Monster Paradise - ตอนที่ 32 ยักษ์หิมะ

สัตว์ประหลาดตัวเล็กสีขาวตัวเล็กเท่าลูกบาสเก็ตบอล และตัวของมันดูเหมือนลูกกลมๆ มันมีดวงตาสีดำสว่างคู่หนึ่งและปากขนาดใหญ่ที่กินพื้นที่เกือบครึ่งหนึ่งของใบหน้า นั่นคือทั้งหมดที่มีในร่างกายของมัน

Lin Huang สามารถรับรู้ได้ว่ามันคือ Snowball Monster

Snowball Monster เป็นสายพันธุ์ที่กลายพันธุ์ สำหรับมนุษย์ส่วนใหญ่ มันไม่เป็นอันตราย แม้ว่าพวกเขาจะมีฟันที่แหลมคม แต่พวกเขาก็ขี้ขลาด พวกเขาชอบที่จะหนีเมื่อเผชิญกับสิ่งมีชีวิตที่ใหญ่กว่าที่เป็นอยู่ พวกเขาเกลียดการต่อสู้

พวกเขาดูน่ารักและผู้หญิงหลายคนชอบพวกเขา จากนั้นผู้คนก็ใช้ประโยชน์จากลักษณะที่น่ารักของมันและเปลี่ยนมันเป็นโอกาสทางธุรกิจ ราคาของ Snowball Monster นั้นสูงกว่าอาวุธปืนระดับทองแดงเสียอีก พวกมันถูกเลี้ยงไว้เป็นสัตว์เลี้ยงประดับหรือขายให้กับสตรีผู้มั่งคั่งในฐานะสหายในทุกที่ที่พวกมันเดินทางไป ช้านี้กลายเป็นแนวโน้ม

พวกมันเป็นสัตว์กินพืชทุกชนิด แต่ไม่เลือกกินอาหาร ดังนั้นจึงค่อนข้างง่ายที่จะเลี้ยง Snowball Monster พวกมันเป็นสัตว์หายากที่มักจะซ่อนตัวอยู่ในที่เย็น

Lin Huang ตรวจสอบอย่างละเอียด ต้องได้กลิ่นหอมของเนื้อมาดึงดูดแน่ๆ แม้ว่าไป่จะจับมอนสเตอร์หิมะไว้ แต่ก็ดูเหมือนจะไม่ขยับหรือดิ้นรนเพื่อหลบหนี มันจ้องมองที่หม้อซุปเป็นเวลานาน ในที่สุดลิ้นของมันก็เริ่มแสดงออกมา! มันเป็นคนตะกละ

Lin Huang ล่อลวงมันด้วยการโบกชิ้นเนื้อไปด้านหน้า

ดวงตาของมันสว่างขึ้นทันทีและจับจ้องไปที่แผ่นเนื้อตรงหน้าเขา ตามการเคลื่อนไหวของแขนของ Lin Huang ที่กำลังแกว่งเนื้อ

หลังจากนั้นไม่นาน มันก็สังเกตเห็นว่าหลิน ฮวงไม่ได้เอาเนื้อเข้าปาก มันพยายามจะฉกอาหารแต่ไป๋ก็จับแน่นขึ้นอย่างรวดเร็ว

เมื่อรู้ว่าความพยายามจะหลุดพ้นนั้นไร้ผล มันเงยหน้าขึ้นและมองหลิน ฮวงด้วยความเจ็บปวดในดวงตาขณะที่หลิน ฮวงเคี้ยวเนื้อ

“ไม่น่าแปลกใจที่สาวๆ จะชอบพวกเขา พวกเขาทำหน้าตาน่าสงสารเพื่อเรียกร้องความสนใจและความเห็นอกเห็นใจ” Lin Huang ตกใจกับท่าทางเศร้าของ Snowball Monster

จากนั้นเขาก็ป้อนเนื้อให้มอนสเตอร์สโนว์บอล มันสวาปามเนื้อภายในไม่กี่วินาที จากนั้นมันก็กลับไปแสดงท่าทางเศร้าให้เขาเห็น

คราวนี้หลิน ฮวงไม่สนุกกับมันและทานอาหารเย็นต่อ

หลังจากจ้องมองมาที่เขาเป็นเวลานาน สัตว์ประหลาดก้อนหิมะก็เริ่มร้องไห้เมื่อรู้ว่ามันถูกละเลย

“คุณเป็นนักแสดงที่ดี” Lin Huang หัวเราะเบา ๆ และยังคงไม่สนใจสัตว์ประหลาด

สัตว์ประหลาดก้อนหิมะเริ่มการแสดงด้วยน้ำตาเพียงเล็กน้อย แต่ทันทีที่รู้ว่าหลิน ฮวงไม่สามารถสนใจหลิน ฮวงได้น้อยลง มันก็เริ่มสะอื้นไห้เพื่อดึงความสนใจของหลิน ฮวง

“เพื่อนคนนี้น่าทึ่งมาก…” Lin Huang พูดโดยไม่แม้แต่จะหันไปมองสัตว์ประหลาด

Lin Huang ตักของเหลือใส่ชามแล้ววางลงบนพื้น จากนั้นเขาก็คว้าสัตว์ประหลาดจากไป๋และนั่งลงข้างชามใบนั้น

โดยไม่เสียเวลา สัตว์ประหลาดก้อนหิมะเอียงชามขึ้นและกลืนของที่เหลือ จากนั้นมันก็เลียริมฝีปากและเงยหน้าขึ้นมองหลิน ฮวง

“คุณไม่ได้อะไรเลยถ้าจ้องมาที่ฉัน อาหารไม่เหลือแล้ว” Lin Huang พูดพร้อมเขย่าฝ่ามือ

สัตว์ประหลาดก้อนหิมะรู้ว่าอาหารหมดแล้ว จากนั้นมันก็กอดขาของ Lin Huang และเอาหัวถูกับกางเกงของเขา มันดูเป็นการแสดงความขอบคุณ

Lin Huang ยกมันขึ้นและตอบสนอง “มันให้ความรู้สึกเหมือนตุ๊กตายัดไส้ สัมผัสได้ดีกว่าเพราะความอบอุ่นของมัน”

สัตว์ประหลาดก้อนหิมะดูเหมือนจะสนุกกับมันเมื่อ Lin Huang เห็นมันยิ้มทั้งที่หลับตา

“คุณมีความสุขกับชีวิตที่ดี…” Lin Huang พูดขณะที่เขาส่ายหัวและหัวเราะ

เมื่อท้องฟ้ามืดลง Lin Huang ส่งสัญญาณว่าเขาต้องการนอนโดยดึงขาออกจากอ้อมกอด เขาต้องการพักผ่อนให้เพียงพอเนื่องจากการเดินทางปีนภูเขาสโนวี่ของพวกเขาจะดำเนินต่อไปในเช้าวันพรุ่งนี้

เมื่อเขากำลังจะเรียกไป่และเรียกสัตว์ประหลาดทรายให้เฝ้าอยู่นอกเต็นท์ของเขา เขาเห็นสัตว์ประหลาดก้อนหิมะพุ่งไปที่ขอบกางเกงของเขาและเริ่มแทะมัน ดึงเขาไปยังทิศทางที่เฉพาะเจาะจง

“เจ้าตัวเล็ก เจ้าจะพาข้าไปไหน” หลิน ฮวง อ้าปากค้าง

สัตว์ประหลาดก้อนหิมะผงกหัวและกระโดดสองสามก้าวไปในทิศทางตรงกันข้าม เมื่อมันหันกลับมา Lin Huang โบกมือและเริ่มตามมันไป

สัตว์ประหลาดก้อนหิมะกระโดดไปตามทางลาดชัน โดยมี Lin Huang และ Bai ตามติดๆ

มันหยุดนิ่งเมื่อไปถึงกำแพงน้ำแข็งและรอให้ทั้งคู่มาถึง จากนั้นมันก็กระโดดข้ามกำแพงน้ำแข็ง

เป็นเรื่องแปลกที่มอนสเตอร์บอลหิมะหายไปเมื่อไปถึงกำแพงน้ำแข็ง

“นี่อาจเป็นการปกปิด?” Lin Huang กล่าวในขณะที่มองไปที่กำแพงน้ำแข็ง น่าเสียดายที่ไม่มีอะไรอยู่ที่นั่น มันเป็นพื้นที่ว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง เขาเดินเข้าไปลึกขึ้นและเมื่อเขาก้าวไปข้างหน้า…

มันเป็นหุบเขาหิมะขนาดใหญ่ มันเหมือนกับโลกที่ซ่อนอยู่ภายในภูเขาสโนวี่

เขามึนงงมากจนสูญเสียการสนับสนุนและสูญเสียการทรงตัว ทันทีที่เขารู้สึกตัว เขาก็รู้ว่าไป๋ไม่ได้ตามเขามา

“คุณไม่ต้องรออีกต่อไป เฉพาะมนุษย์ที่ฉันอนุมัติเท่านั้นที่สามารถเข้าไปได้ มอนสเตอร์อื่นใดไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไป” เสียงที่ทุ้มและหนาสะท้อนออกมา

“คุณคือใคร?” Lin Huang มองไปรอบๆ แต่เขาไม่เห็นสัตว์ประหลาด Snowball

“ฉันเอง!” เขาได้ยินเสียงอีกครั้ง แต่จริงๆ มันมาจากสโนว์บอลมอนสเตอร์

“คุณสามารถพูดได้!” หลิน ฮวงตกตะลึงเพราะเขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามอนสเตอร์สโนว์บอลจะพูดได้ และที่ดีกว่านั้น มันสามารถพูดภาษามนุษย์ได้! เห็นได้ชัดว่าเสียงนั้นเป็นเสียงของผู้ชาย

“ใช่คุณพูดถูก.” ทันทีที่ Snowball Monster พูดจบประโยค มันก็ขยายออกเหมือนลูกโป่งด้วยมือและขา

ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที สัตว์ประหลาดที่เคยน่ารักซึ่งมีขนาดเท่าลูกบาสเก็ตบอลก็กลายเป็นยักษ์

นั่นคือเยติที่มีความสูงเกือบร้อยเมตร มันถูกปกคลุมไปด้วยขนหนาสีขาว เขามีโครงสร้างใบหน้าที่คล้ายกับมนุษย์ ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือเขามีหนวดเคราสีขาวราวกับหิมะ!

Yeti เป็นสัตว์ประหลาดหิมะชนิดหนึ่ง พวกเขาเกิดมาเพื่อแข็งแกร่งเป็นพิเศษและไม่ธรรมดา ความสามารถของ Yeti ที่โตเต็มวัยนั้นเกินกว่าสัตว์ประหลาดทั่วไปที่อยู่ในอันดับเดียวกัน Lin Huang สามารถจินตนาการได้ว่า Yeti แข็งแกร่งแค่ไหน

“เด็กหนุ่ม ฉันไม่ได้มีเจตนาร้ายที่จะพาคุณมาที่นี่ ฉันต้องการให้คุณช่วย…