เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3078 งูหน้ายิ้มสี่ขา / ตอนที่ 3079 ผิดปกติ
ตอนที่ 3078 งูหน้ายิ้มสี่ขา
เฟิ่งจิ่วเห็นดังนั้นก็สะดุดใจ ก่อนจะยิ้มออกมาน้อยๆ หันมองพวกเขาแวบหนึ่ง
“มู่จิ่ว เจ้าเคยออกมาฝึกฝนข้างนอกหรือไม่? เจ้าเพิ่งเป็นผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังได้ไม่นานหรือ?” กัวจื่อฉีถาม เพราะเห็นพลังของเขาอยู่ในระดับหลอมแก่นพลัง ที่จริงพลังระดับน นี้ไม่ควรเข้ามาแต่อาจารย์กลับให้เขาเข้ามา จำต้องบอกเลยว่าเขาอ่อนแอมากจริงๆ!
เฟิ่งจิ่วยิ้มตอบ “เคยสิ! บางครั้งข้าก็ออกมาฝึกข้างนอกเหมือนกัน” ส่วนพลังระดับหลอมแก่นพลัง นั่นเป็นเพราะพลังระดับเซียนสวรรค์ของนางสูงเกินไป เมื่อเข้ามาในนี้จึงถูกกดพลังใ ให้ลดลงไปอยู่ระดับหลอมแก่นพลัง
หากเปรียบเทียบกันแล้ว พลังของนางอ่อนแอเกินไปจริงๆ
“เจ้ารู้วิธีใช้ป้ายหยกแล้วใช่หรือไม่?” กัวจื่อฉีถามขึ้นอีก
นางยิ้ม “รู้แล้ว หากมีอันตรายสามารถบีบป้ายหยกให้แตก แล้วจะถูกส่งออกจากดินแดนลับ”
“อืม เจ้าต้องรักษาไว้ให้ดี หากทำป้ายหยกหาย จะต้องอยู่ในนี้ถึงสามเดือนเต็มๆ อีกทั้งยามมีอันตรายก็ไม่มีหลักประกันสุดท้ายแล้วด้วย” เขากำชับอย่างไม่วางใจ เพราะเห็นว่าศิษย์น้ องคนนี้ดูซื่อๆ ทั้งยังมีพลังอ่อนด้อย จึงอดห่วงไม่ได้
“ได้ ข้าจะรักษาให้ดี” นางพยักหน้า
“มู่จิ่วไม่ใช่เด็กเสียหน่อย ดูท่าทางเจ้าสิ ใกล้จะเป็นเหมือนยายแก่ขี้บ่นไปแล้ว” ชายแซ่เฉินที่อยู่ข้างๆ พูดหยอกขึ้นมา
กัวจื่อฉียิ้มๆ เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่เดินตามเฟิ่งจิ่วเงียบๆ คอยสังเกตความเคลื่อนไหวรอบด้านไปด้วย
กลุ่มคนสิบสามคนพูดคุยไปด้วยขณะเดินทาง ทันใดนั้น มู่หลิงกับเผยจื่อเซวียนที่เดินนำอยู่ด้านหน้าหยุดเดินและส่งสัญญาณมือ คนอื่นๆ เห็นดังนั้นก็รีบยืนล้อมกันเป็นวงกลมโดยหันหลัง งชนกัน หันหน้าออกด้านนอก
“สวบสาบๆ”
เสียงสวบสาบดังออกมาจากในป่าทึบ เหมือนจะใกล้เข้ามาเรื่อยๆ หนำซ้ำยังมุ่งหน้ามาทางนี้ พอได้ยินเสียงนั้น ทุกคนสีหน้านิ่งงัน “นั่นเสียงอะไร? งูหรือ?”
“ไม่ใช่งู เหมือนจะมีบางสิ่งแหวกหญ้ามุ่งหน้ามาทางนี้” กัวจื่อฉีเอ่ย เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตรายบางอย่าง “ข้ารู้สึกได้ถึงความผิดปกติ! พวกเราแยกย้ายกันเร็วเข้า!”
“ยังไม่เห็นเลยว่าเป็นตัวอะไร จะแยกย้ายกันได้อย่างไร? อย่างน้อยก็ต้องดูให้รู้ก่อนว่าเป็นอะไร” ชายแซ่เฉินว่า ก่อนจะบอกพวกเขาว่า “ข้าจะไปดูข้างหน้า”
เอ่ยจบ เขาเดินออกจากกลุ่ม แหวกหญ้าเดินไปข้างหน้า ทว่าในเสี้ยวนาทีที่เขาแหวกหญ้าออกกลับมีบางสิ่งพุ่งเข้ามา เขาตกใจกรีดร้อง พลันซัดฝ่ามือลมใส่โดยสัญชาตญาณ พร้อมกับถอยกรูดไ ไปข้างหลัง
“วืดๆๆ!”
“ซี๊ด! นั่นมันงูสี่ขาหน้ายิ้ม!” มู่หลิงอุทานลั่น หน้าเปลี่ยนสีไปทันที
ทุกคนได้ยินคำพูดของเขา สีหน้าพลันแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด ขณะมองดูงูสี่ขาหน้ายิ้มลำตัวหลากสีหลายตัวพุ่งออกมาจากพงหญ้า งูสี่ขาหน้ายิ้มพวกนั้นมีความยาวเพียงหนึ่งฝ่ามือเท่าน นั้น แม้เป็นงูแต่ก็เหมือนไม่ใช่ ตัวของพวกมันมีหลากหลายสีสัน บนหัวของพวกมันมีรูปหน้ายิ้ม ทั้งยังมีเขี้ยวพิษแหลมคมอีกสองเขี้ยว พวกมันอ้าปากเล็กน้อย พลางขยับส่ายท้องไปมา ร ราวกับกำลังพ่นลมหายใจ
พวกมันกระโจนออกมาก็ล้อมพวกเขาไว้ทันที บนพื้นดินเต็มไปด้วยเงาของงูสี่ขาหน้ายิ้มพวกนี้ ทำให้พวกเขาไม่มีช่องทางหนีแม้แต่น้อย
เฟิ่งจิ่วมองงูพวกนั้นแวบหนึ่ง ก่อนจะเตือนขึ้นว่า “เจ้าพวกนี้มีพิษร้ายแรง ระวังตัวกันไว้ให้ดี อย่าถูกกัดเข้า”
“ข้าจะใช้เปลวไฟเปิดทาง!” เผยจื่อเซวียนพูดขึ้น เขาเงื้อมือขึ้น เปลวไฟลูกหนึ่งลุกโชติช่วง ก่อนจะพุ่งไปทางงูสี่ขาหน้ายิ้มพวกนั้น แต่ใครจะรู้ เปลวไฟยิ่งทำให้พวกมันโกรธเกรี้ยว ง งูสี่ขาหน้ายิ้มพวกนั้นพากันกระโจนเข้ามาใส่พวกเขา
………………………………….
ตอนที่ 3079 ผิดปกติ
“ระวัง!”
เสียงกรีดร้องดังก้อง ทุกคนรีบโจมตีงูสี่ขาหน้ายิ้มพวกนั้นที่กระโจนเข้ามา ครั้นเห็นงูพวกนั้นพุ่งเข้าใส่พวกเขาโดยไม่เกรงกลัวเปลวเพลิงแม้แต่น้อย เผยจื่อเซวียนสบถเสียงต่ำ “บัดซบ! !”
“เฉิงเซิ่น กวนเยว่ จื่อฉี! พวกเจ้าสามคนรับหน้าที่เปิดทาง!”
มู่หลิงตะโกนสั่งเสียงเข้ม เพราะเป็นห่วงว่ามู่จิ่วจะรับมือไม่ได้ จึงไม่กล้าอยู่ห่างเขาแม้แต่น้อย เขาเฝ้าระวังอยู่ข้างมู่จิ่วไม่ห่าง พลางกำชับว่า “มู่จิ่ว อย่าอยู่ห่างข้า!”
เฟิ่งจิ่วเงื้อดาบในมือฟันงูสี่ขาหน้ายิ้มที่พุ่งเข้ามาทำท่าจะกัดมู่หลิง อยากเตือนเขาเหลือเกินว่าห่วงตัวเองก่อนเถอะ! อย่าเพิ่งสนใจข้า แต่คนอื่นเขาหวังดี นางจึงทำได้เพียง งรับคำแล้วตามติดอยู่ข้างกายเขา
ทั้งสามคนที่ได้ยินคำสั่งจากเขาหันไปเปิดทางภายใต้การช่วยเหลือจากคนอื่นๆ พวกเขาหันไปตะโกนบอกคนที่เหลือข้างหลัง “หนีไปทางนี้!” สิ้นเสียง ก็กระโจนออกไปก่อน
ทุกคนรีบพากันหนี มู่หลิงกับเผยจื่อเซวียนรั้งท้าย ยิ่งอยู่ท้ายยิ่งอันตราย เฟิ่งจิ่วหันไปมองอย่างไม่วางใจ เห็นสองคนนั้นถอยออกมาพร้อมกับสังหารงูสี่ขาหน้ายิ้มพวกนั้นที่ล้อม มเข้ามา ทันใดนั้น งูตัวหนึ่งในฝูงกระโจนเข้ามาจากด้านข้างทำท่าจะกัดเผยจื่อเซวียน แต่พวกเขาสองคนไม่ทันสังเกตเห็น เฟิ่งจิ่วรีบขยับนิ้วมือ เข็มเงินเล่มหนึ่งพุ่งออกไป
“ฉึบ!”
เผยจื่อเซวียนสัมผัสได้ถึงความรู้สึกเสียวซ่านที่ลำคอของตน ครั้นหันไปมองก็เห็นงูสี่ขาหน้ายิ้มตัวหนึ่งอ้าปากกำลังจะกัดที่คอของเขา เขี้ยวพิษอันแหลมคมสองเขี้ยวนั่นทำเอาเขา เห็นแล้วอกสั่นขวัญหาย อยากจะหลบก็ไม่ทันเสียแล้ว
เดิมทีนึกว่าจะถูกกัด แต่ใครจะรู้ขณะที่เขี้ยวพิษของงูสี่ขาหน้ายิ้มตัวนั้นใกล้จะมาถึงลำคอของเขา ร่างกายของมันกลับแข็งมื่อและร่วงลงไปบนพื้นดิน นาทีนั้นเอง เขาเหงื่อท่วม หน้าผากด้วยความหวาดเสียว หัวใจหยุดนิ่งราวกับไม่เคยเต้นมาก่อน ทว่า เขาได้ยินเสียงเล็กแหลมเสียงหนึ่งผ่านใบหูไปอย่างชัดเจน เมื่อก้มมองงูสี่ขาหน้ายิ้มตัวนั้น เห็นเพียงประกาย แสงเส้นหนึ่งส่องสะท้อนอยู่ภายใต้แสงแดด…
“จื่อเซวียน! ไปเร็ว!”
มู่หลิงกระชากเขา ก่อนจะพาเขาเหินตัวถอยหลังออกไปไกลหลายจั้ง หลบหนีจากงูสี่ขาหน้ายิ้มที่ไล่ตามมา
เผยจื่อเซวียนรวบรวมสมาธิ หันไปมองกลุ่มคนที่หนีออกมาก่อนและเดินนำอยู่ข้างหน้า ในใจกลับนึกสงสัย เมื่อครู่ใครเป็นคนดีดเข็มเงินนั่นออกมา?
เพราะต้องการหนีงูสี่ขาหน้ายิ้มที่ไล่ตามหลังมา พวกเขาจึงต้องเหินตัวกลางอากาศ กระทั่งหลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ หลังจากพวกเขาหนีเข้ามาในพื้นที่หนึ่ง งูสี่ขาหน้ายิ้มที่ไล่ตามหลังมาพ พลันหยุดนิ่ง พวกมันยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นไม่กล้าตามเข้ามา แต่ก็ไม่ไปไหน ยืนแลบลิ้นอสรพิษอยู่ตรงนั้น
“งูสี่ขาหน้ายิ้มพวกนั้นหยุดตามมาแล้ว พวกเราพักกันหน่อยเถอะ!” กัวจื่อฉีพ่นลมหายใจ ยกมือปาดเหงื่อ “เพิ่งเข้ามาก็เจองูสี่ขาหน้ายิ้มแล้ว ซ้ำยังวิ่งเร็วขนาดนี้อีก หากถูกกัดเ เข้าจะต้องลำบากแน่ๆ”
เฟิ่งจิ่วมองงูสี่ขาหน้ายิ้มพวกนั้นที่ไม่ไล่ตามมา ลึกๆ ข้างในใจรู้สึกผิดปกติ เกรงว่าที่แห่งนี้จะไม่ปลอดภัยเสียแล้ว กระทั่งมีความเป็นไปได้สูงว่ามีสัตว์ร้ายที่ดุร้ายมากอาศัยอยู่ ที่นี่ ไม่อย่างนั้นงูสี่ขาหน้ายิ้มพวกนั้นคงไม่หยุดไล่ตามมาง่ายๆ
ขณะกำลังคิดเช่นนั้น เสียงของมู่หลิงก็ดังขึ้น
“ไม่ได้การแล้ว ที่นี่มีบางอย่างผิดปกติ” มู่หลิงพูดเสียงเข้ม พลางมองไปรอบๆ ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ก่อนพูดกับทุกคนว่า “ลุกขึ้นมาให้หมด ไม่ต้องพักแล้ว ที่นี่ต้องมีอันตรายแน่”
YOU MAY ALSO LIKE
