เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1255 เชิญผมเป็นสมาชิกบรรณาธิการ?
ได้ยินเรื่อง ปลูกถ่ายตับ ชายหนุ่มถอนหายใจ “พี่หวังเป็นคนดีมากเลย!”
หญิงสาวหัวเราะฝืดเฝื่อน “ไม่เป็นไร คนไม่เป็นไรก็ดีแล้ว เงินไม่มียังเก็บใหม่ได้!
“จริงสิ ต้ากัง คุณมีธุระอะไรเหรอ”
ชายหนุ่มตาลุกวาว รีบพูดว่า “พี่สะใภ้ ผมจะบอกเรื่องหนึ่งกับพี่ พี่อย่าโกรธนะ”
“พี่หวังอยากเป็นหัวหน้ามาตลอดไม่ใช่เหรอ ผู้จัดการรู้นิสัยของพี่หวังเลยชอบใช้งานเขา พี่หวังเขาก็เป็นคนซื่อ!
เดือนก่อน ผู้จัดการให้พี่หวังทำประกันที่อยู่นอกเหนือความปลอดภัยในชีวิต บอกว่าให้ช่วยๆ กัน แต่ความจริงก็คือน้องชายภรรยาเขาขายประกันอยู่ เลยอยากทำธุรกิจนี้ให้สำเร็จ!
ตอนนั้นพี่หวังก็จนปัญญา เลยกัดฟันซื้อไป!
ปีหนึ่งสองหมื่นกว่าหยวน เป็นเงินที่ยืมผม
แน่นอน พี่สะใภ้…วันนี้ผมไม่ได้มาเอาเงินจากพี่ ผมแค่อยากบอกพี่ว่า อุบัติเหตุในครั้งนี้น่าจะได้เงินชดเชย แถมเงินชดเชยยังสูงเอาเรื่อง!”
ได้ยินคำพูดของต้ากัง หญิงสาวตกตะลึงแล้ว!
หลังวางสาย เธอก็รีบค้นหา รื้อตู้พลิกกล่องอยู่นานจนหาเจอเข้าจริงๆ!
ปกติสามีเธอเก็บของไม่กี่ที่
หลังเปิดสัญญาอ่านจบ หญิงสาวก็พลันร้องไห้ขึ้นมา
สวรรค์ไม่ทอดทิ้งคนจริงๆ!
นึกไม่ถึง…
นึกไม่ถึงเลยจริงๆ!
สามีที่ปกติถูกผู้จัดการรังแก…กลับ…
นึกถึงเรื่องนี้ เธอก็โทรติดต่อบริษัทประกันทันที
หลังฝ่ายตรงข้ามก็ดูกระตือรือร้นกว่าที่คิด
พอเธอยืนยันสามรอบ ก็รู้แล้วว่าไม่ต้องขายบ้านนี้แล้ว ทั้งยังมีค่ารักษาพยาบาลสามีแล้วด้วย!
…
วันจันทร์ เวลาเจ็ดโมงยี่สิบนาที
เฉินชางเพิ่งเข้าห้องทำงาน เหล่าหม่าก็ส่งข้าวกล่องสุดหรูมาให้ ทำให้เฉินชางงุนงงเล็กน้อย
“นี่มันอะไรครับ”
เหล่าหม่าบอก “ข้าวเช้าไง เมื่อคืนฉันก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าฉันจะเลี้ยงดูนาย!”
ประโยคเดียวทำให้จางหย่วนพ่นนมที่กำลังดื่มพรวด
เฉินชางจึงค่อยนึกถึงเรื่องที่ตกลงกันเมื่อวาน เขารีบไปล้างมือแล้วเปิดข้าวกล่องทันที
เห็นขนมกุยช่ายไส้ทะเล เฉินชางตาลุกวาว ถือตะเกียบคีบขึ้นมาหนึ่งชิ้นส่งเข้าปาก กลิ่นหอมพลันตีเข้าจมูก
กลิ่นหอมของอาหารทะเลเปิดต่อมรับรสจนถึงขีดสุด ตอดความดื้อรั้นสุดท้ายของเฉินชางไม่ขาดสาย
เฉินชางพลันปีติยินดี “เชี่ย ไส้อะไรเนี่ย อร่อยมากครับ”
เหล่าหม่าบอก “ไส้กุ้งลอบสเตอร์”
เจอกับเศรษฐีท้องถิ่นแบบนี้ เฉินชางจำต้องพยายามขูดรีดเขา
“คืนนี้กินอะไร ผมห่อกลับได้ไหมครับ”
เหล่าหม่าถอนใจอย่างไม่ยี่หระ “ไม่มีปัญหา พ่อครัวบ้านฉันเป็นคนทำ”
เฉินชางสงสัยมาก!
เหล่าหม่าเปลี่ยนจากคนขี้เหนียวมาเป็นแบบนี้ได้อย่างไรกัน
“คุณ…ถูกหวยเหรอครับ”
เหล่าหม่าร้องเหอะ “ฉันแค่ไปขอโทษภรรยาฉันแล้วก็เท่านั้น! ก่อนหน้านี้ทำกระโปรงเธอพัง กลายเป็นสงครามเย็นมาตลอด ตอนนี้เธออยากตั้งท้องลูกคนที่สอง ฉันก็ตกลง”
ตอนนี้เฉินชางอ่อนไหวกับคำว่ากระโปรงมาก ได้ยินคำว่ากระโปรงเขาก็หยุดพูดทันที
ตอนเช้าโทรหาเกาหรงฮว๋า หวังต่งยังไม่ได้สติ
แต่บริษัทประกันมาหารอบหนึ่งเพื่อตรวจสอบสถานการณ์
ได้ยินว่าหวังต่งทำประกันที่ค่อนข้างสูง บริษัทประกันต้องจ่ายค่ายาส่วนใหญ่
หลังได้ยินข่าว เฉินชางพลันมีสีหน้ายินดี ดีใจขึ้นมา
เงินชดเชยของบริษัทประกันภัย เป็นข่าวดีจริงๆ
บางครั้งเฉินชางก็คิดถึงปัญหาหนึ่ง
ถ้าในอนาคตคนไข้ทุกคนมาหาหมอโดยไม่ต้องจ่ายเงิน เงินเดือนและสวัสดิการของหมอก็ไม่เลว พวกเขาจะมีความสุขหรือเปล่า
คำตอบของเหล่าหม่าคือ “ไม่มีทาง!”
ตอนเช้าเฉินชางเรียกคนของทีมกลุ่มอาการมาร์แฟนมารวมตัวกัน
จากนั้นเขาก็เริ่มจัดแจงงานในสัปดาห์นี้อย่างเร็วสุดเท่าที่จะทำได้
หลังจบรายการผ่าตัดเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ได้ผลตอบรับดีมาก ถึงขั้นว่ามีคนเริ่มจับตาดูเรื่องนี้มากขึ้นเรื่อยๆ
เมื่อเรียกทุกคนมารวมตัวที่ห้องทำงานแล้ว เฉินชางก็เดินเข้ามา
เขามองทุกคนพลางพูด “นับแต่สัปดาห์นี้เป็นต้นไป จะต้องเร่งความคืบหน้าในการผ่าตัด
ทุกคนก็ห้ามหย่อนยาน แก่นสำคัญของการผ่าตัดหลอดเลือดใหญ่ก็คือการเชื่อมต่อ ยกระดับความเร็วและความแม่นยำในการเชื่อมต่อเป็นกุญแจสำคัญของการอยู่รอดของคนไข้
ทุกสัปดาห์จะมีการประเมินผลหนึ่งครั้ง ครั้งแรกของการประเมินผลในสัปดาห์นี้ ผมจะสอนการผ่าตัดใส่ขดลวดงวงช้างของเฉินด้วยตัวเอง ทุกคนสู้ๆ นะครับ”
ได้ยินประโยคหลัง ทุกคนพลันตื่นเต้นดีใจขึ้นมา
การผ่าตัดใส่ขดลวดงวงช้าง!
นี่เป็นวิธีการจัดการที่ลดอัตราการเสียชีวิตในบรรดาการผ่าตัดเปลี่ยนหลอดเลือดแดงใหญ่ในช่องท้องและทรวงอกที่สุดยอดที่สุดในประเทศ ณ ปัจจุบันนี้
เรียนเทคนิคนี้ได้ นี่มันเจ๋งมากเลยนะ
แบบนี้ถ้าเดินทางไปรอบโลกก็จะได้เป็นแขกกิตติมศักดิ์ของโรงพยาบาลต่างๆ มีที่ไหนไม่ต้อนรับบ้าง
ถึงฟังดูโอเวอร์อยู่บ้าง แต่นี่เป็นเทคนิคและวิธีการที่ล้ำสมัยจริงๆ
ชั่วขณะนั้น ทุกคนต่างตื่นเต้น
แม้แต่อาจารย์เมิ่งที่เจนประสบการณ์ยังรู้สึกว่าลมหายใจของตัวเองถี่กระชั้นขึ้นมา
เธอมองเฉินชาง ครุ่นคิดว่ายังมีวิธีการอื่นที่จะได้เทคนิคนี้มาหรือไม่ อย่างเช่นว่า…
แต่เฉินชางทำลายความเพ้อฝันของอาจารย์เมิ่งในชั่วพริบตา
ทำให้อาจารย์เมิ่งทอดถอนใจอย่างจนใจ เฮอะ เจ้าผู้ชายไม่ได้เรื่อง!
ตอนบ่ายจดเย็นมีการผ่าตัดสี่เคส
แบ่งเป็นทีมย่อยสองทีมปฏิบัติการ
เฉินชางย่อมต้องควบคุมด้วยตัวเอง
ขณะเดียวกันนี้เอง ก็มีโทรศัพท์สายหนึ่งโทรเข้ามา
“ศาสตราจารย์เฉิน สวัสดีครับ ผมคือหัวหน้าบรรณาธิการของวารสาร ‘การศัลยกรรมหลอดเลือดหัวใจแห่งชนชาติจีนฉบับปรับปรุงใหม่’ ถานเจิ้งหยางครับ”
เฉินชางเพิ่งจบการผ่าตัดเคสแรก เขาถือโทรศัพท์นั่งบนเก้าอี้พลางถามด้วยความสงสัย “โอ้! สวัสดีครับบรรณาธิการถาน คุณมีธุระอะไรเหรอครับ”
ถานเจิ้งหยางอดหัวเราะขึ้นมาไม่ได้ “ศาสตราจารย์เฉิน ผมเชื่อว่าคุณก็เคยอ่านวารสารของพวกเราใช่ไหมล่ะ พวกเราอยากเชิญคุณเข้ามาเป็นสมาชิกบรรณาธิการวารสาร ‘การศัลยกรรมหลอดเลือดหัว วใจแห่งชนชาติจีนฉบับปรับปรุงใหม่’ น่ะครับ”
เฉินชางชะงักไปเล็กน้อย ถือโทรศัพท์ฟังก็กระอักกระอ่วนขึ้นมา
เขาไม่รู้จริงๆ ว่าวารสารนี้คือวารสารอะไร
เขารีบปิดไมค์โทรศัพท์ ถามสวีจื่อหมิงที่อยู่ด้านข้างทันที “หัวหน้าสวี วารสาร ‘การศัลยกรรมหลอดเลือดหัวใจแห่งชนชาติจีนฉบับปรับปรุง’ คือวารสารอะไรเหรอครับ”
หลังสวีจื่อหมิงได้ยินก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย “นี่เป็นวารสารใหม่ แต่ว่า…เบื้องหลังอย่างเป็นทางการ มันแยกออกมาจากวารสาร ‘การศัลยกรรมหลอดเลือดหัวใจแห่งชนชาติ’ น่ะ
ทำไมเหรอ อาจารย์เฉิน”
เฉินชางกระซิบบอก “ถานเจิ้งหยางหัวหน้าบรรณาธิการพวกเขาเชิญผมเป็นสมาชิกบรรณาธิการ”
สวีจื่อหมิงหัวเราะกล่าว “น้ำมาเรือลอย วารสารพวกนี้ชอบหาคนเก่งๆ มาเป็นสมาชิกบรรณาธิการ แต่…ให้แค่เป็นสมาชิกบรรณาธิการ นี่มันก็หยามกันเกินไป”
เฉินชางหลุดหัวเราะ “งั้นรับไหมครับ”
เหอจื้อเชียนพยักหน้า “อืม สมาชิกบรรณาธิการพวกนี้เป็นตำแหน่งชั่วคราว มีนัดเขียนต้นฉบับเป็นบางครั้ง นายแค่ให้นักศึกษาเขียนมาสักฉบับก็ได้แล้ว
ตำแหน่งชั่วคราวทั่วไปเป็นระดับหัวหน้าทั้งนั้น ด้านล่างพวกเขาล้วนเป็นนักศึกษา นักศึกษามีงานวิจัยที่จำเป็นต้องตีพิมพ์เป็นบทความวิจัย เลยส่งบทความได้สบายๆ”
เฉินชางเข้าใจขึ้นมา “ผมไม่ต้องเขียนเองใช่ไหมครับ”
สวีจื่อหมิงบอก “นายอยากเขียนเอง อีกฝ่ายก็ห้ามไม่ได้หรอกนะ!”
YOU MAY ALSO LIKE
