เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1668 รักพวกคุณนะ
การที่เฉินชางแตะหลายสาขาวิชาถูกคนประณามมาตลอด
ประโยคที่ว่า ‘กัดมากกว่าที่เคี้ยวได้’ ถูกคนมากมายใช้มาบรรยายเฉินชางเสมอ
คิดว่าทั้งที่ความจริงเฉินชางมีโอกาสส่องแสงในสาขามากมาย แต่ทำไมต้องแตะหลายสาขาขนาดนี้
ดังเรียนหลากหลายวิชาสาขา!
แต่แท้จริงแล้วเฉินชางยังไม่ได้ลืมความตั้งใจเริ่มแรก
กระทั่งว่าตอนแรกที่เขาออกมาฝึกงานก็เพราะกอดความประสงค์เช่นนี้ไว้
ศัลยกรรมหัวใจเป็นโรคร้ายแรงเร่งด่วนที่พบเห็นได้บ่อยในแผนกฉุกเฉิน ดังนั้นเฉินชางจึงเลือกวิจัยในแนวทางนี้
หลังออกมาฝึกงาน เฉินชางก็หวังว่าจะได้เรียนรู้วิชาบางอย่างผ่านระบบ เพื่อเพิ่มพูนพื้นฐานของตัวเอง
เฉินชางมองเติ้งหมิงอย่างคาดไม่ถึงเล็กน้อย
นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายถึงกับเข้าใจตัวเองเช่นนี้
ความจริงนี่ไม่ใช่ความลับอะไร เฉินชางยิ้มบอก “อืม ถูกต้องครับ ผมสงสัยจังว่าคุณรู้ได้ยังไง”
เติ้งหมิงพูดอย่างยินดีในใจ “ความจริงนี่ก็คือความฝันของผมครับ!
ที่จริงสัดส่วนจำนวนคนที่แผนกฉุกเฉินช่วยได้ในแต่ละปีมีน้อยมาก และเทียบกับโลก สัดส่วนของประเทศจีนพวกเราก็ต่ำกว่า!”
นี่คือความจริง
ด้วยเหตุผลนานัปการ ไม่ใช่เพียงเพราะเทคโนโลยีล้าหลัง
น้ำเสียของเติ้งหมิงตื่นเต้นเล็กน้อย
เหมือน…หลังเจอเฉินชาง ก็มีความปรารถนาที่อยากจะแสดงความคิดของตัวเอง
แต่เฉินชางอยู่บนรถก็ว่างไม่มีอะไรทำจึงฟังดู
เติ้งหมิงบอก “ศาสตราจารย์เฉิน ผมเป็นแพทย์องค์การแพทย์ไร้พรมแดนมาหลายปี ผมเห็นฉากมากมายกับตา!
ทรัพยากรทางการแพทย์ไม่มีทางเท่าเทียมกัน จะช่วยเหลือฉุกเฉินภายใต้ทรัพยากรที่มีจำกัดให้สำเร็จได้อย่างไรจึงจะเป็นแก่นสำคัญของการช่วยเหลือฉุกเฉิน!
ผมคิดว่าเรื่องนี้สำคัญมาก
ก็เหมือนกับการแพทย์ฉุกเฉิน กระทั่งกลายเป็นว่าคนไข้ที่ส่งมารักษาที่โรงพยาบาล…ไม่ได้รับการรักษาฉุกเฉินตรงตามหลักมาตรฐานจริงๆ!”
หลังพูดอยู่นานเติ้งหมิงก็มองเฉินชางพลางบอก “ศาสตราจารย์เฉิน ผมอยากติดตามคุณ!
เชื่อผมเถอะครับ ผม…ไม่กลัวความลำบาก”
เฉินชางยิ้ม ไม่ได้ตอบคำ
เติ้งหมิงเห็นดังนั้นก็ไม่ได้ถือสา
นี่คือศาสตราจารย์เฉิน!
อัจฉริยะทางการแพทย์ที่ชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก ถ้าพูดง่ายขนาดนั้นจริงๆ ก็ไม่ใช่ศาสตราจารย์เฉินแล้ว
แต่เติ้งหมิงมีความมั่นใจมากพอ
เขาเชื่อว่าตัวเองทำได้
ระหว่างที่พูด รถก็ขับมาถึงตึกหมายเลขสองของเขตอาศัยอย่างรวดเร็ว
เติ้งหมิงตั้งใจแล้ว วันนี้เขาจะต้องแสดงผลงานดีๆ ออกมาให้จงได้
ระหว่างพูด คนทั้งกลุ่มก็มาถึงข้างบนตึก
เวลานี้ หญิงชรานอนอยู่บนโซฟา หายใจค่อนข้างเหนื่อยหอบได้ยินเสียงฮืดฮาด!
เฉินชางนิ่งไปเล็กน้อย หรือว่าเป็นหอบหืด!
มิหนำซ้ำ!
ยังไอไม่หยุด…
นี่ก็แปลกแล้ว
หรือว่าปอดติดเชื้อเฉียบพลัน หรือปอดบวม?
เห็นแพทย์มาแล้ว ครอบครัวคนไข้รีบลุกขึ้นมา “คุณหมอ รีบ…รีบช่วยทีค่ะ!”
เวลานี้คนชราเริ่มสติเลือนรางแล้ว
เฉินชางเห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้ว
เขาพูดกับเติ้งหมิง “เปิดระบบทางเดินหายใจ ให้ออกซิเจน!”
เติ้งหมิงพยักหน้า เขาเตรียมของเหล่านี้ล่วงหน้าแล้ว
คนไข้หายใจลำบาก ควรพิจารณาก่อนว่าเป็นโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง หรือว่าเป็นโรคหัวใจทีเกี่ยวกับปอด ปอดติดเชื้อ?
ขณะเดียวกัน ตอนที่เติ้งหมิงกำลังเตรียมตัว เฉินชางก็หยิบหูฟังแพทย์ออกมาแล้ว
เขาเริ่มฟังเสียงหัวใจกับปอด
เวลานี้ปากของคนไข้เขียวคล้ำชัดเจน นี่ก็คืออาการของการขาดเลือดและออกซิเจน!
เป็นโรคระบบทางเดินหายใจหรือเปล่า
หรือโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังร้ายแรง
เห็นคนไข้อ้าปากกว้างหอบหายใจ เติ้งหมิงเริ่มเตรียมผ่อนคลายกล้ามเนื้อทางเดินหายใจอย่างเป็นระบบ รักษาการหายใจของคนไข้ได้ก่อนค่อยว่ากัน
เฉินชางฟังเสียงอย่างละเอียด ก่อนค้นพบเรื่องหนึ่งอย่างตกใจ!
นอกจากเสียงหายใจของปอดขวาค่อนข้างแผ่วเบาแล้ว หัวใจของคนไข้ก็ไม่มีสัญญาณผิดปกติอะไร!
ข้อมูลนี้สำหรับเฉินชางแล้วเป็นความท้าทายที่ร้ายแรงมากอย่างไม่ต้องสงสัย!
ไม่มีอาการผิดปกติในร่างกาย แต่กลับปรากฏสถานการณ์ร้ายแรงแบบนี้
สาเหตุอยู่ตรงไหนกันแน่
แต่เวลานี้ ลมหายใจของคนไข้กลับไม่ดีขึ้นเท่าไร
เดิมทีแค่สติพร่าเลือน แต่ตอนนี้สลบไปแล้ว
ฉากนี้ทำครอบครัวช็อก
เฉินชางยังไม่รู้ชัด แต่เติ้งหมิงเหงื่อโทรมหน้า
เติ้งหมิงนึกไม่ถึงเลยว่า ภารกิจออกมาครั้งแรกของตัวเอง ถึงกับเจอเรื่องที่ซับซ้อนอันตรายแบบนี้
เฉินชางก็อดตาเหลือกไม่ได้!
สถานที่อย่างโรงพยาบาล มีปรากฏการณ์ที่เรียกว่า ‘รังแกคนใหม่’ อยู่จริงๆ!
คนที่รังแกคนใหม่ไม่ใช่คนเก่าคนแก่ แต่เป็นคนไข้
ทุกครั้งตอนที่มีคนใหม่เข้ามา มักจะมีคนไข้พิเศษมาแสดงแสนยานุภาพ!
เวลานี้เฉินชางพลันพบบางอย่างจากการฟัง
หัวใจของคนไข้อ่อนลงเรื่อยๆ แล้ว!
ทันใดนั้น!
เฉินชางหน้าเปลี่ยนสี
นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันแน่
เพิ่งจะหยิบเครื่องฟัง
การหายใจและหัวใจของคนไข้ก็พลันหยุดเต้นกะทันหัน
วินาทีนี้ เติ้งหมิงตกตะลึงทันที!
เฉินชางก็ตาค้าง
อยู่ดีๆ…ก็…หัวใจหยุดเต้นกับหยุดหายใจ?
เติ้งหมิงตกใจกลัวจนใกล้ร้องแล้วจริงๆ
เมื่อกี้ตัวเองยังทะเยอทะยานพูดว่าตัวเองเคยช่วยคนไข้อย่างไรตอนที่อยู่อัฟกานิสถานกับอิรักอยู่แท้ๆ!
แต่ตอนนี้ อยู่ในเมืองหลวงอันสงบสุขศิวิไลซ์ แถมยังมีอุปกรณ์ช่วยเหลือต่างๆ แต่หัวใจกับลมหายใจกลับพลันหัวใจหยุดลง
ทำซีพีอาร์!
ถึงแม้เติ้งหมิงเหงื่อชุ่มเสื้อผ้า แต่ปฏิกิริยายังคงว่องไว ทำซีพีอาร์อย่างรวดเร็ว
ผู้หญิงในครอบครัวที่อยู่ด้านข้างก็ตกใจกลัวจนร้องไห้ขึ้นมาแล้ว!
ส่วนผู้ชายก็ตึงเครียดมาก!
อยู่ดีๆ ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้
ตอนที่เติ้งหมิงทำซีพีอาร์
เฉินชางก็ซักถาม “ก่อนหน้านี้ร่างกายของคนไข้เป็นยังไงบ้าง เคยป่วยอะไรไหมครับ วันนี้จู่ๆ เกิดอาการขึ้นมีปัจจัยกระตุ้นอะไรหรือเปล่า”
คำถามที่หลั่งไหลเข้ามาทำให้ครอบครัวของคนไข้เริ่มพูดกันคนละประโยค!
“แม่ของฉันเขาสุขภาพไม่ดีมาตั้งแต่เด็ก เป็นไข้ง่ายค่ะ!”
“ใช่ ไอทุกสองสามวัน แต่กินยาแก้ไข้สองสามเม็ดก็หายแล้ว!”
“มีโรคเล็กๆ ไม่หยุด แต่เป็นโรคร้ายแรงน้อยมาก!”
“ใช่ อายุมากขนาดนี้แล้ว ไม่มีทั้งความดันเลือดสูง แล้วก็โรคหัวใจ แต่ขยับนิดเดียวก็เริ่มหอบหายใจเวียนหัว ค่อนข้างอ่อนแอไปสักหน่อย!”
หลังเติ้งหมิงซีพีอาร์ห้ารอบ หัวใจของคนไข้ก็ฟื้นกลับขึ้นมา
“ศาสตราจารย์เฉินครับ หัวใจกลับมาเต้นแล้ว!”
วินาทีนี้เติ้งหมิงกลัวแล้วจริงๆ!
แม่เอ๊ย!
ชีวิตประจำวันยังอันตรายกว่าในสนามรบเสียอีก
ถูกต้อง ในชีวิตประจำวัน คุณต้องเผชิญโรคที่ซับซ้อนต่างๆ แต่บาดแผลจากภายนอกเพียงอย่างเดียว
เมื่อเป็นแบบนี้ กลับยิ่งเพิ่มความซับซ้อน
เวลานี้ เฉินชางพบตำแหน่งการเต้นหลังหัวใจกลับมาเต้นของหญิงชราที่ตัวเปลือยเปล่าก็พลันตกตะลึง!
จากนั้นก็วางมือบริเวณหน้าอกของคนไข้ สัมผัสเสียงเต้นของหัวใจเบาๆ!
จากนั้น!
เขาเริ่มเคาะตรวจหัวใจ
เห็นฉากนี้ เติ้งหมิงตาค้าง
ลูกพี่!
บอส!
คุณเคาะตรวจเป็นตั้งแต่เมื่อไร
คุณล้อผมเล่นหรือ
เติ้งหมิงโกรธแต่ไม่กล้าพูด
ในเวลานี้ เฉินชางสูดหายใจลึก ขอบเขตเสียงของหัวใจเคลื่อนไปทางขวา ภาวะหัวใจอยู่ที่อกขวา!
เขาพลันนึกถึงโรคหายากหนึ่งขึ้นมา!
“ซิมิทาร์ซินโดรม!”
แถมสถานการณ์ของหญิงชรายังค่อนข้างพิเศษ ไม่แน่ว่าต้องรีบจัดการ!
อยู่ที่นี่ไม่อาจเข้าใจสถานการณ์ได้เลย
เวลานี้ เฉินชางรีบพูด “รีบส่งไปโรงพยาบาล!”
เติ้งหมิงถาม “ไม่จัดการก่อนหรือครับ”
เฉินชางส่ายหน้า “ทำไม่ได้ ส่งไปโรงพยาบาลก่อนค่อยว่ากัน!”
เติ้งหมิงพยักหน้า ถึงแม้ไม่เข้าใจว่าคนไข้เป็นอะไรกันแน่ ได้แต่ตามเฉินชางไปก่อน เขายกคนไข้เดินไปที่ลิฟต์!
แต่…
บางครั้ง ถ้าคนเราจะซวย ดื่มน้ำเย็นก็ติดซอกฟันได้!
พวกเขาเพิ่งเข้าลิฟต์ไป!
มันก็พลันหยุดกึก!
ไฟดับ!