The Lord’s Empire - ตอนที่ 878

เมื่อได้ยินเรื่องนี้ จ้าวฟู่และขุนนางคนอื่นๆ ก็รีบกลับไปทันที ฝ่ายที่โจมตีเมืองฉินไม่เคยคิดมาก่อนว่าเมืองฉินจะกลับคืนมาเร็วขนาดนี้ พวกเขาจึงเสียความมั่นใจและหยุดการโจมตีไปในทันที

โชคดีที่เมืองฉินยังไม่ได้ระดมพลทหารราบ และใช้เพียงกองกำลังชั้นยอดเท่านั้น เหล่าเสนาบดีก็ตั้งรับได้ทันท่วงที ทำให้กองทัพต่างๆ ของเมืองฉินสามารถมาถึงได้ทันเวลา

หากไม่ใช่เพราะเหล่ารัฐมนตรีและกองทัพที่คอยป้องกันอยู่ ก็เป็นไปได้ว่าพวกเขาอาจถูกบุกทะลวงได้

เป็นเพราะพวกเขายกทัพมาด้วยกำลังอันมหาศาล ฝั่งตะวันตกของเมืองฉินส่งขุนศึก 800 นาย ทหาร 80 ล้านนาย และฝ่ายผู้เล่น 10 ล้านฝ่าย ฝั่งตะวันออกของเมืองฉินส่งขุนศึก 600 นาย ทหาร 60 ล้านนาย และฝ่ายผู้เล่น 10 ล้านฝ่าย ส่วนฝั่งใต้ของเมืองฉินส่งขุนศึก 500 นาย ทหาร 50 ล้านนาย และฝ่ายผู้เล่น 10 ล้านฝ่าย

เมียนมาร์และลาวได้ส่งทหาร 10 ล้านนายเข้าโจมตีทางด้านเหนือของเมืองฉิน กล่าวได้ว่าเมืองฉินถูกโจมตีจากทุกทิศทาง

นี่เป็นการวางแผนไว้ล่วงหน้าอย่างแน่นอน เพราะพวกเขาลงมืออย่างรวดเร็วเหลือเชื่อ หากพวกเขาไม่ได้เตรียมตัวไว้ พวกเขาคงไม่ลงมือเร็วขนาดนี้ และคงไม่ลงมือพร้อมกัน

ยิ่งไปกว่านั้น กลุ่มผู้เล่นไม่ได้ประกอบไปด้วยผู้เล่นทั้งหมด กลุ่มเหล่านั้นไม่กล้าต่อต้านเมืองฉิน เพราะเมืองฉินมียันต์ทำลายความเป็นจริง

กลุ่มผู้เล่นหมายถึงกลุ่มหมู่บ้านที่ผู้เล่นสร้างขึ้น กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ประชากรส่วนใหญ่ของหมู่บ้านเป็นตัวละครที่ไม่ใช่ผู้เล่น (NPC) และประชากรส่วนใหญ่ของหมู่บ้านเป็นผู้เล่น

เนื่องจากเมืองฉินต้องการกวาดล้างทุกสิ่งทุกอย่าง พวกเขาจึงต้องต่อต้านเมืองฉิน และไม่สามารถนั่งเฉยๆ รอความตายได้

มีทหาร 240 ล้านนายเข้าโจมตี แต่เมืองฉินก็มีทหาร 200 ล้านนายเช่นกัน ส่วนใหญ่เป็นทหารระดับ 1 และเมื่อเหล่าขุนนางเมืองฉินกลับมาพร้อมกับเหล่าเสนาบดี พวกเขาก็เลยไม่กล้าโจมตีเป็นธรรมดา

อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ไม่ได้จากไปเช่นกัน เพราะพวกเขารู้ว่าไม่ช้าก็เร็วพวกเขาจะต้องต่อสู้กับเมืองฉินอยู่ดี ดังนั้นทั้งสองฝ่ายจึงเผชิญหน้ากัน

เมืองฉินไม่ได้เป็นฝ่ายโจมตีก่อน เพราะพวกเขามีความได้เปรียบทั้งด้านภูมิประเทศและกำลังคน จึงไม่จำเป็นต้องเสียเปรียบนี้ไป ในขณะเดียวกัน กองทัพของเมืองฉินก็เลือกคนเข้าร่วมด้วย

ในเวลานั้น ฉินมีกองทัพทั้งหมด 13 กองทัพ และไม่มีข้อจำกัดมากนัก โดยทั่วไปแล้ว ทหารที่เก่งกาจสามารถเข้าร่วมกองทัพและได้รับคุณสมบัติของกองทัพนั้นๆ ได้ ไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่มีคุณสมบัติพิเศษใดๆ

หากบุคคลที่มีคุณสมบัติพิเศษเข้าร่วมกองทัพพิเศษ ผลลัพธ์ก็จะดีขึ้นตามธรรมชาติ ตัวอย่างเช่น ผู้อยู่อาศัยในเมืองแห่งหายนะจะมีคุณสมบัติแห่งหายนะ หลังจากเข้าร่วมกองทัพแห่งหายนะ คุณสมบัติแห่งหายนะก็จะเพิ่มพูนขึ้น

เนื่องจากกองทัพทั้ง 13 ของฉินเป็นกองทัพพิเศษทั้งหมด จึงมีทหารได้ถึงสามล้านนาย ส่วนกองทัพหลวงของฉินมีทหารห้าล้านนาย รวมแล้วมีทหารทั้งหมด 41 ล้านนาย

เหตุการณ์นี้ยังเป็นการเตือนจ้าวฟู่ด้วยว่า ในอนาคตเขาต้องระมัดระวังมากขึ้นในการใช้กำลังทหาร มีคนสอดแนมเมืองฉินมากเกินไป หากจ้าวฟู่ระดมกำลังทหารจำนวนมากในครั้งนี้ กำแพงเมืองจะต้านทานทหารกว่า 240 ล้านนายได้อย่างไร

ในขณะนี้ ทั้งสองฝ่ายอยู่ในภาวะชะงักงัน กองทัพทั้งสองฝ่ายต่างยึดครองพื้นที่ด้านหนึ่ง พลังอำนาจที่แผ่กระจายออกมาปะทะกันอย่างรุนแรง ทำให้พื้นที่โดยรอบหลายร้อยไมล์เต็มไปด้วยแรงกดดัน จ้าวฟู่เองก็เคลื่อนพลมาทางทิศตะวันตก ซึ่งเป็นกองกำลังที่ทรงพลังที่สุดในฝ่ายโจมตี

“ทำไมพวกเจ้าถึงโจมตีเมืองฉินอย่างกระทันหัน? เมืองฉินกับพวกเจ้าเป็นเพื่อนกัน ความสัมพันธ์ของเราค่อนข้างเป็นมิตร เมืองฉินให้เกียรติพวกเจ้ามาโดยตลอด แต่พวกเจ้ากลับทำเรื่องเลวทรามเช่นนี้ พวกเจ้าเป็นโจรที่น่ารังเกียจ!”

จ้าวฟู่ยืนนิ่งอยู่กลางอากาศ เสียงดังสนั่นไปทั่วสนามรบ แม้ว่าเมืองฉินจะตัดสินใจโจมตีพวกเขาหลังจากทำลายเวียดนามไปนานแล้ว แต่พวกเขากลับเป็นฝ่ายโจมตีก่อน ดังนั้น เมืองฉินจึงต้องยืนอยู่ข้างความยุติธรรมและตำหนิพวกเขา

การทำเช่นนี้มีประโยชน์หลายประการ ประการแรก พวกเขาจะทำให้เมืองฉินดูชอบธรรม ซึ่งจะทำให้พวกเขาได้รับการสนับสนุนมากขึ้น ในทางกลับกัน พวกเขาจะสามารถบั่นทอนขวัญกำลังใจของกองทัพฝ่ายตรงข้ามได้เล็กน้อย เมืองฉินปฏิบัติต่อพวกเขาค่อนข้างดี ดังนั้นทำไมพวกเขาถึงจะโจมตีเพื่อนที่ดีของพวกเขา?

ในอีกแง่หนึ่ง การกระทำนี้ก็เพื่อป้องกันไม่ให้กลุ่มอื่นๆ เข้าร่วมการต่อต้านเมืองฉิน ในขณะนี้ เมืองฉินไม่ได้เป็นภัยคุกคามต่อพวกเขา และเมืองฉินก็ยืนอยู่ข้างความยุติธรรม ดังนั้น พวกเขาจึงจะไม่ช่วยเหลือผู้อื่นในการโจมตีเมืองฉินอย่างแน่นอน

ในอนาคต เมืองฉินจะต้องใช้กลยุทธ์เข้าใกล้ศัตรูจากระยะไกล ตอนนี้พวกเขาแตกแยกกันแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องเสแสร้งต่อไป สิ่งแรกที่ต้องทำคือแยกกลุ่มเหล่านี้ออกจากกัน

เมื่อเผชิญกับการโจมตีของจ้าวฟู่ ฝ่ายตะวันตกก็รู้สึกไม่พอใจและโกรธแค้นเป็นอย่างมาก พวกเขาสัมผัสได้ว่าต้าฉินจะลงมือต่อต้านพวกเขา จึงได้ริเริ่มโจมตีเสียก่อน พวกเขาทำไปเพื่อป้องกันตนเอง แต่กลับถูกตราหน้าว่าเป็นโจรที่น่ารังเกียจและไม่น่าไว้วางใจ

คำพูดของจ้าวฟู่ทำให้ขวัญกำลังใจของฝ่ายตรงข้ามลดลงเล็กน้อย แม้ว่าทหารเหล่านี้จะเชื่อฟังคำสั่งของเจ้าเมืองอย่างสมบูรณ์ แต่เมืองฉินก็ไม่ต้องการต่อสู้กับพวกเขา แทนที่จะเป็นเช่นนั้น เขาต้องการเจรจากับพวกเขา แต่กลับพบว่าพวกเขาเป็นฝ่ายผิด

มีคนสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในกองทัพและพูดอย่างโกรธเคืองว่า “ทุกคน อย่าไปฟังเรื่องไร้สาระขององค์ชายแห่งเมืองฉิน เมืองฉินต้องการกลืนกินเรามานานแล้ว และการโจมตีอาณาจักรเวียดนามครั้งนี้เป็นหลักฐาน ด้วยความกระหายเลือดและความทะเยอทะยานของเมืองฉิน เราจึงจำต้องปกป้องตนเองเพื่อความปลอดภัย เราไม่ได้ทำอะไรผิด”

เมื่อเห็นมีคนตำหนิเขา จ้าวฟู่จึงโต้กลับว่า “ในฐานะอาณาจักรแห่งสวรรค์ การที่จีนกำจัดพวกอนารยชนทั้งหมดนั้นเป็นเรื่องถูกต้องและเหมาะสม ในฐานะสมาชิกของจีน เมืองฉินเคยเริ่มสงครามกับท่านในปีที่ผ่านมาหรือไม่?”

สิ่งนี้ทำให้ฝ่ายตรงข้ามพูดไม่ออก คำพูดของจ้าวฟู่มีเหตุผล และพวกเขาหาข้อโต้แย้งไม่ได้ พวกเขารู้สึกทั้งโกรธและรู้สึกว่าตัวเองถูกกระทำไม่เป็นธรรม

จ้าวฟู่ไม่ได้โต้เถียงกับพวกเขาอีกต่อไป และสั่งให้กองทัพป้องกันสถานที่แห่งนี้ หากพวกเขารุกเข้ามา พวกเขาจะตอบโต้

ในขณะเดียวกัน จ้าวฟู่สั่งให้รีสซี่เตรียมทูตส่งไปยังกลุ่มต่างๆ ที่อยู่ไกลออกไป นอกจากนี้เขายังเตรียมของขวัญเพื่อเผยแพร่ความผิดของกลุ่มต่างๆ รอบเมืองฉิน เพื่อรวบรวมการสนับสนุนให้ได้มากที่สุด เขาต้องการแสดงให้เห็นว่าเมืองฉินเป็นผู้นำที่เที่ยงธรรม และกลุ่มต่างๆ รอบข้างเป็นฝ่ายชั่วร้าย ในอนาคต การทำลายล้างพวกนั้นจึงเป็นสิ่งที่ถูกต้องของเมืองฉิน

หลังจากนั้น จ้าวฟู่ก็ไม่สนใจพวกเขาอีกต่อไป ถ้าพวกเขาอยากจะต่อสู้ก็ให้ต่อสู้ไป จ้าวฟู่ไม่กลัวพวกเขา และเขายังมีเรื่องอีกมากมายที่ต้องจัดการ

ประเด็นแรกคือเรื่องผลประโยชน์ ในครั้งนี้ เมืองฉินได้ทำลายราชวงศ์หนึ่ง ผู้แทนของสี่ชาติ และเมืองหลักของระบบและเมืองของผู้เล่นอีกมากมายนับไม่ถ้วน

ผู้แทนราชวงศ์ ผู้แทนชาติ และเมืองของผู้เล่นทั้งหมดถูกย้ายที่ตั้ง แต่จ้าวฟู่ได้เข้ายึดครองเมืองหลักหลายแห่งในระบบ เมื่อเผชิญกับการปราบปรามของเมืองฉิน เจ้าเมืองหลายคนจึงเลือกที่จะยอมจำนน