ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 130 คุณต้องการเท่าไหร่ก็มีเท่านั้น

สตรีจากตระกูลฟางและตระกูลเซี่ยรู้ว่าคืนนี้สกุลโม่จะเลี้ยง
อาหารพวกเจ้าหน้าที่จึงพากันมาช่วยงานด้วย
เฮ่อจือหร่านไม่ได้รีบท าอาหาร แต่สอนพี่สะใภ้แปดต้มน ้าแกง
บ ารุงร่างกายให้โม่ชูหาน
พี่สะใภ้แปดเห็นน้องสะใภ้เก้าซื้อของมีค่ามากมายเพื่อบ ารุง
ร่างกายสามีของนาง ก็รู้สึกซาบซึ้งจนน ้าตาคลอ
“น้องสะใภ้เก้า ของพวกนี้คงใช้เงินไปไม่น้อยเลยสินะ”
เฮ่อจือหร่านยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ “ไม่ได้ใช้เงินมากมายหรอก
พี่สะใภ้ไม่ต้องคิดมาก”
นางไม่ได้ใช้เงินมากจริง ๆ แม้ว่าในเถาเป่าจะหาซื้ออะไรก็ได้ แต่
พวกโสมเก่าแก่ร้อยปีกับเห็ดหลินจือพันปีอย่างในนิยายนั้นไม่มีอยู่
จริง
ทั้งหมดเป็นผลผลิตจากไร่ที่ใช้เทคนิคขั้นสูงในการเพาะปลูก
และของพวกนี้ก็ไม่ได้แพงมาก
โสมสองรากราคาหนึ่งพันห้าร้อยหยวนและเห็ดหลินจือสองดอก
นางเลือกซื้อของที่มีคุณภาพดีที่สุด ซึ่งใช้เงินแค่หนึ่งพันสี่ร้อยหยวน
เท่านั้น

ยังมีไก่ด าและนกพิราบ รวมกันแล้วก็ยังไม่ถึงครึ่งหนึ่งของรายได้
จากการขายปิ่นเงินเพียงอย่างเดียว
ส าหรับเฮ่อจือหร่านในตอนนี้ สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงแค่เศษเสี้ยว
เท่านั้น
ยิ่งไปกว่านั้น ของทั้งหมดนี้จักรพรรดิซุ่นอู่เป็นผู้จ่าย นางจึงไม่มี
ความรู้สึกกดดันแม้แต่น้อย
น้องสะใภ้เก้าซื้อของบ ารุงดี ๆ แบบนี้ให้สามีของนาง พี่สะใภ้แปด
จึงตั้งใจเรียนรู้วิธีต้มน ้าแกงอย่างจริงจัง ด้วยกลัวว่าจะท าของดี ๆ
เหล่านี้เสียไปโดยไม่ตั้งใจ
เฮ่อจือหร่านเห็นว่าพี่สะใภ้แปดสามารถท าได้ด้วยตัวเองแล้ว จึง
หันไปเตรียมอาหารเย็นของวันนี้แทน
อาหารเย็นมื้อนี้ เหตุผลหนึ่งคือเพื่อตอบสนองความต้องการของ
เผิงวั่งและเจ้าหน้าที่ทั้งหลาย ส่วนอีกเหตุผลหนึ่งก็เพื่อเฉลิมฉลอง
การกลับมาของโม่ชูหาน
เมื่อมีคนช่วยเหลือมากมาย เฮ่อจือหร่านจึงต้องรับผิดชอบแค่ลง
มือท าอาหารเท่านั้น
โม่จิ่วเยี่ยยังคงนั่งยองอยู่ข้าง ๆ เพื่อช่วยก่อไฟเหมือนเช่นเคย
นอกจากนี้ ตอนนี้เขายังมีประโยชน์อีกอย่าง
นั่นคือการช่วยเฮ่อจือหร่านก าบังสายตาคนอื่น

ทุกครั้งที่เฮ่อจือหร่านตั้งใจจะแอบหยิบเครื่องปรุงบางอย่าง
ออกมาจากพื้นที่มิติ โม่จิ่วเยี่ยก็จะช่วยมองไปรอบ ๆ แล้วเข้ามาบด
บังสายตาของคนอื่นเอาไว้
สามีภรรยาคู่นี้ร่วมมือกันอย่างลงตัว อาหารค ่าแปดอย่างกับน ้า
แกงหนึ่งถ้วยก็เสร็จพร้อมยกไปให้ก่อนฟ้ามืด
ซี่โครงหมูตุ๋นน ้าแดงที่เฮ่อจือหร่านชอบที่สุดย่อมต้องมีแน่นอน
อีกทั้งยังมีขาหมูส าเร็จรูปที่นางซื้อตรงจากเถาเป่า พอดูแล้วก็
ชวนให้น ้าลายสอ
อาหารที่ปรุงสุกถูกย่างจนหอมกรุ่นน่ากิน มีทั้งห่านย่าง หมูตง
พัว ผักกาดขาวผัดน ้าส้มสายชู แตงกวาย่างเย็น เนื้อแกะผัดต้นหอม
ไตผัด และน ้าแกงลูกชิ้นหมูกับหัวไชเท้า
แต่ละจานล้วนมีปริมาณที่มากพอ กระทั่งตระกูลฟางกับ
ตระกูลเซี่ยก็ยังได้ส่วนแบ่ง
มีเพียงคนตระกูลเหอผู้น่าสงสารที่ได้แค่มองอยู่ห่าง ๆ เท่านั้น
ตอนนี้ไม่มีเหอจื่อหยวนแล้ว พวกเขายิ่งไม่กล้าแม้แต่จะบ่นสักค า
เมื่ออยู่ข้างนอกก็ไม่ต้องพิถีพิถันอะไรมาก พวกเจ้าหน้าที่ปูผ้า
ขนาดใหญ่สองผืนบนพื้น แล้ววางอาหารทั้งหมดไว้บนนั้น
นี่เป็นอาหารรวมญาติครั้งแรกที่โม่ชูหานได้ทานร่วมกับ
ครอบครัวหลังจากกลับมา

ฮูหยินผู้เฒ่าเป็นคนจัดการ ทุกคนจึงท าตามพวกเจ้าหน้าที่ ทุก
คนนั่งล้อมวงกันพาให้บรรยากาศครึกครื้นมากขึ้น
โม่ชูหานเพิ่งถูกภรรยาป้อนน ้าแกงไก่โสมชามใหญ่ๆไป ตอนนี้
เขาจึงยังไม่รู้สึกหิว
แต่เมื่อคิดว่านี่เป็นอาการมื้อแรกเพื่อฉลองการกลับมาอยู่พร้อม
หน้ากับครอบครัว เขาก็พยายามกินให้มากขึ้น
พี่สะใภ้แปดกลัวว่าสามีของตนจะกินไม่อิ่ม จึงคีบอาหารให้เขา
ไม่หยุด
จนกระทั่งหลังจากโม่ชูหานกินเสร็จ ก็ต้องเดินย่อยอาหารสัก
หน่อย…
เฮ่อจือหร่านมอบยาเสริมภูมิคุ้มกันให้พี่สะใภ้แปด ก าชับให้นาง
ป้อนโม่ชูหานวันละสองครั้งตามเวลา
หลังจากวุ่นวายทั้งวัน เมื่อคืนก็แทบไม่ได้นอนเพราะเรื่องของโม่
ชูหาน เฮ่อจือหร่านกับโม่จิ่วเยี่ยจึงกลับไปพักผ่อนในกระโจมแต่
หัวค ่า เพื่อเก็บแรงเดินทางต่อในวันพรุ่งนี้
ไม่รู้ว่าวันนี้โม่จิ่วเยี่ยดื่มสุราไปหรืออย่างไร ร่างกายที่ร้อนผ่าว
ของเขาจึงสัมผัสกับร่างกายของนางเป็นระยะ
เวลารู้สึกถึงไอร้อนจากร่างกายของชายหนุ่ม เฮ่อจือหร่านก็
เกร็งตัวขึ้นตามสัญชาตญาณ

แม้กระทั่งยังมีความรู้สึกชาแปลก ๆ ที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย
น่าประหลาดที่นางไม่ได้รังเกียจความรู้สึกนี้เลย แม้กระทั่งยังรู้สึก
ชอบและตื่นเต้นเล็กน้อยด้วยซ ้า
ความง่วงงุนที่เพิ่งก่อตัวขึ้นมาถูกความรู้สึกแปลกประหลาดนี้ท า
ให้หายวับไปในทันที่
เมื่อมองโม่จิ่วเยี่ยอีกครั้ง เขาก าลังหลับตาสนิท ลมหายใจ
สม ่าเสมอ ชัดเจนว่าเขาหลับไปแล้ว
เพื่อไม่ให้ตัวเองคิดฟุ้งซ่าน เฮ่อจือหร่านจึงเข้าไปในพื้นที่มิติ
และตั้งใจจะใช้โอกาสนี้ตรวจสอบร้านค้าในเถาเป่าสักหน่อย
จะได้ตอบข้อความของนักสะสมตัวน้อยด้วย
แต่การตรวจสอบครั้งนี้ กลับท าให้เฮ่อจือหร่านประหลาดใจอย่าง
ใหญ่หลวง
ตอนกลางวันที่นางไปซื้อของในอ าเภอ แอปเถาเป่ากลับยังไม่
แสดงว่าร้านค้าของนางมีรายการซื้อขายใด ๆ ในวันนี้
แต่ตอนนี้ กรอบข้อความกลับแจ้งเตือนว่านางมีเงินเข้าบัญชีถึง
สิบสามล้าน
ร้านขายของโบราณในเถาเป่าเปิดมานานขนาดนี้ รายได้เพียง
วันเดียวกลับมากกว่ายอดรวมที่ผ่านมาทั้งหมดเสียอีก

หากไม่ใช่เพราะกังวลว่าจะปลุกโม่จิ่วเยี่ยที่นอนอยู่ข้าง ๆ ให้ตื่น
เฮ่อจือหร่านคงอยากจะเต้นระบ าด้วยความยินดีแล้ว
เมื่อดูประวัติการซื้อขายอีกครั้ง ก็พบว่ารายการทั้งหมดเป็นของ
‘นักสะสมตัวน้อย’ จริง ๆ
ไม่รู้ว่าลูกค้าคนนี้ท างานอะไรถึงได้ใจป ้าเช่นนี้
เพื่อสนองความอยากรู้อยากเห็นของตัวเอง เฮ่อจือหร่านจึงคลิก
เปิดกล่องข้อความของนักสะสมตัวน้อย
นักสะสมตัวน้อย [เจ้าของร้าน ช่วงนี้ผมก าลังต้องการภาพวาด
และแจกันดอกไม้ประดับตกแต่งอย่างเร่งด่วน ถ้ามีของอยู่ กรุณาลง
ขายโดยเร็วด้วย ส่วนเรื่องราคาย่อมไม่ใช่ปัญหา]
เมื่อดูเวลาที่นักสะสมตัวน้อยส่งข้อความมา นางพบว่าเป็นเวลา
15.15 น. ซึ่งผ่านมาแล้วกว่าสองชั่วยาม
เฮ่อจือหร่านไม่รู้ว่าตอนนี้เขายังออนไลน์อยู่หรือไม่
อย่างไรก็ตาม นางลองตอบกลับไปประโยคหนึ่ง
[ภาพวาดและของประดับตกแต่งมีเยอะมาก คุณต้องการในระดับ
ราคาไหน?]
เดิมทีนางคิดว่านักสะสมตัวน้อยคงไม่ตอบกลับ เฮ่อจือหร่าน
ก าลังจะดูสิ่งของอย่างอื่นอยู่ แต่ที่ด้านล่างของหน้าจอกะพริบวูบหนึ่ง
เป็นอีกฝ่ายกลับตอบกลับมาแล้วจริง ๆ

เฮ่อจือหร่านรีบกดเปิดกล่องข้อความดูทันที่
นักสะสมตัวน้อย [ตราบใดที่เป็นสินค้าที่ขายในร้านของคุณ ผม
ไม่มีข้อเรียกร้องใด ๆ ขอเพียงคุณภาพดีเท่านั้น]
เฮ่อจือหร่าน [เรื่องนี้ไม่มีปัญหา คุณต้องการเท่าไหร่ก็มีให้
เท่านั้น]
นักสะสมตัวน้อย [จริงหรือ? ดีจังเลย เจ้าของร้าน รีบน าสินค้าขึ้น
ชั้นวางเร็ว ๆ เถอะ ผมรอไม่ไหวแล้ว]
เพื่อความสะดวกในการน าสินค้าขึ้นชั้นวาง เฮ่อจือหร่านจึงเข้า
ไปในพื้นที่มิติทันที่
ตอนนี้โม่จิ่วเยี่ยรู้เรื่องพื้นที่มิติของนางแล้ว นางจึงไม่มีอะไรต้อง
กังวลอีก
เฮ่อจือหร่านใช้จิตส านึกเรียกภาพวาดและแจกันดอกไม้จ านวน
มากออกมา
นางถ่ายรูป ประเมินราคาและอัปโหลดเสร็จเกือบจะในคราวเดียว
สิ่งของเหล่านี้กินพื้นที่ในพื้นที่มิติมากที่สุด หากน าทั้งหมดไป
วางขายในร้านค้าออนไลน์ ก็จะช่วยประหยัดพื้นที่ได้อีกมาก
คราวนี้เฮ่อจือหร่านทุ่มเทอย่างเต็มที่จริง ๆ นางถึงกับอัปโหลด
สินค้าเกือบพันรายการ

นางเปิดกล่องข้อความเพื่อสนทนากับนักสะสมตัวน้อย และส่ง
ข้อความไปว่า [สินค้าวางจ าหน่ายเรียบร้อยแล้ว เชิญคุณเลือกซื้อได้
ตามสะดวก]
ในตอนนี้นักสะสมตัวน้อยเห็นสินค้าใหม่ในร้านเพิ่มขึ้นมากมาย
ขนาดนั้น ดวงตาของเขาก็มองไม่พอแล้ว แล้วจะมีเวลาที่ไหนมาตอบ
ข้อความของนางกัน?
เฮ่อจือหร่านคิดว่าป่านนี้เขาคงเข้านอนไปแล้ว ตัวนางเองก็ง่วง
แล้วพอดี จึงออกจากพื้นที่มิติก่อนจะนอนหลับฝันดีไป
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากครั้งนี้เป็นนักสะสมตัวน้อยที่มาขอซื้อ
สินค้าเอง และนางก็วางขายสินค้าไว้มากมาย สิ่งแรกที่เฮ่อจือหร่าน
ท าเมื่อตื่นนอนตอนเช้าคือเข้าไปตรวจสอบในพื้นที่มิติ
เพียงแค่เปิดแอปเถาเป่าขึ้นมา เฮ่อจือหร่านก็ต้องตกตะลึงทันที