เขาก็ไม่หยุด ตรงกันข้าม เขายังเคยช่วยเธอทำธุระเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้เธอถึงสองสามครั้ง

เมื่อครู่นี้เธอเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างฉินหยางและเกาไฉ่เยว่ แต่เธอไม่ได้คิดดูถูกใคร เพราะทุกคนมีสิทธิ์เลือกชีวิตของตัวเอง

“เขาเป็นใครเหรอ?” ฉินหยางมองไปที่โจวอี้

“สวัสดี ผมชื่อโจวอี้”

“เสี่ยวหว่าน คุณโจวคือ…”

“เขาเป็นสามีของฉัน” ถังหว่านคล้องแขนของโจวอี้ทันทีแล้วพูดต่อไปว่า “เรามีธุระน่ะ ต้องขอตัวก่อนนะ”

แค่นั้น…

ถังหว่านไม่เปิดโอกาสให้ฉินหยางพูดอะไรอีก เธอดึงโจวอี้ออกจากร้านทันที

พวกเขาเพิ่งมาที่ห้างสรรพสินค้าและกำลังรอซุนเหมิงเข้าห้องน้ำ ทว่าถังหว่านไม่คาดคิดว่าจะได้พบฉินหยางที่นี่ ไม่ต้องพูดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างฉินหยางและผู้หญิงที่ร่ำรวยคนนั้นซึ่งมันน่ากระอักกระอ่วนอย่างมาก

“คุณไม่อยากรู้เหรอ?” ถังหว่านมองไปที่โจวอี้และถามออกมาขณะที่พวกเขาลงลิฟต์ไปชั้นล่าง

“ผมจะต้องอยากรู้อะไร? เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอที่คุณรู้จักเพื่อนชาย?” โจวอี้พูดด้วยรอยยิ้มจาง ๆ

“จริงเหรอ?”

“ก็ได้! ผมยอมรับก็ได้ว่าผมโคตรสงสัยเลย! ผู้ชายหล่อ ๆ คนนั้นคือใคร เขาเคยตามจีบคุณใช่ไหม?” โจวอี้เผยธาตุแท้ทันที

ถังหว่านรู้สึกขบขันกับท่าทางของสามีเธอ และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นสมัยเรียนมหาวิทยาลัยของฉันเอง เขาตามจีบฉันมาก่อน แต่ฉันไม่ตกลงด้วย แล้วฉันก็ไม่เห็นเขาเลยตั้งแต่ฉันออกจากมหาวิทยาลัยและเข้าสู่วงการบันเทิง ฉันไม่คิดว่าจะเจอเขาที่นี่อีก”

“เขารู้เรื่องลูกสาวของเราหรือเปล่า?” โจวอี้ถาม

“อืม เขาเป็นหนึ่งในคนวงในไม่กี่คนที่รู้” ถังหว่านพยักหน้า

“เขาเป็นคนที่ใช้ได้เลยนะ เขาไม่เผยแพร่ข่าวนี้ออกไปเพราะมันจะส่งผลต่ออนาคตของคุณ” โจวอี้หัวเราะ

“เขาเป็นคนดีทีเดียว ก่อนหน้านี้เขาเคยช่วยเหลือฉันอยู่สองสามครั้ง แต่ฉันไม่คิดว่าตอนนี้เขาจะเป็นแบบนี้…” ถังหว่านส่ายหัวด้วยท่าทางผิดหวังเล็กน้อย

“ทุกคนล้วนมีชีวิตและทางเลือกของตัวเอง” โจวอี้ยิ้ม

“ช่างเถอะ หยุดพูดถึงเขากันดีกว่า คุณอยากซื้อของขวัญให้เหมียวเหมี่ยวและเสี่ยวรุ่ยไหม?”

ภายในร้านขายเสื้อผ้า

รอยยิ้มของฉินหยางดูสดใส แต่ในหัวใจของเขากลับขมขื่น

เขาตามจีบผู้หญิงอยู่มากมาย ทั้งหมดนั้นมีอัตราความสำเร็จ 99% และมีเพียง 1% เท่านั้นที่เป็นความล้มเหลว นั่นก็คือถังหว่าน

ดังคำกล่าวที่ว่า สิ่งที่คุณไม่สามารถคว้ามันมาได้ง่าย ๆ นั้นย่อมเป็นสิ่งที่ดีที่สุดเสมอ

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาเปลี่ยนผู้หญิงเหมือนเปลี่ยนเสื้อผ้า แม้จะมีผู้หญิงบางคนที่ยอดเยี่ยมมาก แต่ในใจเขาก็รู้ว่าไม่มีใครเทียบกับถังหว่านได้สักคน

เขาถึงกับจินตนาการอยู่หลายครั้งว่าเมื่อเขามีเงินเพียงพอ เขาจะไปหาถังหว่าน และยินดีที่จะเป็นพ่อเลี้ยงของเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนนั้น

น่าเสียดาย

ความปรารถนาของเขาไม่มีวันเป็นจริงซะแล้ว

วันนี้เขาไม่เพียงแต่ได้พบถังหว่านที่นี่ แต่ยังให้เธอได้เห็นฉากที่น่าอับอายของตัวเอง เกรงว่านับจากนี้ ถังหว่านคงรู้สึกรังเกียจเขาไปแล้วสินะ? ยิ่งไปกว่านั้น สามีของเธอ…

“ฉินหยาง คุณรู้จักคุณโจวด้วยเหรอ?” เกาไฉ่เยว่เดินมาหาและถามด้วยสีหน้าแปลกประหลาด

“คุณโจว คุณหมายถึงผู้ชายเมื่อครู่นี้?…”

“ใช่ คุณโจวคือคนที่อยู่ข้าง ๆ ถังหว่านไง”

“ไม่รู้จักหรอก เพิ่งเคยเห็นครั้งแรก”

“ถ้างั้นคุณ… คุณรู้จักถังหว่านงั้นเหรอ?”

“อืม เราเคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนในมหาวิทยาลัย” จริง ๆ แล้วฉินหยางไม่ได้อยากจะตอบคำถามของเกาไฉ่เยว่ แต่เพื่อเงินหนึ่งล้านหยวน เขาจึงระงับอารมณ์ของตัวเองและอธิบายออกไป

“คุณเป็นเพื่อนร่วมชั้นของถังหว่านงั้นเหรอ? เยี่ยมเลย! ความสัมพันธ์ของคุณก่อนหน้านี้กับเธอเป็นยังไงบ้างล่ะ? คุณผูกมิตรกับเธอได้ไหม…ไม่สิ ฉันหมายถึง คุณสามารถสร้างมิตรภาพกับคุณโจวผ่านเธอได้ไหม?” เกาไฉ่เยว่รีบถาม

“คุณหมายความว่ายังไง?” ฉินหยางรู้สึกงุนงง

เกาไฉ่เยว่ไม่รีบร้อนที่จะอธิบาย แต่รอจนกว่าฉินหยางจะจ่ายเงินและรับถุงชอปปิงที่พนักงานมอบให้ จากนั้นดึงฉินหยางออกไป

ไม่นานนัก พวกเขาก็มาถึงลานจอดรถชั้นใต้ดิน

หลังจากขึ้นรถแล้ว เกาไฉ่เยว่ก็พูดขึ้นว่า “ถังหว่านเป็นภรรยาของคุณโจว และความสัมพันธ์ของทั้งคู่น่าจะดีมาก ถ้าคุณสามารถเป็นเพื่อนกับคุณโจวผ่านความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมชั้นของคุณได้ ฉัน…อย่าว่าแต่ให้เงินกับคุณเลย ไม่ว่าคุณจะอยากทำธุรกิจอะไร หรืออยากได้อะไรก็ตาม ฉันจะประเคนให้หมดเลย!”

“ประเคนให้ผมหมดเลย?” ฉินหยางถามด้วยความงุนงง

“ใช่ ถ้าคุณอยากทำธุรกิจ ฉันจะสนับสนุนอย่างสุดตัว หรือ…ไม่ว่าคุณจะอยากได้อะไร ฉันจะหามาให้” เกาไฉ่เยว่พูดด้วยสีหน้าจริงจังทว่าแววตากลับเปล่งประกาย “หรือถ้าคุณสามารถเป็นพี่น้องร่วมสาบานกับคุณโจวได้ ฉันยินดีแต่งงานกับคุณเลย!”

“แต่งงานกับผม?”

“ใช่ แต่งงานกับคุณ! หลังจากนั้น คุณสามารถใช้เงินของฉันได้อย่างอิสระเลย ฉันยังสามารถให้หุ้นของฉันที่อยู่ในบริษัทของตระกูลกับคุณได้ด้วย และถ้าวันหนึ่งเราจะต้องหย่ากัน คุณจะได้ทุกอย่างที่คุณควรจะได้”

“คุณ…”

ฉินหยางตกตะลึงและแทบไม่เชื่อหูตัวเอง