ราชาซากศพ - บทที่ 409 วางแผนอนาคต
บทที่ 409
วางแผนอนาคต
“ ดูเหมือนว่า…ท่านจะไม่รู้อะไร… ท่านไม่เคยได้ยินมาก่อนหรือ ? ถึงกระนั้นชายชราทั้งสาม ก็ควรจะบอกท่าน รูธ นางคือองค์หญิงแห่งป่าหยินเยว่ ภูตวิญญาณเป็นตัวเอกของงานที่ท่า านมาร่วมในครั้งนี้” เมื่อได้ยินไป๋หลานถามเกี่ยวกับตัวตนของรูธ และเรื่องครอบครัว หลินเว่ยก็อดไม่ได้ที่จะถามอย่างสงสัย
ในใจของเขา แม้ว่าจะมีคนเพียงเล็กน้อยเท่านั้นที่รู้เกี่ยวกับรูธ แต่กองกำลังสำคัญก็จะรวบรวมข้อมูลของตัวเองอย่างแน่นอน และข้อมูลของรูธ จะรวมอยู่ในนั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในฐา านะกองกำลังทางการของอาณาจักรเฟิงหยู ซึ่งก็คือ กองกำลังที่ใหญ่ที่สุด
ราชวงศ์ไม่มีทางที่จะไม่รู้เรื่องของรูธ แต่กลับพา หลินติงเทียนและ ไป๋หลาน มาเพื่อพบหน้าเขา ดูไม่น่าเชื่อเกินไปหน่อย
“ องค์หญิงแห่งภูตวิญญาณ?” เมื่อไป๋หลานได้ยินว่า หลินเว่ยบอกเกี่ยวกับตัวตนของรูธ นางก็ตกใจไปชั่วขณะ แต่แล้วนางก็คิดว่า องค์หญิงแห่งภูตวิญญาณเองก็ชื่นชอบหลินเว่ย ความภา าคภูมิใจก็เพิ่มขึ้นในใจของนาง
“นี่เราไม่รู้จริง ๆคราวนี้ ข้าได้ยินจากบิดาว่า ตระกูลเราได้พบเจ้าแล้ว และตั้งใจที่จะรับเจ้ากลับไป ดังนั้นทางตระกูลจึงยืนยัน ให้เราเข้าร่วม พิธีบาร์มิทซ์วาห์ หลินติงเทียน ส่ายหัวและอธิบายว่าตนเองไม่รู้
“ ในตอนนั้น พ่อเจ้าและแม่ เพียงต้องการพบเจ้า จึงไม่ได้เอ่ยถามอะไรมากมาย ระหว่างทางพ่อของเจ้าได้สอบถามเกี่ยวกับเจ้าจากท่านปู่ แต่ปู่ของท่านไม่ได้พูดอะไรเลย เขาบอกเราว่า เมื่ อเราพบเจ้า เราจะรู้เอง ” ไป๋หลานจับมือรูธนั่งลงข้างๆนาง แล้วพูดขึ้น
“ ก็! เดิมทีข้าคิดว่า เป็นเพราะชีวิตของเจ้าไม่ดีนัก จนบิดาไม่ต้องการบอกข้า ข้าคิดว่าครั้งนี้ตระกูลตกลง และยอมรับหลินเว่ย และให้อภัยพ่อและแม่ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า มันจะต ตรงกันข้ามกัน เป็นเพราะเจ้ามีค่า และความสำเร็จของเจ้าไม่เช่นนั้น ตระกูลคงไม่กระตือรือร้นถึงเพียงนี้”
หลังจากที่ หลินติงเทียนพูดจบ เขาก็มองไปที่หลินเว่ยพร้อมกับถอนหายใจบนใบหน้าของเขา แล้วพูดต่อว่า “อันที่จริงก่อนที่ ข้าจะมาที่นี่ ข้าสงบใจและขบคิดเรื่องนี้ ข้าก็มีข้อสงสัย ยมากมาย ว่าทำไมผู้อาวุโสของตระกูลเหล่านั้น ถึงได้ใส่ใจ เกี่ยวกับเรื่องที่จะต้องการให้เจ้าจดจำบรรพบุรุษทั้งหมด และต่อมาข้าได้ยินว่า บิดาตั้งใจจะพาข้าและไป๋หลานมาร่วมงานพิธีบา าร์มิทซ์วาห์ขององค์หญิงแห่งภูตวิญญาณ และตัวเจ้าเองก็เป็นแขกในงานนี้ด้วย ดังนั้นด้วยความ
ยินดีอย่างยิ่งที่จะพบเจ้า ดังนั้นข้าจึงไม่ได้ขบคิดให้ละเอียดถี่ถ้วนมากนัก”
“โอ้ หลินเว่ยพยักหน้า จากนั้นหลินติงเทียนเล่าเรื่องที่หลินป๋าเทียนเล่าให้เขาฟังอย่างละเอียด
“ใช่! เจ้าไม่น่าจะเป็นหลินเว่ยแห่งสถานศึกษาเทียนหยู ที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาก ในเมืองหลวง เมื่อปีที่แล้ว?” หลินติงเทียนมองไปที่หลินเว่ยด้วยความประหลาดใจ และอุทานออกมา แต่ในไม ม่ช้าเขาก็ส่ายหัวและขมวดคิ้ว”ดูเหมือนว่ามันจะไม่ถูกต้อง! แม้ว่าเจ้าจะเป็น หลินเว่ยผู้มีพรสวรรค์ด้านความสามารถ แต่คนรุ่นใหม่ในตระกูลเองก็มีอยู่ด้วยเช่นกัน เรื่องนี้มันคุ้มค่ าที่ทำให้ตระกูลมีแรงกระตุ้นที่จะรับตัวเจ้ากลับมา ถึงเพียงนี้เลยหรือ?”
“ท่านลุง! ท่านไม่รู้หรือ นายน้อยคือชายหนุ่มผู้มากพรสวรรค์จากสถานศึกษาเทียนหยู ยิ่งไปกว่านั้น นายน้อยไม่ใช่คนเดียวเมื่อปีที่แล้ว ที่สามารถครองใจเหล่าผู้ฝึกตนรุ่นหลัง ในตอนน นี้เขาเองนั้นอยู่แถวหน้าของคนรุ่นเก่าแก่ด้วยซ้ำไป เนื่องจากเขาได้สังหารผู้แข็งแกร่งระดับเทพสงครามไปหลายคน และยังรับสาวใช้ระดับเทพสงครามมาอีกด้วย” เมื่อมองไปที่ดวงตาของห หลินเว่ย สายตาของรูธเต็มไปด้วยความเลื่อมใส
“จริงหรือ ตอนนั้นข้าคิดว่ามันเป็นเพียงชื่อและแซ่ที่คล้ายกัน เมื่อตอนที่เราถูกนำตัวมา หลินเว่ยยังเด็กมาก ยิ่งไปกว่านั้นเมืองหมั่นฉีอยู่ห่างไกลและค่อนข้างปลอดภัย แต่มันย ยากมากที่จะทำอะไรให้สำเร็จ ข้าไม่ได้คาดหวังว่า เจ้าจะมาถึงวันนี้ได้” หลินติงเทียนมองไปที่ หลินเว่ยด้วยท่าทางที่ไม่เชื่อถือ
“หลินติงเทียน! เจ้าหมายถึงอะไร เจ้าดูถูกลูกชายของข้าหรือ?” ไป๋หลานได้ยินคำพูดของหลินติงเทียน และมีความไม่พอใจปรากฏบนใบหน้า นางอ้าปากและดุด่าหลินติงเทียนทันที
“เอ่อ … “! ! เมื่อเห็นไป๋หลานโกรธ หลินติงเทียนก็รีบเปิดปาก เพื่อขอความเมตตา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความอับอาย แต่เขาพึมพำในใจ: “เขาไม่ใช่ลูกของเจ้าคนเดียว ยังเป็นลูกของข ข้าด้วย! ข้าเดาว่า ลูกได้รับสายเลือดที่ดีของข้ามา
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ หลินติงเทียนก็ภูมิใจในสิ่งนั้น! นี่คือลูกชายของเขา คนที่สามารถฆ่าเทพสงคราม เขายืนอยู่ที่ด้านบนสุดของดินแดนกังหลัน จู่ ๆ หลินติงเทียนรู้สึกว่าเขาไม่ ได้รับความทุกข์ทรมาน อย่างไร้ประโยชน์ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ในที่สุดเขาก็มาถึงวันที่ความยากลำบากทั้งหมดกำลังหอมหวาน
เมื่อไฟมอดลง ทั้งสี่พูดคุยกันนาน เรื่องทั้งหมดเกี่ยวกับเรื่องของหลินเว่ยตั้งแต่ต้นจนจบ หลินเว่ยแทบไม่ได้พูดอะไร ส่วนใหญ่แล้ว พวกเขามักจะถูกถามโดยหลินติงเทียนและภรรยาของ เขา และส่วนรูธเป็นคนตอบคำถาม ด้วยเหตุนี้ รูธจึงดูมีความสุขเล็กน้อย
ก่อนออกเดินทาง รูธยังได้ทำข้อตกลงกับไป๋หลานว่าจะพบกันและพูดคุยกันในวันพรุ่งนี้ เมื่อเห็นหลินเว่ยกำลังจะกลับไปที่บ้าน ไป๋หลานก็รู้ว่ายังมีเวลาอีกนาน ดังนั้นนางจึงไม่รีบร ร้อนสักพัก
หลินติงเทียนบอกหลินเว่ยว่า เขาได้มองเห็นตระกูลนี้มานาน หลินเว่ยต้องตัดสินใจด้วยตัวเองว่าจะจดจำบรรพบุรุษของเขาหรือไม่ เขาจะไม่บังคับในสิ่งที่เขาไม่ชอบ และตระกูลหลินเองก็ คงไม่กล้าที่จะสร้างความลำบากใจให้สองสามีภรรยา
ในวันต่อมารูธ ขอให้ผู้คน ช่วยจัดที่อยู่ให้สองสามีภรรยา เพื่อมาอยู่ใกล้กับหลินเว่ย และมีบุคคลอีกหนึ่งคนที่สามารถอยู่ใกล้กับต้นไม้โบราณได้ คือ หลินเว่ย และ ซางกวนฮ่าวห หยาง ตอนนี้แม้แต่ หลินป๋าเทียนและภรรยาของเขา ก็ไม่ได้รับการปฏิบัติด้วยวิธีนี้
แน่นอนว่าหลินเว่ยต้องอาศัยความแข็งแกร่งของตัวเอง แม้ว่ากองทหารรักษาการณ์ภูตวิญญาณจะไม่พอใจกับหลินเว่ย แต่พวกเขาก็ต้องปฏิบัติด้วยความระมัดระวัง ซางกวนฮ่าวหยางอาศัยความเป็น สหายกับภูตวิญญาณ สำหรับหลินติงเทียนและภรรยาของเขา
รูธ เป็นองค์หญิงแห่งภูตวิญญาณ และสามารถจัดการได้ง่ายดาย
ตอนนี้นอกจากรูธแล้ว ไป๋หลานและ หลินติงเทียนจะกลับมาทุกสองสามวัน ทุกครั้งที่ทั้งสองคนอยู่ด้วยกัน ทั้งสองมาคุยกันในห้องของหลินเว่ย ดังนั้นหลินเว่ยจึงต้องซ่อนตัวอยู่ในบ้าน ของซางกวนฮ่าวหยาง เพื่อไม่ให้หนวกหูมากเกินไป
อย่างไรก็ตาม ในตอนท้ายของวัน หญิงทั้งสองคนก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ในที่สุดพวกเขาเพียงนำอาหารมาให้ หลินเว่ยทุกวัน จากนั้นพวกเขาก็ไปที่บ้านของไป๋หลาน หลินเว่ยรู้สึกได้ รับการปลดปล่อย แม้แต่เสี่ยวเฮยก็รู้สึกโล่งใจ
เวลาผ่านไปโดยไม่รู้ตัว และในไม่ช้าก็มาถึงวันที่มีพิธีบาร์มิทซ์วาห์จะถูกจัดขึ้น แม้ว่าจะเป็นงานวันบาร์มิทซ์วาห์ของรูธ แต่มีภูตวิญญาณหนุ่มหลายคนก็เข้าร่วมในวันนั้น
ในตอนเช้า หลินติงเทียนและภรรยาของเขา รวมถึงผู้คนจากสถานศึกษาเทียนหยู ที่นำมาโดย ซางกวนฮ่าวหยาง มาพร้อมกันที่บ้านของซางกวนฮ่าวหยาง
“ อาจารย์!” หลินเว่ยทักทาย ซางกวนฮ่าวหยาง จากนั้นเขาแล้วพยักหน้าให้หลินติงเทียนและภรรยาของเขา ซางกวนฮ่าวหยางไม่ได้พูดอะไร วันนี้ในฐานะอาจารย์ของ หลินเว่ย หลินติงเทียนแ และภรรยาของเขา ก็มาเยี่ยมเยี่ยน ซางกวนฮ่าวหยาง
ทั้งสองฝ่ายสามารถเข้ากันได้ดีมาก แม้ว่าเขาจะมีความเห็นอกเห็นใจ แม้ว่าเขาจะเป็นอาจารย์ของหลินเว่ย แต่เขาก็ไม่สามารถพูดอะไรได้ เนื่องจากเป็นไปตามความต้องการของหลินเว่ย
สำหรับท่าทีของหลินเว่ย หลินติงเทียนและภรรยาของเขา เคยชินกับเรื่องนี้มานานแล้ว และพวกเขาก็ไม่ใส่ใจ พวกเขารู้ว่าแม้ว่าหลินเว่ยจะไม่พูดอะไร แต่หลินเว่ยค่อยๆยอมรับมันในใจ จแล้ว พวกเขามีความสุขมากเกี่ยวกับเรื่องนี้
ซางกวนฮ่าวหยางไม่ได้พาคนจำนวนมากมาด้วยในครั้งนี้ เขาเป็นเพียงอรหันต์ผู้เดียวที่มาที่นี่ หลงซีเฉินในฐานะผู้แข็งแกร่งที่สุดต้องการที่จะอยู่ในสถานศึกษา ในฐานะคณบดี เหลยเป่ าเขามีเรื่องมากมายที่ต้องจัดการ
เขาอยู่ในอาณาจักรกังหลันมานานหนึ่งปีก่อนหน้านั้น ช่วงนี้เขางานยุ่งมากเลยปลีกตัวมาไม่ได้
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อพวกเขารู้ว่า หลินเว่ยอยู่ที่นี่ เหล่าอาวุโสระดับสูงของสถานศึกษาเทียนหยูเอง ก็ไม่รู้สึกกังวลเลยสักนิด ดังนั้นคนหนุ่มสาวและคนอื่น ๆ ควรออกมาเปิดหูเปิดตากั บซางกวนฮ่าวหยาง
ในหมู่พวกเขา มีเสวี่ยมู่ เปลี่ยนชื่อเป็น มู่หลิงเสวี่ย และ ซางกวนหรูเสวี่ย และ ซางกวนหรูผิง พวกนางติดตามมาร่วมพิธีในครั้งนี้ด้วย นอกจากสมาชิกสิบคนในลานชั้นในแล้ว พวกเขา ายังเป็นสมาชิกในกลุ่มที่มีจำนวนมากที่สุด
แม้ว่าความแข็งแกร่งของหลินเว่ยจะแข็งแกร่งที่สุด แต่เขายืนยันว่า ซางกวนฮ่าวหยางเป็นกำลังหลัก และปล่อยให้ ซางกวนฮ่าวหยางเป็นผู้นำในครั้งนี้ ดังนั้นไม่มีใครต่อต้านเรื่องนี้
ในวันสำคัญวันนี้ เหล่าภูตวิญญาณทุกคนจะต้องมารวมตัวกันที่นี่ เมื่อมองไปรอบ ๆ พวกเขามีประชากรประมาณ 10,000 คน
จำนวนคนประมาณ 10,000 คน หากอยู่ในโลกมนุษย์จะเทียบเท่ากับจำนวนสมาชิกของตระกูลชั้นนำ และแม้แต่บางครอบครัวเชื้อสายรวมทั้งสายหลักและสายรอง ก็มีจำนวนมากถึง 230,000 คน ซึ่งไม่รวม มถึงผู้ที่ มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด
อย่างไรก็ตาม เท่าที่ภูตวิญญาณมีความกังวลมี ว่ากลุ่มเผ่าพันธุ์ของตนเองน้อยเกินไป และที่นี่ยังคงเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของภูตวิญญาณ จำนวนของชนเผ่าเล็ก ๆ ที่กระจัดกระจายตัวกัน ไม่เกิน 50,000 ตน ในดินแดนกังหลันทั้งหมด
อย่างไรก็ตาม สิ่งเหล่านี้ไม่มีผลอะไรเกี่ยวข้องกับเผ่าภูตวิญญาณ แม้ว่าความแข็งแกร่งของเผ่าภูตวิญญาณจะเหนือกว่าทั้งดินแดนกังหลันก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน เนื่องจากทั้งสองฝ่ายล้วน นมีสัมพันธ์อันดี แต่ไม่ได้มีความสนิทสนมกันอย่างใกล้ชิด
YOU MAY ALSO LIKE
