เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1322 ธุรกิจแผงลอยของหมอ
เฉินชางเรียกโจวหงกวงออกมา
“หัวหน้าโจว ขอบคุณครับ!” เฉินชางฟื้นคืนรอยยิ้มตามปกติ
โจวหงกวงส่ายหน้าเล็กน้อยบอกตามตรง “ผมต่างหากที่ควรขอบคุณ”
“ผ่านไปนานเท่าไรกัน ตอนนี้ผมไม่กล้าเรียกคุณว่าเสี่ยวเฉินแล้ว!”
โจวหงกวงอดถอนใจบอกไม่ได้
การปลูกถ่ายตับใช้เวลาค่อนข้างยาวนาน เวลานี้ใกล้ค่ำแล้ว
หลังทั้งสองพูดคุยกันครู่หนึ่งที่ห้องทำงาน เฉินชางก็พลันถาม “เรื่องสภาวิทยาศาสตร์เป็นยังไงบ้างครับ”
โจวหงกวงยิ้มบอก “ตอนแรกช่วงนี้ฉันสับสนเรื่องนี้มาโดยตลอด แต่ตอนนี้…จู่ๆ ฉันก็หายร้อนรน เพราะฉันเหมือนเจอเรื่องที่ตัวเองควรทำแล้ว
เสี่ยวเฉิน หลังจากวันนี้ไป ครั้งหน้าที่เจอกันผมจะเรียกคุณว่าศาสตราจารย์เฉิน วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่ผมเรียกคุณว่าเสี่ยวเฉิน
บางทีถ้าโรงพยาบาลมีการผ่าตัดปลูกถ่ายตับละก็ ผมจำเป็นต้องให้คุณช่วย”
เฉินชางพยักหน้ายิ้มบอก “ถ้ามีเวลาผมจะไปครับ!”
โจวหงกวงโล่งอก “ตกลง มีประโยคนี้ของคุณก็พอแล้ว!”
เวลานี้ทุกคนใกล้เลิกงาน
เฉินชางเรียกเหอจื้อเชียน เกาหรงฮว๋า กับโจวหงกวงไปเดินตลาดนัดกลางคืนที่อยู่ไม่ไกลด้วยกัน
ข้างถนนมีร้านรวงไม่น้อย ของกินเล่นเยอะกว่าเมื่อก่อนมาก
ทั้งสี่คนหาร้านปิ้งย่างนั่ง เฉินชางสั่งเซตบำรุงธาตุหยางของชายวัยกลางคนกับเบียร์หนึ่งกล่อง
มองอาหารมาเสิร์ฟ เหล่าหัวหน้าอาวุโสก็สบตากัน พอใจมาก
หรือต้องพูดว่าผู้ชายเข้าใจผู้ชายด้วยกันเองดีที่สุด!
สั่งอาหารร้อนแล้ว ร้านปิ้งย่างไม่มีอาหารเย็น เฉินชางเลยลุกไปซื้อเนื้อตุ๋นจากร้านข้างๆ เสียเลย
เมื่อมาถึงร้าน เห็นเถ้าแก่ยุ่งมาก
หลังเห็นเฉินชางเขาก็ยิ้มถาม “คุณหมอเลิกงานแล้วเหรอ”
เฉินชางพยักหน้า “ทำเนื้อให้ผมหน่อยครับ”
เถ้าแก่หัวเราะเล็กน้อย “คุณหมอเฉิน คุณมาหั่นเองเถอะ คุณหั่นเก่งกว่าผม!”
ทุกคนหัวเราะขึ้นมาทันที
เฉินชางก็ไม่ถือสา อ้อมไปสวมถุงมือแล้วก็เริ่มหั่นเนื้อทันที
เฉินชางเห็นตับพลันน้ำลายสอ
ไหนๆ ก็ไหนๆ เขาหั่นตับไปไม่น้อย
เฉินชางหั่นเพลินแล้ว!
นี่คือทักษะมีดของอู๋ เป็นทักษะผ่าตัดขั้นเทพ!
ไม่ว่าดิบหรือสุกต่างก็ได้อารมณ์
เฉินชางหั่นเพลิดเพลินจนหั่นตัดหลายชิ้นจนหมด
หลังหั่นเสร็จก็รู้สึกตัว เฮ้อ มันมือไป!
แต่…
เมื่อเงยหน้าถึงรู้ตัวว่าโดยรอบมีคนกลุ่มใหญ่กำลังจ้องมองตัวเองอยู่
“เถ้าแก่! ตับ…ยกตับถาดนี้ให้ผมเถอะ ผมเอาหมดเลย!”
“อย่าสิพี่ชาย แบ่งให้พวกเราหน่อย!”
“จริงด้วย นายดูฝีมือมีดนี่สิ เป็นพ่อครัวที่ดีที่สุดที่ฉันเคยเห็นมาเลย!”
…
เฉินชางตะลึงทันที
แม้แต่เถ้าแก่ที่ขายเนื้อตุ๋นก็อึ้งกิมกี่
เฉินชางพลันปลื้มปีติ!
ในที่สุดเขาก็เจออาชีพรองในชีวิตของตัวเองแล้ว
ถ้าคุณพ่อเฉินต้าไห่รู้ว่าตัวเองอยู่ในเมืองหลวงอันห่างไกลยังพัฒนาฝีมือของตระกูลเฉินได้ก้าวไกลแบบนี้ จะต้องดีใจจนผัดกับแกล้มสองจานกินสำราญกับเหล้าเหมาไถหนึ่งจินแน่นอน
เฉินชางดื่มเบียร์ คึกคักฮึกเหิม
ไหนๆ แล้วก็หั่นลำไส้ หูหมู ขาหมู ปอด…เริ่มงานในวันนี้
ทักษะมีดของเฉินชางเรียกคนมุงดูไม่น้อย
เถ้าแก่เห็นเฉินชางขายเนื้อของตัวเองหมดแล้ว ในใจก็หลากร้อยอารมณ์ ดึงบุหรี่ออกมานั่งยองจุดสูบที่ด้านนอก หดหู่หาใดเปรียบ
เขาล้วงเงินหนึ่งร้อยหยวนออกมาจากในกระเป๋า หลังลังเลเป็นนานก็เปลี่ยนเป็นธนบัตรสิบหยวนห้าใบแล้วส่งให้เฉินชาง
“คุณหมอเฉิน คุณเก็บไว้ ลำบากคุณแล้ว!”
เฉินชางเอาเงินห้าสิบหยวนกลับมาที่ข้างโต๊ะอาหาร หยิบเบียร์แช่เย็นหนึ่งขวดขึ้นมา เดินรอบพวกเขาสามคนหนึ่งรอบ เบียร์ก็ลงท้องหมด
“สมัยนี้มีร้านแผงลอยเยอะจริงๆ!”
“ใครบอกไม่ใช่ล่ะ มีผู้อาวุโสของโรงพยาบาลเรามาเปิดแผงลอยที่นี่ไม่น้อยนะ!”
“งั้นเหรอ ขายอะไรครับ”
“แผนกโลหิตวิทยาขายวุ้นเส้นเลือดเป็ดอยู่ตรงนั้น รสชาติไม่เลว ไปลองชิมดูไหม”
“ช่างเถอะ ส่วนแผนกศัลยกรรมทั่วไปที่อยู่ข้างๆ แผนกของพวกเรา ก็เปิดร้านเปลี่ยนขากางเกง เปลี่ยนซิป เย็บซ่อมเสื้อผ้าอยู่ตรงนั้น!”
“เฮ้อ ดีกว่าแผนกศัลยกรรมกระดูก แผนกพวกเขามีดอกเตอร์ตั้งแผงอยู่ตรงนั้น เขาฉาบปูน โบกตึก เชื่อมเหล็กได้ ร่างกายบึกบึนมาก!”
“จะว่าไป คงไม่ใช่ว่าแผนกศัลยกรรมผิวหนังจิ้มไฝได้ แกะตาปลาเป็น รักษากลากเกลื้อนได้หรอกนะ”
กลับมาถึงบ้าน เฉินชางซื้อชานมมาฝากฉินเยว่
นี่คือร้านชานมฮ่องกงที่เปิดโดยนางพยาบาลของแผนกพวกเขา
หลังฉินเยว่เห็นชานมก็อารมณ์ดีมาก เต็มใจทำงานบ้านของตัวเองจนเสร็จ
หนึ่งวันที่สวยงามก็จบลงอย่างน่าพอใจ
…
วันถัดมา ตอนที่เลี่ยวเจียกลับมาถึงแผนก ม่อหลี่ที่มอบหมายงานให้ก็ถาม
“ส่งตับเมื่อวานไปหรือยังครับ” ม่อหลี่ถามด้วยความสงสัย การผ่าตัดเมื่อวานเขาลืมถามเลี่ยวเจียเรื่องนี้ไป
เลี่ยเจียพยักหน้า “ค่ะ!”
“การผ่าตัดเมื่อวานเป็นยังไงบ้าง ใครผ่าตัดเหรอครับ” ม่อหลี่หยุดการเคลื่อนไหวในมือ อดถามไม่ได้
ตัดสิบหกชั่วโมงเมื่อวาน บอกตามตรงว่าเขาไม่มีความมั่นใจเท่าไรนัก
เลี่ยวเจียก็อดพูดไม่ได้ “หัวหน้าเหอจื้อเชียน ศาสตราจารย์เฉิน ศาสตราจารย์โจวหงกวงก็ไปด้วยค่ะ”
หลังฟังชื่อเหล่านี้ม่อหลี่ก็โล่งอก
บอกตามตรง ตอนแรกเขาก็กังวลใจอยู่บ้าง
แต่การปรากฏตัวของโจวหงกวงทำให้ม่อหลี่ใจชื้นขึ้นมา “โอ้…หัวหน้าโจวก็ไปนี่เอง!”
“การผ่าตัดเป็นยังไงบ้าง”
เลี่ยวเจียหน้าแดง “ฉัน…ฉันดูไม่จบก็ออกมาก่อนค่ะ”
ม่อหลี่ได้ยินก็ขมวดคิ้ว “ทำไมล่ะ”
แล้วเลี่ยวเจียก็เล่าเรื่องที่เฉินชางใช้ทักษะมีดของอู๋ในการผ่าตัดเมื่อวานหนึ่งรอบ
หลังพูดจบก็ยังเล่าถึงรายละเอียดที่เห็นในช่องท้องหลังการเปิดช่องท้อง
“จากนั้น…ฉันก็ทนไม่ไหว ร้องขึ้นมาแล้ววิ่งออกมา”
เลี่ยวเจียซื่อสัตย์กับอาการของตัวเอง เธออธิบายเรื่องราวเมื่อวานตั้งแต่ต้นจนจบ
หลังฟังจบ ม่อหลี่ก็ตะลึงทันที
“เฉินชาง…ใช้ทักษะมีดของอู๋เป็นด้วยเหรอ”
เลี่ยเจียพยักหน้าจริงจัง “อือ! ใช่ค่ะ จะต้องเป็นทักษะมีดของอู๋แน่ ฉันจำได้แม่น ถึงขั้นว่า…ฉันคิดว่าเขายังเร็วกว่าทักษะมีดของอู๋อีก!”
ประโยคนี้ทำให้ม่อหลี่สูดหายใจลึก
ไม่ใช่ไม่เชื่อ แต่…สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น
คิดไปคิดมา ม่อหลี่ก็ลุกเดินออกไปจากห้องทำงาน
หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรไปหาโจวหงกวงโดยตรง
ไม่มีใครรับสาย
หลังโทรไปสองสามรอบ โจวหงกวงจึงรับสาย
“หัวหน้าม่อ มีอะไรเหรอครับ”
ม่อหลี่รีบถาม “เหล่าโจว เฉินชางใช้ทักษะมีดของอู๋เป็นด้วยเหรอ”
ประโยคนี้ทำให้โจวหงกวงตะลึงค้าง
“อืม…ใช่ครับ!”
หลังม่อหลี่ได้รับการยืนยัน เขาก็มีสีหน้าดีใจ “คุณมีวิดีโอการผ่าตัดไหม”
โจวหงกวงลังเลครู่หนึ่ง “มีน่ะมี แต่ว่า…”
“แต่ว่าอะไร ผมจะไปสำเนาเดี๋ยวนี้แหละ คุณรอผมเดี๋ยว!” ม่อหลี่พูดแล้วก็ลุกขึ้น
โจวหงกวงถอนหายใจ “คุณค่อยมาพรุ่งนี้ดีกว่า วันนี้ผมปิดด่าน…”
ม่อหลี่งุนงงเล็กน้อย “ปิดด่านเหรอ”
โจวหงกวงพยักหน้า “ใช่ ศาสตราจารย์เฉินให้ผมเขียนบทความสรุป แบบที่ปัจจัยผลเกินสิบคะแนน!”
ม่อหลี่ “ศาสตราจารย์เฉิน…คุณหมายถึงเฉินชางเหรอ เมื่อวานเขาผ่าตัดเหรอ หรือว่า…สิบคะแนนไม่โอเวอร์เกินไปหน่อยเหรอครับ”
โจวหงกวงยิ้มบอก “พรุ่งนี้เดี๋ยวดูก็รู้แล้ว”
YOU MAY ALSO LIKE
