เผยตัวตนลับ จับหัวใจเธอ - ตอนที่ 610 ภาคการแตูนแห่งชาติ 10 โผล่ออกมา ทรัพยากรขั้น 1
ตอนนี้ฉินหร่านได้เปิดประตูออกแล้ว
เดิมทีเธอคิดว่าดึกขนาดนี้น่าจะเป็นเฉิงมู่มาเตือนให้เธอ นอน ไม่คิดว่าหลังจากเปิดประตูมาแล้วจะเห็นเป็นเฉิงเจวี้ยน
ฉินหร่านยืนอยู่ที่ประตูนิ่งไปหนึ่งวินาที “ทําไมคุณมา ตอนนี้ล่ะ”
เฉิงเจวี้ยนไม่พูดจา แค่พยักหน้าแล้วเอียงตัวเข้ามา ไม่มี ใครในห้องนี้ หลังจากเขาเข้าไปแล้วจึงดันฉินหร่านไว้ที่ประตู แล้วก้มจูบริมฝีปาก
ในคอมพิวเตอรแมาถึงหน้าที่ทั้งห้าคนเลือกการแดเทพแล้ว
ไม่กี่นาทีต่อมา
เกมเริ่มต้นขึ้น
ฉินหร่านวางสายในสนามแข่งขัน เฉียวเซิงและเพื่อนร่วม ทีมอีกสองคนนําการแดเทพทั้งสามใบของตนไปต่อสู้ตรงกลาง
เฉียวเซิงและหลินซือหรานอยู่ในอันดับสูง แต่ไม่กล้านํา ทีมลงสนามแข่งขัน ปกติแล้วถ้าทั้งสองคนไม่มีเทพเจ้าหลัก นําพา กล้าแค่จับคู่ต่อสู้
มีฉินหร่านนําพา จะต้องต่อสู้ในแรงกแสูง
ผู้เล่นแรงกแสูงทุกคนให้ความสําคัญกับคะแนนสะสมของ ตัวเอง และโดยหลักชอบใช้การแดเทพที่สามารถบุกโจมตีได้
เพราะฉินหร่านมาเลือกไม่ทัน ระบบจึงทําการเลือก การแดเทพที่เธอใช้เป็นประจํา เลือกการแดโจมตีเทพสามใบโดย อัตโนมัติ
ทันทีที่เริ่มเกม เพื่อนร่วมทีมก็ปริปากด่า
จางอัน: ทําไมไม่เห็นการแดโจมตีที่ฉันเลือก จางอัน: วางสายไปเล่นกับสุนัข จางอัน: เลือกการแดควบคุมสักใบมาเอาชนะเลยไม่ได้ เหรอ ไม่สนใจหลินซือหรานและเฉียวเซิงเลย พวกเขาเคยเห็น มามากแล้ว ผ่านไปไม่กี่นาทีพวกเขาก็ต้องคุกเข่ายอมจํานน “หร่านหร่าน หร่านหร่าน เธออยู่ไหม” หลินซือหรานยืน อยู่ต่อหน้าฉินหร่านมานานแล้ว ฉินหร่านไม่ขยับเลย “เฉียว เซิง หร่านหร่านการเชื่อมต่อขาดหายไปแล้วรึเปล่า” ในขณะนี้การโจมตีทั้งสามใบของจางอันเพื่อนร่วมทีม ของพวกเขาถูกทําลายโดยทีมฝใ่งตรงข้ามแล้ว จางอัน: ยอมแพ้ราบคาบ โง่เอ฿ย
“การแดของพวกคุณทั้งสองมองเห็นได้” ขณะที่หลินซือห รานกําลังประหลาดใจก็มีเสียงเอื่อยเฉื่อยดังออกมาจากใน วิดีโอ
หลอดเลือดปูองกันของเฉียวเซิงอ่อนแล้ว “นายท่าน เจวี้ยน เจ฿หร่าน ช่วยฉันด้วย ช่วยฉันด้วย!”
ช่วงนี้เฉิงเจวี้ยนนําพาอันดับของพวกหลินซือหราน ความเร็วของเฉิงเจวี้ยนรวดเร็วเสมอ แต่วิธีการต่อสู้ของเขา ไม่ได้ทรงพลังงดงามเท่าฉินหร่าน แม้ว่าเขาจะเชื่องช้า แต่ก็ สามารถคํานวณความเสียหายให้การแดเทพแต่ละใบได้อย่าง ชัดเจน
เดินเกมไปท่ามกลางทั้งห้าคนของฝใ่งตรงข้ามอย่างไม่เร่ง รีบ
ห้านาทีต่อมา
จางอัน: คุณปูุ ช่วยด้วย!
“พวกคุณทั้งสองเล่นต่อไป” เฉิงเจวี้ยนเล่นจบรอบหนึ่ง จึงคลิกออก
“ไม่ๆ พวกเราต้องสอบปลายภาคแล้ว” ตอนนี้ค่ําแล้ว หลินซือหรานเห็นว่าเฉิงเจวี้ยนและฉินหร่านไม่เล่นแล้วจึงไม่ กล้าอยู่ต่อกับเฉียวเซิงและออกไปทันที
แต่น่าแปลกเล็กน้อยตอนที่ออกไป
ฉินหร่านไม่ได้อยู่เซี่ยงไฮ้หรอกเหรอ
พวกเขาทั้งสองคนเกรงว่าฉินหร่านจะเซ็งในตอนค่ําจึงพา ฉินหร่านเล่น ทําไมจู่ๆ ฉินหร่านถึงได้กลายเป็นเฉิงเจวี้ยนไป ได้
**
ฝใ่งนี้ เฉิงเจวี้ยนออกจากเกมแล้วไปอาบน้ําที่ห้องน้ํา
ตอนที่ออกมา ฉินหร่านกําลังพิงดูคอมพิวเตอรแอยู่บน เตียง
มือข้างหนึ่งของเฉิงเจวี้ยนถือผ้าขนหนูเช็ดผม มืออีกข้าง ถือโทรศัพทแคุยกับเฉิงจิน “อือ อยู่เซี่ยงไฮ้ ตระกูลหลิ่ว? ได้”
เขาพูดกับเฉิงจินพลางมองคอมพิวเตอรแของฉินหร่าน
เธอกําลังพลิกดูการแตูน
“เธอกังวลเรื่องนี้อยู่เหรอ” ผมแห้งเกือบหมดแล้ว เฉิง เจวี้ยนจึงโยนผ้าขนหนูไปที่โต฿ะด้านข้างแล้วนั่งลงข้างเธอ มือ ข้างหนึ่งโอบเอวเธอ มืออีกข้างหมุนคอมพิวเตอรแเล็กน้อย อย่างใจเย็น
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
จําได้ว่าค่อนข้างคุ้นเคยกับลายเส้นต้นฉบับนี้ ปลายนิ้ว เรียวยาวของเขาชี้ไปที่ตัวละครในนั้นแล้วก้มหน้าเล็กน้อย “การแตูนที่เฉิงมู่อ่านนี่”
ความจําของเขาดี การแตูนเล่มที่เฉิงมู่ถืออยู่ ไม่เป็นอัน ทํางาน เฉิงเจวี้ยนรู้เรื่องที่เฉิงจินบ่นอยู่ทุกวัน
เรื่องที่ฉินหร่านวาดภาพบนกระดานเขาก็รู้
ตอนนั้นเธอโด่งดังไปทั้งโรงเรียน เขาจึงรู้ว่าเธอมีทักษะ ในการวาดภาพ
ตอนนี้ที่เห็นต้นฉบับลายเส้นเหล่านี้ ความคิดของเขาจึง ชัดเจนขึ้นเล็กน้อย
“อือ” ฉินหร่านเอนพิงด้านหลัง เธอเงียบไปชั่วขณะแล้ว พูดต่อ “คุณคิดว่าฉันยังกลับไปได้ไหม”
ในตอนนั้นการทยอยเสียชีวิตของคนในตระกูลพานทั้ง สามคนโจมตีเธออย่างหนัก ต่อมาจึงได้รู้อีกว่าสุขภาพของคุณ ยายของเธอไม่มีทางดีขึ้น เธอจึงได้ปิดตัวเองอีกครั้ง
ในตอนแรกเปูาหมายของเธอเรียบง่ายมาก แค่เพื่อทํา เงินเหมือนเป็นเครื่องจักร
ไม่มีอะไรอีกต่อไปเลย
ในปีนั้นเธอยุ่งวุ่นวายเสียจนลืมการแตูนไปเลย
การแตูนภาคนี้มีต้นแบบมากมาย ตัวตนของประธาน นักเรียนเจียงเฟิงมีส่วนหนึ่งมาจากพานหมิงเซวียน…
หลังจากเรื่องในใจผ่านไปแล้ว ฉินหร่านยังมีเรื่องอีก มากมายที่ต้องจัดการ ไม่ว่าจะเป็นสถาบันวิจัยของคุณปูุหรือ ตระกูลสวีและตระกูลฉิน เธอไม่มีเวลามาสนใจสิ่งเหล่านี้
ในตอนนี้ที่ฝุุนจางหายไปแล้ว ฉินหร่านนึกย้อนกลับไป
เธอถอนหายใจเล็กน้อย นึกถึงโพสตแนับไม่ถ้วนในเวยปอและแฟนคลับที่รอเธออยู่ เป็นครั้งแรกที่คิดว่าภาระรอบตัวหนักอึ้ง เธอเกือบวาดภาพของซิริอุสภาคสองชุดแรกเสร็จแล้ว เกินครึ่ง ในตอนนั้นหยุดอยู่ภาพวาดฉากสุดท้ายที่ดอกเตอรแ และกลุ่มนักวิจัยเสียชีวิต เธอวาดไปหลายครั้งแต่ก็วาดต่อไป ไม่ได้ ฉินหร่านเล่าเรื่องราวออกมา เฉิงเจวี้ยนฟใงอย่างใจเย็น “ไม่เป็นไร ถ้าวาดได้ไม่ดีก็กลับมา” อยู่ด้วยกันมานานจึงรู้ว่าฉินหร่านที่ไม่กลัวแม้แต่ความ ตาย กลัวจะถูกผู้อื่นทําให้อ่อนแอลง ฉินหร่านเลิกคิ้ว “…คุณว่าใครวาดได้ไม่ดี”
“ฉัน” เฉิงเจวี้ยนนิ่งไป เขาก้มหน้าจูบริมฝีปากของเธอ แล้วยิ้ม “ฉันวาดภาพไม่สวย”
**
วันต่อมา
บริษัทเอ็กซแตรีมคอมิกสแ
บรรณาธิการเสิ่นมาเช้ามาก
“อรุณสวัสดิ์บรรณาธิการเสิ่น เมื่อคืนไม่ได้นอนเหรอ” คนในสํานักงานทุกคนต่างคุ้นเคยและทักทายบรรณาธิการ เสิ่น
บรรณาธิการเสิ่นพยักหน้า “อ่านต้นฉบับมากไปหน่อย”
เขาไม่กล้าบอกว่าเป็นเพราะตื่นเต้นจนนอนไม่หลับทั้ง คืน แม้ว่ารอยคล้ําใต้ตาจะชัดเจน แต่สภาพจิตใจกลับดีมาก
นั่งลงที่โต฿ะสํานักงานและเปิดคอมพิวเตอรแแล้วเข้าสู่ ระบบเวยปอ
ข้อความส่วนตัวในเวยปอมีข้อความเพิ่มขึ้น
บรรณาธิการเสิ่นรีบเปิดอ่าน ทันใดนั้นก็เห็นข้อความที่ ตะเกียงวิเศษส่งมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้า…
[เพิ่มวีแชทฉัน]
ตามมาด้วยชุดตัวเลข
หลายปีมานี้ บรรณาธิการเสิ่นไม่มีช่องทางติดต่อตะเกียง วิเศษ ในตอนนี้กลับให้เพิ่มวีแชท มือของบรรณาธิการเสิ่นสั่น เทา ผ่านไปสักพักจึงได้สติกลับมาและเพิ่มวีแชท
โปรไฟลแวีแชทของตะเกียงวิเศษเรียบง่ายมาก เป็น กระดาษสีขาว
แม้แต่ชื่อของวีแชทก็ยังเรียบง่าย… Q
เขาเพิ่งเพิ่มไปได้ไม่นานอีกฝุายก็ตอบรับแล้ว บรรณาธิการเสิ่น [ท่านตะเกียงวิเศษ] ฝใ่งฉินหร่านเพิ่งตื่นนอน มือข้างหนึ่งของเธอถือแปรงสี ฟใน มืออีกข้างกดพิมพแโทรศัพทแ… [‘ซิริอุส’ ภาคสองชุดแรก เหลือฉากสุดท้าย สามารถ ปล่อยวางได้ภายในหนึ่งสัปดาหแ] บรรณาธิการเสิ่นที่ได้รับข้อความสั้นๆ นี้มือสั่นไปหมด ประโยคนี้หมายความว่า… ตะเกียงวิเศษจะกลับมาแล้วสินะ บรรณาธิการเสิ่นรีบดีดตัวขึ้น
“บรรณาธิการเสิ่น?” หญิงสาววัยกลางคนเปิดประตูเข้า มามีท่าทีสงสัยเล็กน้อย “คุณ…ไม่เป็นไรนะคะ”
“ผู้ช่วยเฉา” บรรณาธิการเสิ่นเงยหน้า ดวงตาแดงก่ํา “ตะเกียงวิเศษกลับมาแล้ว!”
ประโยคนี้ออกไป หญิงสาวนิ่งไป ใช้มือประคองแว่นของ เธอ “คุณแน่ใจนะว่าเป็นตัวจริง”
“ตะเกียงวิเศษแน่นอน” บรรณาธิการเสิ่นรู้จักตะเกียง วิเศษที่สุด จะไม่รู้จักอีกฝุายได้ยังไง เขาหมุนตัวอยู่ใน สํานักงานหนึ่งรอบแล้วตอบ “ฉันไปร่างสัญญาก่อนแล้วจะรีบ เอาไปให้ผู้จัดการทั่วไปดูเพื่อยื่นเรื่องขอทรัพยากรส่งเสริม การขายปีนี้ให้ตะเกียงวิเศษ”
เขานั่งลงแล้วเปิด world ทันทีและร่างข้อตกลง
ผู้ช่วยเฉามองดูบรรณาธิการเสิ่นแล้วได้สติกลับมา จึงยิ้ม “การรอคอยของคุณสําเร็จแล้ว ฉันก็สบายใจแล้ว แต่… ข้อตกลง A ฉบับนี้ที่คุณร่างไว้อาจจะไม่ได้ นอกจากนายน้อย มั่วแล้วในบริษัทตอนนี้อีอีจื่อหนิงเพิ่งเป็นที่นิยม ตอนนี้เธอ เป็นนักเขียนที่ได้รับความนิยมสูงสุดเป็นอันดับสองใน ประเทศรองจากนายน้อยมั่ว”
ทรัพยากรบริษัทก็มีการจัดสรรเช่นกัน อย่าว่าแต่อีอีจื่อห นิงผู้เป็นที่นิยมในอินเทอรแเน็ตเลย โดยหลักแล้วความสัมพันธแ ของเธอกับนายน้อยมั่ว คนในบริษัทต่างก็รู้ดี
ถ้าเป็นไม่กี่ปีก่อนที่ความนิยมของตะเกียงวิเศษยังอยู่จะ ไม่มีปใญหาเลย
แต่นี่ผ่านไปแล้วหลายปี ความนิยมของตะเกียงวิเศษไม่มี อยู่อีกแล้ว
“อีกอย่าง…ตะเกียงวิเศษไม่ได้เขียนมาแล้วหลายปี” ผู้ช่วยเฉามองบรรณาธิการเสิ่น “คนส่วนใหญ่มีช่วงเวลาอัน ตกต่ํา คุณต้องคิดให้ดีๆ ว่าตะเกียงวิเศษยังเป็นตะเกียงวิเศษ คนก่อนหน้าอยู่รึเปล่า”
บรรณาธิการเสิ่นมองดู wold ต่อไปด้วยสีหน้าหนักแน่น “ฉันเชื่อเขา”
บรรณาธิการเสิ่นยังคงเรียบเรียงข้อตกลงต่อไป
หลังจากข้อตกลงเสร็จ เขาไม่ได้ส่งให้จะตะเกียงวิเศษ ทันที แต่พิมพแออกมาแล้วนําข้อตกลงไปหาผู้จัดการทั่วไป การจัดสรรทรัพยากรการขายของบริษัท โดยเฉพาะ ทรัพยากรชั้น 1 เกรด A ไม่ใช่เขาที่เป็นบรรณาธิการจะ สามารถตัดสินใจได้
“ผู้จัดการทั่วไป” เข้าไปยังสํานักงานของผู้จัดการทั่วไป บรรณาธิการเสิ่นพูดเรื่องการยื่นขอทรัพยากรชั้นหนึ่งทันที
บรรณาธิการเสิ่นไม่ใช่คนมาใหม่และมีชื่อเสียงในทีม ไม่กี่ปีมานี้ไม่มีผลงานอะไร ในตอนนี้ได้ยินว่าเขาอยากโปร โมตคนมาใหม่ ผู้จัดการทั่วไปจึงค่อนข้างแปลกใจ
เขารับเอาเอกสารของบรรณาธิการเสิ่นมาและกําลังจะ อ่าน ที่ด้านนอกก็มีคนเข้ามาอีก เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง
ถ้ามู่หนานอยู่ที่นี่ต้องเขาจําได้แน่ นี่คือมู่จื่อหนิง
ผู้จัดการทั่วไปเงยหน้ามองแล้ววางเอกสารไว้ด้านข้าง รีบยืนขึ้นพูดคุยกับมู่จื่อหนิง
บรรณาธิการเสิ่นยังพูดไม่จบ ผู้จัดการทั่วไปยิ้มเล็กน้อย มองเขา “บรรณาธิการเสิ่น เรื่องนี้ของคุณฉันจะดูต่ออีกสัก พัก ฉันขอคุยข้อตกลงกับอีอีจื่อหนิงก่อน”
ตอนนี้อีอีจื่อหนิงเป็นเทพธิดาตัวน้อยผู้มีชื่อเสียงของ เอ็กซแตรีมคอมิกสแ
ไม่ใช่แค่ผลงานของเธอ เธอไม่เคยกลบเกลื่อนข่าวความ เป็นจริงของเธอในเวยปอเลย บุตรสาวผู้มั่งคั่ง เทพเจ้า นักเขียนการแตูน เทพธิดาผู้ที่เป็นทั้งนักเขียนบทและวุฒิ การศึกษาสมบูรณแแบบ ดึงดูดแฟนคลับนับไม่ถ้วน
ความนิยมเทียบเคียงดาราระดับสอง ศักยภาพไม่มีที่ สิ้นสุด
มีการแนะนําในบริษัทให้ทาบตัวอีอีจื่อหนิงมา