เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 293 ไลฟ์สดบนเขา
บทที่ 293 ไลฟ์สดบนเขา
หลังตัดการเชื่อมต่อกับหยวนเฉินเฉินแล้ว ฉู่ลั่วก็เริ่มติดต่อผู้โชคดีคนที่สาม
แต่ในช่องไลฟ์สตรีมยังคงแสดงความเห็นเกี่ยวกับเรื่องของหยวนเฉินเฉินอย่างร้อนแรง
เมื่อเชื่อมต่อสำเร็จ หน้าจอก็ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน อีกฝ่ายเป็นผู้ชายอายุประมาณสามสิบกว่าปี ผิวพรรณดูสุขภาพดี ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มแจ่มใส
“คุณเจ้าของช่องคนสวย สวัสดีครับ! ผมเป็นบล็อกเกอร์ผจญภัยในหุบเขาลึก เมื่อกี้เพิ่งไลฟ์ผจญภัยบนเขาลึกไปครับ”
“ก่อนหน้านี้ผมเคยได้ยินมาจากกลุ่มบล็อกเกอร์เล็ก ๆ ว่ามีบล็อกเกอร์คนหนึ่งเก่งมากเป็นพิเศษ วันนี้ผมก็เชื่อมต่อได้สำเร็จแล้ว”
เขายังหันมาทักทายต่อหน้ากล้องด้วย “สวัสดีครับทุกคน ผมคือโยฮว้าโยฮว้า วันนี้ขึ้นเขาหรือยัง?”
[ว้าว! การเชื่อมต่อที่ไม่คาดฝัน! ในที่สุดสตรีมเมอร์สองคนที่ฉันชอบก็ได้ไลฟ์สตรีมร่วมกันแล้ว]
[พี่โยฮว้า พี่ก็มาที่ช่องไลฟ์สตรีมนี้เหมือนกันเหรอ]
[โยฮว้าดูเธอสิ เธอเพิ่งไลฟ์สตรีมไม่กี่เดือน ความนิยมก็สูงมากแล้ว แล้วดูคุณสิ…]
โยฮว้าโยฮว้าหัวเราะคิกคัก พลางพูดอย่างไม่ถือสาว่า “ช่วยไม่ได้นี่ครับ! คุณเจ้าของช่องไม่ใช่แค่สวยมาก แต่ไลฟ์สตรีมของเธอยังน่าสนใจมาก ๆ ด้วย”
“พวกคุณดูแท็กของผม ก็น่าจะเห็นแล้วว่าผมดูไลฟ์สตรีมของเธอไปมากขนาดไหนแล้ว”
เขานั่งอยู่บนท่อนไม้แข็งแรงที่ล้มอยู่บนพื้น พลางถือกล้องถ่ายไปรอบ ๆ หนึ่งรอบ “วันนี้ผมมายังหุบเขาลึกที่เมืองเหมียวครับ ก่อนจะมาผมเคยค้นหาเกี่ยวกับภูเขาลูกนี้มาก่อน มีข่าวเกี่ยวกับภูเขาแห่งนี้เยอะมากเลยครับ”
“มีข่าวลือว่ามีคนเข้ามาในภูเขา แล้วก็ตายอยู่ในนี้”
“ยังมีข่าวลืออีกว่า มีคนเข้ามาในภูเขา แล้วเอาทองกับเงินมหาศาลออกมา จนกลายเป็นเศรษฐีชั่วข้ามคืน”
“ผมเลยอยากลองมาดูครับ”
หลังจากที่เขาแนะนำเสร็จแล้ว ก็เช็ดเหงื่อบนหน้าผาก ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความดีใจว่า “คุณเจ้าของช่องคนสวย คุณช่วยทำนายให้หน่อยได้ไหมครับว่าหลังจากนี้ผมจะดังหรือเปล่า!”
“ผมไลฟ์สตรีมการผจญภัยในหุบเขาลึกมาหลายปีแล้ว แต่ก็ไม่ดังขึ้นสักทีครับ ผมอยากรู้ว่าเมื่อไหร่ผมจะดังสักทีครับ?”
ฉู่ลั่วมองโยฮว้าโยฮว้าครู่หนึ่ง ทันใดนั้นเธอก็ถามว่า “คุณได้เจอกับใครสักคนในหุบเขาใช่ไหมคะ?”
โยฮว้าโยฮว้าพยักหน้า “ใช่ครับ! ก่อนหน้านี้บนเขาผมเจอคนสามคนกำลังแอบเล่นไพ่อยู่ พวกเขาบอกว่าคนที่บ้านไม่ยอมให้พวกเขาเล่น พวกเขาก็เลยแอบออกมาเล่นไพ่กัน”
เขายิ้มอย่างภาคภูมิใจ “ผมเล่นกับพวกเขาหลายตา และชนะทุกตาเลยล่ะ!”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”
เขาหัวเราะอย่างสะใจ
แต่บนใบหน้าของฉู่ลั่วกลับไม่มีรอยยิ้มเลย กลับกันเธอกำลังเม้มปากด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
[ท่าทางของเจ้าของช่องแปลกไปนะ!]
[เจ้าของช่อง ที่จริงแล้วไพ่นกกระจอกหรือไพ่โป๊กเกอร์ไม่นับว่าเป็นการพนันนะ เล่นแค่ไม่กี่ตา ก็ไม่เป็นอะไรหรอก]
[ฉันรู้สึกว่าท่าทางของเจ้าของช่องค่อนข้างน่าตกใจ]
[ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่ใช่ว่าเจอผีหรอกนะ!]
[ฮ่า ฮ่า ฮ่า… ฉันก็คิดแบบนั้น!]
เมื่อเห็นความคิดเห็นเหล่านี้ โยฮว้าโยฮว้าก็หัวเราะพลางโบกมือ “จะเป็นไปได้ยังไงครับ! ถ้าเจอผีจริง ๆ แบบนั้นไลฟ์สตรีมของผมไม่ดังไปแล้วเหรอ?”
“ใช่ไหมครับ คุณเจ้าของช่องคนสวย ผมไม่ได้เจอผีหรอก!”
เมื่อเห็นว่าฉู่ลั่วไม่โต้ตอบอะไรกลับมา รอยยิ้มที่มุมปากของเขาก็ค่อย ๆ แข็งค้างไปแล้ว ชายหนุ่มกะพริบตาถี่ “คนสวย คุณหมายความว่ายังไง? คุณอย่าทำให้ผมตกใจนะ!”
ฉู่ลั่วเงียบไปครู่หนึ่ง “ถูกต้องค่ะ คุณเจอผีแน่นอน”
โยฮว้าโยฮว้ากระโดดขึ้นมาจากตอไม้แห้ง “อะไรนะ! คุณอย่าทำผมตกใจสิ ผม… จะเป็นไปได้ยังไง? โลกนี้จะมีผีได้ยังไงกันครับ?”
“รุ่งเรือง ประชาธิปไตย อารยะ ปรองดอง เสรีภาพ เสมอภาค ยุติธรรม นิติธรรม รักชาติ อุทิศตน ซื่อสัตย์ เป็นมิตร”
“มนต์ยี่สิบสี่อักษร ผมท่องอยู่ตลอดเลยนะ!”
“ไม่มีทาง ไม่มีทาง!”
ฉู่ลั่วมองโยฮว้าโยฮว้าที่ยืนหมุนไปรอบตัวอยู่ที่เดิม ก็เม้มปากพร้อมกับเอ่ยเตือนอีกครั้ง “พวกเขา… ตามคุณมาตลอดเลยค่ะ”
YOU MAY ALSO LIKE
