เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3057 โจมตี / ตอนที่ 3058 ได้รับบาดเจ็บ
ตอนที่ 3057 โจมตี
เฟิ่งจิ่วที่กำลังหลับตางีบพักผ่อนอยู่สะดุ้งตื่นเพราะแรงสะเทือน นางลุกขึ้นยืนก่อนปล่อยดวงจิตออกไป เห็นเรือบินลำหนึ่งมีชายชุดดำยืนอยู่หลายสิบคน พวกนั้นกำลังบังคับเรือให้ พุ่งชนพวกเขา จนทำให้เกิดแรงสั่นสะเทือนอย่างแรง
หวันเหยียนสิบสามชะโงกหน้าไปมอง เขาถลึงตาก่อนจะหันไปมองที่เฟิ่งจิ่ว “พวกเขาหมายหัวเจ้าหรือเปล่า เจ้าไปหาเรื่องคนไว้มากมายขนาดไหน สร้างศัตรูไว้มากมายขนาดไหนกันแน่”
เฟิ่งจิ่วเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนบอกว่า “ข้าเพิ่งมาถึงที่นี่ จะสร้างศัตรูได้อย่างไรกัน หากจะมีก็คงเป็นศัตรูของท่านมากกว่า”
หวันเหยียนสิบสามยิ้มแห้งๆ รู้ว่าเฟิ่งจิ่วพูดถึงเรื่องที่ถูกล้อมโจมตีในคราวนั้น ครั้งนั้นเป็นเพราะเขาจริงๆ ไม่ผิด แต่สถานการณ์ตรงหน้านี้นั้นบอกได้ยากแล้ว
“หากยังกระแทกอย่างนี้ต่อไปเกรงว่าเรือบินคงจะรับไม่ไหว” ชายแซ่ฉินเอ่ยขึ้น เขาหันไปมองเฟิ่งจิ่ว “อาวุโส ไม่สู้จอดเรือบินดีกว่าหรือไม่”
“พวกเจ้าสู้ได้หรือ” เฟิ่งจิ่วชำเลืองมองเขาแวบหนึ่ง “แผลหายดีหมดแล้วรึ?”
พวกเขาเงียบ อาการบาดเจ็บของพวกเขายังไม่หายดีทั้งหมด หากต้องสู้กัน อย่างมากก็ใช้พลังได้แค่เจ็ดส่วน
“บนเรือบินมีเขตอาคมป้องกัน พวกเจ้าอยู่เฉยๆ เถอะ!” เฟิ่งจิ่วบอก ก่อนจะหันไปมองหวันเหยียนสิบสามแวบหนึ่ง ก่อนจะออกจากเรือบินไปข้างนอก
เห็นพวกเขาสองคนออกมา กลุ่มชายชุดดำที่ยืนอยู่บนเรือบินอีกลำก็รีบขี่กระบี่บินตามลงมา กระบี่คมในมือตวัดใส่พวกเขา กระบวนท่าหมายสังหาร หนำซ้ำส่วนมากล้วนพุ่งเป้าไปทางหวัน นเหยียนสิบสาม
หวันเหยียนสิบสามเห็นดังนั้นก็หน้าถอดสีทันที เขาตวาดด่าลั่น “นี่มันลูกเต่าพวกไหนอีกที่อยากให้ข้าตาย? ถึงขั้นจ้างนักฆ่าจากหอยอดนักฆ่ามาลอบสังหารข้าเลยรึ”
“ข้าบอกแล้วว่าเป็นศัตรูของท่าน”
เฟิ่งจิ่วหยักยิ้มมุมปาก เหมือนไม่แปลกใจเลยสักนิด นางยังไม่เคยสร้างศัตรูที่นี่ อย่างมากก็แค่ฆ่าผู้ดูแลของหอหญิงงามคนเดียวเท่านั้น แต่แค่ผู้ดูแลคนเดียว หอหญิงงามคงไม่ถึงขั้นเ เป็นศัตรูกับนางที่มีสัตว์พันธสัญญาคู่ชีวิตแข็งแกร่งถึงสามตัวเพียงเพื่อผู้ดูแลคนเดียวอยู่แล้ว
พวกศิษย์สำนักเซียนเองสองวันนี้ก็พักรักษาตัวอยู่ในโรงเตี๊ยมอย่างสงบเสงี่ยม ไม่ได้มีเรื่องกับคนนอก ฉินซินก็ไม่ได้มีศัตรูอยู่ในเมือง อย่างนั้นย่อมต้องพุ่งเป้ามาที่หวันเหยี ยนสิบสามแน่นอนอยู่แล้ว
“เอาหัวบนบ่าของเขากลับไปรายงานภารกิจ!” หัวหน้ากลุ่มคนชุดดำตะโกนสั่ง กระบี่ยาวในมือชี้ตรงไปที่หัวของหวันเหยียนสิบสาม
หวันเหยียนสิบสามยกมือขึ้นลูบคอตนเองโดยสัญชาตญาณ ก่อนจะบันดาลโทสะ “รายงานภารกิจปู่เอ็งน่ะสิ! ไม่ดูเสียบ้างว่าข้าเป็นใคร กล้าคิดทำร้ายข้า? คอยดูข้าจะฆ่าพวกเจ้าให้หมด!”
เขาคำรามอย่างเดือดดาล โบกธงในมือ ดวงวิญญาณมากมายนับไม่ถ้วนพุ่งออกไป ล้อมคนพวกนั้นไว้ ส่วนตัวเขาเองก็เงื้อดาบพุ่งเข้าไป ตวัดฟันลงไปอย่างเหี้ยมเกรียม
เฟิ่งจิ่วที่กำลังจะลงมือชะงักงัน นางหันไปมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะยิ้มและรวมพลังเหินไปข้างหน้า ฟันทลายเกราะป้องกันบนเรือบิน จากนั้นก็เริ่มสังหารเปิดทางเข้าไปในเรือบิน
ชั่วขณะหนึ่ง ไอสังหารกระจายกลางอากาศ กลิ่นอายกระหายเลือดอันแข็งแกร่งกระจายอยู่กลางอากาศพร้อมกับกลิ่นคาวเลือด เมื่อเลือดกระเซ็นขึ้นกลางอากาศ ศพร่วงกราวลงบนพื้น สถานการณ์ก็เหมื อนจะหลุดการจากควบคุม
คนชุดดำกลุ่มนั้นเห็นว่าอีกฝ่ายลงมือเพียงสองคนก็ทำให้พวกเขาแตกพ่ายแล้ว ขณะที่กำลังร้อนใจนั้นเอง พวกเขาก็เพ่งมองไปที่เรือบินของอีกฝ่าย ก่อนจะควบคุมเรือบินของพวกเขาให้ พุ่งชนเรือบินของอีกฝ่ายทันที
เรือบินสองลำพุ่งชนกัน คนบนเรือซวนเซเล็กน้อย ในขณะที่เรือบินนิ่งแล้ว ผู้ฝึกตนที่เป็นหัวหน้ากลุ่มคนชุดดำก็รวบรวมพลังจากนั้นก็พลิกเรือบินของพวกเฟิ่งจิ่วจนคว่ำ…
………………………………….
ตอนที่ 3058 ได้รับบาดเจ็บ
“อ๊าก!”
คนบนเรือบินกรีดร้องด้วยความตกใจ พวกเขาล้มเซไปด้านหนึ่งเพราะเรือพลิกข้าง ผู้ฝึกตนหญิงสองคนตั้งตัวไม่ทัน หัวกระแทกกับมุมของเรือ เลือดไหลอาบทันที
“เกาะเรือไว้!”
ฉินซินตะโกนสั่งให้หญิงสองคนนั้นประคองตัวเองเอาไว้ นางเองก็เกาะเรือไว้เพื่อไม่ให้ถูกเหวี่ยงออกไปเช่นกัน ขณะเดียวกันก็เห็นชายหนุ่มพวกนั้นถือกระบี่พลางพุ่งออกจากเรือบินไป
เสียงกรีดร้องที่ดังออกมาจากบนเรือบินทำให้เฟิ่งจิ่วขมวดคิ้ว เข็มเงินพุ่งออกจากมือของนาง โจมตีกลุ่มคนชุดดำ ขณะเดียวกันก็โฉบกายเข้ามาประคองเรือบินที่กำลังเอียงกระเทเร่ ทำ ำท่าใกล้จะพลิกคว่ำเต็มที
ศิษย์สำนักเซียนถูกกลุ่มคนชุดดำล้อมโจมตีทันทีที่โผล่หน้าออกมา เดิมทีพวกเขาก็ไม่ได้อ่อนแอ เพียงแต่อาการบาดเจ็บภายในยังไม่หายดี ภายใต้การต่อสู้ที่กินเวลา ความเร็วของพวกเขาจึ งค่อยๆ ลดลง
ครั้นเห็นกระบี่ในมือคนชุดดำพุ่งแทงไปยังศิษย์สำนักเซียนคนหนึ่ง ชายแซ่ฉินรีบถลันกายเข้าไปกระชากอีกฝ่ายออกมา ในขณะที่ตนกลับถูกฟันโดยไม่ทันตั้งตัว
“อึก!”
เขาครางในลำคอ รู้สึกได้ถึงเลือดที่ทะลักไหลออกมาอาบเสื้อคลุมจนเปียกชุ่มในเวลาแค่ชั่วพริบตา เขาพยายามต้านทานสุดกำลัง แต่พลังต่อสู้กลับอ่อนแรงลงไปตามอาการบาดเจ็บ เสี้ยวนาที ที่เห็นกระบี่คมกริบสองเล่มพุ่งตรงมายังหัวใจ เขาก็ทำได้เพียงยิ้มอย่างขมขื่น ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงหลบหลีก
หากตายอยู่ที่นี่ อย่างนั้นก็ช่าง…
พริบตานั้นเอง เอวหนาถูกรวบพาเอาร่างหมุนคว้างกลางอากาศ หลบเลี่ยงการโจมตีถึงชีวิตจากกระบี่คมกริบสองเล่มนั้น เขาตะลึงงัน เอียงหน้าไปด้านข้างเล็กน้อย เห็นเป็นชายชุดเขียวคน นั้น ไม่สิ ต้องบอกว่าเป็นหญิงสาวที่แต่งกายเป็นชายคนนั้นกำลังโอบเอวของเขา และพาเขาหนีจากอันตราย
นางพาเขาหมุนคว้างกลางอากาศหลบหลีกจากอันตราย ขณะเดียวกันก็เงื้อมือขึ้น กระแสพลังสายหนึ่งพุ่งออกไป ชายชุดดำสองคนนั้นพลันร้องคราง ก่อนจะล้มลงไปทันที
กลิ่นหอมลอยมาจากตัวของหญิงสาว ใบหูของเขาร้อนผ่าวอย่างไร้สาเหตุ ก่อนที่เขาจะพูดขึ้นว่า “ปล่อยข้า”
เฟิ่งจิ่วพาเขาร่างของเขาหมุนกลางอากาศหนึ่งรอบ กระแสพลังรูปครึ่งวงกลมตวัดออกไปเป็นวงกว้าง กลุ่มคนชุดดำที่รุมโจมตีเข้ามาพลันล้มกระจาย เฟิ่งจิ่วรวบรวมพลัง ก่อนจะส่งร่างของ ศิษย์ชายคนนั้นเข้าไปในข้างในเรือบิน
“ฉินซิน ช่วยเขาทำแผลด้วย” เฟิ่งจิ่วหันไปสั่งฉินซินที่กำลังทำแผลให้ศิษย์หญิงสองคนในเรือบิน โดยไม่มองเขาแม้แต่น้อย
“เจ้าค่ะ”
ฉินซินรับคำ ก่อนจะรับร่างของชายหนุ่มที่นายท่านส่งตัวเข้ามา ครั้นเห็นหน้าของเขาซีดเผือด เสื้อบริเวณหัวไหล่ฉีกขาด บาดแผลลึกจนเห็นกระดูก เพียงครู่เดียวเลือดก็เปียกชุ่มเสื้อ อคลุมบนตัวเขาไปเกินครึ่งแล้ว นางรีบประคองเขาไปพิงผนังเรือบิน สกัดจุดลมปราณรอบหัวไหล่ หยิบยาห้ามเลือดออกมาเพื่อห้ามเลือดให้เขา
อีกฝั่งหนึ่ง เฟิ่งจิ่วกับหวันเหยียนสิบสามร่วมมือกัน ฝ่ายศัตรูลดจำนวนลงเรื่อยๆ ครั้นเห็นว่าสถานการณ์ไม่สู้ดี คนชุดดำที่ถูกเฟิ่งจิ่วทำให้บาดเจ็บจ้องเฟิ่งจิ่วอย่างอาฆาตแวบ หนึ่ง ก่อนจะส่งสัญญาณมือให้ถอยทัพ
“ถอย!”
คนชุดดำที่เหลืออยู่เจ็ดแปดคนรีบถอยออกมาตั้งท่าจะหนี ทว่าเฟิ่งจิ่วกลับแสยะยิ้ม “คิดจะหนี? สายไปแล้วล่ะ!” คนที่คิดจะฆ่าพวกเขา จะปล่อยให้รอดชีวิตไปได้อย่างไรเล่า?
ร่างบางลอยขึ้นกลางอากาศ เห็นเพียงประกายแสงสีเขียวสว่างวาบ เสี้ยวนาทีที่กระบี่คมพยับปรากฏ คนชุดดำจำนวนหนึ่งที่กำลังจะหนีถูกสังหารในพริบตา หัวหน้าคนชุดดำครั้นเห็นเช่นนั นก็รีบเอาแกนเคลื่อนย้ายออกมาหมายจะหนีเอาชีวิตรอด ทว่ายังไม่ทันเปิดแกนเคลื่อนย้าย พลังกระบี่ก็บีบคั้นมาถึงตรงหน้าแล้ว
“ชิ้ง!”
ไอสังหารอันเย็นเยียบวาดผ่าน ก่อนที่หัวหน้ากลุ่มคนชุดดำคนนั้นจะล้มลงไปพร้อมกับดวงตาที่เบิกกว้าง…