ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2819 ทรยศอีกครั้ง
“เรื่องตายไปพร้อมกันนั้นช่างมันเถอะ ข้ายังมีเรื่องที่อยากจะถามท่านผู้นำเผ่าหิมะก่อน! ดังนั้นท่านจะตายไม่ได้หรอก” ในตอนที่ผู้นำเผ่าหิมะกำลังเตรียมที่จะสู้จนตัวตาย มู่เฉียนซีก็กล่าวพลางลุกยืนขึ้น
ความหนาวเหน็บที่อยู่รอบตัวนางถูกเปลวเพลิงขับไล่ออกไป คิดอยากจะทำร้ายนาง ไม่มีทางเสียหรอก
“เจ้าคือ…มนุษย์!” สำหรับมนุษย์ที่เหมือนกับเจ้าชายโฉดผู้นี้ ทำให้ผู้นำเผ่าหิมะพาลใส่มู่เฉียนซีเช่นกัน
จูเชว่อารมณ์เสียขึ้นมาทันที เขากล่าวว่า “ถึงจะเป็นมนุษย์กับมนุษย์ แต่มันก็ไม่เหมือนกัน เจ้าอย่าเอาซีซีของข้าไปเทียบกับเจ้าคนสารเลวนั่นสิ! มันไม่คู่ควรเลยสักนิด!”
“นายน้อยเผ่าจิ้งจอก!” ผู้นำเผ่าของเผ่าหิมะผงะไปเล็กน้อย
อันเยว่เองก็คิดไม่ถึงเช่นกัน ว่ายังมีอีกสองคนที่ไม่ได้ถูกการแช่แข็งควบคุมอยู่
เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “พวกเจ้าจะเกะกะเกินไปแล้ว! เจ้าช่วยข้าจัดการพวกเขาเสีย ข้าจะไปฆ่าตาแก่นั่น”
“เจ้าค่ะ!” เซี่ยเม่ยลงมือทันที
ระดับเช่นนาง สำหรับมู่เฉียนซีแล้วไม่ได้คุกคามนางเลยแม้แต่น้อย หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็เริ่มกวัดแกว่งกระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณ
“เพลิงนภาพิฆาต!”
เปลวเพลิงแห่งการทำลายล้างพุ่งทะยานไปทางเซี่ยเม่ย และด้วยพลังธาตุอัคคีที่แข็งแกร่งก็ทำให้น้ำแข็งที่อยู่โดยรอบละลายไปทันที
แม้ว่าทักษะของเผ่าหิมะนี้จะยอดเยี่ยมมากจริง ๆ แต่ภายใต้พลังธาตุอัคคีของกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ ยังคงถือว่าอ่อนแอมากอยู่ดี
“นี่มันมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพธาตุอัคคีอะไรกัน คิดไม่ถึงเลยว่าจะแข็งแกร่งขนาดนี้” เซี่ยเม่ยกล่าวอย่างตกใจเป็นอย่างยิ่ง
ปัง ปัง ปัง!
ผู้นำเผ่าหิมะไม่ใช่ผู้ที่ทนต่อการโจมตีได้
เขาถูกชายโฉดโจมตีจนถอยร่นอย่างต่อเนื่อง และกลิ่นอายของเขาก็อ่อนแอลง
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “อ้าน! จัดการเจ้าหมอนั่นเสีย”
“ขอรับ นายท่าน!” อ้านกล่าวตอบ
ชายในชุดสีดำพุ่งทะยานผ่านไป จากนั้นพลังธาตุความมืดอันแข็งแกร่งก็ได้ปิดกั้นอากาศที่หนาวเย็นรอบบริเวณเอาไว้ ซึ่งอ้านก็ไม่ได้รับผลกระทบเลยแม้แต่น้อย
ปังง!
และผู้นำเผ่าหิมะที่กำลังได้รับอันตรายก็ถูกอ้านช่วยเอาไว้ได้
บนใบหน้าของอันเยว่แสดงความตื่นตะลึงออกมา “คิดไม่ถึงเลยว่าจะยังมีอยู่อีกคน เจ้าเป็นใครกันแน่”
คนผู้นี้ไม่เหมือนมนุษย์ และก็ไม่เหมือนเผ่าภูตอีกด้วย
อ้านเหลือบมองไปที่เขาด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์ จากนั้นพลังแห่งความมืดก็ได้ระเบิดออกมาอีกครั้ง และโจมตีจนอันเยว่ลอยกระเด็นออกไป
พรวด พรวด พรวด!
ก่อนหน้านี้เขาฉวยโอกาสในช่วงที่อันตรายโจมตีผู้นำเผ่าหิมะ แต่ตอนนี้ถึงตาเขาต้องถูกอ้านโจมตีบ้างแล้ว
“สมควรตายนัก!” พลังแห่งความตายที่เหม็นเน่าระเบิดออกมาจากร่างของเขา และอันเยว่ก็เข้ามาปะทะกับอ้านอีกครั้งอย่างไม่ยอมแพ้
แต่ทว่าในเวลานี้ ก็มีคนอีกกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน ซึ่งสีหน้าของมู่เฉียนซีก็เปลี่ยนไปทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของคนเหล่านี้
“จูเชว่ ระวัง!”
จูเชว่ได้หยิบเอาสมบัติป้องกันตัวออกมา มันเป็นสิ่งของที่ผู้นำเผ่าฉื้อเม่ยและจอมราชาภูตมอบให้หลังจากที่เขาถูกจับไปเมื่อคราวก่อน
เขาได้นำเอาสิ่งที่เป็นสมบัติป้องกันตัวชั้นยอดของแดนภูตออกมาทั้งหมด เพื่อป้องกันตัวจากการโจมตีในครั้งนี้
เพราะเขาไม่ต้องการถูกเจ้าสารเลวพวกนั้นจับไปอีกครั้ง แน่นอนว่าต้องรอบคอบและระมัดระวังมากอยู่แล้ว
จูเชว่สามารถตอบสนองได้อย่างทันท่วงที แต่คนอื่นกลับไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะได้ตอบสนองเลยด้วยซ้ำ เพราะพวกเขาถูกแช่แข็งเอาไว้ จนไม่อาจหลบหลีกได้เลย
ในบรรดาคนที่พวกเขาจับไปได้แก่คนของเผ่าพยัคฆ์ เผ่าอินทรี นอกจากนี้ยังมีนายน้อยของเผ่าภูตเขายักษ์อีกด้วย และจูเชว่ก็เป็นเนื้อก้อนใหญ่ที่สุดในสายตาของพวกเขา
ตูมมม โครมมม!
เพราะนำมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพออกมาได้อย่างทันท่วงที ซึ่งทำให้พวกมันดำเนินการอย่างตั้งใจไม่ได้
นอกจากนี้คนอีกกลุ่มหนึ่งก็ได้เข้าไปช่วยเซี่ยเม่ยจัดการกับมู่เฉียนซี เมื่ออ้านเห็นว่าเจ้านายของตนเองกำลังมีอันตราย เขาจึงเลิกต่อสู้กับเจ้าชายโฉดผู้นั้น และพุ่งไปอยู่ข้างกายมู่เฉียนซีทันที
ปัง ปัง ปัง!
พลังแห่งความมืดอันน่าเกรงขามระเบิดออกมา จากนั้นก็โจมตีจนพวกเขาลอยกระเด็นออกไป ซึ่งมันก็ทำให้คนเหล่านี้บาดเจ็บสาหัสจนกระอักเลือดออกมาเลยทีเดียว
สีหน้าของพวกเขาเผยท่าทางที่จริงจังออกมาทันที และคนเหล่านี้ก็รู้ดีว่าพวกเขาไม่สามารถต่อต้านคนผู้นี้ได้เลย
พวกเขาไม่คิดที่จะต่อสู้อีก และล่าถอยอย่างรวดเร็ว แค่มีเชลยศึกทั้งสามคนนี้ก็ถือได้ว่าไม่เลวแล้ว
พวกเขาล่าถอยไป แต่กลับทิ้งอันเยว่และเซี่ยเม่ยเอาไว้ที่นี่
ขณะที่อันเยว่กำลังจะหนี ทว่าผู้นำเผ่าหิมะกลับจับตัวเซี่ยเม่ยเอาไว้ได้
“ข้าไม่ยอมให้หนีหรอก! เจ้ารักผู้หญิงคนนี้มากมิใช่หรือ นางกำลังตั้งครรภ์ลูกของเจ้า เจ้ายังใช้นางเพื่อทำร้ายหัวใจของเซี่ยเซี่ยอย่างโหดร้าย และทำให้นางต้องสิ้นหวังถึงเพียงนั้น! ดังนั้นเจ้าคงจะไม่มีทางยอมปล่อยให้นางถูกข้าฆ่าเป็นแน่!”
ใบหน้าของผู้นำเผ่าหิมะเปลี่ยนเป็นมืดมนทันที เพราะลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของตนเองถึงแก่ความตาย จึงทำให้ตอนนี้เขาได้กลายเป็นคนบ้าไปแล้ว
“ท่านพี่อัน ช่วยข้าด้วย ช่วยลูกของพวกเราด้วยเจ้าค่ะ!” เซี่ยเม่ยกล่าวอย่างกังวลใจ
อันเยว่กล่าวว่า “เม่ยเอ๋อร์ หากข้าตอบรับคำพูดของเขา พวกเราทั้งสองต้องหนีไม่รอดเป็นแน่! วางใจเถอะ! หากข้าสามารถหนีออกไปได้อย่างปลอดภัย ข้าจะต้องแก้แค้นให้เจ้าอย่างแน่นอน”
เห็นได้ชัดว่านี่เป็นแผนการที่ไร้ข้อผิดพลาด แต่กลับมีตัวแปรเช่นนี้ปรากฏตัวขึ้น มีทั้งสาวน้อยชุดสีม่วงคนนั้น และชายในชุดสีดำผู้นี้ พวกเขาล้วนเป็นอุปสรรคมากทั้งนั้น
และสิ่งที่ทำให้เขาเกลียดมากที่สุดก็คือคนที่ทำภารกิจร่วมกับเขาที่หนีไปโดยตรง และไม่สนใจเรื่องความเป็นความตายของพวกเขาเลย
พวกเขาถูกทอดทิ้งแล้ว พวกเขาได้กลายเป็นเบี้ยที่ถูกใช้แล้วทิ้งไป
เขาไม่อยากตาย ในเมื่อเขาสร้างความสำเร็จอันยิ่งใหญ่อย่างการทำลายล้างเผ่าหิมะได้แล้ว
ขอเพียงเขาสามารถรอดชีวิตกลับไปได้ นายท่านจะต้องมอบรางวัลให้เขาอย่างหนักแน่นอน
“ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่ได้รักใคร่หญิงสาวผู้นี้อย่างที่คิด ตอนแรกเป็นข้าเองที่ตาบอดยอมให้ลูกสาวของข้าไปแต่งงานกับเจ้า” ถึงผู้นำเผ่าหิมะจะเกลียดชังอันเยว่ แต่เขาก็เกลียดชังตนเองที่ตาบอดด้วยเช่นกัน
เซี่ยเม่ยเองก็ตะลึงงันไปเช่นกัน ก่อนหน้านี้พวกเขาเปิดเผยข้อเท็จจริงเรื่องที่อันเยว่ทรยศองค์หญิงหิมะออกมาอย่างโหดร้าย
ตอนนี้นางเองก็กำลังเผชิญอยู่กับชะตากรรมที่ถูกทรยศ และถูกทอดทิ้งเช่นกัน
โชคดีไม่ได้อยู่กับเราเสมอไปจริง ๆ สินะ!
“ถึงแม้ว่าเจ้าจะไม่สนใจข้า แต่เจ้าจะไม่สนใจลูกของเราไม่ได้สิ!” เซี่ยเม่ยกล่าว
“ข้าขอโทษ!”
อันเยว่หนีไปโดยไม่หันกลับมามองด้วยซ้ำ แต่ทว่ากลับมีเข็มยาเล่มหนึ่งได้พุ่งทะยานออกไปอย่างเงียบเชียบ
ฉึก!
ทันใดนั้นอันเยว่ก็รู้สึกว่าขาของตนเองเย็นวาบขึ้นมาทันที แต่ทว่าเขากลับไม่ได้แข็งจนกลายเป็นน้ำแข็งแต่อย่างใด
นั่นคือความเย็นยะเยือกที่ทะลุออกมาจากภายในกระดูกของเขา ซึ่งมันก็ทำให้ขาทั้งสองข้างของเขาหงิกงอ และต้องคุกเข่าลงไปบนพื้นหิมะอย่างแรง
เขาไม่สามารถใช้พลังวิญญาณได้ และทำได้เพียงคุกเข่าอยู่อย่างสงบเท่านั้น
“เจ้า…นี่เจ้าทำอะไรข้ากันแน่” อันเยว่กล่าวอย่างตื่นตกใจ
“ข้าก็แค่วางยาพิษที่น่าสนใจนิดหน่อยให้เจ้าเท่านั้นเอง เจ้าไม่ตายหรอก!” มู่เฉียนซีกล่าว
เมื่อมู่เฉียนซีลงมือหยุดคนสารเลวผู้นี้ไว้ได้ ผู้นำเผ่าหิมะก็รู้สึกขอบคุณเป็นอย่างยิ่ง
เขามองไปยังใบหน้าที่ซีดเซียวของเซี่ยเม่ยพลางกล่าวว่า “ถ้าเจ้าฆ่าผู้ชายคนนี้ ข้าก็จะไม่ฆ่าเจ้า และเจ้ากับลูกของเจ้าก็จะไม่ต้องตาย”
เซี่ยเม่ยผงะไปเล็กน้อย นางกล่าว “ท่านพูดจริงอย่างนั้นหรือ”
“ข้าพูดคำไหนคำนั้นอยู่แล้ว”
“ตกลง!”
เซี่ยเม่ยหยิบมีดขึ้นมา จากนั้นก็เดินไปทางอันเยว่ทีละก้าว
สีหน้าของอันเยว่เปลี่ยนไปอย่างมาก พลางกล่าวว่า “เม่ยเอ๋อร์ เจ้ารักข้ามากที่สุดไม่ใช่หรือ เจ้าทนฆ่าข้าไม่ได้หรอก เขาจะต้องหลอกเจ้าแน่นอน แม้ว่าเจ้าจะฆ่าข้าแล้ว แต่เจ้าก็ไม่มีทางรอดแน่”
“ท่านพี่อัน ก่อนหน้านี้ท่านก็บอกว่ารักข้าที่สุด แต่ดูเหมือนว่าตอนที่ข้ามีอันตราย ท่านจะสามารถหนีไปโดยไม่หันกลับมามองเลยด้วยซ้ำ ครั้งนี้เพื่อรักษาชีวิตของข้าเอาไว้ เพื่อลูกของข้าแล้ว ท่านจำเป็นจะต้องตาย” เซี่ยเม่ยกล่าวอย่างโหดเหี้ยม
ฉัวะ!
ไม่ว่าอันเยว่ชายชั่วผู้นี้จะดิ้นรนมากเพียงใด ทว่าเซี่ยเม่ยก็ยังคงเฉือนต้นคอของเขาได้อย่างเลือดเย็น หลังจากนั้นศีรษะของเขาก็กลิ้งไปบนพื้นหิมะ
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ข้าทำได้แล้ว เจ้าฆ่าข้าไม่ได้แล้ว เจ้าทำไม่ได้!” เซี่ยเม่ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม
แม้ว่าจะเป็นความสามารถพิเศษขององค์หญิงภูตหิมะก็ยังมีเวลาที่จำกัด
หลังจากที่ท้องฟ้าแจ่มใสและน้ำแข็งได้ละลายไป คนที่อยู่ที่นี่ทั้งหมดก็สามารถกลับมาเคลื่อนไหวได้อีกครั้ง
พวกเขาก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่า หลังจากที่พวกเขาฟื้นคืนสติกลับมาได้แล้ว พวกเขาจะได้เห็นฉากที่น่าสังเวชขนาดนี้
ถึงโลหิตที่อยู่บนหิมะขาวจะงดงามอย่างมีเสน่ห์ แต่กลับดูน่าสลดยิ่ง เดิมทีควรจะเป็นฉากเจ้าบ่าวเจ้าสาวที่เป็นครอบครัวที่รักใคร่กัน แต่ทั้งหมดกลับต้องอยู่ในกองเลือด
.
.
YOU MAY ALSO LIKE
