เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 295 พนันโชคลาภ
บทที่ 295 พนันโชคลาภ
เพียงพริบตาเดียว ผีทั้งสามตนก็มายืนอยู่ตรงหน้าโยฮว้าโยฮว้าแล้ว ตนหนึ่งรูปร่างอ้วน อีกสองตนรูปร่างผอม มีสองตนตัวสูงและอีกหนึ่งตนตัวเตี้ย
ตนที่ทั้งเตี้ยและอ้วนตนนั้นสูงแค่ครึ่งหนึ่งของเขา ตอนที่มันยิ้ม ปากก็ฉีกไปถึงใบหู
เขาหัวเราะคิกคัก รู้ม่านตาหดเล็กลงจนมีขนาดเท่าเม็ดข้าว ส่วนของตาขาวเกือบจะกินพื้นที่ทั้งลูกตา
“ชนะได้เงินแล้วก็คิดจะไป ก็ต้องทิ้งอะไรไว้บ้างสิ!”
โยฮว้าโยฮว้าคลำเงินที่ได้มาในกระเป๋ากางเกง “คืนให้พวกคุณ คืนให้พวกคุณหมดเลย… หา!”
เขาทิ้งเงินที่อยู่ในมือไปจนหมด “ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้?”
ฉู่ลั่วบอกกับเขาว่า “พวกเขาเป็นคนตาย แน่นอนว่าต้องใช้เงินที่สามารถแลกเปลี่ยนในโลกหลังความตายได้ ทั้งสามตนเป็นวิญญาณเร่ร่อน… อยู่ในหุบเขานี้มาตลอด”
“ตอนที่พวกเขายังมีชีวิตอยู่พวกเขาติดการพนันมาก เมื่อตายไปแล้วก็ยังไม่เปลี่ยน หลายครั้งที่พวกเขาใช้การพนันมาแย่งชิงโชคชะตาของคนเป็น คนที่ได้เจอกับพวกเขาหลังลงเขาไปแล้ว ก็จะกลายเป็นคนอับโชค ในกรณีร้ายแรงที่สุดก็อันตรายถึงชีวิต”
โยฮว้าโยฮว้ารีบถอยหลังออกไปจนแข้งขาพันกัน “คุณเจ้าของช่อง ช่วยผมด้วย!”
“ชนะแล้วคิดจะไปเหรอ! ฮ่า ๆๆ!”
“จะยอมแพ้ไหม?”
“ถ้ายอมแพ้ ก็จะปล่อยนายไป!”
โยฮว้าได้ยิน ก็คิดจะพูดออกมาว่ายอมแพ้ แต่ขณะที่คำพูดกำลังจะออกจากปาก เขาก็หันไปมองโทรศัพท์มือถือ “คุณเจ้าของช่องครับ ผมยอมแพ้ได้ไหมครับ?”
“พวกแพ้แล้วเสียเงินกงเต๊กที่เผาให้คนตายไป แล้วคุณแพ้จะจ่ายด้วยอะไรล่ะ?” ฉู่ลั่วเอ่ย
โยฮว้าหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมาจากกระเป๋า หยิบเอาบัตรธนาคารและเงินสดอีกหลายใบของตนเองออกมา “ผมมีแค่นี้แหละ”
“คุณคิดว่าพวกเขาต้องการของพวกนี้ของคุณเหรอคะ?”
โยฮว้าใจสั่น เขาเอาของทั้งหมดที่มีอยู่ในมือยื่นออกไป “ให้พวกคุณหมดเลย”
แต่ผีทั้งสามตนกลับหัวเราะคิกคัก พลางมองเขาด้วยสายตาละโมบ
“คุณเจ้าของช่อง ดูเหมือนพวกเขาจะไม่ต้องการใช่ไหมครับ?”
“สำหรับพวกเขาแล้ว ของพวกนี้ที่อยู่ในมือคุณเป็นของที่ไร้ประโยชน์ค่ะ” ฉู่ลั่วหันไปคุยกับผีพนันทั้งสามตน “เขาเป็นแค่คนที่เข้าไปในเขาโดยไม่ตั้งใจ และบังเอิญชนะพนันพวกคุณเท่านั้นเอง”
น้ำเสียงของฉู่ลั่วสงบ ราวกับสายลมที่พัดเข้าไปในหูของผีพนันทั้งสามตน
พวกเขามองมาที่โทรศัพท์มือถือ เมื่อเห็นฉู่ลั่ว สีหน้าที่ตอนแรกดูดุร้ายและบิดเบี้ยวต่างก็ผ่อนปรนลงไม่น้อย “นักพรต?”
ผีพนันอ้วนเตี้ยส่ายหน้า ส่ายจนหัวแทบจะหลุดออกมา “นักพรตแล้วยังไง? เขาทำข้อตกลงกับพวกเราแล้ว”
“ชนะแล้วก็จะไป มีอะไรแบบนี้อยู่บนโลกด้วยเหรอ”
ผีพนันอีกคนที่รูปร่างผอมสูงพูดด้วยน้ำเสียงอึมครึม “เขาโลภมากเอง อยากได้ของของพวกเรา ชนะแล้วก็หนี คิก คิก คิก จะเป็นไปได้ยังไง!”
โยฮว้าสีหน้าย่ำแย่มาก
ชาวเน็ตที่ได้ดูไลฟ์สตรีมของโยฮว้าบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดออกมา
[ฉันเป็นแฟนคลับของโยฮว้า เมื่อกี้ฉันได้ดูไลฟ์สตรีมทั้งหมดแล้ว เขาอยากได้วัตถุโบราณของพวกเขา ตอนแรกก็ชนะแล้วได้เงิน แต่ต่อมาก็ชนะแล้วได้วัตถุโบราณ พอได้วัตถุโบราณมาอยู่ในมือ เขาก็เลิกเล่น แล้ววิ่งหนีไปเลย]
[เมื่อกี้โยฮว้าโยฮว้าเอามาโชว์หน้ากล้องด้วย บอกว่าหยกนี้ค่อนข้างเก่า…]
[เอาของของคนอื่นมาด้วยเหรอเนี่ย แถมยังเป็นวัตถุโบราณอีก ไม่รู้เหรอว่าของในหุบเขาลึกไม่ใช่ของสะอาด? ใจกล้าเกินไปแล้ว!]
[ปกติแล้วบล็อกเกอร์ที่ผจญภัยในหุบเขาลึกจะรู้ธรรมเนียมปฏิบัตินี้ดี ของที่อยู่ในหุบเขา กระดูก เชือก อักขระต่าง ๆ …จะแตะต้องไม่ได้เด็ดขาด]
[เขาเป็นบล็อกเกอร์ผจญภัยในหุบเขาลึกมานานหลายปี แต่ธรรมเนียมปฏิบัติพื้นฐานพวกนี้กลับไม่รู้เลยเหรอ]
โยฮว้าถอดป้ายหยกแผ่นนั้นที่อยู่บนคอออกมาทันที “ผมแค่เห็นว่าพวกเขาเอาสิ่งนี้มาพนัน ก็… ก็…”
ก็เลยโลภขึ้นมา
ตอนที่ได้เห็นป้ายหยก เขาก็อยากได้มันมาก
แต่เขาก็รู้กฎของหุบเขาลึกดี เมื่อไหร่ที่เจอเรื่องผิดปกติ ต้องพยายามหลีกเลี่ยงออกมา
แต่วันนี้เขาไม่เพียงแต่ไม่หลีกเลี่ยง ยังมีใจคิดจะเล่นให้ชนะเพื่อเอาเงิน ต่อด้วยเล่นให้ชนะเพื่อเอาป้ายหยกด้วย
“คุณเจ้าของช่อง จะไม่เกิดเรื่องอะไรกับผมใช่ไหมครับ?”
“คุณเอาป้ายหยกมาแล้ว เท่ากับว่าคุณได้ทำข้อตกลงกับพวกเขาแล้ว คุณต้องเล่นไพ่กับพวกเขาห้าตาถึงจะรอด”
“นี่เป็นกฎของผีพนัน”
“เอาชนะสามในห้า คุณมีแต่ต้องชนะเท่านั้น ถึงจะออกไปได้อย่างปลอดภัย”
“ถ้าหากว่าคุณแพ้ โชคลาภของคุณก็จะถูกพวกเขาเอาไป”