เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) - ตอนที่ 2986: ปราสาทปีศาจมาเยือน
ตอนที่ 2986: ปราสาทปีศาจมาเยือน
เจี้ยนเฉินทำได้เพียงเชื่อในตัวบรรพชนหลาน ภายใต้การจัดเตรียมการของบรรพชนหลาน เขาก็ได้ครอบครองเรือนแห่งนี้เพียงลำพังและรอฟังข่าวจากนาง
หิมะตกปกคลุมไปทั่วทุกทิศทั้งในและนอกลานบ้าน ก่อตัวเป็นชั้นหิมะหนา นอกจากนี้บังมีเครื่องประด้บต่าง ๆ ที่แกะสลักมาจากน้ำแข็งใส ๆ จากหิมะที่กระจัดกระจายอยู่ด้านนอก ด้วยการหักเหแสงของตะวันเกิดเป็นสายรุ้งพร่างพราว
อย่างไรก็ตามเจี้ยนเฉินไม่มีอารมณ์ที่จะมีชื่นชมทัศนียถาพที่เป็นเอกลักษณ์ของที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก เขารู้สึกแต่ละวันยาวนายราวกับหนึ่งปีในขณะรอคอย มันเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าเวลาผ่านไปช้าจริง ๆ
“ซุยหยุนหลานพึ่งจะถูกจับไป แม้ว่านางจะถูกควบคุม แต่อาจต้องใช้เวลาสักพักก่อนที่นางจะเปิดเผยว่าพี่สาวของข้าอยู่ที่ไหน ดังนั้นที่ซ่อนจะไม่อาจถูกทำให้เปิดเผยได้เร็วนัก ข้าต้องใจเย็น ๆ ใจเย็น ๆ ” เจี้ยนเฉินเดินไปรอบ ๆ ลานบ้าน โดยไม่ทิ้งรอยใด ๆ บนหิมะ เขากระสับกระส่ายและพยายามใช้ความคิดของเขาอย่างหนัก
เขายังเข้าใจด้วยว่าการตื่นตระหนกนั้นไม่มีประโยชน์ใด ๆ เมื่อดูจากสถานการณ์
ทันใดนั้น เจี้ยนเฉินก็เงยหน้าขึ้น การมองของเจี้ยนเฉินนั้นแหลมคม มันดูเหมือนจะทิ่มแทงเข้าไปในท้องฟ้า ทำให้เขามองเห็นจักรวาลอันกว้างใหญ่
เขาเป็นขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 9 ซึ่งมีความสามารถในการต่อสู้เทียบเท่ากับขั้นบรรพกาล ประสาทสัมผัสของเขาเฉียบแหลมมากเป็นพิเศษ ไม่อย่างนั้น เขาจะสัมผัสได้ถึงพลังปราณปีศาจที่อยู่นอกโลกได้อย่างไร และมันก็ดูเหมือนว่าจะลอยไปยังที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกด้วยความเร็วที่สูงมาก
ตูมม !
ไม่นาน ก็เกิดเสียงดังขนาดใหญ่ พลังปราณปีศาจพุ่งไปที่ราบกว้างและหยุดลงจากที่ใด ๆ เสียงดังก้องเมื่อครู่นี้มันก็ทำให้เจี้ยนเฉินประหลาดใจ เพราะเขาอยู่ลึกเข้ามาในเผ่ากระเรียนสวรรค์
“มันคือลัทธิปีศาจชั้นฟ้า ! ” ดวงตาของเจี้ยนเฉินเป็นประกาย เขาไม่คุ้นเคยกับปราณปีศาจนี้ ย้อนกลับไปบนที่ราบเมฆา เขาสัมผัสได้กับมันมากกว่าหนึ่งครั้ง เห็นได้ชัดว่ามันเป็นลัทธิปีศาจชั้นฟ้า
และเขาสามารถมองทะลุผ่านปราณปีศาจหนาทึบที่ซ่อนศาลาเทพสีดำสนิท มันยิ่งใหญ่ราวกับปราสาท
เมื่อเขาเห็นปราสาทภายในปราณปีศาจที่พลุ่งพล่าน ดวงตาของเจี้ยนเฉินเบิกกว้างขึ้นทันที
ย้อนกลับไปบนที่ราบสำราญ เจี้ยนเฉินเคยร่วมมือกับลัทธิปีศาจชั้นฟ้าเพื่อโจมตีองค์กรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่นั่น นั่นก็คือ จักรวรรดิเมฆทวี
ย้อนกลับไปตอนนั้น ลัทธิปีศาจชั้นฟ้าใช้ปราสาทปีศาจ วัตถุเทพขั้นสูง เจี้ยนเฉินมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าปราสาทปีศาจในตอนนั้นบนที่ราบสำราญ มันก็เหมือนกับปราสาทที่เพิ่งปรากฏบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกทุกประการ
“ลัทธิปีศาจอสูรชั้นฟ้ามาถึงที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกจริง ๆ แล้วงั้นรึ ? ” สักครู่ เจี้ยนเฉินรู้สึกประหลาดใจและตื่นเต้น
เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าบริเวณที่โถงศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าได้ลงมายังทิศทางเดียวกันกับตระกูลเหอเฟิง
“ลัทธิปีศาจชั้นฟ้า เดินทางมาที่นี่เพื่อทำสงครามกับตระกูลเหอเฟิงเช่นนั้นหรือ ? ” เจี้ยนเฉินคาดเดา
เมื่อมาถึงที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกอย่างหน้าด้าน ๆ ลิทธิปีศาจชั้นฟ้าได้รับความสนใจจากทุกองค์กรบนที่ราบอย่างเห็นได้ชัด ชั่วขณะหนึ่ง จิตสัมผัสนับไม่ถ้วนผสานเหนือบริเวณที่โถงศักดิ์สิทธิ์มาตั้งอยู่ ผู้เชี่ยวชาญทุกคนบนที่ราบสนใจอย่างใกล้ชิด แต่ไม่มีใครยืนรอที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับกิจการของลัทธิปีศาจชั้นฟ้า
ในเผ่ากระเรียนสวรรค์ เจี้ยนเฉินไม่อาจทำอะไรได้ นอกจากกระสับกระส่าย เขาถูกล่อลวงให้ออกจากเผ่ากระเรียนสวรรค์ในตอนนี้และเข้าไปหาลัทธิปีศาจชั้นฟ้า เพื่อดูว่าเขาจะติดต่อกับโมเทียนหยุนได้หรือไม่
“เมฆจุดที่น่านับถือได้มาเยี่ยมเยียนเผ่ากระเรียนสวรรค์ภายใต้คำเชิญของบรรพชนหลาน” แต่ในตอนนั้น เสียงชราก็ดังออกมาจากด้านนอก
เมื่อเขาได้ยินเสียงของเมฆจุดที่น่านับถือ ดวงตาของเจี้ยนเฉินก็หรี่ลง เขาคิด “เมฆจุดที่น่านับถือจากที่ราบประกายดาวอยู่ที่นี่จริง ๆ หรือ ? อย่าบอกนะว่าคนที่บรรพชนหลานเชิญมาคือเมฆจุดที่น่านับถือของนิกายเบญจา ? ”
“เจ้าเดินทางมาไกลแล้ว เมฆจุดที่น่านับถือ โปรดเข้ามา” ในเวลาเดียวกันเสียงของบรรพชนหลานก็ดังขึ้นจากหนึ่งในสามยอดเขาบรรพชน ค่ายกลรอบ ๆ เผ่ากระเรียนสวรรค์ก็แยกออกทันที และสร้างเส้นทางที่กว้างขวางจากการรวมตัวของหิมะที่กำลังปลิวอยู่และลอยขึ้นไปบนอากาศ
นี่เป็นค่ายกลต้อนรับของเผ่ากระเรียนสวรรค์ เฉพาะผู้ที่มีฐานะในระดับหนึ่งเท่านั้นที่จะสามารถเพลิดเพลินกับการดูแลเช่นนี้ได้
“มาที่ยอดเขาหิมะทะยานทันที ! ” เสียงที่ไพเราะของบรรพชนหลานก็ดังเข้ามาในหัวของเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินรอคอยช่วงเวลานี้มาโดยตลอด เขาไม่ลังเลเลย เขาบินไปยังยอดเขาหิมะทะยานทันทีด้วยความเร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้ของเขา
เมื่อเขามาถึงยอดเขาหิมะทะยาน เมฆจุดที่น่านับถือก็เตรียมพร้อมที่จะทุบตีเขาอยู่ที่นั่นแล้ว เขายืนอยู่ข้าง ๆ บรรพชนหลาน
เจี้ยนเฉินไม่เคยพบเมฆจุดที่น่านับถือและไม่คุ้นเคยชื่อของเขาเลย ย้อนกลับไปบนที่ราบประกายดาว ไคยะและเขาถูกตามล่าโดยผู้อาวุโสแห่งม่านพลังซ่อนเร้นภูเขาและทะเลสวรรค์ของสายน้ำไหล พวกเขาติดกับดักของผู้อาวุโสแห่งม่านพลังซ่อนเร้นภูเขาและทะเลสวรรค์ของสายน้ำไหล และมันก็เป็นเมฆจุดที่น่านับถือที่แอบดำเนินการอย่างลับ ๆ ในท้ายที่สุดเพื่อทำลายผู้อาวุโสแห่งม่านพลังภูเขาและทะเลซ่อนเร้นสวรรค์ของสายน้ำไหล
หลังจากนั้น เมื่อเขาไปยังที่ราบวารีเพื่อทำลายนิกายวารีทมิฬ ต้องขอบคุณความช่วยเหลือลับ ๆ ของเมฆจุดที่น่านับถือที่ช่วยป้องกันไม่ใช้เกิดอุบัติเหตุเมื่อเขาทำลายล้างนิกายวารีทมิฬ
ไม่อย่างนั้น องค์กระดับสูงทุกแห่งที่ใหญ่ว่านิกายวารีทมิฬจะเข้ามาแทรกแซงและพยายามขัดขวางเขา ความพยายามของเขาในการทำลายนิกายวารีทมิฬจะไม่ได้จัดการอย่างราบรื่นนัก
อย่างไรก็ตามเขายังเข้าใจด้วยว่าในตอนนี้ เมฆจุดที่น่านับถือเคยช่วยเหลือเขาในอดีต เมฆจุดที่น่านับถือก็ค่อนข้างเกี่ยวข้องกับการตายของไคยะ
ทำให้เจี้ยนเฉินรู้สึกย้อนแย้งต่อตนเองเมื่อมันเกี่ยวข้องกับเมฆจุดที่น่านับถือ
หลังจากมาถึงยอดเขาหิมะทะยาน ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็เห็นเมฆจุดที่น่านับถือ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นรเมฆจุดที่น่านับถือด้วยตาของตนเอง เมฆจุดที่น่านับถือดูเหมือนกับชายชราที่ดูธรรมดาอย่างมาก เขาสวมชุดคลุมสีขาวและเขาก็แข็งแรง มีเพียงดวงตาที่มืดมนของเขาเท่านั้นที่ดูเหมือนจะมองลึกเข้าไปในจักรวาล
“หืม ? บรรพชนหลาน ข้าถามได้หรือไม่ว่าเขาเป็นใคร ? ”
เมฆจุดที่น่านับถืออดไม่ได้ที่จะมองเจี้ยนเฉิน ด้วยรูปลักษณ์ของเขา ขณะที่เขาต้องไปที่ใบหน้าที่ไม่คุ้นเคยของเจี้ยนเฉินและสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่ไม่คุ้นเคยของเขา เขาก็ค่อนข้างงงทันที
ในเวลาที่เจี้ยนเฉินปรากฏตัว หัวใจของเขาก็เต้นผิดจังหวะ เขามีความรู้สึกว่าเขาเคยเห็นคนผู้นี้ที่ไหนมาก่อน
“ก็แค่ผู้เยาว์ เจ้าไม่จำเป็นต้องสนใจเขาหรอก เมฆจุดที่น่านับถือ เราไม่ควรรอช้า เรามาเริ่มกันเลยดีกว่า” บรรพชนหลานไม่ได้แนะนำเจี้ยนเฉินให้เขารู้จักและไม่สนใจคำถามของเมฆจุดที่น่านับถือ และพูดกับเจี้ยนเฉินอย่างลับ ๆว่า “เมฆจุดที่น่านับถือเข้าใจกฏมิติและเวลา เมื่อกฏทั้งสองนี้ใช้ร่วมกัน มันจะส่งผลให้เกิดความสามารถที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้ ว่ากันว่ามันเป็นไปได้ที่จะเดินข้ามแม่น้ำแห่งการเวลาและท่องไปในอดีตและอนาคต โลกทั้งใบจะกลายเป็นโปร่งใสในสายตาของเขา อย่าพูดมาก แม้แต่คำเดียว เผื่อว่าเมฆจุดที่น่านับถือจะพบบางอย่างด้วยความสามารถของเขา”
“มีบางอย่างที่เมฆจุดที่น่านับถือไม่ควรรู้” บรรพชนหลานบอกกับเจี้ยนเฉินราวกับว่านางมีข้อสงสัยบางอย่าง
เจี้ยนเฉินเข้าใจว่านางหมายถึงอะไร เขาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นและคำนับไปยังเมฆจุดที่น่านับถือซึ่งอาวุโสกว่า ก่อนที่จะยืนอยู่ข้างหลังบรรพชนหลานอย่างเงียบ ๆ
บรรพชนหลานนำเจี้ยนเฉินและเมฆจุดที่น่านับถือไปยังพื้นที่ด้านนอกของศาลาเทพธิดาหิมะอีกครั้ง อย่างไรก็ตามทันทีที่เขาเห็นศาลาเทพธิดาหิมะถูกลมและหิมะกลบกลืนไป สีหน้าของเมฆจุดที่น่านับถือก็บิดเบี้ยวทันที
“บรรพชนหลาน ท่านต้องการให้ข้าหาใครสักคน อย่าบอกนะว่าคนที่ท่านหาจะเกี่ยวข้องกับที่นี่ ? ” เมฆจุดที่น่านับถือถามอย่างแข็งกร้าว
“เจ้าคิดมากไป ท่านที่น่านับถือ หากพวกเขาเชื่อมโยงกันจริง ๆ ทำไมที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกยังคงสงบสุขเช่นนี้ ? ” บรรพชนหลานพูดตามปกติ มีสิ่งกระตุ้นให้เมฆจุดที่น่านับถือออกท่าทีได้รวดเร็วเช่นนี้
เมฆจุดที่น่านับถือมีข้อสงสัย แต่เขาก็ยังเห็นด้วยกับมัน
วิถีแห่งกาลเวลาและมิติก็ปรากฏขึ้นทันที สองวิถีได้หลอมรวมกันที่ตัวของเมฆจุดที่น่านับถือและก่อนให้เกิดห้วงเวลาในท้ายที่สุด