ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 295 ยาแปดเม็ด
นักสะสมตัวน้อยมีเงินไม่พอเพราะไข่มุกแดนใต้สีด า หลังเฮ่อจื
อหร่านพูดแบบนี้แล้ว เขาก็ไม่คิดจะอวดดีอีก
[ตกลง ท าตามที่คุณว่า ถ้ามีอะไรต้องการก็บอกผมได้
ตลอดเวลานะ]
หลังจากคุยกันเสร็จแล้ว ทั้งสองคนก็ปรึกษากันสักพัก เฮ่อจือห
ร่านจึงน าไข่มุกแดนใต้สีด าอัปโหลดไปว่างบนชั้น
เถาเป่าประเมินราคาไข่มุกแดนใต้สีด าไว้ไม่สูงนัก แค่ยี่สิบล้าน
เท่านั้น ทางนักสะสมตัวน้อยก็ให้ราคาไข่มุกแดนใต้สูงกว่า อาจเป็น
เพราะไข่มุกแดนใต้เป็นของโบราณจากราชวงศ์ต้าซุ่น
ยี่สิบล้านเป็นราคาขั้นต ่าที่เถาเป่าให้มา เฮ่อจือหร่านไม่คิดจะ
เพิ่มราคาอีก นางลงขายมันในร้านด้วยราคายี่สิบล้านทันที่
นางไม่กังวลว่าไข่มุกแดนใต้ที่ลงขายจะถูกคนอื่นแย่งซื้อไป
เพราะของที่แพงขนาดนี้ ใครอยากจะซื้อก็คงต้องคิดให้ดีก่อน
หลังจากลงสินค้าเสร็จ เฮ่อจือหร่านก็แจ้งนักสะสมตัวน้อยทันที่
นักสะสมตัวน้อยเตรียมเงินไว้ทันทีหลังได้ยินเฮ่อจือหร่านบอกว่า
ได้ไข่มุกแดนใต้สีด ามาแล้ว
ตอนนี้เขามีเงินที่ใช้ได้แค่ห้าสิบล้าน ถ้าไม่พอ เขาก็อาจจะต้อง
เสียหน้าขอคุยกับอีกฝ่ายเรื่องการผ่อนช าระ
แต่เมื่อเขาเห็นราคาที่ก าหนดไว้ ความรู้สึกแรกคือตัวเองอาจจะ
ตาฝาดไป ไข่มุกแดนใต้นี้อีกฝ่ายขายให้เขาเพียงแค่ยี่สิบล้าน
เพื่อไม่ให้คนอื่นแย่งซื้อไปก่อน นักสะสมตัวน้อยไม่คิดอะไรมาก
รีบจ่ายเงินซื้อทันที่
เมื่อได้ของมาแล้ว เขาส่งข้อความไปหาเฮ่อจือหร่าน
[คุณตั้งใจขายของสิ่งนี้ให้ผมในราคาต ่าใช่ไหม?]
เฮ่อจือหร่านเห็นข้อความนี้แล้วก็รู้สึกอยากหัวเราะ
เพราะนางไม่โลภมาก สิ่งของทุกอย่างที่วางขายล้วนตั้งราคา
ตามราคาต ่าสุดที่เถาเป่าประเมินไว้ แม้ว่านางจะรู้ว่าไข่มุกแดนใต้นี้มี
มูลค่าเท่าไหร่ในยุคปัจจุบัน ก็ไม่อยากขึ้นราคาตามใจชอบ
นางไม่มีหัวการค้า ชาติก่อนมุ่งมั่นแต่การปกป้องบ้านเมืองและ
ช่วยเหลือผู้คน พอมาอยู่ในยุคโบราณ แนวคิดเรื่องเงินทองก็ไม่ได้
เปลี่ยนไปมาก ขอแค่พอมีพอใช้ก็พอแล้ว
[ที่นี่ขายในราคาปกติทั้งหมด]
นักสะสมตัวน้อยรู้สึกซาบซึ้งใจมาก คนที่ทะลุมิติได้นี่นิสัยดีจริง
ๆ อีกฝ่ายช่วยเหลือเขามากขนาดนี้ แต่ไม่เรียกร้องบุญคุณอะไรเลย
ไม่แปลกที่อีกฝ่ายถูกเทพเจ้าแห่งการทะลุมิติเลือก ด้วยนิสัยและ
ทัศนคติแบบนี้ ไปที่ไหนก็คงไม่ตกอับหรอก
นักสะสมตัวน้อยไม่อยากพูดอะไรมาก เขาจดจ าบุญคุณครั้งนี้ไว้
แล้ว
[ต่อไปถ้าคุณจะวางขายสินค้า สามารถให้ผมดูก่อนได้ ถ้ามี
ปัญหาอะไรผมจะบอกทันที]
มีพ่อค้าวัตถุโบราณจากยุคปัจจุบันมาช่วยเหลือ เฮ่อจือหร่านก็
รู้สึกดีใจมาก
[ตกลง หวังว่าเราจะร่วมมือกันต่อไปอย่างราบรื่น]
ตอนนี้นักสะสมตัวน้อยได้รับไข่มุกแดนใต้สีด าแล้ว เขาดีใจจน
แทบบ้า อีกทั้งต้องรีบไปหาเบาะแสการขโมยของต่อทันที่ เขาจึงบอก
ลาเฮ่อจือหร่านแล้วรีบออฟไลน์ไป
เฮ่อจือหร่านจัดการสิ่งของใหม่ ๆ ในพื้นที่มิติอีกครั้ง ยาถอนพิษ
ที่ปรุงก็ส าเร็จแล้ว
นางท าได้แปดเม็ด ก็ให้พี่สะใภ้ทั้งแปดคนกินคนละเม็ด
หลังจากพวกนางกินยาถอนพิษและบ ารุงร่างกายไปอีกประมาณ
หนึ่งปี ก็จะไม่มีปัญหาอะไรแล้ว
พอได้รับยาเม็ดมา เฮ่อจือหร่านกลับไม่ได้รีบน าไปให้พวก
พี่สะใภ้ทันที่ เพราะยาถอนพิษเหล่านี้ล้วนไม่ได้ท าขึ้นมาอย่าง
เปิดเผย หากน าออกไปคงต้องถูกซักถามแน่นอน
นางรอให้โม่จิ่วเยี่ยไปในเมืองก่อน แล้วอ้างว่าซื้อสมุนไพร
บางอย่างกลับมา จากนั้นก็ค่อยปรุงยาถอนพิษ อย่างนี้ถึงท าได้
แนบเนียน
ปัญหายุ่งยากที่สุดในตอนนี้คือยังมีเหล่าอดีตผู้ใต้บังคับบัญชา
ของสกุลโม่อีกหลายสิบคนที่อยู่ในพื้นที่มิติ
เฮ่อจือหร่านเจาะเลือดของบางคนมาตรวจและได้ผลลัพธ์ที่
ออกมาเหมือนกัน
ในร่างกายของพวกเขามีสารพิษอย่างน้อยหลายสิบชนิด และ
สารพิษเหล่านี้ส่วนใหญ่อยู่ในสภาวะต่อต้านกัน อย่างไรก็ตาม เมื่อ
สารพิษหลายสิบชนิดที่ต้านกันมาอยู่ด้วยกัน ก็ท าให้สติของพวกเขา
ด้านชาไปโดยธรรมชาติ และยังเปลี่ยนแปลงการท างานของร่างกาย
ไปหลายอย่าง
สิ่งที่เห็นได้ชัดที่สุดคือ แม้พวกเขาจะไม่กินอาหารมาตลอดชีวิต
ก็ยังไม่ตาย
จุดนี้ท าให้เฮ่อจือหร่านงุนงงมาก เพราะแม้แต่ในอนาคตที่
การแพทย์ก้าวหน้ามาก ก็ไม่สามารถอธิบายสถานการณ์เช่นนี้ได้
อย่างชัดเจน
ไม่เพียงเท่านั้น เมื่อพวกเขากลายเป็นโอสถมนุษย์ ก็จะเชื่อฟัง
ค าสั่งของคนที่มีกู่ลูกอยู่ในร่างกาย
ดูเหมือนว่าหากต้องการหาวิธีก าจัดสารพิษในร่างกายของพวก
เขา ก็ต้องเริ่มจากกู่ลูกที่ฆ่าตัวตาย
กู่ลูกตัวนั้นถูกเลี้ยงมาด้วยสมุนไพรพิษชัดเจน และฤทธิ์ยาในกู่
ลูกจะควบคุมโอสถมนุษย์เหล่านั้น
เฮ่อจือหร่านมองนาฬิกาแขวนบนผนัง ตอนนี้ยังเหลือเวลาอีกสัก
พักกว่าจะถึงเวลาอาหารเย็น นางจึงหยิบกู่ลูกออกมาท าการวิจัย
วิธีวิจัยที่ดีที่สุดคือใช้เครื่องมือทางการแพทย์สกัดยาและสารพิษ
ทั้งหมดจากตัวกู่ลูก
หลังจากการตรวจสอบอยู่หนึ่งชั่วโมง เฮ่อจือหร่านพบว่าในตัว
ของกู่ลูกมีสารพิษเพียงชนิดเดียว
นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นสารพิษชนิดนี้ เพื่อตรวจสอบให้แน่ใจ
นางจึงค้นคว้าหนังสือเกี่ยวกับยาพิษมาศึกษาเพิ่มเติม
ผลลัพธ์สุดท้ายที่ได้คือสารพิษในร่างกายของกู่ลูก พูดง่าย ๆ มัน
คือสิ่งที่มีคุณสมบัติในการดูดซับสารพิษได้นับร้อยชนิด
ขณะเดียวกัน ยาที่มีคุณสมบัติในการดูดซับเช่นนี้สามารถ
กลายเป็นยาวิเศษที่แก้พิษได้นับร้อยชนิดเช่นกัน
เมื่อมองในมุมนี้ ทุกอย่างก็สามารถอธิบายได้
คุณสมบัติในการดูดซับของกู่ลูกสามารถดึงดูดคนที่ถูกยาพิษ
เหล่านั้นได้
และผู้ควบคุมกู่ลูกสามารถควบคุมคนอื่นได้ เพียงแค่ผู้ใช้กู่คอย
ควบคุมโม่จิ่นเหนียนอยู่ตลอดเวลา คนที่ถูกยาพิษเหล่านั้นก็จะเชื่อ
ฟังค าสั่งของเขาในทันที่
ในร่างกายของคนที่ถูกยาพิษเหล่านั้นมีชนิดของยาพิษมาก
เกินไป หากถอนพิษโดยไม่ระมัดระวังอาจกระตุ้นให้สารพิษอื่นใน
ร่างกายของพวกเขาแพร่กระจาย ซึ่งเท่ากับการกดน ้าเต้าให้ลอย
ขึ้นมาแต่กลับท าให้กระบวยจม ไม่เพียงไม่สามารถช่วยชีวิตพวกเขา
ได้ แต่ยังจะท าให้พวกเขาตายเร็วอีกด้วย
วิธีเดียวที่ท าได้คือใช้กู่ลูกที่ตายแล้วตัวนี้ สกัดสารออกฤทธิ์
ทั้งหมดในตัวกู่ถูกออกมา จากนั้นจึงน าไปผสมกับยาอื่น ๆ เพื่อถอน
พิษ
นี่เป็นเรื่องที่ซับซ้อนมาก
แค่การสกัดสารจากร่างของกู่ลูกตัวเดียวก็ล าบากมากแล้ว อีก
ทั้งสารที่สกัดได้ก็มีปริมาณน้อยนิด แถมยังต้องน าไปผสมกับยาอีก
นับร้อยชนิดเพื่อแปรรูปด้วย
ดูท่าว่าตอนนี้คนที่ถูกพิษเหล่านั้นจะมีโอกาสถอนพิษได้เพียง
ครั้งเดียว เฮ่อจือหร่านไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย
แม้ว่านางจะพอรู้วิธีก าจัดสารพิษในร่างกายของคนเหล่านั้นแล้ว
แต่ก็ไม่กล้าลงมือท าด้วยความรีบร้อน
เรื่องนี้จ าเป็นต้องท าในเวลาที่เหมาะสมที่สุด มิฉะนั้น หากเกิด
ข้อผิดพลาดแม้เพียงเล็กน้อย ความพยายามทั้งหมดที่ผ่านมาก็จะ
สูญเปล่า นี่อาจถือเป็นเรื่องเล็ก แต่ชีวิตคนมากมายอาจจะต้องพัง
พินาศในมือนาง
แม้ว่าจะยังไม่สามารถช่วยถอนพิษให้คนเหล่านั้นได้ทันที่ แต่
ตอนนี้เฮ่อจือหร่านก็ถือว่าได้รับผลลัพธ์ไม่น้อย
อย่างน้อยนางก็รู้แนวทางจะถอนพิษแล้ว ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า
หากนางศึกษาอย่างละเอียดถี่ถ้วน ก็จะต้องช่วยชีวิตคนเหล่านั้นได้
แน่นอน
เมื่อเห็นว่าได้เวลาแล้ว นางจึงดึงจิตส านึกกลับมาจากพื้นที่มิติ
โม่จิ่วเยี่ยคิดว่านางหลับไป จึงนั่งเฝ้าอยู่ข้าง ๆ ตลอด พอเห็นนาง
ตื่นขึ้นมา เขาก็เข้ามาช่วยพยุงนางให้ลุกขึ้นนั่งอย่างเอาใจใส่
“หร่านหร่าน เจ้าพักผ่อนดีหรือไม่?”
เฮ่อจือหร่าน “พักผ่อนที่ไหนกันเล่า?”
“ข้าไม่ได้พักผ่อนเลย เพิ่งเข้าไปในพื้นที่มิติและมอบไข่มุกแดน
ใต้ให้กับนักสะสมตัวน้อย และถือโอกาสตรวจร่างกายกับบรรดา
ทหารพวกนั้นด้วย”