I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - ตอนที่ 1234

เมื่อไร!

เสียงปืนดังขึ้นจนแก้วหูสั่น ซึ่งฟังดูแตกต่างไปจากเสียงปืนปกติเล็กน้อย

ในอดีต กระสุนที่กระเด็นออกจากประตูจะระเบิดด้วยการยิงนัดเดียว แม้แต่ Reaper หมายเลข 10 ก็สามารถฟื้นคืนชีพได้หลังจากถูกฆ่าเท่านั้น

แต่คราวนี้กระสุนที่กระเด็นออกมาจากประตูไม่สามารถทะลุเข้าไปในตัวเต่าได้ กระสุนโลหะพุ่งเข้าที่คิ้วของเต่า ราวกับว่ามันฝังอยู่ในแผ่นเหล็ก กระสุนทั้งหมดหายไปทันที จะเห็นได้ว่าส่วนหางของกระสุนเป็นโลหะสีแดง และมองไม่เห็นลักษณะกระสุนทั้งหมด

“ฉันเชื่อว่าจะไม่มีการทะลุทะลวง!” ทุกคนมองเต่าตัวใหญ่ด้วยความไม่เชื่อ

ต๊างต๊าง!

กระสุนปืนถูกยิงออกไปทีละนัดในตำแหน่งต่างๆ บนตัวเต่า กระสุนแต่ละนัดฝังอยู่ในตัวเต่า แต่ไม่สามารถทะลุผ่านตัวเต่าหรือฆ่าเต่าได้ ฆ่าเต่าให้ตายซะ

เต่าตัวใหญ่ไม่สามารถที่จะโต้กลับกระสุนได้ แต่เพียงก้าวไปที่ประตูแล้วเหยียบกระสุนเข้าไป

“เต่าตัวใหญ่นั่นไม่ใช่ภัยธรรมชาติเหรอ?”

“ดูแข็งแกร่งมาก แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่พื้นที่ประสบภัยธรรมชาติใช่ไหม?”

“บางทีมันอาจจะไม่ได้ใช้งาน สิ่งมีชีวิตในประตูของคุณไม่เหมือนกับทุ่งที่ไม่ได้ใช้”

ผู้คนต่างพูดคุยกันมากมาย และโจวเหวินก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน เขาเฝ้าดูการต่อสู้ครั้งนี้ และมันอยู่ตรงหน้าประตูมิติวีนัส

การมองเห็นภายในสนามมิติโดยตรงจากภายนอกนั้นเป็นเรื่องยาก Liu Yun ไม่รู้ว่าจะหากระจกได้จากที่ไหน แต่เขาสามารถถ่ายภาพในสนามมิติได้ ซึ่งทำให้ Zhou Wen รู้สึกอิจฉา

อย่างไรก็ตาม ด้วยกระจกบานนี้ ปัญหาต่างๆ มากมายก็ได้รับการแก้ไข และโจวเหวินก็ไม่จำเป็นต้องกลับไปยังโลกเพื่อดูการต่อสู้ภายในด้วยความช่วยเหลือของลูกบาศก์รูบิกอีกต่อไป

“กระดองเต่าที่แข็งแกร่งตัวนี้สามารถป้องกันกระสุนได้หกนัดติดต่อกันแล้ว ฉันไม่รู้ว่ากระสุนนัดที่เจ็ดจะหยุดยั้งไม่ได้หรือไม่” หลิวหยุนมองภาพในกระจกด้วยความประหลาดใจเช่นกัน

“ดูเหมือนว่าเต่าตัวใหญ่จะเป็นภัยธรรมชาติและภัยธรรมชาติเชิงรับ แต่ก็ยังยากที่จะบอกว่ามันสามารถบล็อกลูกที่เจ็ดได้หรือไม่ นี่เป็นการต่อสู้ระหว่างหอกและโล่ ขึ้นอยู่กับว่าใครแข็งแกร่งกว่า โจวเหวินพูดแบบนั้น แต่เขากำลังคิดถึงคำถามอื่นอยู่

เป็นไปได้สูงว่าเต่าตัวใหญ่นี้อาจเป็นภัยธรรมชาติ หากเต่าตายในไข่ดังกล่าว ไม่ทราบว่าจะมาพร้อมกับไข่หรือไม่ หรืออาจถึงขั้นเป็นอัมพาต

ถ้าระเบิดได้ก็น่าลองมาก

ไข่ที่เกี่ยวข้องกับภัยธรรมชาติระดับที่โจวเหวินไม่เคยแตะต้อง

แม้ว่าซุนติงจะแทบจะผ่านพ้นระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติไม่ได้ แต่ราคาที่ต้องจ่ายก็สูงเกินไป ครั้งสุดท้ายที่หวางหมิงหยวนช่วย เขาได้ซุนติงกลับคืนมา โจวเหวินไม่อยากกลับมาอีก

สำเนาของดาวศุกร์นั้นแตกต่างจากสำเนาบนโลกอย่างเห็นได้ชัด สิ่งมีชีวิตใดๆ ที่เข้ามาในสำเนาอาจทำไข่แตกได้ และเต่าตัวใหญ่ก็ไม่มีข้อยกเว้น

แต่ถึงแม้ไข่ที่มากับตัวจะระเบิดได้จริง ก็ยังเป็นปัญหาที่จะกล้าเข้าไปอยู่ดี

หากเข้าไปโดยไม่มีที่กำบัง ก็สามารถยิงหัวได้

สิ่งมีชีวิตทรงพลังมากมายบนโลกก็กำลังเฝ้าดูช็อตที่เจ็ดนี้เช่นกัน

“น่าเสียดาย” ในถ้ำแห่งหนึ่งใน Qizishan หญิงที่ถูกขังอยู่กำลังดูการถ่ายทอดสด เธอจ้องมองไปที่ดวงตาของเต่าตัวใหญ่ด้วยความเสียใจเล็กน้อยและพึมพำกับตัวเองว่า “สิ่งมีชีวิตที่หายากมาก เพิ่งเกิดมา ไม่นานก็เข้าไปแล้วตาย ถ้าเธอโตขึ้นได้สักพัก ฉันกลัวว่ามิติของดาวศุกร์จะไม่หยุดมัน”

ภายใต้ความสนใจของทุกคน ในที่สุดเสียงปืนนัดที่เจ็ดอันน่าสะพรึงก็ดังขึ้น เสียงปืนนัดนี้ที่แม้แต่ความตายครั้งที่สิบของอันเดดก็สามารถฆ่าได้ และยิงไปที่คอเต่าด้วยเสียงดังปัง

กระสุนปืนไม่ได้ถูกยิงที่หัวเต่า แต่ถูกยิงที่คอเต่า เหมือนกับไปโดนแผ่นเหล็ก

อย่างไรก็ตาม ในประกายสายฟ้านั้น กระสุนได้พุ่งเข้าใส่ร่างของเต่าอย่างแรง และทะลุเข้าไปในกระดองของเต่าตลอดเวลา ชั่วพริบตาถัดมา กระสุนก็พุ่งออกมาจากร่างของเต่าด้วยประกายไฟ

ฮะ

ร่างของเต่าล้มลงสู่พื้น และเลือดของเต่าก็ไหลออกมาจากดวงตาปืนด้านหน้าและด้านหลังทันที ราวกับน้ำพุ

“ระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติไม่สามารถหยุดการยิงนั้นได้!” ทุกคนตกตะลึงและหัวใจของเขาเย็นชา

โจวเหวินและหลิวหยุนมองหน้ากันและเห็นความโลภในดวงตาของกันและกัน พวกเขาทั้งสองคิดในเรื่องเดียวกัน

แม้ว่าเต่าจะดูเหมือนกำลังจะตาย แต่ยังไม่ตายสนิท และยังมีลมหายใจที่มันสามารถแบกรับการโจมตีของผู้ก่อการร้ายระดับภัยธรรมชาติได้อย่างหนักหน่วงและไม่ถูกฆ่าโดยตรง ตัวตนระดับภัยธรรมชาติของเต่าสามารถระบุได้ในระดับพื้นฐานแล้ว

หากไข่ของเพื่อนออกมาจริงๆ พวกมันทั้งหมดคงกำลังคิดอยู่ว่าจะเข้าไปแย่งชิงหรือไม่

เต่าพยายามดิ้นรนที่จะลุกขึ้น แต่หลังจากดิ้นรนอยู่สองสามครั้ง พวกมันก็ล้มลงกับพื้น ยิ่งเต่ามีเลือดไหลออกมามากเท่าไร ดูเหมือนว่ามันไม่มีทางรอดได้ และมันเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น

สิ่งมีชีวิตที่อยู่ภายในประตูดูเหมือนจะรู้ว่าเต่าไม่สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้อีกต่อไป และไม่ยิงต่อไปอีก

สิ่งมีชีวิตที่อยู่ภายในไม่ได้ยิงต่อ แต่โจวเหวินกลับตกตะลึง

ในเกมสิ่งมีชีวิตจะฆ่าศัตรูจนกว่าศัตรูจะตายสนิทและจะไม่หยุดยิง

แต่ในความเป็นจริง ฝ่ายตรงข้ามจะหยุดยิง การเคลื่อนไหวนี้ดูฉลาดมาก เต่าตัวใหญ่ตายไปแล้ว และมันไม่จำเป็นต้องยิงอีก

หากเขายิงอีกครั้ง จะทำให้สามารถสังหารศัตรูได้ถึง 7 นัด ทำให้เขาจัดการได้ง่ายขึ้น

“ท้ายที่สุดแล้ว มันก็เป็นสิ่งมีชีวิต มันมีปัญญาสูง และเป็นที่กล่าวขานกันในอดีต มันไม่ได้แข็งกร้าวเหมือนในเกม อย่างไรก็ตาม การจะฆ่ามันนั้นยากกว่า นอกจากนี้ วิธีที่ฉันคิดไว้ก่อนหน้านี้ก็คือต้องจัดการกับมัน มันอาจจะทำไม่ได้อีกต่อไปแล้ว” โจวเหวินรู้สึกหดหู่เล็กน้อย

ในเกม สิ่งมีชีวิตนั้นจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีเลเวลสูงที่สุดก่อน ดังนั้น ตราบใดที่ยังมีระดับความกลัวอยู่ มันจะไม่โจมตีมนุษย์ในร่างในตำนานของโจวเหวินก่อน

แต่ในความเป็นจริง หากอีกฝ่ายมีปัญญาเฉียบแหลม เขาก็จะเห็นความสำคัญของอีกฝ่ายได้ชัดเจน เมื่ออีกฝ่ายตีก่อน ทุกอย่างก็เสร็จเรียบร้อย

เมื่อโจวเหวินคิดเรื่องนี้ ~ www.mtlnovel.com ~ เต่าพยายามคลานไปที่ประตู ทำให้มีรอยเลือดยาวๆ บนพื้น และเลือดในร่างกายก็เกือบจะแห้งแล้ว

ระยะห่างจากประตูยังเหลืออีกพอสมควร เต่าดูเหมือนจะหมดน้ำมันและปีนขึ้นไปไม่ได้ด้วยซ้ำ

ทันใดนั้น เต่าที่ดูเหมือนจะไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ กลับยกหัวมังกรขึ้นอย่างกะทันหันเหมือนแสงวาบ สร้างความตกใจให้กับผู้คนทั้งหมดที่เฝ้าดูการต่อสู้

วินาทีต่อมา การกระทำของเต่าทำให้ทุกคนตกใจ และเห็นว่ามันเปิดปากมังกรและคายอะไรบางอย่างออกมา หลังจากสิ่งนั้นคายออกมา วิญญาณของเต่าก็สลายไปด้วย และลมหายใจเฮือกสุดท้ายก็ยุบลงและร่วงลงสู่พื้นทันที

สายตาของผู้คนส่วนใหญ่มักถูกดึงดูดไปที่สิ่งที่เต่าตัวใหญ่พ่นออกมา มันคือลูกหยกกลมๆ ขนาดเท่าลูกฟุตบอล ลูกหยกมีสีขาวขุ่นและโปร่งแสง ดูเหมือนว่าจะมีเมฆและเศษหินอยู่ข้างใน ซึ่งดูน่าทึ่งมาก

“สิ่งนั้น… มันไม่ควรจะเกี่ยวข้องกับไข่เหรอ…” โจวเหวินและหลิวหยุนมองหน้ากัน เกือบจะพร้อมกัน ทั้งคู่เคลื่อนตัวเข้าไปในสนามมิติ

ไข่ที่เกี่ยวข้องกับภัยพิบัติเพียงพอที่จะทำให้ใครก็ตามคลั่งไคล้ได้