ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5674 หลานชายของฉันอยู่ที่ไหน?!
เมื่อ เย่เฉิน และ หลิน ว่านเอ๋อ บินไปที่ ช็องเซลิเซ่ ด้วยกัน หลี่ ย่าหลิน, เฉิน เซไค่, หงหวู่ และคนอื่นๆ รู้สึกโล่งใจ ก็หยุดค้นหาและกลับไปที่ ช็องเซลิเซ่ ก่อน
หลี่ ย่าหลิน รู้ว่าครอบครัวของอัน กังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของ เย่เฉิน ดังนั้นเขาจึงวิ่งกลับไปที่วิลล่าทันทีที่เขาลงจากเครื่องบิน
ในเวลานี้ ครอบครัวอัน ยืนอยู่ในห้องนั่งเล่นด้วยใบหน้าเศร้า โดยหวังว่า หลี่ ย่าหลิน จะนำข่าวดีกลับมา
ท้ายที่สุดแล้ว สำหรับตระกูลอัน แล้ว เย่เฉิน มีความสำคัญอย่างยิ่งและส่งผลกระทบต่อตระกูลอัน มาเป็นเวลา 20 ปี ยิ่งไปกว่านั้น ตัวตนอื่นๆ ของ เย่เฉิน คือผู้มีพระคุณซึ่งครั้งหนึ่งเคยช่วยชีวิตตระกูลอัน ไว้ สำหรับครอบครัวอัน ปัจจุบัน เย่เฉิน ได้เหนือกว่าสิ่งอื่นใด
เมื่อเห็น หลี่ ย่าหลิน เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว ครอบครัวอันก็ยืนขึ้นพร้อมกัน มองมาที่เขาอย่างมีความหวัง หญิงชราเดินไปหาเขาโดยไม่รู้ตัวแล้วพึมพำว่า “ย่าหลิน เจ้าหาเฉินเออร์เจอหรือยัง” หลานชายของฉันอยู่ที่ไหน?! “
หลี่ ย่าหลิน พูดด้วยรอยยิ้ม “คุณป้า ฉันพบที่อยู่ของคุณเย่ แล้ว เขาสบายดี และเขาบอกว่าเพื่อให้คุณมั่นใจได้ว่าเขาจะมาพบคุณเมื่อเขาทำงานเสร็จ”
ชายชรา ภรรยา ถอนหายใจโล่งอกทันที และอดไม่ได้ที่จะหลั่งน้ำตาเป็นสองสายเพราะความตื่นเต้น
และคนอื่นๆ ในครอบครัวอัน โห่ร้องอย่างตื่นเต้นในขณะนี้ แม้แต่ อัน ฉีซาน ซึ่งแสดงอารมณ์ไม่เก่งก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะและร้องไห้
ความปลอดภัยของ เย่เฉิน คือความปรารถนาสูงสุดของพวกเขาในขณะนี้
ในเวลานี้ หญิงชราอดไม่ได้ที่จะถามอีกครั้งว่า “ทำไม เฉินเอ๋อ ไม่มาที่นี่ตอนนี้ เขาบาดเจ็บหรือเปล่า”
หลี่ ย่าหลิน ส่ายหัวและพูดว่า “ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อเราไปถึงที่เกิดเหตุ คุณเย่ ไม่ได้อยู่ที่นั่น เราค้นหาเป็นเวลานาน แต่ไม่พบที่อยู่ของคุณเย่ และในที่สุด คุณเย่ ก็โทรหาคุณหง และเราพบว่า ชีวิตของเขาไม่ตกอยู่ในอันตราย”
หญิงชรารู้สึกโล่งใจจริงๆ “ในเมื่อเฉินเอ๋อ ถ้าเธอโทรออก แสดงว่าชีวิตของเขาไม่ตกอยู่ในอันตราย…”
ขณะที่เธอพูด เธอสำลักและพูดว่า “เราต่างหากที่เสียใจแทนเฉินเอ๋อและพ่อแม่ของเฉินเอ๋อ เฉินเอ๋อเกลียดเราอย่างชัดเจนและช่วยเราไว้สองครั้ง ฉันเข้าใจได้ว่าเขาไม่ต้องการเห็น พวกเราชั่วคราว”
หลี่ ย่าหลิน รีบพูดว่า “คุณป้า คุณเย่ เป็นห่วงคุณมากจริงๆ เขาบอกว่าเขาเกลียดคุณในตอนนี้ แต่เขาแค่ทำให้ฆาตกรเสียสมาธิ”
ชายชรา อัน ฉีซาน ถอนหายใจ “เฉิน เอ่อ ควรจะเกลียดเรา สิ่งที่ฉันทำมันผิด”
หลี่ ย่าหลิน พูดอย่างจริงจัง “ลุงอัน คุณเย่ อาจจะมีความแค้นกับคุณ แต่เมื่อคุณป่วยหนัก คุณเย่ เป็นคนถาม คุณกู่เพื่อส่งยาอายุวัฒนะที่ช่วยชีวิตคุณซึ่งพิสูจน์ว่าเขาในฐานะหลานชายแม้ว่าเขาจะบ่นถึงคุณในใจ เขาก็ยังเป็นห่วงคุณ การบ่นเป็นของบ่น แต่ไม่ใช่ความเกลียดชัง ในสายตาของเขา คุณยังคงเป็นของญาติเขา”
ชายชราอุทาน “ที่คุณพูดเป็นความจริง! ?! ยาอายุวัฒนะที่พี่เลี้ยงให้ฉันนั้น เฉินเอ๋อ มอบให้ฉันหรือไม่!”
หลี่ ย่าหลิน พูดอย่างจริงจัง “ให้ฉันบอกคุณลุงอัน ตราบใดที่ของแบบนี้ ยาอายุวัฒนะที่ได้ผลจริงๆ ปรากฏขึ้น จะต้องเป็นคุณเย่ ไม่ว่าใครก็ตามที่ส่งยาอายุวัฒนะนี้มาให้คุณ จะต้องมาจากคุณเย่”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชายชราก็ตื่นเต้น “คุณพูดถูก…คุณพูดถูก! ดูเหมือนว่าในใจของเฉินเอ๋อควรจะยังมีคุณตา อย่างฉันอยู่…”
คนอื่นๆ ในครอบครัวอัน อดไม่ได้ที่จะแสดงรอยยิ้มโล่งใจ
มีเพียง อัน ฉงซิง เท่านั้นที่มีท่าทางแปลก ๆ
โยโย่ว ที่อยู่ข้างๆ เห็นเบาะแส จึงถามอย่างสงสัย “พี่ชาย เป็นอะไรของนาย”
อันฉงชิว หัวเราะสองครั้ง “ฉันเพิ่งนึกออก เฉินเอ๋อเป็นคนเขียนร่วมและไล่ฉันออกจากงาน การประมูลยา ฮุยชุน ” … “
YOU MAY ALSO LIKE
