เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 300 รอหย่าแล้วเหลือแต่ตัวได้เลย
บทที่ 300 รอหย่าแล้วเหลือแต่ตัวได้เลย
“ที่รัก ผมทำผิดไปแค่ช่วงหนึ่งเท่านั้นเอง”
หญิงวัยกลางคนเห็นสามีที่ร้องไห้เจ็บปวดเพราะสำนึกผิด ก็ใจอ่อนแล้ว
เธอผูกพันกับเขา
และผูกพันกับเด็กคนนี้ด้วย
“แล้วตอนนี้จะทำยังไง? ผู้หญิงคนนั้นจะมาเอาเด็กไปไหม?”
คุณหลิวคว้าแขนของเธอ “ให้เงินเธอ! พวกเราให้เงินเธอไป ผมรับรองได้เลยว่าต่อไปเธอจะไม่กลับมาอีก”
หญิงวัยกลางคนเงียบ
ในหัวเธอสับสนอย่างมาก จนหันไปมองเจ้าของช่องโดยไม่รู้ตัว
ฉู่ลั่วกลับเอ่ยถามเสียงเรียบ “คุณกับอีกฝ่ายยุ่งเกี่ยวกันแค่ช่วงระยะหนึ่งเท่านั้นเหรอคะ?”
คุณหลิวอยากจะพยักหน้า แต่กลับทำไม่ลง
“นี่เป็นเรื่องของครอบครัวเรา คนนอกไม่ต้องยื่นมือเข้ามาสอด”
แต่แม่ผู้เอาใจใส่กลับมองเห็นพิรุธ “คุณเจ้าของช่อง พูดมาเลยค่ะ!”
ฉู่ลั่วแอบถอนหายใจ “ดูจากใบหน้าของเขา ดวงสามีภรรยาของเขาวุ่นวายมากค่ะ แสดงว่าเขามีผู้หญิงอยู่ข้างนอกตลอด และยังรักษาความสัมพันธ์ที่สนิทสนมมาอย่างยาวนาน”
เจ้าของแอ็กเคานต์แม่ผู้เอาใจใส่ลมหายใจสะดุด เธอกำหัวใจของตนเองอย่างแรง ก่อนจะถอยหลังออกไปหลายก้าว
หญิงวัยกลางคนล้มตัวลงนั่งบนโซฟา ดวงตาเหม่อลอย
ฉู่ลั่วรีบโบกมือ ยันต์แผ่นหนึ่งก็ลอยเข้าไป
แม่ผู้เอาใจใส่ที่ตอนแรกหายใจไม่ออกแล้ว รู้สึกหายใจคล่องขึ้นมาไม่น้อย
หญิงวัยกลางคนนั่งตัวตรง พร้อมกับลูบอกของตนเองเบา ๆ “ขอบคุณคุณเจ้าของช่องค่ะ ขอบคุณคุณเจ้าของช่อง”
จากนั้นเธอก็ลุกขึ้นมา เดินเข้าไปหาคุณหลิว “เพราะอะไร? พวกเราสองสามีภรรยาอยู่ด้วยกันมาหลายปี ความสัมพันธ์ก็ดีขนาดนี้ ทำไมคุณถึงไปเลี้ยงผู้หญิงเอาไว้ข้างนอก! คุณเอาเงินจากไหนมาเลี้ยงผู้หญิง!”
เงินทั้งหมดในบ้านเธอเป็นคนจัดการ
คุณหลิวเห็นภรรยากลับมาหายใจได้อย่างผ่อนคลาย ดวงตาของเขาฉายแววผิดหวังขึ้นมาชั่วขณะ
เขากอดต๋าต๋า พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ผู้ชายคนไหนไม่อยากได้ลุกชายบ้างล่ะ! หลังจากคุณคลอดลูกสาว คุณก็ไม่อยากมีลูกอีก ผมเคยบอกตั้งหลายครั้งแล้ว แต่คุณไม่เคยตกลง”
“ผมก็ไม่มีทางเลือก ก็เลยต้องไปหาผู้หญิงข้างนอกไง”
“ตอนนั้นคุณอยู่ดูแลหลานที่ต่างประเทศ ข้างกายผมไม่มีใครเลย ผมถึงต้องไปหา…”
“ที่รัก ผมรักคุณนะ”
“คุณเองก็รู้ หลายปีมานี้ผมดีกับคุณมากขนาดไหน”
“ผมอยู่กับเธอผมไม่ได้ใช้เงินอะไรเลย”
“ผมรับรองได้ ขอแค่ครั้งนี้คุณให้เงินเธอไป มันจะไม่มีครั้งหน้าอีกเด็ดขาด”
[พี่สาว คุณอย่าถูกหลอกเป็นอันขาด! ลมปากผู้ชาย ก็เหมือนผีที่หลอกคน!]
[คุณเจ้าของช่องบอกแล้วไม่ใช่เหรอ? เขามีอยู่หญิงอยู่ตลอด และมีความสัมพันธ์กันมานานมากด้วย]
[คุณน้า เขาเป็นแค่ผู้ชายสารเลว หย่าเลย! หย่ากับเขาเลย!]
แม่ผู้เอาใจใส่นึกถึงคำพูดก่อนหน้านี้ของฉู่ลั่ว เธอก็หันไปมองคุณหลิวพร้อมหัวเราะอย่างเย็นชา “อยากได้ลูกชาย ฉันให้ไม่ได้เหรอ? สมัยยังสาว ฉันท้องแล้ว แต่เหตุผลเพราะงานของคุณที่ให้มีลูกได้แค่คนเดียว ฉันถึงต้องทำแท้งไง”
“ตอนนี้คุณบอกว่าคุณอยากได้ลูกชาย คุณเลยไปหาผู้หญิงข้างนอก!”
“หลิวฉวนเซิ่ง คุณวางแผนเก่งมาก!”
“ดี ในเมื่อคุณอยากได้ลูกชายสักคนจริง ๆ ตอนนี้คุณมีลูกชายแล้ว แล้วทำไมคุณยังไปมีผู้หญิงอยู่ข้างนอกอีก!”
หลิวฉวนเซิ่งแก้ตัวเสียงเบา “ยังไงเธอก็เป็นผู้หญิงที่ให้กำเนิดลูกชายของผม ผมไม่สนใจเธอไม่ได้!”
“แล้วผู้หญิงอีกคนล่ะ?”
เจ้าของแอ็กเคานต์แม่ผู้เอาใจใส่ถาม
หลิวฉวนเซิ่งมองภรรยาของตนเอง ก่อนจะรีบก้มหน้าลง “ผู้หญิงคนนั้น ก็แค่เจอกันเป็นครั้งคราวเท่านั้นเอง แค่เล่น ๆ น่ะ”
“ที่รัก ผมรักคุณเสมอเลยนะ”
“ผมรักคุณจริง ๆ นะ”
หญิงวัยกลางคนหัวเราะเย็นชา “คุณมีคนอื่นทั้งที่ยังแต่งงานอยู่ แถมยังมีลูกอีก หลิวฉวนเซิ่ง คุณเตรียมหย่าได้เลย!”
เธอหันหลังเตรียมจะเดินจากไป
แต่หลิวฉวนเซิ่งคว้าแขนภรรยาเอาไว้ “ที่รัก คุณจะไปไหน?”
“ไปไหนเหรอ? ไปไหนก็ได้ ฉันไม่อยากอยู่ที่บ้านหลังนี้แม้แต่วินาทีเดียว!”
หลิวฉวนเซิ่งยังไม่ยอมปล่อยมือ “คุณจะไปก็ได้ แต่ทรัพย์สินของครอบครัวต้องคุยกันให้ชัดเจน! หลายปีมานี้ เงินของผมอยู่ในมือคุณทั้งหมด ทั้งบ้านและรถของครอบครัวก็เป็นชื่อคุณ”
“นี่เป็นสินสมรสที่ได้มาหลังแต่งงาน คุยกันให้รู้เรื่องก่อนค่อยไป”
เจ้าของแอ็กเคานต์แม่ผู้เอาใจใส่เห็นสีหน้าของสามีที่เปลี่ยนไป ก็หัวเราะเยาะตัวเอง “พูดให้ชัดเจนใช่ไหม! ได้สิ! รอให้หย่ากันก่อน พวกเราค่อยมาคุยเรื่องแบ่งทรัพย์สิน คุณเลี้ยงเมียน้อย คุณนอกใจฉัน…”
“หลิวฉวนเซิ่ง คุณรอหย่าแล้วเหลือแต่ตัวได้เลย!”
YOU MAY ALSO LIKE
