เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1313 บทละครสามตอนของเฉิน
ถ้าเป็นเมื่อก่อน เหอจื้อเชียนได้รับแหล่งตับแบบนี้ โอกาสที่จะปฏิเสธสูงมาก ถึงขั้นไม่มาถามด้วยซ้ำ
เพราะเขาไม่มั่นใจว่าจะทำการผ่าตัดแหล่งตับแบบนี้ให้ดีได้
แต่สถานการณ์ตอนนี้ค่อนข้างพิเศษ
เหตุผลแรกเพราะหากคนไข้ต้องการจองแหล่งตับก็อาจต้องเลื่อนเวลาออกไปอีก
ตอนนี้ตับของคนไข้อยู่ได้ไม่นานขนาดนั้นแล้ว อิงตามที่เฉินชางประเมินในตอนนั้น คนไข้มีเวลาประมาณหนึ่งเดือนในการหาแหล่งตับ
ทว่าสำหรับประชาชนตาดำๆ คนหนึ่ง การหาแหล่งตับไม่ได้ง่ายขนาดนั้น!
ในตลาดมืดที่เป็นแหล่งตับมากมาย แม้ว่าจะมีการระบุราคาไว้อย่างชัดเจน แต่ก็หาแหล่งตับที่เข้ากันทันเวลาไม่ได้
นี่ขนาดเหอจื้อเชียนแอบช่วยแล้วนะ
เพราะฉะนั้นที่เหอจื้อเชียนให้ส่งแหล่งตับมาก็เพราะเหตุผลนี้
แต่ยังมีเหตุผลหลักอีกหนึ่งเหตุผล นั่นคือเฉินชาง
ไม่รู้ทำไม เหอจื้อเชียนถึงเชื่อมั่นในตัวเฉินชางอย่างไม่ทราบสาเหตุ
ชั่วขณะที่เฉินชางรับปากว่าจะปลูกถ่ายตับให้คนไข้ เหอจื้อเชียนก็มั่นใจในตัวเฉินชางอย่างเต็มเปี่ยมแล้ว
แม้จะดูเชื่อใจอย่างไม่ลืมหูลืมตาไปหน่อย…
เพราะฉะนั้นหลังจากได้รับข่าวของแหล่งตับนี้ เหอจื้อเชียนก็ติดต่อเฉินชางทันที
“เพราะฉะนั้น อาจารย์เฉิน เรา…จะรับไว้ไหมครับ”
ประโยคนี้ของเหอจื้อเชียนได้มอบอำนาจการตัดสินใจให้เฉินชาง
ตอนนี้เอง เฉินชางได้หยุดการกระทำในมือ
สีหน้าหนักใจเล็กน้อย
ความจริง สิ่งที่ยากที่สุดสำหรับหมอคือต้องเลือกตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุดในสถานการณ์แบบนี้
และการเลือกนี้ก็เป็นการเลือกเพื่อคนไข้!
ไม่จำเป็นต้องถูกต้องที่สุด แต่ต้องเหมาะสมที่สุด
ในหัวเฉินชางย้อนความจำและวิเคราะห์ข้อมูลใหม่ล่าสุดอย่างต่อเรื่อง
จากสถิติล่าสุดเกี่ยวกับการปลูกถ่ายตับในปี 2019 แหล่งตับที่แช่แข็งในภาวะขาดเลือดเกินสิบชั่วโมง หลังจากผ่าตัด น้อยมากที่จะฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์ โดยพื้นฐานแล้วจะเกิดปัญหาเล็ก กใหญ่ต่างๆ ขึ้น
ซึ่งจะทดสอบความสามารถและเทคนิคของหมออย่างมาก
จะปฏิเสธหรือไม่
ทว่าหลังจากปฏิเสธไปต้องรออีกนานเท่าไร คนไข้จะรอไหวหรือไม่
นี่คือปัญหาหลัก!
ตอนนี้เอง หลังจากเฉินชางลังเลอยู่ครู่หนึ่งก็พูดว่า “ลองดูครับ!”
เบื้องหลังของคำว่าลองดูนี้มีภาระหนักอึ้งมาก
เฉินชางไม่รู้ว่าตนจะรับไหวไหม
“คุณไปติดต่อแหล่งตับ เดี๋ยวผมไป…คุยกับคนไข้และญาติคนไข้”
หลังจากเหอจื้อเชียนได้ยินแบบนี้ก็ทั้งดีใจและกังวล!
ดีใจที่อาจารย์เฉินไม่เคยคุยโว ในเมื่อพูดออกมาแล้วก็ต้องมั่นใจ
ถ้าช่วยหวังต้งได้ เขาเองก็ดีใจมาก
ถึงอย่างไรเขาก็เห็นผู้ชายคนนี้ตั้งแต่สิ้นหวังจนมีหวังขึ้นมาอีกครั้งกับตา ในฐานะหมอ ไม่อยากทิ้งโอกาสสุดท้ายนี้จริงๆ
แต่พูดตามตรง ไม่มีทางที่เขาจะไม่กังวล!
เขาสัมผัสได้ว่า ความจริงอาจารย์เฉินเองก็ไม่กล้ารับประกัน
หลังจากวางสาย ในห้องผ่าตัดก็เงียบกริบ
ทุกคนต่างจ้องเฉินชางเหมือนจะพูดอะไร
หลี่เป่าซานอดพูดไม่ได้ “เฉินชาง…”
เฉินชางหันมองหลี่เป่าซาน “ครับหัวหน้า”
หลี่เป่าซานเห็นความมุ่งมั่นในดวงตาของเฉินชาง จึงส่ายหน้า ไม่ได้พูดอะไรมาก “สู้ๆ!”
ใช่แล้ว!
ช่วงเวลาแบบนี้ นอกจากคำว่าสู้ๆ ยังจะพูดอะไรได้อีก
แต่หลี่เป่าซานพูดต่อว่า “คุณรู้จักหัวหน้าโจวหงกวงใช่ไหมครับ อยู่เมืองหลวงเหมือนกัน ลองโทรหาเขา เผื่อจะช่วยได้”
เฉินชางได้ยินแบบนี้ก็ตาเป็นประกายขึ้นมาทันที พลันเผยรอยยิ้ม “ขอบคุณครับหัวหน้า ผมรู้แล้ว”
หลังจากเฉินชางนำสวีจื่อหมิงทำการผ่าตัดขดลวดงวงช้างเสร็จก็มองทุกคนพร้อมพูดว่า “ทำต่อได้ไหมครับ”
ทุกคนต่างพยักหน้า “ไม่ต้องเป็นห่วง!”
“รีบไปเถอะ”
เมิ่งซีเองก็พูดว่า “แม่เฉิน คุณขี้บ่นขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะ!”
ทุกคนต่างหัวเราะฮ่าๆ
เฉินชางลุกขึ้นเดินออกไป
หลังจากเฉินชางออกจากห้องทำงาน ทุกคนมองสวีจื่อหมิงแวบหนึ่ง “หัวหน้าสวี คืนนี้คุณต้องเลี้ยงข้าวเรา เมื่อครู่นี้ถ้าไม่ใช่เพราะพยาบาลเสี่ยวอวี่ อาจารย์เฉินจะต้องด่าจนคุณสงสัย ยในตัวเองแน่!”
พยาบาลเสี่ยวอวี่คือพยาบาลที่เช็ดเหงื่อให้เฉินชาง
สวีจื่อหมิงหัวเราะอย่างได้ใจ “พวกคุณมันคนธรรมดา ทั้งหมดนี้เป็นแผนของผม ผมเป็นคนซื้อน้ำหอมให้เสี่ยวอวี่เอง!”
ทุกคนอดขำไม่ได้!
“อ้อ…”
“หน็อย…”
“พรุ่งนี้ผมจะไปฟ้องหัวหน้าจ้าวว่าหัวหน้าสวีซื้อน้ำหอมให้พยาบาลในห้องผ่าตัด!”
“หัวหน้าเมิ่ง คุณรีบไปดมดูว่าเป็นยี่ห้ออะไร!”
เมิ่งซีสูดหายใจเข้าลึกๆ “หน็อย…แพงนะ ดิออร์รุ่นใหม่ล่าสุด! ขวดเล็กก็สองพันแล้ว”
สวีจื่อหมิงได้ยินแบบนี้ก็หน้าแดงขึ้นมาทันที รีบเปลี่ยนเรื่อง “พอแล้วๆ หยุดล้อกันได้แล้ว พวกคุณก็รู้ว่าภรรยาผมขี้หึง ถ้าเธอรู้เข้าผมแย่แน่”
สวีจื่อหมิงกับจ้าวตันเยี่ยนเพิ่งทะเลาะกันเมื่อไม่นานมานี้
นี่เพิ่งผ่านมากี่วันเอง ถ้ารู้ว่าเขาซื้อน้ำหอมให้คนอื่นอีก คงโดนเล่นงานไปอีกหนึ่งเดือนเต็มๆ โดยไม่ถามเหตุผลอย่างแน่นอน
“จริงสิ พวกคุณคิดว่าอาจารย์เฉินปลูกถ่ายตับเป็นจริงๆ ไหม อาจารย์เมิ่ง หัวหน้าหลี่ พวกคุณรู้พื้นฐานของเฉินชาง พวกคุณคิดว่าอย่างไร” สวีจื่อหมิงอดถามไม่ได้
เมิ่งซีถอนหายใจ “เฉินชางทำอะไรเป็น ฉันก็ไม่แปลกใจทั้งนั้น! หัวหน้าสวี คุณรู้ไหมว่าทำไมวันนี้เฉินชางถึงต่อว่าคุณ”
สวีจื่อหมิงส่ายหน้า
เมิ่งซีถอนหายใจ “ในสายตาของเฉินชาง การเรียนรู้การผ่าตัดเคสหนึ่ง มีเพียงสามขั้นตอน ขั้นตอนแรกคือ ดูกระบวนการผ่าตัดทั้งหมด! ขั้นตอนที่สองคือ ซัพพอร์ตการผ่าตัด! ขั้นที่สามคือ ทำ ำการผ่าตัดสำเร็จด้วยตัวเอง! ตอนฉันสอนเขาผ่าตัดเยื่อหุ้มหัวใจ เคสแรกเขายังผ่าไม่เป็น เคสที่สองดูมึนๆ เคสที่สามก็แซงหน้าฉันแล้ว…เพราะฉะนั้น เขาสอนคุณมาสามเคสแล้ว คุณยังท ทำไม่เป็น เขาถึงได้ต่อว่าคุณ!”
ทุกคนอดมองบนไม่ได้ สัตว์ประหลาดแบบนั้น ก็คงไม่มีอะไรต้องพูดอยู่แล้ว
นอกจากอุทานว่าวิปริต ยังจะพูดอะไรได้อีก
ถึงอย่างไร ถ้าคุณบอกว่าเขาปลูกถ่ายตับไม่เป็น
ง่ายมาก!
สำหรับเขาก็แค่ดูก่อนเคสหนึ่ง แล้วดูอีกเคส ครับ ผมทำได้แล้ว คุณถอยไป…
ทุกคนคิดถึงตรงนี้ก็รู้สึกหนังหัวชาวาบขึ้นมา
ช่างเถอะ ผ่าตัดก่อนเถอะ!
ส่วนหลี่เป่าซานกลับยิ้ม รู้สึกเป็นห่วงเฉินชางเล็กน้อย
…
หลังจากเฉินชางออกจากห้องผ่าตัดก็โทรหาโจวหงกวงทันที
โจวหงกวงเป็นหมอด้านการศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีที่เก่งที่สุดเท่าที่เฉินชางเคยเจอ
เขาเป็นหัวหน้าแผนกศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีโรงพยาบาล 301
และยังเป็นว่าที่สมาชิกสภาวิทยาศาสตร์!
อีกก้าวเดียวก็จะได้เป็นสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์ของสถาบันวิศวกรรมศาสตร์ประเทศจีนแล้ว ความสามารถของผู้อำนวยการโจวสมควรได้รับการยอมรับ
หลังจากโทรออกไปไม่นานก็โทรติด
“ฮ่าๆ เสี่ยวเฉิน! เจ้าหมอนี่ ผมคิดว่าคุณมาเมืองหลวงก็ไม่คิดจะโทรหาผมซะแล้ว!”
โจวหงกวงยิ้มพูด น้ำเสียงสุภาพกับเฉินชางมาก
ฝั่งเฉินชางเองก็ยิ้ม “หัวหน้าโจว ผมก็กลัวจะรบกวนคุณแข่งขันคัดเลือกสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์! ในช่วงสำคัญแบบนี้ จะผ่อนคลายไม่ได้นะครับ!”
พูดถึงตรงนี้ โจวหงกวงชะงักไปครู่หนึ่ง
เหมือนอยากพูดอะไรสักอย่าง
แต่กลับไม่ได้พูดออกมา
“เสี่ยวเฉิน ที่โทรมาคงไม่ได้จะเลี้ยงข้าวผมหรอกมั้งครับ”