มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 151 เก้าจันทราสวรรค์
“แย่แล้ว! จักรพรรดิหลินฟื้นแล้วงั้นหรือ? พวกเราตายกันหมดแน่!”
จากระยะไกล หยางเจิ้งที่กำลังสู้กับหุ่นเชิดขอบเขตราชายุทธ์ถึงกับตัวสั่นอย่างรุนแรง สีหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวังสุดขีด
เขารู้ดีกว่าใครว่าจักรพรรดิหลินน่ากลัวเพียงใด!
หากสามารถทำลายค่ายกลได้ก่อนจักรพรรดิหลินจะตื่นขึ้น ทำให้เก้าจันทราสวรรค์โจมตีอย่างรุนแรงใส่จักรพรรดิหลิน และเรียกบรรพชนแห่งราชวงศ์ออกมาได้ พวกเขายังพอมีโอกาสชนะ
แต่ตอนนี้ ค่ายกลยังไม่ถูกทำลาย จักรพรรดิหลินกลับตื่นขึ้นเสียก่อน และปลดปล่อยพลังอย่างรุนแรงหมายจะสังหารซูเฉินทันที
แม้ซูเฉินจะทรงพลัง แต่ในตอนนี้เขาเพิ่งอยู่ในขอบเขตขุนนางยุทธ์เท่านั้น คงไม่อาจต้านทานเคล็ดวิชาที่แข็งแกร่งที่สุดของจักรพรรดิยุทธ์ได้เลย
พวกเขาจะตายกันหมดที่นี่ในวันนี้หรือไม่?
“อย่าฟุ้งซ่าน! จัดการเจ้าสามตัวนี้ให้ได้ก่อน! ซูเฉินต้องทำลายค่ายกลได้แน่!”
หลินลั่วเว่ยกล่าวเตือนเสียงเย็น ดวงตาคมกล้าสาดประกายเจิดจ้า เจตจำนงกระบี่ที่แผ่ซ่านออกมาราวกับแสงจันทร์สว่างไสว โอบคลุมหุ่นเชิดขอบเขตราชายุทธ์เอาไว้
โฮกก!
เบื้องหน้า กระบี่ปีศาจขนาดยักษ์ที่แปรสภาพจากพลังชั่วร้ายตกลงจากฟากฟ้าอย่างรุนแรง
ในดวงตาของซูเฉินปรากฏแววเฉียบคม เขาไม่คิดหลบหนีแม้แต่น้อย เสียงคำรามของมังกรโบราณแผดก้องรอบกาย ฝ่ามือมหึมาแผ่กว้างขึ้นสู่ท้องนภา!
กระบี่จวินจื่อหลิง หมัดมังกรสะท้านปฐพี!
ฝ่ามือของซูเฉินเสมือนมังกรโบราณตื่นขึ้นอย่างเกรียงไกร มหาศาลไร้ขอบเขต แฝงไว้ด้วยพลังทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง กระแทกใส่กระบี่ปีศาจเข้าเต็มแรง
เคร้ง!
สุญญากาศสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แสงปีศาจแผ่กระจาย กระบี่ปีศาจขนาดยักษ์สั่นไหว จากนั้นก็ระเบิดออกเสียงดังสนั่น
โลหิตของซูเฉินเดือดพล่าน แขนแทบชาไปทั้งสองข้าง เขาถูกผลักถอยหลังไปกว่าสิบก้าวชนกับผนังภูเขาอย่างจัง
“ช่างเป็นจักรพรรดิปีศาจที่ทรงพลังเสียจริง!”
ในดวงตาของซูเฉินปรากฏประกายประหลาด นี่เป็นครั้งแรกที่เขาปะทะกับจักรพรรดิยุทธ์ และทำให้เขาตระหนักถึงพลังของปีศาจนอกแดนที่สิงสู่อยู่ในร่างของจักรพรรดิหลินอย่างถ่องแท้
“อะไรนะ?”
เสียงอุทานเบาดังขึ้น
จักรพรรดิหลินในท้องภูเขาเหมือนไม่คาดคิดเลยว่า ซูเฉินที่ดูราวกับมดปลวกในสายตา จะสามารถปลดปล่อยพลังยุทธ์อันทรงพลังขนาดนี้และรับกระบี่ปีศาจของเขาได้อย่างปลอดภัย
“แตกให้หมด!”
แสงสีทองเจิดจ้าเปล่งประกายในดวงตาของซูเฉิน ทรงพลังและลึกล้ำ แสงศักดิ์สิทธิ์อันเรืองรองที่สามารถตัดผ่านมายาทุกชนิดพลันพุ่งออกมา ส่องตรงไปยังค่ายกลซับซ้อนที่อยู่ตรงหน้า
ดวงเนตรเทพตัดมายาผู้มองทะลวงภาพลวงตาทั้งปวง
แม้ค่ายกลที่จักรพรรดิหลินวางไว้นั้นจะลึกลับซับซ้อน ยากแม้แต่หยางเจิ้งจะทำลายได้ แต่ต่อหน้าดวงเนตรเทพตัดมายาของซูเฉิน กลับไม่มีสิ่งใดซ่อนเร้นได้เลย
ซูเฉินมองเห็นจุดอ่อนของค่ายกลในทันที
แครก!
ภายใต้แสงเทพตัดมายา ลวดลายค่ายกลสั่นไหวอย่างรุนแรง ก่อนที่จะแตกร้าว แล้วก็สลายหายไปดั่งหิมะละลาย
ทั้งภูเขาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ค่ายกลของจักรพรรดิหลินถูกซูเฉินทำลายลงโดยสมบูรณ์!
โฮกก!
พลังปีศาจอันน่าสะพรึงกลัวพลันทะลักออกมาจากยอดเขาราวกับหมอกดำ มืดมิดสุดขีด รุนแรงเกินต้านทาน พลุ่งพล่านอยู่กลางห้วงอากาศ
พลังชั่วร้ายเช่นนั้น ทำให้ทุกผู้คนเย็นวาบไปทั่วร่าง รู้สึกหวาดกลัวจนลึกถึงจิตวิญญาณ
“อะไรกัน?!”
หยางเจิ้งตกตะลึง
เขาไม่คาดคิดเลยว่า ซูเฉินไม่เพียงสามารถรับกระบี่ของจักรพรรดิหลินได้ แต่ยังทำลายค่ายกลได้อีกด้วย?
ต้องรู้ว่า แม้เขาจะรู้ตำแหน่งศูนย์กลางของค่ายกล หากต้องการทำลายมัน ก็ไม่ใช่สิ่งที่สามารถทำได้ในเวลาอันสั้น และต้องแลกมาด้วยราคาสูงยิ่ง
แต่ทั้งหมดกลับราวกับกระดาษบาง ๆ ต่อหน้าซูเฉิน
จากนั้น แววตายินดีอย่างล้นหลามก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของหยางเจิ้ง
ค่ายกลถูกทำลาย พลังชั่วร้ายรั่วไหล อีกไม่นานบรรพชนแห่งราชวงศ์จะต้องรู้ตัว แผนการของพวกเขาก็บรรลุไปครึ่งหนึ่งแล้ว
“เก้าจันทราสังหารอสูร!”
หยางเจิ้งร้องคำรามอย่างบ้าคลั่ง ปลดปล่อยพลังมหาศาลผลักหุ่นเชิดขอบเขตราชายุทธ์เบื้องหน้าออกไป
จากนั้น เขาหยิบหินก้อนหนึ่งออกมาด้วยสีหน้าเจ็บปวดเล็กน้อย หินนั้นเปล่งแสงเย็นเยียบ ราวกับแสงจันทร์ เปี่ยมด้วยพลังลึกลับ
เขารีบร่ายอักขระด้วยสองมือ หินนั้นก็สั่นไหวและเปล่งเสียงฮัมเบา ๆ จากนั้นพุ่งขึ้นไปสู่ยอดเขา
โฮกก!
ในเวลานั้น ดวงจันทร์เต็มดวงบนฟากฟ้าเปล่งแสงเจิดจ้า
แสงจันทร์แสนเจิดจ้าพลันแปรเปลี่ยนเป็นเสาแสงศักดิ์สิทธิ์พุ่งลงมารวมกันที่หินก้อนนั้น จากนั้นปกคลุมทั่วทั้งยอดเขาเหมือนสายฟ้าฟาดลง
พลังปีศาจที่รุนแรงอย่างยิ่งถึงกับเริ่มสลายลงใต้แสงจันทร์!
“หินจันทรา? หยางเจิ้งถึงกับลงทุนขนาดนี้เพื่อสังหารจักรพรรดิหลิน!”
ซูเฉินนึกชื่นชมอยู่ในใจ
หินจันทรานี้ก็เป็นสมบัติฟ้าดินระดับสูงสุด ไม่ด้อยไปกว่าหินโลหิตมังกร มันสามารถรวบรวมพลังเก้าจันทราสวรรค์สร้างแสงสังหารอสูร มีพลังสังหารร้ายแรงต่อพลังของปีศาจนอกแดน
“อ๊ากกกก…พวกเจ้าอยากตายงั้นหรือ!!!”
ไม่นานนัก เสียงคำรามสะเทือนฟ้าก็ระเบิดออกจากกลางภูเขา
แครก!
ภูเขาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ปรากฏรอยร้าวมากมาย จากนั้นพลังอันน่าสะพรึงกลัวก็พลุ่งพล่านออกมา พร้อมร่างหนึ่งที่ถูกปกคลุมด้วยแสงปีศาจลอยทะยานขึ้นฟ้า!
เขาคือจักรพรรดิหลิน!
ทว่าภายใต้แสงจันทร์เจิดจ้า พลังปีศาจที่แผ่ออกมาจากร่างของเขาค่อย ๆ สลายลง สีหน้าของเขาบิดเบี้ยว ขมวดแน่นด้วยความเจ็บปวดอย่างเห็นได้ชัด
เห็นได้ชัดว่าเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสจากแสงเก้าจันทราสวรรค์!