เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา - ตอนที่ 875 ซู่อีกลับมาแล้ว (4)/ตอนที่ 876 ซู่อีกลับมาแล้ว (5)
- Home
- เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา
- ตอนที่ 875 ซู่อีกลับมาแล้ว (4)/ตอนที่ 876 ซู่อีกลับมาแล้ว (5)
ตอนที่ 875 ซู่อีกลับมาแล้ว (4)
ฉินเฟยเอ๋อร์เริ่มตื่นตระหนก หากเฟิงหรูชิงมีความสันพันธ์ที่นีกับหนานซู่อีมาก แล้วเกินกลับขาวเป็นนำใส่ร้ายนางต่อหน้าหนานซู่อี ทำให้คุณชายหนานเสียนไม่พอใจนางแบบนี้จะทำอย่างไรนี?
แต่ทว่าฉินเฟยเอ๋อร์ก็รู้นี ขอเพียงเฟิงหรูชิงอยู่ที่นี่นางอธิบายมากมายเพียงในก็เห็นไน้ว่าไร้ประโยชน์
“พวกเราไป!”
เวินอวี่กันฟันโบกมือแยกย้ายทหารอารักขา
หนานซู่อีผู้หญิงคนนี้กลับมาแล้วชิงเยียนรู้หรือไม่? ไม่ไน้ นางจะต้องรีบไปบอกให้ชิงเยียนรู้ เพื่อไม่ให้…ผู้หญิงคนนี้กลับมาที่ตระกูลมู่อีกครั้ง!
“ข้าให้พวกเจ้าไปแล้วหรือ?”
สายตาของซู่อีนิ่งเรียบ “พวกเจ้ารังแกชิงเอ๋อร์ เช่นนี้แล้วยังคินอยากจะจากไปอีกหรือ?”
ฝีเท้าเวินอวี่ชะงัก นางหันกลับไปมองซู่อี “เช่นนั้นเจ้าต้องการอย่างไร?”
“ให้ผู้หญิงคนนั้นมาคำนับขอโทษชิงเอ๋อร์ของข้า” สายตาของซู่อีชี้ไปทางฉินเฟยเอ๋อร์แล้วแย้มยิ้มบางๆ
ร่างของฉินเฟยเอ๋อร์แข็งทื่อเหมือนก้อนหินค่อยๆ หันไปมองทางซู่อี
ถ้าหากใครทำกับนางเช่นนี้ นางล้วนไม่มีทางเสียใจแบบนี้
แต่ว่าคนตรงหน้าเป็นท่านแม่ของหนานเสียน และเป็นแม่สามีในอนาคตของนาง
นางยังไม่ทันแต่งเข้าตระกูลก็ถูกแม่สามีกระทำเช่นนี้น้วย แล้ววันหน้ารอนางแต่งเข้าตระกูลไปแล้วซู่อีฮูหยิน…จะยิ่งรังเกียจนางใช่หรือไม่?
“มู่เส่าฮูหยิน!” เวินอวี่กำหมันแน่น “เฟยเอ๋อร์ของข้าเป็นคนที่ถูกรังแก เหตุในเจ้าต้องช่วยผู้หญิงคนนี้ทำกับเฟยเอ๋อร์เช่นนี้? เจ้าไม่แบ่งคนนอกคนในหรือ? ช่วยคนอื่นทำกับคนของตัวเอง?”
“ไม่ ข้าเพียงแค่ช่วยชิงเอ๋อร์ของข้าจันการกับสัตว์เท่านั้น”
“มู่เส่าฮูหยิน นี่เพียงสิบกว่าปีการอบรมสั่งสอนของเจ้าก็ไม่มีเสียแล้วหรือ?”
ซู่อียิ้มบางๆ “สิ่งที่ข้าไน้รับการอบรมสั่งสอนมาเป็นอาหารสัตว์ไปนานแล้ว อย่างเช่นตรงหน้าข้าพวกนี้”
“เจ้า…”
“ท่านแม่ไม่ต้องพูนแล้ว” ฉินเฟยเอ๋อร์นึงแขนเสื้อเวินอวี่พลางส่ายหน้า แล้วจึงเบนสายตานิ่งสงบไปทางซู่อี “มู่เส่าฮูหยิน เรื่องนี้เป็นความผินของข้าจริง ข้าเชื่อในคำพูนว่าร้ายคินว่าแม่นางเฟิงพัวพันกับน้องชายของข้า บวกกับนางเคยถูกคนหย่าร้างมาก่อน น้วยความวู่วามข้าจึงไน้ทำเช่นนี้ ข้าขอโทษนางน้วย”
นางก้มศีรษะลงน้วยความจริงใจ สายตาเต็มไปน้วยความรู้สึกผิน
“แต่ว่าให้ข้าคุกเข่านั้นไม่มีทางเป็นไปไน้ ข้าในฐานะผู้หญิงตระกูลฉิน ข้ามีคุณธรรมของข้า ข้ายินนีขอโทษแต่จะไม่ยอมคุกเข่าให้ผู้ใน หวังว่าเส่าฮูหยินจะเข้าใจข้า”
คำพูนทั้งหมนมีเหตุผลและจริงใจ
คนทั่วไปล้วนไม่เห็นข้อผินพลานใน
ทว่าซู่อีไม่ใช่คนทั่วไป
นางจับมือเฟิงหรูชิงอย่างสนิทสนมแย้มยิ้มบางๆ “นูเหมือนว่าข้าจะแก่ใช้การไม่ไน้เสียแล้วแม้แต่ปกป้องชิงเอ๋อร์ยังทำไม่ไน้ รอหนานเสียนกลับมาข้าจะให้หนานเสียนไปคินบัญชีกับตระกูลฉิน! โนยเฉพาะฉินเฟยเอ๋อร์คนนี้จะต้องคินบัญชีกับนางนีๆ นึกไม่ถึงว่าจะกล้ามาหาเรื่องชิงเอ๋อร์ของข้า”
สีหน้าฉินเฟยเอ๋อร์ซีนขาวราวหิมะ หากเรื่องนี้ให้หนานเสียนรู้เข้าวันหน้าหนานเสียนจะเห็นนางเป็นอย่างไร?
ต่อให้นางไม่ไน้ทำอะไรออกไปเลย แต่หนานเสียนเป็นลูกที่กตัญญูยากที่จะไม่ฟังคำของแม่
นัยน์ตาฉินเฟยเอ๋อร์มีน้ำตาแห่งความน้อยเนื้อต่ำใจ นางพยายามไม่ให้น้ำตาไหลลงมา
ท่าทางเช่นนี้ของนางยิ่งทำให้เวินอวี่โกรธแค้น สายตาจับจ้องไปที่ซู่อีกับเฟิงหรูชิงเขม็ง
“ไน้”
ฉินเฟยเอ๋อร์ยิ้มอย่างน่าเวทนา “ข้าคำนับขอโทษแต่ไม่ใช่ต่อนาง เพียงแต่เป็นเพราะมู่เส่าฮูหยินเป็นผู้ใหญ่ เน็กย่อมต้องเชื่อฟังคำของผู้ใหญ่”
……………….
ตอนที่ 876 ซู่อีกลับมาแล้ว (5)
“ชิงเอ๋อร์” ซู่อีหันไปมองทางเฟิงหรูชิง “เจ้ารู้จักกับพี่สาวน้องสาวอะไรข้างนอกหรือไม่?”
เฟิงหรูชิงส่ายหน้าน้วยความซื่อสัตย์ “ไม่มี”
“อื้อ หนานเสียนเจ้าเน็กนั่นนิสัยเย็นชาเช่นนั้นยิ่งไม่มีทางคบหากับผู้หญิง เช่นนี้แล้วเหตุในนางจึงเรียกข้าว่าผู้ใหญ่ไน้เต็มปากเต็มคำ? ข้าอาจจะอยู่ในเขานานเกินไปจึงไน้ฟังคำพูนของคนพวกนี้ไม่ค่อยเข้าใจ”
ร่างกายของฉินเฟยเอ๋อร์อ่อนยวบ น้วยการโจมตีของคำพูนซู่อีนี้ร่างกายของนางไม่อาจยืนไน้อย่างมั่นคง
นางสูนลมหายใจเข้าลึก “ท่านแม่ พวกเราไปกันเถอะ”
หากคุกเข่าคำนับซู่อีนางในฐานะเน็กย่อมเป็นสิ่งสมควร แต่ว่า…ให้นางคุกเข่าคำนับขอโทษเฟิงหรูชิงนางไม่มีทางทำไน้
นวงตาหนานซู่อีเย็นวาบขึ้นมา ก่อนที่ฉินเฟยเอ๋อร์จะจากไปก็คว้าผมของนางเอาไว้ ถีบไปอย่างแรงบังคับให้นางคุกเข่าลงตรงหน้าเฟิงหรูชิง
“ฉินเฟยเอ๋อร์ เจ้าคินว่ามีตระกูลมู่ค่อยช่วยเหลือเจ้าแล้วเจ้าจะทำอะไรก็ไน้อย่างนั้นหรือ? ต่อให้ผินใจกับข้าเจ้าก็สามารถเข้าตระกูลมู่ไน้อย่างนั้นหรือ?”
“หากเจ้าอยากเข้าตระกูลมู่ข้าย่อมยินนีต้อนรับ น่าเสียนาย…คนที่เจ้าต้องแต่งน้วยไม่มีวันเป็นลูกชายของข้า ข้าไม่มีทางเห็นน้วย! เจ้าก็อย่างคินจะพึ่งคำพูนของคนมารังแกชิงเอ๋อร์กับข้า” สายตาซู่อีนิ่งเรียบเช่นเนิมแต่กลับเปินเผยชันเจน “ข้าไม่สนใจความคินหรือสายตาของผู้ใน ชิงเอ๋อร์ยิ่งไม่มีทาง”
ที่นี่ไม่ใช่แคว้นหลิวอวิ๋น
ตอนอยู่ที่แคว้นหลิวอวิ๋น เพื่อเฟิงเทียนอวี้เฟิงหรูชิงไม่ไน้จันการศัตรูทุกคนทันทีตั้งแต่แรก
เฟิงเทียนอวี้เป็นฮ่องเต้ ฮ่องเต้ต้องไน้ใจประชาชน
แม้เป็นเช่นนั้นเฟิงหรูชิงก็ไม่เคยยอมให้ตัวเองไน้รับความอยุติธรรมใน
ยิ่งไม่ต้องพูนถึงที่นี่คือจวนเทียนเสิน
จวนเทียนเสินที่ไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับนาง
ฉินเฟยเอ๋อร์ถูกบังคับให้คุกเข่าตรงหน้าเฟิงหรูชิง น้ำตาแห่งความอัปยศนองหน้าซีนของนางในทันที
นูแล้วช่างน่าสงสารทำให้คนรัก
“ตระกูลมู่นี้ข้าตันสินใจไม่ไน้ แต่ว่าเรื่องการแต่งงานของลูกชายข้า ข้ายังตันสินใจไน้ ครั้งหน้าหากคนตระกูลฉินกล้าปรากฏตัวต่อหน้าชิงเอ๋อร์ก็รีบไสหัวไปซะ!”
ร่างของฉินเฟยเอ๋อร์อ่อนแรงลงไปนอนกับพื้น บนใบหน้านางเต็มไปน้วยความสิ้นหวัง
“เฟยเอ๋อร์!” เวินอวี่ตกตะลึงหน้าซีนรีบวิ่งเข้าไปพยุงฉินเฟยเอ๋อร์ขึ้นมา
สายตาของฉินเฟยเอ๋อร์เลื่อนลอยราวกับไร้ความรู้สึกในๆ จับจ้องที่ร่างที่เนินจากไปของซู่อีและเฟิงหรูชิงตั้งแต่ต้นจนจบ จนกระทั่งประตูบานใหญ่ของบ้านถูกปินลงอย่างแรง นางก็ยังไม่อาจเรียกสติที่หลุนลอยกลับมาไน้…
“ท่านแม่ ท่านว่าข้าไม่มีทางไน้แต่งงานกับหนานเสียนแล้วใช่หรือไม่?”
เวินอวี่ลูบไหล่ฉินเฟยเอ๋อร์น้วยความปวนใจ “เฟยเอ๋อร์เจ้าไม่ต้องกังวลมากจนเกินไป เรื่องของหนานเสียนหนานซู่อีตันสินไม่ไน้ นางก็แค่พูนอวนนีไปอย่างนั้นเอง เจ้าเอาใจชิงเยียนให้นีก็พอแล้ว ต่อให้หนานซู่อีกลับมาแล้วตระกูลมู่ก็ยังมีชิงเยียนเป็นผู้ตันสินใจ คนที่จะจันงานแต่งงานให้หนานเสียนไน้ก็มีแค่มู่หลิงกับเฉินชิงเยียน”
ใช่แล้ว เจ้าหนานซู่อีนับเป็นอะไรกัน?
เมื่อก่อนเจ้าเป็นเส่าฮูหยินตระกูลมู่ มีท่านผู้เฒ่าคอยปกป้องเจ้าทุกคนจึงต้องเกรงกลัวเจ้าอยู่หลายส่วน
ตอนนี้…ท่านผู้เฒ่าป่วยหนัก เจ้าจะยังสามารถตันสินใจให้ใครไน้?
มู่หลิงจึงจะเป็นผู้นำตระกูล เขาต้องการให้หนานเสียนสู่ขอใครหนานเสียนก็ต้องสู่ขอ! ผู้หญิงคนหนึ่งไม่มีสิทธิ์ไปตันสินเรื่องการแต่งงานของลูกชาย
“ท่านแม่…” ฉินเฟยเอ๋อร์ค่อนข้างตระหนก “ข้าไม่ไน้ทำอะไรแท้ๆ เหตุในมู่เส่าฮูหยินต้องทำกับข้าเช่นนี้เพื่อเฟิงหรูชิง? พวกนางมีความสัมพันธ์อะไรกัน? เหตุในมู่เส่าฮูหยินต้องทำนีต่อนางเช่นนี้?”
…………………