สู่วิถีอมตะ - บทที่ 171-180

 

บทที่ 171 ป้ ายห้าดาว

“สหายน้อยเจียง ข้าจะอารักขาเจ้าไปที่ค่ายกลเคลื่อนย้ายเอง!”

ซ่งฮุ่ยฟื้นจากความตกใจ เหินเข้าไปคุ้มกันข้างกายเจียงผิงอัน

กระทั่งการลอบสังหารจากยอดฝีมือขอบเขตแปรเทวะยังหลบได้ สมรรถภาพของเด็กหนุ่มผู้นี้มิอาจใช ้คาว่ายอดเยี่ยมมาบรรยายได้ อีกแล้ว

ไม่สิ จะบอกว่าเจียงผิงอันหลีกหลบก็ไม่ได้ ต้องบอกว่าเขาหลอก อีกฝ่ ายมาฆ่าต่างหาก!

เจียงผิงอันจงใจล่อผู้ฝึกตนขั้นต้นขอบเขตแปรเทวะผู้นี้ออกมา และยั่วให้ลงมือ!

สิ่งนี้ต้องใช ้ความแข็งแกร่งและความกล้าอย่างมหาศาล หาก พลาดพลั้งก็อาจตายได้

จากสีหน้าเยือกเย็นของเจียงผิงอัน ซ่งฮุ่ยพบว่าเด็กหนุ่มผู้นี้หล่อ เหลาเหลือเกิน

 

หากนางยังอายุน้อย นางจะเกี้ยวพาเด็กหนุ่มผู้นี้แน่

น่าเสียดายที่นางอายุมากแล้ว หากเป็ นโคแก่มากินหญ้าอ่อน คง ถูกหัวเราะเยาะเป็ นแน่

“สหายน้อยเจียง ค่ายกลเคลื่อนย้ายมิได้อยู่ที่นี่ มันอยู่ที่อีกถนน หนึ่งนะ”

ซ่งฮุ่ยเห็นเจียงผิงอันเดินผิดทาง จึงกล่าวเตือนขึ้นมา

“ข้ายังไม่กลับต้าเซี่ยขอรับ” เจียงผิงอันมองบาดแผลที่ท้องตน ผิวของเขาฟื้นตัวแล้ว

“เจ้าจะไปที่ใด?”

“ล้างแค้นขอรับ”

น้าเสียงของเจียงผิงอันสุขุม มิอาจสัมผัสอารมณ์ใด ๆ

ใบหน้าของซ่งฮุ่ยปรากฏเค้างุนงง “ล้างแค้น? เจ้าจะไปล้างแค้นที่ ใด? หรือแถวนี้ยังมีมือสังหารจากต้าฉู่ซ่อนอยู่อีก?”

 

ด้วยความฉงนใจ นางจึงติดตามเจียงผิงอันไปจนถึงหอวาณิชมั่ง คั่งกว้างไกล

ซ่งฮุ่ยพอเดาได้แล้วว่าเด็กหนุ่มคิดล้างแค้นเช่นไร

เขาอาจคิดใช ้เงินตั้งค่าหัวคนของต้าฉู่ก็เป็ นได้

หอวาณิชสามารถออกค่าหัวได้ เช่นหากนาสิ่งของนี้มา จะได้ เงินรางวัลเท่าไหร่

และยังสามารถออกค่าหัวปลิดชีวิตคนก็ได้

แตกต่างจากหอเทียนซาที่เก็บความลับมิดชิด ค่าหัวเช่นนี้จะถูก ป่าวประกาศต่อสาธารณะ ชื่อผู้จ้างวานก็จะถูกระบุชัดเจน

หากคนทั่วไปคิดฆ่าผู้ใด พวกเขาส่วนใหญ่มักเลือกหอเทียนซา ซึ่งหลบเร ้นเงียบเชียบ ไม่เลือกการออกค่าหัวเช่นนี้

เพราะมันจะเป็ นการเผยตัวตนของพวกเขา

 

“ไม่ต้องออกเงินค่าหัวหรอก ด้วยทรัพยากรเงินทองที่เจ้ามี ใช ้ซื้อ ชีวิตได้ไม่เท่าไหร่หรอกนะ จะดีกว่าหากเจ้ากลับไปให้ราชวงศ์ต้าเซี่ย ช่วยเหลือ”

ซ่งฮุ่ยคิดว่าตัวตนขอบเขตวิญญาณแรกก าเนิด แม้จะเป็ น อัจฉริยะที่ต้าเซี่ยให้ความสนใจ ก็ไม่น่าจะมีเงินติดตัวมากมาย

การใช ้กฎเกณฑ์เป็ นรางวัลได้สักชิ้นสองชิ้นก็เต็มขีดจากัดแล้ว

กฎเกณฑ์สองชิ้นนี้ อย่างมากก็จ้างตัวตนขั้นต้นขอบเขตแปรเท วะได้สักคน หรือฆ่าสมาชิกราชวงศ์ทั่วไปได้นิดหน่อย

ฟังดูไม่เข้าท่านัก

และยังเป็ นการสิ้นเปลืองทรัพยากรตัวเองเสียเปล่า สู้กลับไป รายงานต้าเซี่ย ให้ต้าเซี่ยลงมือจะดีกว่า

เจียงผิงอันมิได้อธิบาย

หากต้าฉู่คิดฆ่าเขา เขาก็จะล้างแค้น

ที่เขาไม่โวยวายเอะอะ ไม่ได้หมายความว่าในใจไร ้โทสะ

 

ครั้งนี้เขาหลบได้ ใครจะรู ้ว่าครั้งหน้าเขาจะยังหลบได้หรือไม่?

ในเมื่อเป็ นเช่นนั้น ก็ให้อีกฝ่ายเจ็บปวดไม่ต่างกันเสียดีกว่า

เจียงผิงอันมาที่บริเวณเดิมพันศิลา

เมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ สีหน้าของซ่งฮุ่ยก็แปรเปลี่ยนพิกล

เจียงผิงอันมิได้มาออกค่าหัวหรือ? แต่มาเล่น?

เจ้าเด็กนี่น่านัก ไม่พูดให้มันชัด ๆ ทานางหลงเป็ นห่วง

“อย่าไปทาเรื่องอย่างเดิมพันศิลาเลย เจ้าดูพวกเข่าทรุดร่าไห้ เพราะเสียเงินตรงนั้นสิ เงินที่สั่งสมมาเป็ นสิบ ๆ ปีหายสิ้นในวันเดียว”

ซ่งฮุ่ยพร่าบ่นพร่าสอนเจียงผิงอันดุจมารดาเฒ่า ยกมุมมอง ผู้ใหญ่ออกมาอีกครั้ง

“ขอบคุณผู้อาวุโสที่เป็ นห่วง ข้าประมาณตนได้ขอรับ”

 

เจียงผิงอันมิได้ไปไหน เขาไม่มีทรัพยากรเหลือมากนัก แต่คิด ล้างแค้นต้าฉู่

จึงทาได้แค่มาหาเงินที่นี่

ก่อนหน้านี้เขาผ่อนความสามารถการมองของตนมาตลอด และ ครั้งนี้จะขอทาการอุกอาจแล้ว

เพียงแค่ที่นี่เต็มไปด้วยผู้คน ไม่มีเจ้าหน้าที่มาดูแล

ข้างกายเขา ซ่งฮุ่ยกล่าวเบา ๆ “ข้าจะช่วยเจ้าเรียกเจ้าหน้าที่มา ผ่าศิลาสักสองสามก้อนแล้วกลับไปฝึกฝนเถอะนะ ไว้ค่อยว่ากันเรื่อง ล้างแค้น”

“เจ้าเป็ นอัจฉริยะผู้หนึ่ง ยังมีหนทางให้เดินอีกยาวไกล”

นางมีป้ ายสี่ดาว มีสิทธิประโยชน์ระดับบุคคลสาคัญในหอวาณิช มั่งคั่งกว้างไกล

ซ่งฮุ่ยนาป้ ายสี่ดาวของนางวางบนโต๊ะ “รบกวนหน่อย”

เมื่อเห็นป้ ายสี่ดาว ผู้ฝึกตนใกล้เคียงต่างหลบให้พ้นทางทันที

 

ผู้มีป้ ายระดับนี้ การฝึกฝนมิเคยธรรมดา

เจ้าหน้าที่ซึ่งกาลังง่วนอยู่กับงานเห็นป้ ายสี่ดาว ก็รีบร ้อนกล่าว ขึ้นว่า “ผู้อาวุโส ท่านต้องรอสักครู่นะขอรับ ผู้จัดการกาลังดูแลลูกค้า ผู้ใช ้ป้ ายสี่ดาวอีกท่านอยู่”

สาหรับลูกค้าระดับนี้ เจ้าหน้าที่ทั่วไปไร ้คุณสมบัติมาดูแล

ซ่งฮุ่ยพยักหน้า คนทั่วไปต้องเข้าแถวเป็ นสิบ ๆ คน ส่วนนางก็แค่ รอผู้จัดการอยู่คนเดียว

เจียงผิงอันถามขึ้นกะทันหัน “หากใช ้ป้ ายห้าดาว จะเรียกผู้ดูแล ร ้านนี้มาได้หรือไม่ขอรับ?”

ซ่งฮุ่ยพยักหน้า “ได้สิ ป้ ายห้าดาวหมายความว่าคนผู้นั้นใช ้จ่าย เกินห้าหมื่นล้านในหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกล ไม่ก็สร ้างผลงานยิ่งใหญ่ แก่หอวาณิชจึงได้มา”

“ผู้ถือป้ ายระดับนี้สามารถทาให้ผู้รับผิดชอบร ้านมารับรองได้ แน่นอน”

 

เจียงผิงอันพยักหน้า ในเมื่อเขาไม่ต้องเข้าแถวก็ได้ เขาก็จะไม่ ท า

เขานาป้ ายห้าดาวออกมา กล่าวขึ้นว่า “รบกวนไปเชิญ ผู้รับผิดชอบร ้านออกมาหน่อย”

“ป้ ายห้าดาว!”

เมื่อเห็นป้ ายในมือเจียงผิงอัน ดวงตาของซ่งฮุ่ยก็เบิกกว้าง

ทุกผู้ต่างหันมอง

หากมีป้ ายระดับนี้ในมือ เท่ากับเป็ นคนใหญ่คนโต

คนผู้นี้เป็ นใคร?

ทั่วทั้งถิ่นที่ตั้งของสานักเพียวเหมี่ยว ผู้ถือป้ ายเช่นนี้มีไม่มาก กระมัง?

ซ่งฮุ่ยรีบใช ้มือนางบังป้ ายไว้ ส่งกระแสปราณหาเจียงผิงอัน “เจ้า บ้าไปแล้วหรือ! มาปลอมแปลงป้ ายห้าดาวของหอวาณิชมั่งคั่ง กว้างไกลเนี่ยนะ! เจ้าตายแน่! ต้าเซี่ยปกป้ องเจ้าไม่ได้หรอก!”

 

นางเผลอคิดไปว่าป้ ายนี้เป็ นของปลอม ทาเลียนแบบขึ้นโดยเจียง ผิงอัน

เจียงผิงอันเป็ นผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณแรกก าเนิด จะใช ้จ่าย ห้าหมื่นล้านได้เช่นไรไหว

กระทั่งผู้อาวุโสใหญ่แห่งสานักเพียวเหมี่ยวอย่างนางยังมีกาลัง ทรัพย์ไม่ถึงเช่นนั้นเลย

ผลของการปลอมป้ ายของหอวาณิ ชมั่งคั่งกว้างไกลน่ า สะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

หากหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลเอาเรื่อง ต้าเซี่ยก็ปกป้ องเจียงผิง อันไม่ได้!

“มิใช่ของปลอมหรอกขอรับ”

เจียงผิงอันยกมือของซ่งฮุ่ยขึ้น กล่าวเสียงดังขึ้นอีกว่า “รบกวน ไปเชิญผู้รับผิดชอบร้านออกมาหน่อย”

 

อันที่จริง เขาไม่ต้องปริปากก็ได้ ยามเขาน าป้ ายห้าดาวออกมา เจ้าหน้าที่คนหนึ่งก็ใช ้ป้ ายหยกสื่อสารติดต่อหัวหน้าแล้ว

เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของเจียงผิงอัน ซ่งฮุ่ยก็เชื่อขึ้นมาเล็กน้อย แต่ก็แค่เล็กน้อยเท่านั้น ส่วนใหญ่ยังคงเคลือบแคลง

ผู้ฝึ กตนขอบเขตวิญญาณแรกก าเนิดวัยสิบแปดจะใช ้เงินห้า หมื่นล้านในหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลได้อย่างไร?

ขณะที่ซ่งฮุ่ยกาลังจะถาม เบื้องหลังก็เกิดการเคลื่อนไหว

“ผู้รับผิดชอบมาแล้ว!”

ว่านหนิง ผู้รับผิดชอบร ้านนี้เดินฉับ ๆ เข้ามา

เขาเป็ นชายหนุ่มรูปงาม ท่าทางสะอาดสะอ้าน

ร่างของเขาแผ่ปราณแข็งแกร่ง ผู้คนรอบข้างล้วนหลีกทางให้

หลายคนมองเจียงผิงอันอย่างลาพองใจ หากคนผู้นี้ปลอมป้ าย ห้าดาว เดี๋ยวได้มีอะไรดี ๆ ให้ดูแน่

 

คิดฉวยโอกาสกับหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกล สมองต้องมีปัญหา แน่แท้

แต่พวกเขากล้าเพียงคิดในใจเท่านั้น หากคนผู้นี้เป็ นเจ้าของ ป้ ายห้าดาวจริง หากพวกเขากล้าล่วงเกิน คงตายศพไม่สวยกันแน่ ๆ

ว่านหนิงเดินมากล่าวกับเจียงผิงอันยิ้ม ๆ “สหายน้อยเจียง ต้องการให้ข้าช่วยอะไรหรือ?”

ว่านหนิงจ ารูปลักษณ์ผู้ถือป้ ายดาวสูงจากเมืองรอบข้างไว้ หมดแล้ว

ขณะเดียวกัน เขาก็เป็ นผู้น าข่าวกรองเจ้าใหญ่ที่สุดในถิ่นฐาน ของสานักเพียวเหมี่ยวด้วย

ข้อมูลสาคัญในพื้นที่ล้วนผ่านเขา

ข้อมูลชิ้นเด่นดังที่สุดในขณะนี้ก็คือข่าวของเจียงผิงอัน

สังหารร่างเทวะสุดขั้วหยาง ถล่มแคว้นหลิงไถกับเซี่ยชิงสองคน เป็ นข่าวใหญ่พอให้ว่านหนิงสนใจ

 

เขาทราบกระทั่งว่าเจียงผิงอันอยู่ในสานักเพียวเหมี่ยว

ดังนั้นเขาจึงเรียกอีกฝ่ายได้ทันที

“ข้าอยากเดิมพันศิลา โปรดช่วยข้าหยิบศิลาด้วย ข้าเลือก เจ้า หยิบ” เจียงผิงอันเข้าประเด็น

“เป็ นเกียรติที่ได้รับใช ้” ว่านหนิงแย้มยิ้ม เข้าสู่พื้นที่เดิมพันศิลา

ซ่งฮุ่ยดูตะลึงค้าง นิ่งสนิทอยู่กับที่

การกระท าของว่านหนิงเป็ นค าตอบในตัว

ป้ ายห้าดาวเป็ นของจริง!

ผู้ฝึ กตนขอบเขตวิญญาณแรกกาเนิดเช่นเขาใช ้จ่ายห้าหมื่น ล้านได้อย่างไรกัน?

หรือไปสร ้างผลงานให้หอวาณิชเพียงพอ?

 

บทที่ 172 วิธีล้างแค้น

สายตาของผู้รอชมเรื่องสนุกเบิกกว้าง

มิคาดว่าบุคคลผู้ดูเยาว์วัยนี้จะเป็ นเจ้าของป้ ายห้าดาวจริง ๆ มิได้ ลวงหลอกกัน

โชคยังดีที่เมื่อครู่ไม่มีผู้ใดล้อเลียน คนผู้นี้แม้ดูเยาว์วัย แต่อาจ เป็ นสัตว์ประหลาดเฒ่าพันปีก็ได้

เจียงผิงอันเมินปฏิกิริยาคนทั้งหลาย กล่าวกับว่านหนิงว่า “ชิ้น นั้น ซ ้ายหน่อย ชิ้นนั้นแหละ แล้วก็ทางขวาตรงนั้น”

ศิลาก้อนแล้วก้อนเล่าถูกน ามาวางบนโต๊ะ ไม่นานก็รวมได้ สามสิบห้าก้อน

ยามนี้ไม่เหลือที่ให้วางแล้ว เจียงผิงอันจึงหยุดเลือกศิลา

“ทั้งหมดสี่ล้านสามแสนขอรับ” ถัดออกไป เจ้าหน้าที่คิดเงินแจ้ง ราคา

 

เจียงผิงอันวางป้ ายลงบนค่ายกลบนโต๊ะ ขอให้อีกฝ่ายหักเงินจาก มัน

“เจ้าซื้อศิลามากเพียงนี้ได้อย่างไร สิ้นเปลืองนัก เกือบซื้อเศษ กฎเกณฑ์ได้ครึ่งชิ้นแล้วนะ”

ซ่งฮุ่ยบ่นอยู่ด้านข้างเขาอีกครั้ง

แค่มาเล่นยังใช้จ่ายเพียงนี้ ทุ่มทุนยิ่งนัก ไม่รู ้จักถนอมทรัพยากร เอาเสียเลย

หินวิญญาณหลักล้านท าให้ผู้ฝึ กตนขอบเขตวิญญาณแรก ก าเนิดถวายชีวิตได้

“ผู้สืบชะตาสวรรค์เดิมพันศิลา มิใช่สิ้นเปลืองหรอก” ว่านหนิง กล่าวยิ้ม ๆ

“ผู้สืบชะตาสวรรค์? เขาคือผู้สืบชะตาสวรรค์!”

ซ่งฮุ่ยหลุดมาดผู้อาวุโสทันที นางอุทานอย่างประหลาดใจ ราว สิ้นทุกความเยือกเย็น คู่เนตรงดงามจ้องมองเจียงผิงอันอย่างไม่อยาก เชื่อ

 

หากผู้อื่นพูดเช่นนี้ ซ่งฮุ่ยไม่มีทางเชื่อแน่

แต่ผู้พูดคือว่านหนิง ผู้จัดการของหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลสาขา สานักเพียวเหมี่ยวซึ่งมีทรัพยากรข่าวสารมากมาย

หากเขาบอกว่าเจียงผิงอันเป็ นผู้สืบชะตาสวรรค์ ก็จะไม่มีทางผิด ไปได้!

เหตุผลที่ซ่งฮุ่ยตกใจนักก็เพราะเมื่อไม่กี่ปีก่อนยามพบเด็กหนุ่ม คนนี้ เขายังเป็ นเพียงเด็กหนุ่มชาวบ้านธรรมดาเท่านั้น

แต่ยามนี้ ผ่านไปไม่กี่ปี เขาก็เติบโตถึงเพียงนี้ได้

สร ้างขอบเขตของตัวเอง สังหารร่างเทวะสุดขั้วหยาง เผชิญหน้า มือสังหารขอบเขตแปรเทวะแล้วยังตัดแขนอีกฝ่ ายได้โดยแลกกับ บาดแผลเล็กน้อย……

ไม่ว่าข้อใดก็เพียงพอลือลั่นสะท้านสะเทือน

แต่ทุกสิ่งที่ว่ามาเกิดขึ้นกับเด็กหนุ่มผู้นี้

 

แล้วปัจจุบัน ยังบอกนางอีกว่าเจียงผิงอันเป็ นผู้สืบชะตาสวรรค์!

เด็กหนุ่มผู้นี้ยังมีไพ่ตายอีกเพียงไร?

เมื่อได้ยินคาว่า ‘ผู้สืบชะตาสวรรค์’ ทุกสายตาก็มองมาที่เขาเป็ น ตาเดียว

พวกเขาไม่รู ้จักเจียงผิงอัน จึงไม่ตกใจกันมากนัก แต่อาชีพผู้สืบ ชะตาสวรรค์นั้นหาได้ยากยิ่งในสถานที่เช่นนี้ และหลายคนเพิ่งได้พบ พานเป็ นครั้งแรก

ได้ยินมาว่าผู้สืบชะตาสวรรค์เดิมพันศิลาเก่งยิ่งนัก

วันนี้อาจได้เปิดหูเปิดตาแล้ว

เจียงผิงอันหยิบมีดที่หอวาณิชเตรียมไว้ขึ้นมาผ่าศิลาทันที

แสงสีม่วงเรืองรอง แล้วหินผลึกสีม่วงขนาดราวหนึ่งลูกตาก็หล่น ลงจากในศิลามารดา

ทุกผู้ต่างตะลึงพรึงเพริด

 

ผ่าก้อนแรกก็เจอสมบัติแล้ว

นี่หรือคือผู้สืบชะตาสวรรค์?

ร ้ายกาจยิ่งนัก

ด้วยความสามารถเช่นนี้ ร่ารวยได้ไม่ยากเลย

หลายบุคคลดูริษยา

“ผลึกแก้วม่วง ก้อนไม่ใหญ่มาก มูลค่าสามพันหินวิญญาณ” ผู้ดูแลร้านเดิมพันศิลาประมาณราคาอยู่ด้านข้าง

เจียงผิงอันมิได้ต่อราคา เขากล่าวเสียงเรียบว่า “ขอแลกหิน วิญญาณ ตั้งค่าหัวเจ้าหน้าที่ชั้นผู้น้อยในเมืองย่อยของต้าฉู่แบบไม่ ระบุตัวคน ภารกิจบรรลุได้ก็พอ”

ได้ยินเช่นนี้ ผู้คนรอบข้างก็มองหน้ากันอย่างงุนงง

เหตุใดคนผู้นี้จึงตั้งค่าหัวเจ้าหน้าที่ชั้นผู้น้อยในเมืองย่อยของต้า ฉู่? และยังไม่ระบุตัวตนเจาะจงด้วย

 

หรือต้าฉู่จะล่วงเกินผู้สืบชะตาสวรรค์ผู้นี้เข้า?

ขณะนี้ ในที่สุดซ่งฮุ่ยก็เข้าใจว่าเจียงผิงอันจะทาอะไร

ที่แท้ เขาก็มาเดิมพันศิลาเพราะจุดประสงค์เช่นนี้!

แต่ถึงเขาจะเป็ นผู้สืบชะตาสวรรค์ อายุน้อยเช่นนี้ ความสามารถ ท านายของเขาต้องไม่แข็งแกร่งเป็ นแน่ และโอกาสพบสมบัติก็น่าจะ น้อยมาก

สู้น าหินวิญญาณกลับไปฝึกฝนยังดีกว่า

เขาคิดเป็ นเด็กเกินไป คงเพราะต้าฉู่ส่งมือสังหารมายั่วยุเขาจน เสียความเยือกเย็นแน่แท้

ว่านหนิงตอบกลับว่า “หากเสนอค่าหัว เราจะคิดค่าธรรมเนียม สามส่วนจากร ้อย แต่เพราะเจ้าถือป้ ายห้าดาว ค่าธรรมเนียมนี้จึง เหลือเพียงหนึ่งส่วนจากร ้อย”

“อื้อ”

เจียงผิงอันพยักหน้า ผ่าศิลาก้อนที่สองต่อไป

 

มัจฉาประหลาดสี่ขาร่างเหี่ยวย่นตัวหนึ่งปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตา ปวงชน

ผู้ดูแลขยับเข้าไปพินิจใกล้ ๆ และกล่าวว่า “นี่คือมัจฉาโบราณ จตุบาทซึ่งสูญพันธุ์ไปแล้ว สามารถใช ้เป็ นวัตถุดิบทาโอสถได้ มูลค่า สามแสน”

“ขอแลกหินวิญญาณเป็ นค่าหัวสาหรับเจ้าหน้าที่ขอบเขตจิน ตานของต้าฉู่หนึ่งคน”

เจียงผิงอันว่าแล้ว เขาก็ลงมีดต่อไป

ศิลาก้อนที่สามถูกผ่าได้แร่หินสีน้าเงินก้อนหนึ่ง

เห็นเช่นนี้ ทุกผู้ต่างตะลึง

ความน่าจะเป็ นในการได้สมบัติสูงไปหน่อยกระมัง?

คนผู้นี้เป็ นผู้สืบชะตาสวรรค์ระดับใด?

“หินผลึกคราม มูลค่าสามหมื่น” ผู้ดูแลประมาณราคา

 

“ตั้งเป็ นค่าหัวให้ทหารขอบเขตสร ้างรากฐาน หรือเจ้าหน้าที่สัก คนของต้าฉู่”

เจียงผิงอันผ่าศิลาต่อไป

ก้อนที่สี่และห้า เจียงผิงอันตั้งรางวัลแตกต่างกันไปตามมูลค่า ของที่ได้

ต้าฉู่อยากลอบสังหารเขามิใช่หรือ?

ก็มาเลย!

ดูซิว่าผู้ใดจะน่วมก่อน!

เจียงผิงอันเพิ่มโอกาสพบสมบัติเป็ นแปดจากสิบ จากศิลามารดา สิบก้อน จะพบสมบัติแปดก้อน

ซ่งฮุ่ยตกตะลึง ขุนเขาคู่ตรงหน้าสั่นสะท้านอย่างเกินควบคุม

นางมิคาดว่าโอกาสสาเร็จของเจียงผิงอันจะสูงเพียงนี้!

 

เจียงผิงอันในยามนี้เป็ นผู้สืบชะตาสวรรค์ระดับใดแล้ว?

ด้วยความสามารถนี้ลาพัง ก็ท าให้มหาอ านาจใหญ่มากมาย เทิดทูนได้!

ยามผ่าถึงศิลาก้อนที่สามสิบ ปราณอันน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งก็ ระเบิดออกจากศิลา

หากมิใช่เพราะมีค่ายกลกางรอบ ต่อให้หยุดปราณนี้ได้ ก็จะยังมี คนตายหลายชีวิตอยู่ดี

เศษวัตถุเปื้อนเลือดชิ้นหนึ่งร่วงลงจากศิลา ปกคลุมด้วยอักขระ โบราณอันแปลกประหลาดมากมาย

“นี่คือชิ้นส่วนสมบัติโบราณ!” ชายชราผู้รับผิดชอบการประเมิน ราคาสมบัติอุทาน ดวงตาเฒ่าชราสั่นสะท้าน ตื่นเต้นราวได้เห็นหญิง งามล้าเลิศ

ว่านหนิงผู้สุขุมเสมอมาก็มีสีหน้าประหลาดใจเช่นกัน

ผ่าเจอเศษสมบัติเช่นนี้ เด็กนี่ดวงดีจริง ๆ

 

ชายชราผู้รับผิดชอบการประเมินราคาเดินเข้ามายกชิ้นส่วน สมบัตินี้ด้วยปราณอย่างตื่นเต้น

“อักขระนี้เหมือนจะมาจากยุคสมัยของราชันศักดิ์สิทธิ์ แต่น่า เสียดายที่มันไม่ใช่เศษสมบัติสาหรับโจมตี แต่เป็ นเศษสมบัติวิเศษ สายป้ องกัน ราคาของมันจะต่ากว่า วัสดุนี้เหมือนทาจากศิลาแกร่ง เทียนเสวียน เมื่อรวมอายุกับพลังที่เสียไป ราคาก็จะอยู่เพียงพันล้าน ไม่ก็พันห้าร้อยล้าน”

เมื่อได้ยินวาทะของชายชรา ผู้คนมากมายก็ข่มเขี้ยวฟันแทบ แหลกด้วยความริษยา

“เมื่อครู่ข้าอยากซื้อศิลาก้อนนั้น แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ซื้อ! เจ็บใจ นัก! พันล้านเลยนะ! ยามนี้ไม่เหลือแล้ว!”

ผู้ฝึกตนคนหนึ่งร่าไห้อย่างรวดร ้าว

พลาดโอกาสร่ารวยในข้ามคืนไปเช่นนี้

แม้จะเป็ นสัตว์ประหลาดเฒ่าขอบเขตแปรเทวะ หากคิดสั่งสมหิน วิญญาณให้ได้พันล้านก็ยังต้องทุ่มเทพยายามยิ่ง

 

นับประสาอะไรกับผู้ฝึกตนทั่วไป

“แลกหินวิญญาณ ตั้งหมายหัวลอบสังหารสมาชิกราชวงศ์ต้าฉู่ หนึ่งคน ไม่จากัดการฝึกฝน”

เจียงผิงอันไร ้อารมณ์ใด ๆ แค่เศษสมบัติชิ้นเดียว เขายังมี ศาสตราเซียนครึ่งขั้นอยู่กับตัวอีกชิ้น

ซ่งฮุ่ยรีบหยุดเขาไว้ “เจียงผิงอัน! อย่าทาเช่นนั้น เศษสมบัตินี้ แลกหนึ่งกฎเกณฑ์ได้ ย่นเวลาฝึกฝนเจ้าได้ร้อยปีเชียวนะ!”

“ขอเพียงได้ล้างแค้น ข้าไม่สนใจหรอกขอรับ” เจียงผิงอันผ่าศิลา ต่อ

“เขาชื่ออะไรนะ? เจียงผิงอัน?”

เมื่อผู้คนใกล้เคียงได้ยินชื่อของเขา ทุกสายตาก็หันมามองหน้า เจียงผิงอัน

“ผู้อาวุโสท่านนี้ชื่อเหมือนอัจฉริยะที่ฆ่ารัชทายาทแห่งต้าฉู่ไป เลย!”

 

“คนชื่อเหมือนก็แย่แล้ว! เขาล้างแค้นต้าฉู่เช่นนี้ เห็นได้ชัดว่ามี ความแค้นกับต้าฉู่ เจียงผิงอันผู้นั้นมาเองชัด ๆ!”

เมื่อทุกผู้ทราบถึงตัวตนของเจียงผิงอัน หัวใจก็ยากสงบได้

สังหารร่างเทวะสุดขั้วหยาง กวาดล้างตัวตนขอบเขตวิญญาณ แรกกาเนิดของแคว้นหลิงไถ ขณะนี้ข่าวเหล่านี้กาลังแพร่กระจาย

ใครจะคาดคิดว่าเจียงผิงอันยังมีอีกตัวตน คือ ‘ผู้สืบชะตาสวรรค์’!

ศิลาสามสิบห้าก้อนถูกเจียงผิงอันผ่าครบถ้วน ก่อนจะขอให้ ว่านหนิงช่วยหยิบศิลาก้อนต่อไป

ศิลาถูกผ่าก้อนแล้วก้อนเล่า และแร่งามสมบัติเลิศก็ปรากฏเรียง กัน

เพียงไม่ถึงครึ่งวัน เจียงผิงอันก็แทบจะเหมาพื้นที่เดิมพันศิลา

ผ่าศิลาไปแปดร ้อยสามสิบก้อน พบสมบัติเจ็ดร ้อยหกสิบชิ้น

มูลค่ารวมเฉียดพันห้าร ้อยล้าน!

 

สิ่งที่ผ่าออกมาได้ ราคาต่าสุดคือไม่กี่สิบหินวิญญาณ ขณะที่ ราคาสูงสุดคือเศษสมบัติ

ศิลาทุกก้อนที่พบสมบัติล้วนถูกใช ้ตั้งเป็ นค่าหัว

“นาศิลาชุดใหม่มาต่อกันพรุ่งนี้นะ”

ภายใต้ทุกสายตาอันตกตะลึง เจียงผิงอันหันหลังเดินจาก

ว่านหนิงจ้องมองแผ่นหลังของเจียงผิงอันแล้วหรี่ตาลง “จาก ข้อมูลที่ได้มา เด็กหนุ่มผู้นี้เยือกเย็นยิ่ง การที่เขาระห่าได้เพียงนี้ หมายความว่าต้องมีบางอย่างเกิดขึ้น”

ชายชราผู้หนึ่งเดินเข้ามากล่าวกับว่านหนิงว่า “เมื่อครู่ใหญ่ ๆ ก่อนหน้านี้ เกิดระเบิดขึ้นที่ประตูสานักเพียวเหมี่ยว และจากปากคา ศิษย์ที่นั่น มียอดฝีมือขั้นต้นขอบเขตแปรเทวะผู้หนึ่งมาลอบสังหาร เจียงผิงอันแต่ไม่ส าเร็จ ถูกเจียงผิงอันฉีกแขน ท าร้ายบาดเจ็บสาหัส เสียแทน”

“และมือสังหารนั้นเป็ นคนจากต้าฉู่ขอรับ”

ร่างของว่านหนิงสะท้าน ความเยือกเย็นในใจหายสิ้น

 

ถูกยอดฝีมือขั้นต้นขอบเขตแปรเทวะลอบสังหาร แต่ก็สามารถ ทาให้ตัวตนขอบเขตแปรเทวะผู้นั้นบาดเจ็บสาหัสได้!

เด็กนี่มากสามารถจะเทียบเท่าสัตว์ประหลาดร ้ายกาจจากแดน ศักดิ์สิทธิ์ตระกูลโบราณได้อยู่แล้ว!

 

บทที่ 173 ค่าหัวหมื่นล้าน

“สหายน้อยเจียง หากเจ้าทาเช่นนี้ มันไม่มีผลอะไรเลยนอกจาก ยั่วโทสะต้าฉู่นะ”

ฝีมือที่เจียงผิงอันแสดงต่อซ่งฮุ่ยนั้นเกินคาดจริงแท้

แต่การทาเช่นนี้มิอาจทาร ้ายต้าฉู่ได้แต่ประการใด

นอกจากนั้น ความสามารถของผู้สืบชะตาสวรรค์ยังต้องใช ้พลัง ชีวิต

ซ่งฮุ่ยคิดไปว่าเจียงผิงอันถูกโทสะครอบงา จึงกล่าวเกลี้ยกล่อม เขา

“การยั่วโมโหพวกเขาก็มีความหมายในตัวเองแล้วขอรับ”

เจียงผิงอันเองก็ทราบว่าสิ่งนี้มิอาจทาร ้ายอะไรต้าฉู่ได้ เขาแค่ อยากให้อีกฝ่ ายรู้ซึ้งถึงอารมณ์ของเขาเท่านั้น

 

“แต่หากเจ้าไปยั่วโมโหพวกเขา พวกเขาจะส่งมือสังหารมาหา เจ้าเพิ่ม และเจ้าจะอยู่ในอันตราย”

ซ่งฮุ่ยกล่าวสิ่งที่นางเป็ นห่วงที่สุดออกมา

เจียงผิงอันหยุดฝีเท้าที่ประตูหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกล

ซ่งฮุ่ยเห็นเขาทาเช่นนี้แล้วก็ลิงโลด ในที่สุดก็เกลี้ยกล่อมสาเร็จ เสียที

เจียงผิงอันพยักหน้า “จริงด้วย พวกเขาจะส่งคนมาจัดการข้าแน่ เช่นนั้น ข้าก็ไม่อาจออกจากหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลได้”

เขาหันกลับเข้าไปในหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกล กล่าวกับ เจ้าหน้าที่ผู้หนึ่ง “ขอห้องส่วนตัวให้ข้าห้องหนึ่ง ข้าจะอยู่ที่นี่อีกสอง สามเดือน”

ไร ้ที่ใดปลอดภัยเท่าหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลแล้ว กระทั่ง สานักเพียวเหมี่ยวและวังหลวงต้าเซี่ยยังสู้หอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกล มิได้

รอยยิ้มของซ่งฮุ่ยชะงักค้าง

 

เหตุใดเจ้าเด็กนี่จึงดื้อดึงนัก!

หากนี่เป็ นบุตรนาง คงไม่พ้นถูกตีให้หนัก

“ตามใจเจ้า!” ซ่งฮุ่ยกระฟัดกระเฟียดจากไป

ในฐานะผู้อาวุโส นางอดทนพร่าสอนตั้งมากมาย หากอีกฝ่ ายไม่ ฟังไม่กระทาตาม นางก็ถือว่าทาดีที่สุดแล้ว

รอโทสะจากต้าฉู่มาหา เดี๋ยวเจียงผิงอันก็เสียใจไปเอง

แม้ซ่งฮุ่ยจะจากไป หลังกลับถึงส านัก นางก็ยังส่งคนไปแจ้ง เหตุการณ์กับต้าเซี่ยอยู่ดี

ขณะเดียวกัน ผู้ฝึ กตนที่เห็นเจียงผิงอันเดิมพันศิลาเมื่อครู่ ตื่นเต้นกันสุดขีด

“ข้าจะไปต้าฉู่! หากฆ่าสมาชิกราชวงศ์ได้ รางวัลจะสูงถัง พันล้าน! ทรัพยากรมากเพียงนั้น ข้าเก็บออมร ้อยปียังไม่ได้เลย!”

 

“ข้าก็จะไป! ต่อให้ฆ่าเจ้าหน้าที่ธรรมดาสักสองคนก็ยังได้เงินเป็ น กอบเป็ นก า!”

“น่าเสียดายที่ต้าฉู๋อยู่ไกลเกินไป ราคาค่าเดินทางแพงลิ่ว ข้าคง รับไม่ไหว”

ผู้ฝึ กตนมากมายตื่นเต้นกับรางวัลมหาศาล เตรียมพร ้อมไป ยังต้าฉู่

ผู้ฝึกตนบางคนก็อยากไปต้าฉู่เหมือนกัน แต่เนื่องจากระยะห่าง ไกลเกินไป จึงรู ้สึกว่าไม่คุ้มค่าเดินทาง

แต่ถึงอย่างไร ก็มีผู้ไปอยู่ดี

ค่าหัวที่ออกโดยหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลจะกระจายไปทั่วทุกหอ วาณิชสาขาเมืองข้างเคียง แต่ผู้ฝึ กตนหลายคนก็สังเกตเห็นมัน รวมถึงหอวาณิชสาขาต้าฉู่ด้วย

รางวัลมหาศาลถึงพันล้านสามารถท าให้ผู้ฝึกตนขอบเขตแปรเท วะทั่วไปหันมาสนใจได้

 

วันถัดมา หอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลนาศิลามารดากองใหม่มาถึง และเจียงผิงอันก็เดิมพันศิลาต่อไป

ในเมือง ผู้ฝึกตนมากมายที่ได้ข่าวต่างมามุงดู

เมื่อเห็นยามเจียงผิงอันลงมือ ทุกคนล้วนริษยานัก

“อัตราพบสมบัติของเจียงผิงอันสูงถึงแปดในสิบ เขาต้องเป็ นผู้ สืบชะตาสวรรค์ระดับสูงแน่ ๆ!”

“นี่หรืออัจฉริยะ? แข็งแกร่งเสียทุกด้าน”

“พฤติกรรมของเขาโง่เง่าไปหน่อยนะ เขาไม่อาจท าร ้ายรากฐาน ของต้าฉู่ได้ด้วยวิธีนี้เลย มีแต่จะทาให้ต้าฉู่เดือดดาล สู้กลับไปตั้งใจ ฝึกฝนดีกว่า……”

“โฮก!”

ขณะที่ปวงชนเสวนา จู่ ๆ เสียงคารามเลื่อนลั่นก็ดังสนั่นจนรอบ ข้างสะดุ้งโหยง

และต้นตอเสียงคารามนั้นมาจากศิลาที่เจียงผิงอันผ่าอยู่

 

หินวิญญาณสีแดงเลือดชิ้นหนึ่งปรากฏขึ้นในสายตา เต็มไปด้วย ปราณโลหิต

“นี่อะไร? เหตุใดจึงส่งเสียงเหมือนสัตว์ร ้ายเลย?”

ทุกคู่เนตรจับจ้องศิลาประหลาดอย่างสงสัย ไร ้ผู้ใดยอมกะพริบ ตา

“นี่คือหินวิญญาณโลหิตระดับสูง! หินวิญญาณนี้อาบโลหิตของ สัตว์ภูตอันน่าสะพรึงกลัวในโบราณกาลตนหนึ่ง ผ่านการหล่อเลี้ยง บารุงหมื่นปีก็อาจเกิดสติปัญญาได้!”

ชายชราสั่นสะท้านอย่างตื่นเต้น เขาพบเห็นศิลาเช่นนั้นครั้ง สุดท้ายยามยังเป็ นศิษย์น้อยเมื่อพันปีก่อน

“พันห้าร ้อยล้าน ขายหรือไม่?”

ชายชราพินิจสมบัติเสนอราคาแก่เจียงผิงอัน

 

สิ่งนี้ดีต่อผู้ฝึกกายายิ่งนัก มันมีแก่นโลหิตของสัตว์ภูต สามารถ สัมผัสพลังแห่งกฎเกณฑ์ได้ชัดเจน ดีไม่ดีอาจได้พรสวรรค์ส่วนหนึ่ง ของสัตว์ภูตสุดแกร่งตนนี้จากศิลานี่ก็เป็ นได้!

“ยังขอแลกหินวิญญาณเป็ นค่าหัวส าหรับทายาทราชวงศ์ต้าฉู่ เช่นกัน”

เจียงผิงอันผ่าศิลาต่อไป

ทุกผู้มองเจียงผิงอันราวมองคนโง่

กระทั่งของล้าค่าเช่นนี้ยังขาย

สู้เอาทรัพยากรเหล่านี้มาฝึ กฝนไม่ดีกว่าหรือ? ไม่เห็นต้องท า เช่นนี้เลย

โชคในช่วงหลังของเจียงผิงอันไม่ได้ดีนัก เขาผ่าศิลามารดาสี่ ร ้อยก้อน หลัก ๆ แล้วก็มีแต่ของธรรมดา มูลค่าอย่างมากก็สองล้าน เศษ

“น าศิลาดี ๆ มาอีก ราคามิใช่ปัญหา ขอเพียงผ่าพบของดีก็ พอแล้ว”

 

เจียงผิงอันทิ้งวาทะนี้ แล้วหันกายเดินกลับไปฝึกฝนที่ห้องส่วนตัว ที่เตรียมไว้สาหรับเขาโดยหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกล

ขณะล้างแค้นต้าฉู่ เขาก็มิได้ละเลยการฝึกฝน

เรื่องของเจียงผิงอันแพร่กระจายรวดเร็ว

เพียงสามวัน เรื่องนี้ก็ไปถึงหูของฉู่ซูเจียง จักรพรรดิแห่งต้าฉู่

“ปรากฏว่าไอ้เด็กเวรนั่นยังเป็ นผู้สืบชะตาสวรรค์อีก!”

ในโถงหลักวังหลวงต้าฉู่ ดวงตาของฉู่ซูเจียงแดงก่า สีหน้าเปี่ยม ความเคียดแค้น

เมื่อครู่เพิ่งมีขุนนางผู้หนึ่งมารายงานเรื่องของเจียงผิงอันแก่เขา

แม้การกระท าของเจียงผิงอันจะไม่ได้ท าร้ายพวกเขาต้าฉู่มากนัก แต่ก็ชวนแค้นอย่างยิ่ง

“ฉู่ฉานมัวท าอะไรอยู่? ยังไม่จัดการเจ้านี่อีก!”

 

ฉู่ซูเจียงหันไปตะคอกขันทีข้างกาย “บอกฉู่ฉานด้วยว่า หากใน สามวันยังจัดการเจียงผิงอันมิได้ ก็ไม่ต้องกลับมา!”

ขันทีข้างกายเขาก้มหน้าก้มตา มิกล้าสบตาอีกฝ่ ายตรง ๆ และ กล่าวเสียงเบาหวิว “กราบทูลฝ่าบาท ฉู่ฉาน… ตายแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

ฉู่ซูเจียงพลันยืดตัวตรง ดวงตาเบิกกว้าง “ตายแล้ว? ตายได้ อย่างไร?”

ขันทีตอบกลับ “จากข้อมูลที่ได้มา เขาลอบโจมตีเจียงผิงอันที่ ประตูสานักเพียวเหมี่ยวแต่ไม่สาเร็จ เจ้าสานักเพียวเหมี่ยวออกมา และฉู่ฉานก็ถูกฆ่าตายพ่ะย่ะค่ะ……”

“โหลยโท่ย! ไม่ได้เรื่องเลย!”

ฉู่ซูเจียงถีบขันทีลงจากพื้นยกสูง ลุกขึ้นแผดเสียงอย่างบ้าคลั่ง

บุตรผู้มากฝีมือที่สุดของเขา ฉู่หยางตายด้วยน้ามือเจียงผิงอัน ท าลายวาสนาอันยืนยาวเป็ นพัน ๆ ปีของพวกเขาต้าฉู่

และยามนี้ ส่งยอดฝีมือขอบเขตแปรเทวะไปลอบสังหารอีกฝ่ าย ก็ ยังล้มเหลว!

 

ฉู่ซูเจียงข่มเขี้ยวเคี้ยวฟัน จิตสังหารพรั่งพรูทั่วกาย กล่าว กระแทกเสียงว่า “มิใช่เขาชอบตั้งค่าหัวหรือ? งั้นเราก็ตั้งค่าหัวบ้าง!”

“เจ้าหน้าที่ เอาหินวิญญาณหมื่นล้านชิ้นจากคลังเราออกมา! ไป ตั้งค่าหัวที่หอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกล!”

“ด้วยหินวิญญาณหมื่นล้านนี้ ต่อให้เป็ นบิดามันก็มาฆ่ากันได้ไม่ ต่างเลย!”

ความสัมพันธ ์ระหว่างบุคคลนั้นขึ้นกับผลประโยชน์ ขอเพียง ผลประโยชน์ใหญ่มากพอ ครอบครัวก็เป็ นเพียงค าไร้สาระ

ฉู่ซูเจียงเดือดดาล ออกประกาศรางวัลยิ่งใหญ่

พันธสัญญาวิถีสวรรค์ระบุว่าห้ามต้าฉู่ของพวกเขาเปิดสงคราม หรือบุกแดนดินในเวลาร ้อยปี แต่การลอบสังหารนั้นมิได้อยู่ในกติกา

ทันทีที่ข่าวปรากฏ แดนดินใกล้เคียงมากมายก็เอะอะลือลั่น

ผู้ฝึกตนมากมายสติแตก

 

“หมื่นล้านหินวิญญาณ! นั่นเพียงพอให้ข้าฝึ กฝนถึงขอบเขต แปรเทวะได้เลยนะ!”

“ยามนี้เจียงผิงอันอยู่ไหน! ข้าจะไปฆ่าเขาเดี๋ยวนี้แหละ!”

“หินวิญญาณมากเพียงนี้ ต่อให้เป็ นยอดฝีมือขอบเขตหลอมสุญ ตาก็ใจสะท้านอยู่ดี”

และวันเดียวกัน นั้นต้าเซี่ยก็ออกประกาศค่าหัวเฉียบพลัน

[รางวัลค่าหัวหมื่นล้านสาหรับฉู่โฮ่วจ้าว รัชทายาทคนปัจจุบัน ของต้าฉู่]

หลังรัชทายาทคนก่อน ฉู่หยางถูกสังหารไป เพื่อเสถียรภาพใน ราชสานัก ฉู่โฮ่วจ้าวจึงถูกแต่งตั้งเป็ นรัชทายาท

แม้ฉู่โฮ่วจ้าวจะไม่เลิศล้าเท่าฉู่หยาง แต่ก็ถือเป็ นผู้นาคนหนึ่ง

อายุเพิ่งสามสิบ ก็บรรลุขอบเขตแปรเทวะ เกิดเสียงอื้ออึงพอตัว ไวกว่าการบรรลุของเซี่ยชิงเสียอีก

 

แม้ต้าฉู่จะดูเหมือนแค่สร ้างสถานการณ์ แต่เรื่องนั้นหาส าคัญไม่ เรื่องสาคัญคือทาให้ราชสานักสงบได้จริง ๆ

ต้าเซี่ยได้ข่าวว่าต้าฉู่ออกค่าหัวลอบสังหารเจียงผิงอันหมื่นล้าน พวกเขาจึงออกค่าหัวฉู่โฮ่วจ้าวหมื่นล้านเช่นกัน

เหล่ามือสังหารหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

“ฮ่า ๆ สองฝ่ ายสู้กันหนักกว่านี้อีกหน่อยสิ เราจะได้กอบโกย มากกว่านี้อีก”

“หลังกาไรรอบนี้ ข้าก็บรรลุขอบเขตแปรเทวะได้สบายมาก!”

“ไปฆ่าเจียงผิงอันดีกว่า ข้าจะไปลอบโจมตีเจียงผิงอัน ได้ยินว่า เขาอยู่ในหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลที่เขตเมืองของสานักเพียว เหมี่ยว!”

ความขัดแย้งระหว่างสองแผ่นดินหยุดนิ่งชั่วขณะด้วยความตาย ของฉู่หยาง

แต่เพราะการลอบสังหารเจียงผิงอัน ทั้งสองฝ่ายจึงลอบสังหารกัน ไปมา

 

เจียงผิงอันกลายเป็ นเนตรพายุ

มือสังหารและผู้ฝึ กตนทั่วสารทิศล้วนมุ่งหน้าไปยังเมืองเพียว เหมี่ยวใต้ภูเขาพานักของสานักเพียวเหมี่ยว

รอยามเหยื่อปรากฏตัว

 

บทที่ 174 ล้างแค้นห้าหมื่นล้าน

“ก่อนหน้านี้ข้าว่าเช่นไร! บอกแล้วว่าอย่าวู่วาม ๆ ยามนี้เป็ นเช่น ไร ท าต้าฉู่เดือดดาล! เสียใจแล้วล่ะสิ?”

ซ่งฮุ่ยเดินเข้ามาในห้องเจียงผิงอันพร้อมเทศนา

นางก็เป็ นห่วงเจียงผิงอันเช่นกัน นางรู ้ว่าเด็กหนุ่มผู้นี้พัฒนามา ได้ไม่ง่าย ก็ควรเก็บตัวฝึกฝนเงียบ ๆ แต่เขากลับไปยั่วยุต้าฉู่เสียนี่

เจียงผิงอันกล่าวเสียงขรึม “ต่อให้ข้าไม่ทาเช่นนี้ พวกเขาจะ ปล่อยข้าไปหรือ? ครั้งนี้พวกเขาส่งยอดฝี มือขอบเขตแปรเทวะมา ลอบสังหารฆ่า ภายหน้าก็อาจเป็ นยอดฝีมือขอบเขตหลอมสุญตาก็ ได้”

ซ่งฮุ่ยอ้าปากคิดตอบโต้ แต่ก็มิอาจสรรหาค าใดมาเอ่ยตอบ

ใช่แล้ว หากฆ่าร่างเทวะสุดขั้วหยาง ทาลายวาสนาพันหมื่นปี ของต้าฉู่ อีกฝ่ายย่อมทุ่มสุดฝีมือเพื่อกาจัดเจียงผิงอันแน่นอน

การส่งสุดยอดฝีมือมาก็อาจเป็ นไปได้ด้วยซ้า

 

ครั้งนี้เป็ นเพียงการดึงสงครามสู่ที่แจ้งเท่านั้น

ขณะนี้ ประตูห้องถูกผลึกเปิด แล้วเซี่ยชิงในอาภรณ์แดงครอบ มงกุฎวิหคอมตะก็เดินเข้ามา

“โอ้ ผู้อาวุโสซ่งฮุ่ย เจ้ามาท าอะไรในห้องกับราชบุตรเขยของข้า กัน? คลายความเหงาอยู่หรือ?”

ได้ยินคาล้อเลียนนี้ ซ่งฮุ่ยก็ขมวดคิ้ว “องค์หญิง จริงจังหน่อยจะ ได้หรือไม่?”

“เรื่องจริงจังนั่นไว้ให้คนนอกเห็น ในนี้มีกันแค่นี้ แน่นอนก็ต้อง ผ่อนคลายหน่อย”

เซี่ยชิงเดินเข้าห้องมาพลางยิ้มให้เจียงผิงอัน “เจ้าเด็กนี่อยู่เฉย ๆ ไม่ได้จริง ๆ ยามนี้มียอดฝีมือขอบเขตแปรเทวะเป็ นโขยงรอกาจัดเจ้า อยู่นะ”

“ไปกันเถอะ ข้าพาบรรพชนทุกท่านมาด้วย เรากลับกันเถอะ”

 

เพื่อประกันความปลอดภัยของเจียงผิงอัน นางและคณะยอดฝีมือ จากต้าเซี่ยจึงมารับเจียงผิงอัน

เจียงผิงอันส่ายหัว “เรื่องยังไม่จบ”

เซี่ยชิงนิ่งไป “เจ้ายังอยากเดิมพันศิลาอีกหรือ? มันไม่ค่อยได้ผล หรอกนะ เดี๋ยวเราจ่ายค่าหัวลอบสังหารเอง เจ้าตั้งใจฝึกฝนก็พอแล้ว”

นางก็ไม่เห็นด้วยที่เจียงผิงอันจะมาเสียเวลาที่นี่เช่นกัน

“เรื่องเดิมพันศิลามิใช่ประเด็นหรอก แต่ว่า……”

ขณะที่เจียงผิงอันกาลังจะอธิบายบางอย่าง

เสียงของเจ้าหน้าที่ก็ดังออกมาจากหน้าประตู

“คุณชายเจียง ศิลามารดาคุณภาพสูงที่ท่านต้องการมาถึงแล้ว พวกมันล้วนมาจากบริเวณเหมือนจากสมรภูมิโบราณขอรับ”

“ดีเลย”

เจียงผิงอันลุกเดินออกไปนอกห้อง

 

ซ่งฮุ่ยหันไปถามเซี่ยชิง “เขาหัวดื้อเช่นนี้ตลอดเลยหรือ?”

“หากไม่ เจ้าคิดว่าข้าจะโมโหไปเพื่อการใด? ชินกับมันได้แล้วล่ะ นิสัยดื้อดึงของเขาเกลี้ยกล่อมไม่ได้หรอก”

เซี่ยชิงเตรียมใจมาเนิ่นนาน มิได้ขัดเคืองกับการปฏิเสธของเจียง ผิงอันนัก

นางคืนความทรงศักดิ์เปี่ยมอานาจ เดินตามเขาออกไป

ทันทีที่เจียงผิงอันปรากฏตัว เขาก็สัมผัสสายตามากมายอันเปี่ยม จิตสังหารและความโลภได้

สีหน้าของเจียงผิงอันไร ้อารมณ์ หาได้สนใจไม่

ไร ้ผู้ใดกล้าลงมือในหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกล

อย่าว่าแต่ต้าฉู่เลย กระทั่งแดนศักดิ์สิทธิ์หรือตระกูลโบราณก็ยัง ไม่กล้า

เจียงผิงอันมายังพื้นที่เดิมพันศิลา

 

ขณะนี้ในพื้นที่เดิมพันศิลามีคลื่นกฎเกณฑ์พิเศษ ซึ่งล้วนแผ่ ออกมาจากศิลามารดา

ศิลามารดาเหล่านี้ถูกขุดขึ้นมาจากพื้นที่เหมืองในสมรภูมิ โบราณ มีการต่อสู้เกิดขึ้นเกินนับหน ยอดฝีมือจากหลากเผ่าพันธุ์ล้ม ตาย

สายแร่ศิลามารดาในสมรภูมิโบราณนั้นพิเศษยิ่ง กระทั่งผู้สืบ ชะตาสวรรค์ยังมิอาจทานายหาสิ่งที่อยู่ภายในศิลามารดาได้บ่อยครั้ง

แต่ศิลามารดาเหล่านี้มิได้ส่งผลกระทบต่อเจียงผิงอันมากนัก เขา ยังมองทะลุมันได้ แต่ต้องใช ้พลังจิตมากกว่าเดิมสักหน่อย

พลังที่ใช ้ในการมองทะลุคือพลังจิต มิใช่อายุขัย

ขณะที่เจียงผิงอันกาลังจะวางป้ ายห้าดาวลงบนโต๊ะ เซี่ยชิงก็นา ป้ ายมาวางตัดหน้าเสียก่อน

“เงินของราชวงศ์ ใช ้ได้เลยไม่ต้องลังเล ซื้อศิลามารดาแพง ๆ เลยก็ได้”

 

ได้ยินเช่นนี้ ยอดฝีมือจากราชวงศ์ต้าเซี่ยที่มาด้วยกันก็หน้าดา คล้า

แม้พวกเขาจะไม่ขัดข้องเรื่องการใช ้เงินกับเจียงผิงอัน แต่วาทะ ของเซี่ยชิงทาให้พวกเขารู ้สึกเสมอว่าบุปผาที่พวกเขาทะนุถนอมแทบ ตายถูกผู้อื่นเด็ดไปเสียแล้ว

เจียงผิงอันมิได้กล่าวขอบคุณใด ๆ ทั้งสองฝ่ ายไม่จาเป็ นต้อง เกรงใจกันแล้ว

เขาใช ้อ านาจตาขวามองหาศิลามารดา

เจียงผิงอันเลือกศิลา ขณะที่เซี่ยชิงยืนผ่าอยู่ข้าง ๆ

ทันทีที่ชิ้นแรกถูกผ่า ไม้สะกดวิญญาณคุณภาพสูงชิ้นหนึ่งก็ ปรากฏขึ้น มูลค่าสามล้านกว่า

ควรค่าเป็ นศิลามารดาระดับสูง ความน่าจะเป็ นในการพบสมบัติ ระดับสูงนั้นมากกว่าศิลามารดาก่อนหน้านี้นัก

วัตถุมูลค่ามหาศาลถูกผ่าพบจ านวนมาก แล้วเจียงผิงอันก็ยังใช ้ พวกมันมาออกค่าหัว

 

เพียงหนึ่งวัน ผ่าพบทรัพยากรเฉียดสองพันล้าน!

เมื่อเห็นประสิทธิภาพการกอบทรัพย์เช่นนี้ ยอดฝี มือมากมาย เห็นแล้วก็ตาร ้อนผ่าว

หนึ่งวันของเจียงผิงอันหาเงินได้มากกว่าหลายปีของพวกเขาอีก

ในวันที่สี่ เจียงผิงอันผ่าพบเศษธงค่ายกลอันมีอักขระค่ายกล โบราณสลักไว้ ซ่งฮุ่ยซื้อมันไปในราคาสามพันล้าน

นางศึกษาค่ายกล และอักขระบนธงค่ายกลโบราณนี้ก็ช่วยนาง ได้มาก

คุณภาพศิลาในวันที่ห้าต่าไปหน่อย ผ่าทรัพยากรได้เพียงมูลค่า พันล้าน

ในวันที่สิบ เศษสมบัติลับโบราณปรากฏขึ้น มูลค่าห้าพันล้าน และสมบัติลับนี้มีประโยชน์ต่อต้าเซี่ย จึงถูกมอบให้กับต้าเซี่ย

 

เดิมทียอดฝีมือที่ติดตามเจียงผิงอันมารู ้สึกขัดใจกันอยู่นิดหน่อย ในฐานะคนระดับสูงจากต้าเซี่ย การมาปกป้ องผู้ฝึ กตนขอบเขต วิญญาณแรกก าเนิดเพียงหนึ่งที่นี่ดูจะไม่สมควรไปสักหน่อย

แต่เมื่อต้าเซี่ยได้สมบัติลับนี้มา อารมณ์ขุ่นมัวของคนทั้งหลาย พลันปลาสนาการ

เจียงผิงอันเดิมพันศิลาที่นี่ มิเพียงใช ้เงินเป็ นค่าหัวคนจากต้าฉู่ แต่หากพบของดี ต้าเซี่ยก็จะได้รับความสาคัญก่อนใคร

นี่คือสมบัติของพวกเขาต้าเซี่ย!

ในเวลาเพียงสิบวัน สมบัติที่เจียงผิงอันผ่าออกมาได้ก็มีมูลค่า เกินหมื่นล้าน เป็ นเรื่องน่าอัศจรรย์ยิ่ง

เงินทั้งหมดถูกใช ้เป็ นค่าหัว

ผู้ฝึกตนซึ่งเร ้นกายในเงาต่างร ้อนใจ

“เวร ยอดฝีมือจากต้าเซี่ยแห่มาปกป้ องเจียงผิงอันตั้งเจ็ดแปดคน จะลอบสังหารได้เช่นไร?”

 

“ไปกันเถอะ ไม่ไหวหรอก ไปต้าฉู่ดีกว่า คนที่นั่นฆ่าง่าย ข้าได้ ยินว่ามีบางคนได้ค่าหัวไปแล้ว”

“เจียงผิงอันร ้ายกาจจริง ๆ เงินเยอะแยะเพียงนั้น นาไปลงกับ ค่าหัวหมดเลย”

ผู้มารอลอบสังหารเจียงผิงอันทยอยจากไป

มีสุดยอดฝี มือกลุ่มหนึ่งคุ้มกัน และยังอยู่ในอาณาเขตของหอ วาณิชมั่งคั่งกว้างไกล มือสังหารเช่นพวกเขาไม่อาจทาอะไรได้เลย

เทียบกันแล้ว คนจากต้าฉู่จัดการง่ายกว่าเป็ นไหน ๆ

หนึ่งเดือนมานี้ เจียงผิงอันออกค่าหัวไปแล้วสามหมื่นกว่าล้าน!

ผู้ฝึกตนและมือสังหารมากมายจากทั่วสารทิศแห่กันเข้าสู่ต้าฉู่ เพื่อลอบสังหาร

มีทั้งเจ้าหน้าที่ประจาเมืองและทหารจากเมืองต่าง ๆ ในต้าฉู่ที่ถูก ลอบสังหาร

 

เหล่าเจ้าหน้าที่ในต้าฉู่ล้วนประสบอันตราย หวาดหวั่นพรั่นพรึง จะถูกลอบฆ่า

ในป่า ณ เมืองหลวงต้าฉู่

“องค์ชายฉู่จ้าน พระองค์จะออกจากเมืองมิได้นะพ่ะย่ะค่ะ ตามที่ เคยอธิบายไว้ พระองค์ออกจากวังหลวงมิได้นะพ่ะย่ะค่ะ!”

บ่าวเฒ่าผู้หนึ่งตามมาเกลี้ยกล่อมฉู่จ้านผู้เยาว์วัย ใบหน้าสุด แสนร้อนใจ

ฉู่จ้านเป็ นบุตรคนที่สิบห้าของจักรพรรดิแห่งต้าฉู่ ขณะอุดอู้อยู่ ในวังหลวงก็ได้ยินข่าวลือว่ามีสัตว์ภูตกิเลนอยู่นอกเมือง จึงดึงดันจะ ออกไปดูโดยไม่สนคาชี้แนะใด ๆ

“ไสหัวไป!”

ฉู่จ้านเตะบริวารผู้พร่าบ่นเขา

“ไอ้ขยะเจียงผิงอันนี่ องค์ชายผู้นี้เติบโตยามใด เพียงยกมือก็ฆ่า ได้แล้ว ข้าคือองค์ชายผู้ยิ่งใหญ่ มีหรือต้องมานั่งหวาดกลัว? นี่ต่าง

 

อะไรกับเต่าหดหัว? หากบังอาจมาหยุดองค์ชายผู้นี้ ข้าจะเตะเจ้าให้ ตายเลย!”

ฉู่จ้านหงุดหงิดที่ผู้อื่นขัดคาสั่งเขามากเป็ นการเดิม

แม้เขาก็กลัวการถูกลอบสังหารเช่นกัน เขาในขณะนี้ก็ปลอมตัว ออกมาอย่างลับ ๆ มีสิ่งใดต้องกลัวอีก?

ทันใดนั้น หัวใจของฉู่จ้านก็เจ็บแปลบเฉียบพลัน

เขาก้มลงมอง และเห็นคมดาบแดงสดแทงทะลวงจากเบื้องหลัง

บ่าวเฒ่าฉีกยิ้มอย่างละโมบ “เจ้าโง่ สัตว์ภูตกิเลนนอกเมืองนั่น ข้าโกหก ชีวิตเจ้ามีมูลค่าพันห้าร ้อยล้านเชียว!”

“เจ้า……”

ฉู่จ้านเหมือนจะพูดบางอย่าง แต่บ่าวเฒ่าก็สะบั้นร่างของเขาแล้ว

บ่าวเฒ่ารีบเก็บร่างของฉู่จ้านและศิลาบันทึกเงาที่บันทึกฉากยาม สังหารไว้ ก่อนจะหนีหายเข้าป่ าไปอย่างรวดเร็ว

 

ด้วยเงินพันห้าร ้อยล้านนี้ เขาก็สามารถไปตั้งมหาอานาจเป็ น ของตัวเองในพื้นที่เล็ก ๆ ได้ มิต้องเป็ นสุนัขรับใช ้ผู้ใด

ไม่นานนัก ข่าวการตายของฉู่จ้าน องค์ชายแห่งต้าฉู่ก็แพร่สู่ บ้านเมืองใกล้เคียงมากมาย เกิดเป็ นเสียงลือลั่นอื้ออึง

ทาให้ผู้คนมากมายหลั่งไหลสู่ต้าฉู่กันมากขึ้น

แม้ฆ่าองค์ชายมิได้ แต่ก็ยังไล่เล่นงานเจ้าหน้าที่หรือทหารของต้า ฉู่ซึ่งปลีกวิเวกเดี่ยว ๆ ได้

ยามฉู่ซูเจียง จักรพรรดิแห่งต้าฉู่ทราบเรื่อง เขาก็เดือดจัด

“เจียงผิงอัน! ต้าเซี่ย! พวกเจ้าสารเลว! เอาหินวิญญาณออกมา อีกห้าหมื่นล้าน ตั้งเป็ นค่าหัวสาหรับเจ้าหน้าที่ของต้าเซี่ยซะ!”

หนึ่งในขุนนางรีบร ้อนกล่าว “ฝ่ าบาท! ทาเช่นนี้ไม่มีประโยชน์ เลยพ่ะย่ะค่ะ เพราะคลังของเราขัดสนเงินนับแต่สงครามก่อนหน้านี้ แล้วนะพ่ะย่ะค่ะ”

“เงินห้าหมื่นล้านนี้ใช ้ฝึกฝนยอดฝีมือขอบเขตหลอมสุญตาได้ผู้ หนึ่ง ไม่จาเป็ นต้องวู่วามเลยพ่ะย่ะค่ะ!”

 

ฉู่ซูเจียงปรี่มาคว้าคอขุนนางผู้นั้นพลางกล่าวด้วยดวงตาแดง ฉาน “เจ้าบอกว่า ความตายของบุตรข้าเป็ นเรื่องเล็กหรือ?”

“ฝ่ าบาท โปรดไตร่ตรอง……”

ขุนนางผู้นั้นคิดเกลี้ยกล่อมเพื่อบ้านเมือง แต่ยังไม่ทันพูดจบ เขา ก็ถูกฉู่ซูเจียงฟาดตัวระเบิดเป็ นหมอกโลหิต

ฉู่ซูเจียงถลึงตามองคนอื่น ๆ อย่างเกรี้ยวกราด “เลียนแบบเจ้า เด็กนั่น ใช ้ทรัพยากรทั้งหมดไปออกค่าหัวเสียเดี๋ยวนี้!”

ขุนนางคนอื่น ๆ ซึ่งคิดเกลี้ยกล่อมหุบปากเงียบ

ความตายของบุตรอีกคนท าให้ฉู่ซูเจียงเสียความเยือกเย็น ผู้ใด เกลี้ยกล่อมล้วนต้องตาย

ใครเล่าจะคาดคิดว่าเจียงผิงอันผู้ต่าต้อยเพียงหนึ่งจะสังหารองค์ ชายได้สองคน

 

บทที่ 175 เข็มทิศครอบจักรวาล

หลังจากต้าฉู่ออกค่าหัว ไม่นานต้าเซี่ยก็ได้รับข่าว

กลุ่มยอดฝี มือที่มาคุ้มกันเจียงผิงอันรวมตัวประชุมด้วยสีหน้า เคร่งเครียด

เจียงผิงอันก็รวมอยู่ในนั้นด้วย

สถานะปัจจุบันของเขาสามารถเข้าร่วมการประชุมระดับสูงได้ แล้ว

“ห้าหมื่นล้านนั้นเป็ นเรื่องใหญ่สาหรับเรา”

“ผิงอัน เจ้าไม่ต้องโทษตัวเองไป หากเจ้าไม่ฆ่าฉู่หยาง เราต้าเซี่ย จะเสียหายมากกว่านี้อีก”

ยอดฝี มือผู้หนึ่งเกรงว่าเจียงผิงอันจะรู ้สึกหนักใจ จึงเอ่ยปลอบ ขึ้นมา

 

“เตรียมให้ผู้ใต้บัญชาเลี่ยงการลอบสังหาร พยายามลดความ เสียหายให้ได้มากที่สุด”

“ประเด็นคือเรื่องนี้ป้ องกันมิได้ จะมีผู้ยอมเสี่ยงสร ้างปัญหา มากมายแน่นอน”

ทุกคนที่นี่ล้วนกังวล

ด้วยค่าหัวห้าหมื่นล้านนี้ คนจากต้าเซี่ยของพวกเขาก็จะถูกลอบ สังหารตาม ๆ กัน

แต่กลับไร ้วิธีแก้ปัญหา

แม้จะป้ องกันได้ชั่วขณะ แต่ก็มิอาจหยุดได้ตลอดไป

เมื่อเห็นยอดฝีมือมากมายเป็ นกังวล ทันใดนั้นเจียงผิงอันซึ่งนั่ง อยู่ด้านข้างก็ปริปาก

“จะเชือดไก่ให้ลิงดูก็ได้นะ ผู้ใดกล้าลงมือจะถูกสังหารทันที”

วิธีนี้ลดความเสียหายได้มากที่สุด

 

เซี่ยชิงถอนใจส่ายหน้า “เรื่องมันไม่ง่ายเช่นเจ้าคิดหรอก ปัญหา คือเราจับผู้ลงมือทั้งหมดมิได้”

รางวัลเช่นนี้เสนอให้ผู้ฝึกตนทั้งหมด มิได้เจาะจงมหาอานาจ ขอ เพียงซ่อนตัวให้ดีก็หาเบาะแสได้ยากยิ่ง

ยอดฝีมือผู้หนึ่งพลันเอ่ยว่า “ให้ผิงอันทานายตัวศัตรูก็ได้นี่!”

“ไม่ได้!”

เซี่ยชิงปฏิเสธทันที “การฝึกฝนของเจียงผิงอันไม่สูง การทานาย ผู้ฝึกตนสิ้นเปลืองพลังชีวิตมหาศาล มันจะกระทบการพัฒนาต่อไป ของเจียงผิงอัน”

นางไม่อยากให้เจียงผิงอันเกิดอุบัติเหตุอะไร

อันที่จริง ต่อให้เจียงผิงอันถูกขอให้ช่วยทานาย เขาก็ไม่มี ความสามารถเช่นนั้น เพราะเขาหาใช่ผู้สืบชะตาสวรรค์ไม่

เจียงผิงอันเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วจึงนาเข็มทิศสีทองอันหนึ่งออกมา

 

เข็มทิศนี้เป็ นสีทอง สลักอักขระลึกลับหนาแน่ น มีอานาจ ประหลาดรายล้อม

“หากคิดหาคน บางทีอาจลองใช ้สิ่งนี้ก็ได้”

สมบัตินี้ เจียงผิงอันได้มายามอยู่บนเกาะเทวะ

ขณะนั้น เขาถูกคนจากตระกูลเหลยลอบสังหาร หนีไปซ่อนใน ถ้าแห่งหนึ่ง และอีกฝ่ายก็ใช ้สิ่งนี้ตามตัวเขาจนเจอ

สิ่งนี้น่าจะเป็ นสมบัติสาหรับหาคน บางทีอาจจะมีประโยชน์

“สมบัติลับ! เข็มทิศครอบจักรวาล!”

ผู้อาวุโสคนหนึ่งจาสมบัติชิ้นนี้ได้แล้วอุทานออกมา ดวงตาของ เขาจ้องมองเข็มทิศไม่กะพริบราวสมบัตินี้มีมนตร ์วิเศษ

“สมบัติลับ!”

เมื่อได้ยินคานี้ ทุกดวงใจก็ตื่นตะลึง หายใจขาดห้วงไปครู่สั้น ๆ

เจียงผิงอันมีสมบัติลับชิ้นหนึ่ง!

 

สมบัติลับนี้ต่าชั้นกว่าเลิศสมบัติหนึ่งขั้น แต่ก็มีสมบัติลับพิเศษที่ มีค่าสูงยิ่งกว่าเลิศสมบัติอยู่

“บรรพชน ท่านรู ้จักสมบัตินี้หรือ มันมีไว้ใช ้เช่นไรเจ้าคะ?”

เซี่ยชิงพินิจเจียงผิงอันอย่างลึกล้า นางมิคาดว่าเด็กนี่จะยังมี สมบัติเช่นนี้อยู่ มิทราบจริง ๆ ว่าเจ้าเด็กนี่ซ่อนอะไรไว้บ้าง

ชายชราผู้รู ้จักสมบัติลับชิ้นนี้กล่าวอย่างตื่นเต้น “ยี่สิบปี ก่อน ยามที่พานักของนักพรตเสินซวีเปิดออก ยอดฝีมือมากมายหลั่งไหล เข้าไป ข้าเคยเห็นยอดฝีมือผู้หนึ่งจากตระกูลเหลยโบราณใช ้สมบัติ ลับนี้หาสมบัติได้มากมาย!”

“นี่คือเข็มทิศครอบจักรวาลซึ่งสร ้างโดยผู้สืบชะตาสวรรค์ เมื่อถือ มันในมือ ในใจปรารถนาพบสิ่งใด เข็มทิศก็จะชี้ไปหามัน”

“จะหาคนหาของก็ตาม ขอเพียงเป้ าหมายไม่ถูกอ านาจพิเศษปก คลุม ก็หาได้ทั้งสิ้น!”

เมื่อได้ยินคาอธิบายของชายชรา เซี่ยชิงและคณะก็ยิ่งหัวใจเต้นถี่ หายใจกระชั้นขึ้นเรื่อย ๆ

 

พวกเขาล้วนตระหนักถึงมูลค่าของวัตถุชิ้นนี้แล้ว

ด้วยเข็มทิศครอบจักรวาลชิ้นนี้ ปรารถนาหาผู้ใดก็ย่อมได้พบ หาสมบัติใดก็ได้ประสบ!

ยอดฝีมือผู้หนึ่งสะกดความพรั่นพรึงในใจ คู่เนตรเคร่งขรึมมอง มายังเจียงผิงอันอย่างเคลือบแคลง

“สมบัติลับเช่นนี้หาได้ยากยิ่ง ทั่วทั้งแดนบูรพามีไม่มากนัก เจ้า ไปได้มาจากที่ใด?”

เพราะเหตุข้างต้น สมบัติลับเช่นนี้จึงไม่ควรมาปรากฏในมือผู้ฝึก ตนระดับต่าอย่างเจียงผิงอันด้วยซ้า

คนอื่น ๆ เองก็มองมายังเจียงผิงอันอย่างฉงนใจ

เด็กหนุ่มผู้นี้มักทาสิ่งที่พวกเขามิคาดฝันได้เสมอ

“ของตระกูลเหลย” เจียงผิงอันกล่าว

 

“ตระกูลเหลย? หรือเมิ่งจิง ธิดาเทพตระกูลเหลยให้มันกับเจ้า? แม่นางผู้นี้ดีกับเจ้าเกินไปแล้ว!”

จักรพรรดิเซี่ยหยวนเฮ่ากล่าวโดยมีอีกความคิดในใจ

สายตายอดฝีมือคนอื่น ๆ ก็เผยประกายไม่ชอบใจเล็กน้อย

ในฐานะราชบุตรเขยของต้าเซี่ย เจียงผิงอันกลับใกล้ชิดกับหญิง จากตระกูลเหลยอย่างยิ่ง มิใช่เรื่องดีเลย

“เมิ่งจิงมิได้ให้ข้ามา แต่ตระกูลเหลยส่งคนมาลอบฆ่าข้า แล้วข้า ริบมันมาได้”

เจียงผิงอันมิได้ปิดบัง เล่าเรื่องที่เกิดในเกาะเทวะออกมา

ทุกสีหน้าชะงักค้าง พวกเขาพลันรู ้สึกว่าให้เมิ่งจิง สตรีผู้นั้นมอบ สมบัติให้เจียงผิงอันเสียยังดีกว่า

สมบัติลับเช่นนี้ไม่มีทางเป็ นสิ่งที่ผู้ฝึกตนทั่วไปจากตระกูลเหลย จะใช ้ได้แน่นอน

 

กล่าวคือ ผู้ฝึกตนจากตระกูลเหลยที่เจียงผิงอันฆ่าไปน่าจะมีพื้น เพไม่ธรรมดา!

“อะแฮ่ม”

บรรพชนของเซี่ยชิงกระแอมแห้ง ๆ “มันไม่น่าใช่เรื่องใหญ่ หน ก่อนที่ผู้นาตระกูลเหลยมา เขาไม่ได้พูดอะไรเรื่องนั้นเลย”

“เสี่ยวอันเอ๋ย ต่อไปภายหน้า ยามเผชิญตระกูลใหญ่เช่นนี้ พยายามอย่าเข่นฆ่า ประนีประนอมหน่อยก็ได้นะ ภายหน้าจะได้ยัง มองหน้ากันติด”

บรรพชนกล่าวอย่างสุดแสนมีวาทศิลป์ แต่แท้จริงแล้วพวกเขามิ อาจยุ่งกับอีกฝ่ายได้เลย

เจียงผิงอันครุ่นคิดสองลมหายใจ ก็กล่าวว่า “ข้าคิดว่ารับมือหมด จดยังปลอดภัยกว่าปล่อยพวกเขาไปนะขอรับ”

“ถูกต้อง ข้าเห็นด้วย! หากไม่ ปล่อยตัวพวกเขาไป พวกเขาก็จะ ยังมาล้างแค้นอยู่ดี” เซี่ยชิงพยักหน้า

 

แต่เมื่อเห็นสายตาตั้งคาถามของเหล่าบรรพชน นางก็รีบเบี่ยง ประเด็น “เสี่ยวอัน ภายหน้าอย่าทาเช่นนี้อีกเลยนะ อย่าไปยุ่งกับ ลูกหลานตระกูลใหญ่เหล่านั้นเลย”

บรรพชนเมินเซี่ยชิงไปแล้วพูดต่อ “ในเมื่อครั้งนี้ผู้นาตระกูลเหลย ไม่พูดถึงมัน ก็มิใช่ปัญหาใหญ่ รออีกฝ่ ายถามถึงมันค่อยคืนก็ได้ ยามนี้ใช ้มันไปก่อน”

ด้วยเข็มทิศนี้ ก็สามารถไล่ล่าคนที่ต้องการไล่ล่าได้

วันเดียวกันนั้น ต้าเซี่ยสนองสงคราม ใช ้เงินอีกห้าหมื่นล้านเป็ น ค่าหัวลอบสังหารเจ้าหน้าที่ของต้าฉู่

เจียงผิงอันประกาศบางสิ่งต่อสาธารณะ

“ข้ายืมเข็มทิศครอบจักรวาลมาจากตระกูลเหลยโบราณ ผู้ใดคิด ฆ่าเรา เราจะหาตัวพบได้ อย่ารนหาที่ตายให้ตัวเองเลย”

เมื่อวาทะเหล่านี้ถูกกล่าว สีหน้าผู้ฝึกตนมากมายที่กาลังจะมา ลอบสังหารก็แปรเปลี่ยนอย่างมหันต์

 

“ตระกูลเหลยดีต่อต้าเซี่ยมากนัก ปรากฏว่าพวกเขาให้ต้าเซี่ยยืม สมบัติลับเช่นนี้ด้วย!”

“เข็มทิศครอบจักรวาลคือสิ่งใดหรือ?” บางบุคคลไม่เคยได้ยินถึง สมบัติลับเช่นนี้มาก่อน

“มันเป็ นอาวุธวิเศษสร ้างโดยผู้สืบชะตาสวรรค์ สามารถท านาย ชะตาสวรรค์ได้โดยไม่ต้องจ่ายด้วยชีวิต ขอเพียงเคลื่อนคานึง ก็หา คนหรือสิ่งของที่ต้องการได้!”

“เวร! น่ากลัวเพียงนั้น!”

“แล้วยังมีใครกล้าแตะต้องคนของต้าเซี่ยอยู่อีกหรือ?”

ผู้ฝึกตนมากมายเสียขวัญ มิกล้าแตะต้องคนจากต้าเซี่ยอีก

แต่ก็ยังมีโจรบางคนที่ไม่เชื่อ คิดลองดีกับคนของต้าเซี่ย

ในอาเภอชิ่งหมิง สุดใต้ของต้าเซี่ย ผู้ฝึกตนขอบเขตจินตานสาม คนร่วมมือสังหารเจ้าหน้าที่ผู้น้อยผู้หนึ่งของเมืองลง

 

หลังจากรับหินวิญญาณหลายหมื่นชิ้นจากหอวาณิชมั่งคั่ง กว้างไกล พวกเขาก็รีบหนีเข้าสู่เทือกเขาไร ้สิ้นสุด

“พี่หมิง ฆ่าพวกเขาไปจะไม่เป็ นอะไรจริง ๆ หรือ? ข้าได้ยินมา ก่อนว่าเหมือนราชวงศ์ต้าเซี่ยจะมีสมบัติลับสาหรับทานายอยู่ด้วยนะ”

หนึ่งในกลุ่มโจรเป็ นกังวลเล็กน้อย

ผู้ฝึกตนขอบเขตจินตานซึ่งถูกเรียกว่า ‘พี่หมิง’ ไม่พอใจและไม่ คิดสน

“เราแค่สังหารเจ้าหน้าที่ผู้น้อย สถานที่ก็ยังห่างไกล ราชวงศ์ไม่ คิดล าบากมาคิดบัญชีกับผู้น้อยอย่างเราหรอก”

“ขอเพียงเราท าอีกสักสองสามรอบ ก็จะสามารถบรรลุขอบเขต วิญญาณแรกกาเนิดได้ แล้วเราก็จะไปจากต้าเซี่ย ถึงยามนั้น พวก เขาคิดหาตัวเราก็ไม่มีทางเจอ!”

เมื่อได้ยินคาพูดของ ‘พี่หมิง’ โจรผู้หวั่นใจก็ผ่อนคลายลง

“ก็จริง เช่นนั้นก็รีบลงมืออีกสักสองสามครั้ง พรุ่งนี้เราถล่มกอง กาลังของอาเภอนี้กันเถอะ!”

 

“ทีนี้ก็เริ่มแบ่งหินวิญญาณ ฉลองการฝึกฝนเป็ นเซียนของเรากัน ……”

ขณะที่โจรทั้งสามกาลังจะฉลองชัย ปราณอันน่าสะพรึงกลัวสาย หนึ่งก็ปกคลุมพวกเขาไว้

ทันใดนั้น ทั้งสามก็เห็นสุญตาถูกฉีกกระชาก ยอดฝีมือผู้มีปราณ แข็งแกร่งผู้หนึ่งก้าวออกมาบนอากาศ

ผู้ฝึกตนขอบเขตจินตานทั้งสามหน้าถอดสี

มาเล่นงานพวกเขาหรือ?

เป็ นไปไม่ได้ เป็ นไปไม่ได้เด็ดขาด!

เหตุใดยอดฝีมือเช่นนี้จึงมาหมายหัวคนอย่างพวกเขา?

บรรพชนแห่งต้าเซี่ยก้มมองเข็มทิศทองในมือแล้วกล่าวเสียงขรึม “พวกเขานี่แหละ ฆ่าแล้วแขวนศพประจานบนกาแพงเมืองเพื่อเป็ น เยี่ยงอย่างเสีย! กล้าฆ่าทหารของเราต้าเซี่ย วอนตายเสียแล้ว!”

 

ได้ยินเช่นนั้น ทั้งสามก็ขวัญหนีดีฝ่อ

นับแต่กลุ่มยอดฝีมือนี้ปรากฏตัว พวกเขาก็ทราบชะตาแล้ว

หลังทุ่มเทตรากตราเป็ นร ้อย ๆ ปี สุดท้ายก็มาถึงจุดนี้เช่นปัจจุบัน

มิคาดเลยว่าหนนี้ ฆ่าคนไปเพียงสิบกว่า จะถูกยอดฝี มือไล่ล่า ด้วยตนเองเช่นนี้

พวกเขานึกเสียใจยิ่งนัก หากไม่ยุ่งกับต้าเซี่ยแล้วตั้งใจฝึ กฝน ภายหน้าก็จะเป็ นยอดฝีมือขอบเขตวิญญาณแรกก าเนิดได้แน่นอน

แต่โลกนี้ไม่มียาแก้เสียใจขาย

ศีรษะของคนทั้งสามถูกหนึ่งลาแสงเสียบทะลวง ชีวิตปลิดปลิว สังขารถูกนาไปแขวนประจานที่กาแพงเมือง

บรรพชนแห่งต้าเซี่ยก้มมองเข็มทิศพลางกล่าวเสียงขรึม “ยังมี พวกสารเลวเบื่อชีวิตอีก ไล่ล่าต่อไป!”

เพื่อความมั่นคงของต้าเซี่ย การลอบสังหารครั้งนี้ต้องถูกดับไฟ แต่ต้นลม!

 

 

บทที่ 176 ชิงออกหมัดก่อน

“บ๊ะเหวย! พวกเจ้าได้ยินหรือไม่? สัตว์ประหลาดเฒ่ากลุ่มหนึ่ง จากต้าเซี่ยลงมือสังหารมือสังหารนับร ้อยด้วยตนเอง!”

“นับเป็ นอะไร เจ้ารู ้จักค่ายมารโลหิตอันโหดเหี้ยมหรือไม่? เจ้าของค่ายเป็ นยอดฝี มือขอบเขตบูรณาการ สั่งลอบสังหารคน ของต้าเซี่ยเพื่อหาเงิน แต่สุดท้าย ทั้งค่ายรวมถึงเจ้าของค่ายซึ่งเป็ น ยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการล้วนถูกสังหารเรียบ!”

“ข้าได้ยินว่ามีคนจากเมืองเจาเหอลงมือเช่นกัน แล้วสัตว์ ประหลาดเฒ่าจากต้าเซี่ยกลุ่มนี้ก็นาศาสตราเซียนครึ่งขั้นกับสมบัติ ต่าง ๆ บุกถล่ม! ผลลัพธ์ยังไม่ชัดเจนเลย!”

สัตว์ประหลาดเฒ่าจากต้าเซี่ยกลุ่มนี้ใช ้เข็มทิศครอบจักรวาล ออกไล่ล่ามือสังหารด้วยตนเอง ท าให้เกิดเสียงเอ็ดอึงมหาศาล

มือสังหารและผู้ฝึกตนมากมายขวัญผวาจนหนีจากต้าเซี่ย ไม่ กล้ายุ่งกับคนจากต้าเซี่ยอีกต่อไป

 

“ไม่รู ้ว่าเหตุใดเจียงผิงอันผู้นี้จึงหน้าตาใหญ่โต ไปยืมเข็มทิศ ครอบจักรวาลมาได้เช่นนี้”

“หากมิใช่เพราะเข็มทิศนี่ ข้าคงสร ้างรายได้ในต้าเซี่ยจนรวยเละ ได้แล้ว!”

“ต้าเซี่ยยุ่งด้วยไม่ได้ พวกเขามีสัมพันธ ์เหนียวแน่นกับตระกูล เหลยโบราณ ข้าได้ยินว่าธิดาเทพเมิ่งจิงปลุกพลังได้ก็เพราะต้าเซี่ย”

“จากสายข่าวเล่าว่า เจียงผิงอันก็มีสัมพันธ ์กับธิดาเทพตระกูล เหลยโบราณด้วย!”

ยอดฝีมือจากต้าเซี่ยจู่โจมสายฟ้ าแลบ สยบผู้ฝึกตนคิดร ้ายได้ มากมาย

ยามกลุ่มสัตว์ประหลาดเฒ่าจากต้าเซี่ยวิ่งวุ่นลงมือ เจียงผิงอันก็ มิได้อยู่ว่าง เขาเดิมพันศิลาอย่างบ้าคลั่ง

ต้าฉู่เสนอค่าหัวห้าหมื่นล้าน? เช่นนั้นเขาก็จะจ่ายหนักกว่าห้า หมื่นล้าน

เจียงผิงอันมิใช่คนพูดเก่ง เขารู ้จักแต่ลงมือท า

 

ในสองเดือนต่อจากนั้น เขาผ่าศิลาได้ทรัพยากรมูลค่าสี่หมื่น ล้าน

ในเดือนที่สาม ได้ทรัพยากรอีกสามหมื่นล้าน

ทรัพยากรสามเดือนรวมกันเกินแสนล้านแล้ว!

ต้องทราบว่ารายได้สุทธิหนึ่งแผ่นดินระดับต้าเซี่ยนั้นเป็ นเพียง แสนล้านเท่านั้น

แน่นอน นี่คือเงินที่ต้าเซี่ยรับอย่างเดียว ยังมีรายรับแขนงอื่นอีก แต่รายจ่ายก็จะมากขึ้นด้วย

เจียงผิงอันจ่ายเงินจานวนน้อยนิดเพื่อให้ได้มาหนึ่งแสนล้าน เทียบได้กับรายได้หนึ่งปีของต้าเซี่ย

เป็ นจ านวนชวนขนลุก

เป็ นที่ริษยาจากผู้ฝึกตนมากมาย

“เจียงผิงอันจะน่ากลัวเกินไปแล้ว!”

 

“เขาโง่หรือเปล่า? ทรัพยากรเหล่านี้จะใช ้ฝึกฝนตัวเองก็ได้ เหตุ ใดใช ้พวกมันเป็ นค่าหัว?”

“เจียงผิงอันไม่กลัวตายหรือ? หากทานายมั่วซั่วเช่นนี้ ต้องเสีย พลังชีวิตไปมากเพียงไร?”

ทุกผู้ล้วนขวัญเสียกับความบ้าระห่าของเจียงผิงอัน

แสนล้านหินวิญญาณ กระทั่งผู้ฝึ กตนขอบเขตหลอมสุญตา ทั่วไปยังเก็บได้ไม่ถึง

แต่เจียงผิงอันใช ้พวกมันทั้งหมดเป็ นค่าหัว

จิตเคียดแค้นของเขาต้องหนักหนาเพียงไร!

เหล่าผู้ที่ยังคิดลอบสังหารเจียงผิงอันล้วนพรั่นพรึง

หากลอบสังหารไม่สาเร็จ แล้วไปล่วงเกินเข้า ผลที่ตามมาจะ ร ้ายแรงยิ่งแน่แท้ คิดหนีก็ไม่มีทางพ้น

 

ดังที่ทุกคนทราบ ผู้สืบชะตาสวรรค์หยั่งทราบตัวตนและที่อยู่ของ บุคคลได้

เจียงผิงอันสามารถพาคนมาล้างแค้นได้ง่าย ๆ

ในที่สุดเซี่ยชิงก็ทราบจุดประสงค์การเดิมพันศิลาของเจียงผิงอัน

ปรากฏว่านี่คือการทาให้ผู้คนกลัวเขา ให้ปวงชนทราบผลของ การล่วงเกินเขา และให้ผู้คิดลงมือสั่นคลอน

ชิงออกหมัดก่อน มิให้ร ้อยหมัดประดังใส่

มีเพียงการท าให้ผู้คนหวาดเกรง ปัญหาจึงลดลงได้

เพื่อจัดการกับต้าฉู่ ต้าเซี่ย และเจียงผิงอันลงทุนหินวิญญาณ รวมแล้วแสนเจ็ดหมื่นกว่าล้าน!

เหตุการณ์นี้เป็ นที่ตื่นตะลึงทั่วแดนบูรพา

หลายบุคคลจากต้าเฉียน แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อและตระกูล เหลยโบราณเองก็ชมละครฉากนี้อย่างตั้งอกตั้งใจ

 

ด้วยอยากรู ้ว่าภายหน้าจะเป็ นเช่นไร

และยังสงสัยด้วยว่าศึกลอบสังหารอันบ้าระห่านี้จะจบลงยามใด

แคว้นหมิงหวัง ในดินแดนลับ

ขณะที่ฟางซิงกาลังฝึ กฝนพลังจิตของเขา เด็กหญิงตัวน้อย น่ารักผู้หนึ่งก็วิ่งมาหา

“พี่จ๋า พี่จ๋า! วันนี้เจียงผิงอันผ่าเจอศาสตราโบราณชิ้นหนึ่ง ขาย ได้สองพันกว่าล้านแน่ะ!”

ฟางเข่อเอ๋อร ์ตื่นเต้นจนใบหน้าน้อยแดงก่า ดุจผู้ที่ได้เงินสอง พันล้านคือนางเอง

กาลก่อน ผู้ฝึกจิตฟางซิงไปเข้าร่วมศึกกับเจียงผิงอันที่เกาะเทวะ ยามเผชิญหน้าอัจฉริยะผู้หนึ่งจากต้าฉู่ แก่นวิญญาณของเขาเกือบ แหลกสลาย และได้เจียงผิงอันมอบโอสถช่วยฟื้นฟู

ยามนี้ ฟางซิงเข้าสู่ขอบเขตวิญญาณแรกก าเนิดแล้ว

 

ยามได้ข่าวของเจียงผิงอัน สีหน้าของฟางซิงก็แปรเปลี่ยน ซับซ ้อน นึกย้อนไปถึงกาลก่อนในเมืองเฮยเฟิง เจียงผิงอันสุดแสนไม่ สะดุดตา มิคาดเลยว่าทุกวันนี้ เขาจะโด่งดังเป็ นที่สนใจทั่วทั้งต้าเซี่ย

ความเร็วการเติบโตของอีกฝ่ายร ้ายกาจยิ่งนัก

ฟางเข่อเอ๋อร ์ถามอย่างตื่นเต้น “พี่จ๋า เจียงผิงอันช่วยพี่ไว้ พี่จะ ตอบแทนบุญคุณช่วยชีวิตโดยแต่งข้าให้เขายามใด เขาแข็งแกร่งจัง เลย”

“ไสหัวไปฝึกฝนเสีย!”

ฟางซิงโมโหจนหน้าด าหน้าแดง หากเขาไม่เต็มใจลงไม้ลงมือกับ นาง คงถีบนางไปนานแล้ว

ฟางเข่อเอ๋อร ์แลบลิ้นใส่แล้วรีบวิ่งหนีไป

ฟางซิงมองไล่หลังน้องสาวตนแล้วถอนหายใจเบา ๆ

เขามิได้ขัดข้องหากน้องสาวของเขาจะคบหากับเจียงผิงอัน แต่ เวทีของเจียงผิงอันมิใช่ต้าเซี่ย

 

เส้นทางของเจียงผิงอัน คนธรรมดาย่อมไม่อาจเดินตามทัน

น้องสาวของเขามิได้มากฝีมือ หากชอบคนเช่นนี้เข้าก็รังแต่จะ ชอกช้า

ต้าเซี่ยและต้าฉู่แปรเปลี่ยนอย่างต่อเนื่อง เจ้าหน้าที่และทหาร มากมายจากต้าฉู่ถูกลอบสังหารทุกวัน

ต้าฉู่เองก็อยากไล่ล่ามือสังหาร แต่เมื่อไร ้เข็มทิศครอบจักรวาล ก็ ยากจะจับมือใครดมได้

เหนือโถงหลักของต้าฉู่เช ้านี้วังเวงเยี่ยงสุสาน ฟังเสียงขุนนาง มากมายหายใจได้เด่นชัด

แผนล้างแค้นต้าเซี่ยพินาศแล้ว เพราะเข็มทิศครอบจักรวาล จึง ไม่มีผู้ใดกล้าลงมือกับต้าเซี่ยมากมายนัก

นอกจากนั้น ความสามารถในการทานายของเจียงผิงอันยังชวน สะพรึงยิ่ง เขาผ่าทรัพยากรรวมมูลค่านับหมื่นแสนล้าน เทียบได้กับ รายได้ตลอดทั้งปีของแผ่นดินพวกเขา!

 

มันฟังดูเหมือนไม่เท่าไหร่ แต่ยามว่าด้วยตัวผู้ฝึ กตนเอง เงิน จานวนนี้สามารถทาให้ยอดฝีมือขอบเขตหลอมสุญตา หรือกระทั่ง บูรณาการลงมือได้!

ขณะนี้ทั่วทั้งต้าฉู่อลหม่าน เกิดจลาจลทุกแห่งหน

ฉู่ซูเจียงบนบัลลังก ์ลืมตาขึ้นช ้า ๆ “ไอ้เด็กเวรนั่นยังเดิมพันศิลา อยู่หรือ?”

ขุนนางผู้หนึ่งตอบอย่างระมัดระวัง “กราบทูลฝ่ าบาท เขายังเดิม พันต่อพ่ะย่ะค่ะ”

วันนี้ฉู่ซูเจียงไม่ระเบิดโทสะอย่างน่าประหลาด น้าเสียงของเขา ยังคงสุขุม “ผู้สืบชะตาสวรรค์ที่จ้างมาไปถึงหรือยัง?”

“กราบทูลฝ่ าบาท ไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ แต่โอกาสที่เจียงผิงอันจะรับคา ท้านั้นน้อยนิดยิ่ง”

เพื่อจัดการกับเจียงผิงอัน พวกเขาทุ่มเงินมหาศาลเพื่อจ้างผู้สืบ ชะตาสวรรค์ซึ่งมีระดับสูงสุดขีดผู้หนึ่ง

 

ฉู่ซูเจียงถอนหายใจ “บอกอีกฝ่ ายว่า ขอเพียงหาวิธีฆ่าเจียงผิง อันได้ อยากได้สิ่งใดก็ว่ามาเลย”

มีเพียงต้องจัดการเจียงผิงอันเสีย มรสุมลอบสังหารนี้จึงจะจบลง

ขณะเดียวกัน ก็เท่ากับกุดวาสนาของต้าเซี่ยด้วย

หากคนผู้นี้เติบโต พวกเขาต้าฉู่… ก็อาจล่มจมทั้งแดนดิน!

เมืองเพียวเหมี่ยว หอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกล

เจียงผิงอันจบการเดิมพันศิลาวันนี้

มิใช่เพราะเขาเหนื่อย แต่เพราะไม่มีศิลาให้ผ่าแล้ว

รอบข้างมีผู้ฝึกตนจานวนมากกลุ้มรุม มีตั้งแต่มือใหม่ขอบเขต ก่อปราณจนถึงผู้ฝึกตนเหนือขอบเขตแปรเทวะ

คนเหล่านี้อยากกัดเจียงผิงอันให้จมเขี้ยวเหลือเกิน

“วันนี้เจียงผิงอันได้ไปอีกสองพันล้านแล้ว! เหมือนโกยเงินที่วาง ทิ้งไว้กระนั้น!”

 

“ข้าอิจฉาจะตายแล้ว ข้าก็อยากเป็ นผู้สืบชะตาสวรรค์ เหมือนกัน!”

“อย่าได้คิดเลย การเป็ นผู้สืบชะตาสวรรค์ยากกว่าเป็ นผู้ฝึกตน อีก มิเช่นนั้นทุกคนคงเป็ นผู้สืบชะตาสวรรค์กันหมดแล้ว”

ผู้ฝึกตนทั้งหลายริษยายิ่งนัก แต่หากพวกเขาทราบว่าเจียงผิงอัน หาได้สิ้นเปลืองพลังชีวิตตนไม่ พวกเขาคงยิ่งตาร ้อนกว่านี้

เจียงผิงอันวางมีดลง ขณะที่กาลังจะกลับไปฝึกฝนนั้นเอง ผู้ฝึก ตนชุดดาคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นขวางทาง

เส้นผมของชายผู้นี้หงอกขาว ทว่าใบหน้าอ่อนเยาว์นัก ตาข้าง หนึ่งกลวงโบ๋ชวนขนลุก

คนผู้นี้ยิ้มน้อย ๆ “ขอแนะนาตัวเองหน่อย ข้าชื่อหลู่ตง เป็ นผู้สืบ ชะตาสวรรค์”

เมื่อได้ยินคาว่า ‘ผู้สืบชะตาสวรรค์’ ทุกผู้ในละแวกก็หันมองมา ทันที

 

ปรากฏว่าที่นี่ยังมีผู้สืบชะตาสวรรค์อีกคน!

เขามาหาเจียงผิงอันท าไม?

สีหน้าของเจียงผิงอันเฉยชา “ต้าฉู่ส่งเจ้ามาหรือ?”

เขาไม่เชื่อว่าอีกฝ่ายจะมาหาตนอย่างไม่มีปี่ขลุ่ย

หลู่ตงแย้มยิ้ม ตาที่เหลือเพียงข้างเดียวมองจ้องเจียงผิงอัน “ข้า ไม่เกี่ยวอะไรกับต้าฉู่หรอก แต่อยากเรียนรู ้จากเจ้า”

“สนใจเดิมพันศิลาจากเขตหวงห้ามหรือไม่ หากเดิมพันถูก ก็ อาจได้สมบัติ หรือกระทั่งโอสถเทพอมตะในตานานก็เป็ นได้”

“ขอเพียงได้โอสถเทพอมตะมา มูลค่าของมันก็จะช่วยเจ้า ท าลายต้าฉู่ได้ทันที”

โอสถเทพอมตะนี้สามารถทาให้ผู้ฝึกตนดุจเวียนวัฏได้ชีวิตใหม่ เป็ นสมบัติที่สัตว์ประหลาดเฒ่ามากมายโหยหา

เจียงผิงอันไม่เชื่อวาทะของอีกฝ่ าย เขาชาเลืองเจ้าของร ้านเดิม พันศิลา “ศิลาจากเขตหวงห้ามคืออะไร?”

 

เจ้าของร ้านเดิมพันศิลากล่าว “ศิลาจากเขตหวงห้ามนั้นมาจาก เขตหวงห้าม”

“มีความเป็ นไปได้จานวนหนึ่งที่จะมีสมบัติสะเทือนแดนดินอยู่ มากมาย และยังเคยมีประวัติพบโอสถเทพอมตะจากมันด้วย”

“แต่ชะตาสวรรค์ในศิลาจากเขตหวงห้ามนั้นถูกมหาเต๋าปกคลุม ผู้สืบชะตาสวรรค์ทั่วไปมิอาจท านายหาสมบัติข้างในได้เลย”

“นอกจากนั้น การทานายหาสมบัติจากศิลาจากเขตหวงห้ามยัง อันตรายกว่าทานายชะตาคน หากไม่ระวัง ก็อาจสิ้นชีพตกตายได้ เดี๋ยวนั้น”

ร่างสะโอดสะองของเซี่ยชิงปรากฏขวางตรงหน้าเจียงผิงอัน กล่าวขึ้นเสียงเย็น “อย่าไปเดิมพันกับเขา เขาอยากใช ้วิธีนี้สูบชีวิต ของเจ้า”

ผู้สืบชะตาสวรรค์ผู้นี้มาจากต้าฉู่อย่างเห็นได้ชัด

คิดใช ้วิธีชั้นต่าพรรค์นี้มาฆ่าเจียงผิงอัน

 

เจียงผิงอันหรือจะถูกหลอกได้?

“ได้! เดิมพัน!” เจียงผิงอันตอบตกลงทันควัน

เซี่ยชิง “……”

 

บทที่ 177 การท้าทายจากผู้สืบชะตาสวรรค์

“ศิลาจากเขตหวงห้ามอยู่ที่ใด?”

เจียงผิงอันเชื่อว่าศิลาจากสมรภูมิโบราณเหล่านี้ยังดีไม่พอ ทรัพยากรยังมีราคาสูงต่า และความเร็วในการได้มาซึ่งทรัพยากรยัง ต่าเกินไป

ยามนี้เมื่อได้ยินว่าสมบัติใน ‘ศิลาจากเขตหวงห้าม’ ล้าค่ายิ่งกว่า เขาจึงเลือกศิลาจากเขตหวงห้ามโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด

หากผ่าพบโอสถเทพอมตะมาใช้เป็ นรางวัล ก็สามารถถล่มต้าฉู่ ได้ทันที

เจ้าของร ้านเดิมพันศิลาข้างกายเขากล่าวว่า “ขณะนี้ในร ้านนี้ไม่ มีศิลาจากเขตหวงห้าม ต้องรอนาเข้ามาจากที่อื่น”

“นอกจากนั้น มูลค่าของศิลาจากเขตหวงห้ามมหาศาลยิ่ง หนึ่ง ก้อนราคาห้าพันล้าน แน่ใจหรือว่าจะเดิมพัน?”

เมื่อได้ยินราคาศิลา หลายบุคคลก็สูดหายใจเฮือก

 

ห้าพันล้านซื้อกฎเกณฑ์สมบูรณ์ได้ห้าชิ้น ราคานี้มากพอซื้อ ชีวิตตัวตนขอบเขตแปรเทวะทั่วไปยังได้

ศิลาก้อนเดียวท ายอดฝีมือขอบเขตแปรเทวะล่มจมได้ ทรัพยากร ที่สั่งสมเป็ นพันปีมลายสิ้น

ใครจะกล้าเดิมพันกับมัน?

เจียงผิงอันเองก็ตกใจ คนทั่วไปเล่นเดิมพันศิลาเช่นนี้ไม่ได้เลย จริง ๆ

แต่มันมิอาจเป็ นอุปสรรคแก่เขาได้

เขาจะไม่ขาดทุนอยู่ดี

ว่าตามจริงคือ ต่อให้พ่าย เงินที่เสียไปก็ของต้าเซี่ย

“ได้”

เจียงผิงอันตกลง

 

หลู่ตงตาเดียวผู้มีผมสีขาวกล่าวยิ้ม ๆ “แค่เดิมพันศิลาธรรมดา ไม่น่าสนใจพอหรอก”

“ใช ้ยอดสมบัติอีกชิ้นเป็ นเดิมพันด้วยเป็ นไร?”

เขารับภารกิจจากต้าฉู่ ให้บีบคั้นเจียงผิงอันสู่ความตาย

การท านายศิลาจากเขตหวงห้ามจะใช้พลังชีวิตมหาศาล และ หากเจียงผิงอันไม่รีบร้อน ก็ไร้หนทางบีบอีกฝ่ ายจนตายได้

หากใช้สมบัติมากดดัน อีกฝ่ ายจะทุ่มสุดชีวิตแน่นอน

เจียงผิงอันรู ้ความคิดของอีกฝ่ าย รอยยิ้มพลันปรากฏบนใบหน้า ไร้อารมณ์ของเขา “ได้”

ทั้งสองยิ้มให้กัน ต่างฝ่ายล้วนมีเจตนา

เจ้าของร ้านเดิมพันศิลากล่าว “ในเมื่อทั้งสองท่านตกลงกันแล้ว ข้าก็จะให้คนส่งศิลาจากเขตหวงห้ามในแดนบูรพามาสองสามชิ้น ต้องรอสามวันนะขอรับ”

ปวงชนรอบทิศตื่นเต้นขึ้นมาทันที

 

“น่าระทึกยิ่งนัก มิคาดเลยว่าข้าจะได้เห็นการดวลระหว่างผู้สืบ ชะตาสวรรค์!”

“สองบุคคลนี้ออกตัวอหังการนัก กระทั่งกล้าใช ้ยอดสมบัติมาเดิม พัน”

“ไม่รู ้ทาไม ยามนี้หัวใจข้าเต้นรัวนัก อยากข้ามไปในอีกสามวัน ข้างหน้าเพื่อดูทั้งสองประชันกันใจจะขาดแล้ว!”

“มารดามันเถอะ ไม่ฝึกไม่ฝนมันแล้ว รอศิลาจากเขตหวงห้าม มาถึง หากได้ประจักษ์โอสถเทพอมตะ ชาตินี้ก็ไม่เสียชาติเกิด!”

ศึกระหว่างผู้สืบชะตาสวรรค์ สัตว์ประหลาดเฒ่าพันปีหลายคนยัง มิเคยพบเห็น

ยิ่งกว่านั้น ในการเดิมพันครั้งนี้ยังมียอดสมบัติเป็ นเดิมพัน และยัง ได้เห็นการผ่าศิลาจากเขตหวงห้ามด้วย

สิ่งเหล่านี้เป็ นของที่ร ้อยปี ยากพบพาน และยามนี้เมื่อมันมา บังเกิดตรงหน้า หลายบุคคลจึงเริ่มตั้งตารอ

 

เจียงผิงอันเพิ่งกลับถึงห้อง ก็ถูกเซี่ยชิงกดตัวลงบนที่นอน

“เจ้าเด็กตัวเหม็น! เจ้าท าบ้าอะไรของเจ้า!”

เซี่ยชิงเดือดดาล “เจ้ารู ้หรือไม่ว่าศิลาจากเขตหวงห้ามคืออะไร? การทานายศิลาเช่นนั้นใช ้อายุขัยขั้นต่าพันปีเลยนะ!”

“เจ้าอยู่เพียงขอบเขตวิญญาณแรกก าเนิด มีอายุขัยเพียงพันปี จะเอาอะไรไปชนะ?”

“ในเมื่อการเดิมพันยังไม่เริ่ม มากับข้าเสีย!”

ก่อนหน้านี้นางมิอาจเกลี้ยกล่อมเจียงผิงอันได้ แต่ครั้งนี้ ต่อให้ อีกฝ่ายไม่เห็นด้วย นางก็จะพาเขาไป!

เจียงผิงอันเงียบไปครู่ จึงเอ่ยปากว่า “ข้าไม่เคยพูดนะว่าเป็ นผู้สืบ ชะตาสวรรค์”

เซี่ยชิงผู้กาลังจะฝืนพาเจียงผิงอันจากไปชะงักเฉียบพลัน

“หมายความเช่นไร? มิใช่ผู้สืบชะตาสวรรค์? แล้วเจ้ารู ้ได้อย่างไร ว่าในศิลามารดามีสมบัติ?”

 

“ลงจากตัวข้าก่อนได้หรือไม่?”

เจียงผิงอันถาม

สตรีผู้นี้ตัวแนบเขาเสียชิด ไม่สบายตัวยิ่งนัก

“ไม่ เจ้าขยายความก่อนสิ?”

เซี่ยชิงไม่ยอมไป แต่นั่งกดตัวอีกฝ่ายไว้

เจียงผิงอันถอนหายใจอย่างอับจน อธิบายว่า “ข้าไม่รู ้วิธีท านาย อะไรเลย ที่ข้ารู ้ว่าในศิลามีสมบัติก็เพราะข้ามองทะลุได้”

ก่อนหน้านี้ เขาไม่ได้พูดเรื่องนี้มาก่อน เพราะกลัวจะก่อปัญหา แต่ยามนี้เมื่อเขาอยู่กับเซี่ยชิงมานาน ก็ทราบว่าอีกฝ่ ายจะไม่ทาร ้าย เขา

นอกจากนั้น หากเขาไม่พูดออกมา เซี่ยชิงจะไม่ปล่อยเขาไปเดิม พันศิลาแน่นอน

“มองทะลุ?”

 

เซี่ยชิงนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วใบหน้างดงามของนางก็ปรากฏรอยยิ้ม หยัน

“เจ้าคิดว่าองค์หญิงผู้นี้จะเชื่อคาโกหกเช่นนี้จากเจ้าหรือ?”

ความสามารถการมองทะลุนั้นมิใช่หายาก กระทั่งมีคาถาพิเศษ บางอย่างทาได้ด้วยซ้า

แต่ความสามารถนี้มิอาจใช ้ได้กับศิลามารดาซึ่งปกคลุมด้วยกฎ ฟ้ าดิน

มิเช่นนั้น ธุรกิจเดิมพันศิลาคงมิได้เกิด

เซี่ยชิงสงสัยว่าเจียงผิงอันแค่อยากหาเหตุผลข้าง ๆ คู ๆ มาลวง นาง

นางโง่เง่าเพียงนั้นแต่ยามใด?

เจียงผิงอันขมวดคิ้ว “มองทะลุได้จริง ๆ นะ ต้องทาเช่นไรเจ้าจึง เชื่อ?”

 

เซี่ยชิงครุ่นคิดเล็กน้อย จึงถามว่า “เจ้าบอกว่ามองทะลุได้สินะ ได้ ไหนบอกมาว่าข้ามีไฝที่ใดบ้าง”

เจียงผิงอันชาเลืองนางแล้วกล่าวอย่างเคร่งขรึม “หนึ่งนิ้วเหนือ สะดือ”

สีหน้าของเซี่ยชิงชะงัก “เจ้าต้องใช ้การทานายแน่ ๆ! เป็ นมอง ทะลุไปไม่ได้หรอก!”

นางยังไม่เชื่อวาทะของเจียงผิงอัน

ดวงตาของเจียงผิงอันพลันเรืองประกาย และทันใดนั้น เซี่ยชิงก็ สัมผัสได้ว่าร่างของนางเกร็งตัว เหมือนถูกมองเห็นทะลุปรุโปร่ง

เจียงผิงอันลดสายตา “ในตัวเจ้ามีเมล็ดพันธุ์ประหลาดซ่อนอยู่ บนนั้นมีอานาจมหาเต๋า ยามนี้เมล็ดพันธุ์งอกเงยแล้ว เจ้ากาลังใช ้ พลังปราณและพลังชีวิตหล่อเลี้ยงมันอยู่”

ได้ยินเช่นนี้ เซี่ยชิงพลันผุดลุก มือวางที่เมล็ดพันธุ์ ณ ตันเถียนอ ย่างเผลอตัว ดวงตาเบิกกว้างราวเห็นผี

เมล็ดพันธุ์นี้ ทั่วทั้งตระกูลนาง มีผู้ทราบถึงเพียงสอง!

 

นี่คือความลับสูงสุดของนาง

และยามนี้ ก็มีผู้เห็นมัน!

“เป็ นไปไม่ได้! เจ้าไม่มีทางมองทะลุได้เพียงนั้น! ต้องเป็ นเนตรเท วะบางอย่างแน่ ๆ!”

เสียงของเซี่ยชิงเร่งสูงขึ้นเล็กน้อยอย่างเกินควบคุม ลมหายใจ ของนางถี่กระชั้น

มีเพียงเนตรเทวะอันพิเศษสูงส่งเท่านั้นจะมีอานาจน่าสะพรึง เช่นนี้!

“อาจจะใช่”

เจียงผิงอันมิได้อธิบาย

นับแต่เบิกเนตรแห่งเวลา อ านาจจากตาขวาของเขาก็ค่อยๆ ผสานเชื่อมสู่ตาซ ้าย เนตรทั้งสองมีอานาจเดียวกันแล้ว

 

ทันใดนั้น เซี่ยชิงก็กระโดดขึ้นคร่อมตัวเจียงผิงอัน คว้าคอของ เขาไว้

“บอกมานะ เจ้ายังมีไพ่ตายอีกกี่มากน้อย! หากไม่พูดออกมา วันนี้องค์หญิงผู้นี้จะจับเจ้ากินเสีย!”

คนผู้นี้เหมือนจะมีความลับไม่รู ้จบ มองเช่นไรก็มิอาจประจักษ์ชัด

หัวใจของเซี่ยชิงแสบคัน อยากจะขุดความลับเหล่านั้นออกมาให้ หมด

“อย่าทาเรื่องวุ่นวายสิ ข้ายังต้องฝึกฝนนะ” เจียงผิงอันว่า

เซี่ยชิงรู ้สึกเซ็ง “มิน่าเล่า เมิ่งจิงจึงเรียกเจ้าว่าเจ้าท่อนไม้ ภาย หน้าข้าจะเรียกบ้าง”

นางคือองค์หญิงเก้าแห่งต้าเซี่ยผู้มีพรสวรรค์ล้าเลิศและรูปโฉม งดงาม แต่เจ้าเด็กนี่กลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย

มิใช่ท่อนไม้ แล้วจะให้เรียกอะไร?

 

“ต่อให้เจ้ามิได้เปลืองพลังชีวิต เจ้าก็เลินเล่อกับการเดิมพันนี้มิได้ นะ อีกฝ่ ายกล้าเดิมพัน ต้องเตรียมตัวมาแล้วแน่แท้ หากเจ้าพ่าย เจ้า ก็จะเสียสมบัติหนึ่งชิ้น”

สีหน้าของเซี่ยชิงเคร่งขรึม

“เข้าใจแล้ว”

เจียงผิงอันนั่งลงขัดสมาธิบนเตียง เริ่มการฝึกฝน

“เจ้าท่อนไม้เอ๊ย”

เซี่ยชิงชาเลืองเจ้าเด็กนี่ ไม่รู ้จักถนอมไมตรีบุปผางามเลย

ไม่นาน ข่าวการเดิมพันสมบัติระหว่าง ‘ผู้สืบชะตาสวรรค์’ สอง คนก็แพร่สู่เมืองข้างเคียงมากมาย

สัตว์ประหลาดเฒ่าหลายคนที่อยู่ว่าง ๆ ต่างพากันมายังเมือง เพียวเหมี่ยว

พวกเขามิได้อยากมาดูผู้สืบชะตาสวรรค์ประลองเดิมพัน แต่พวก เขาอยากดูว่าจะมีสิ่งใดถูกผ่าจากศิลาเขตหวงห้ามบ้าง

 

โลกหล้ามีเขตหวงห้ามสามแห่ง กล่าวคือเขตหวงห้ามกาลเวลา เขตหวงห้ามโกลาหลและเขตแดนมารมืดทมิฬ

เขตหวงห้ามทั้งสามถูกเรียกอีกชื่อว่าแดนต้องห้าม คงอยู่มาแต่ โบราณกาล

แต่ในเขตหวงห้ามแต่ละแห่งล้วนมีต านานและอันตรายเกินคณา นับ

กล่าวกันว่าในเขตหวงห้ามมีผู้บรรลุเซียนซึ่งมิได้เข้าสู่ภพเซียน พานักอยู่ ขณะที่บ้างกล่าวว่ามีโอสถเทพอมตะซุกซ่อนในเขตหวง ห้าม ท าให้ผู้คนไม่แก่ไม่ตาย

ไร ้ผู้ใดมุ่งสู่ส่วนลึกของเขตหวงห้ามได้อย่างแท้จริง จึงมิอาจ ทราบว่าภายในนั้นมีสิ่งใด

สัตว์ประหลาดเฒ่ามากมายซึ่งอายุขัยเจียนดับมอดจะเข้าไป แสวงโชคในส่วนลึกของเขตหวงห้าม

หากโชคดี ก็จะพบโอสถยืดชีวิต ยื้ออายุขัยตนไปได้อีกสักพัก

 

หากโชคร ้าย ที่นั่นก็จะกลายเป็ นสุสานส าหรับพวกเขา

ที่นั่นมียอดฝี มือมากมายตกตาย และหลังจากพวกเขาดับสิ้น เรื่องประหลาดมากมายก็บังเกิด อันตรายอย่างสุดขั้ว

ครั้งหนึ่งเคยมีผู้ผ่าพบโอสถเทพอมตะจากศิลาเขตหวงห้าม เป็ น ที่ลือลั่นตกใจทั่วโลกหล้าผู้ฝึกตน ตระกูลโบราณและแดนศักดิ์สิทธิ์ มากมายมาประชันแย่งชิง

กระทั่งตัวตนแข็งแกร่งจากต่างเผ่าพันธุ์ยังข้ามจักรวาลมาหา

เกือบเกิดเป็ นศึกข้ามเผ่าพันธุ์แล้ว

ทุกข้อมูลเกี่ยวกับ ‘เขตหวงห้าม’ ล้วนเป็ นที่จับตาในโลกหล้า

ขณะนี้เมื่อมีผู้สืบชะตาสวรรค์สองคนคิดเดิมพันกับศิลาจากเขต หวงห้าม จึงย่อมดึงดูดสัตว์ประหลาดเฒ่ามามากมาย

หากมีสิ่งที่พวกตนต้องการจริง ๆ ปรากฏขึ้น พวกเขาก็สามารถ ขอซื้อได้ก่อนใคร

 

บทที่ 178 เปิดฉากเดิมพัน

“อิจฉาจะตายแล้ว อยู่ในขอบเขตวิญญาณแรกก าเนิดแท้ ๆ แต่ เจียงผิงอันมียอดสมบัติมาเดิมพัน ขณะที่ข้ายังมัวกังวลถึงเศษ กฎเกณฑ์ชิ้นเดียวอยู่เลย”

“คนเปรียบคน คนอกแตกตาย ผ่อนคลายเถิด สัญจรเส้นทาง ของตนอย่างจริงจัง ไปถึงยอดสุดของมหาเต๋าได้จึงเที่ยงแท้”

“อัจฉริยะเช่นนี้ตายง่ายที่สุด เจ้าโง่นี่มีอายุขัยเพียงพันปีเศษ ยัง จะมาประชันทานายศิลาจากเขตหวงห้าม เช่นนี้มิเท่ากับหาที่ตาย หรือ?”

แม้ฝีมือของเจียงผิงอันจะล้าเลิศ หลายบุคคลก็ยังประเมินเขาไม่ ดีนัก

ทุกผู้ต่างทราบว่าการทานายศิลาสิ้นเปลืองพลังชีวิต โดยเฉพาะ ศิลาจากเขตหวงห้ามอันบรรจุอ านาจมหาเต๋า หากคิดท านาย ต้อง สิ้นเปลืองพลังชีวิตมากมาย

 

ผู้คนต่างได้ข่าว และเร่งมุ่งหน้าสู่หอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลสาขา เมืองเพียวเหมี่ยวตามกัน

ระหว่างขนส่งศิลา อีกหนึ่งเหตุการณ์สาคัญระเบิดเปรี้ยงไปทั่ว แดนดินข้างเคียง

ฉู่โฮ่วจ้าว รัชทายาทที่เพิ่งแต่งตั้งใหม่ของต้าฉู่ตายแล้ว!

“จริงหรือ? ข่าวลือลม ๆ แล้ง ๆ หรือไม่? ยอดฝีมือขอบเขตแปร เทวะเช่นเขาฝึกฝนในดินแดนลับของเมืองตนตลอด เขาจะตายได้ อย่างไร?”

“มิใช่ข่าวลือ! เขาตายแล้วจริง ๆ! ถูกลอบสังหารเงียบเชียบ ยังมี ตัวตนขอบเขตแปรเทวะตายอีกสามคน ร่างล้วนไม่เหลืออยู่ ยามนี้ ราชวงศ์ต้าฉู่เดือดดาลอย่างยิ่ง!”

“แม่เจ้า! ลอบสังหารในดินแดนลับ! ผู้ลงมือเป็ นมือสังหารสูงสุด จากหอเทียนซาหรือ?”

“ไม่รู ้สิ!”

 

ในวันเดิมพันศิลา ยามทุกผู้ในต้าเซี่ยทราบข่าว มิเพียงไม่ลิงโลด พวกเขายังเคร่งขรึมกันอย่างยิ่ง

สามตัวตนขอบเขตแปรเทวะในดินแดนลับของต้าฉู่ ยังฆ่าได้ อย่างเงียบเชียบ

มือสังหารผู้นี้น่าสะพรึงนัก

หมายความว่าอีกฝ่ายก็ลอบสังหารเจียงผิงอันได้เช่นกัน

เจียงผิงอันในขณะนี้มีค่าหัวหมื่นล้าน เพียงพอดึงความสนใจ ของมือสังหารลึกลับผู้นี้ได้

ในห้องของเจียงผิงอัน เซี่ยหยวนเฮ่าเทศนาเซี่ยชิงผู้เป็ นบุตรี

“เสี่ยวชิง ทาไมเจ้าทาตัวไม่รู ้ความเช่นนี้ ผิงอันยังเด็ก จะไม่รู ้ ความก็เข้าใจได้ แต่เหตุใดเจ้าจึงเออออไปด้วย? การเดิมพันนี้ไม่ควร ตอบรับนะ!”

พวกเขาก าลังใช ้เข็มทิศครอบจักรวาลสังหารศัตรูอยู่ภายนอก เมื่อทราบข่าวว่าเจียงผิงอันจะเดิมพันกับผู้สืบชะตาสวรรค์ผู้หนึ่ง ทั้ง ยังใช ้ยอดสมบัติเพิ่มเบี้ยเดิมพัน พวกเขาจึงแตกตื่นปรี่กลับมา

 

“พวกท่านอย่าพูดเพ้อเจ้อสิ เจ้าท่อนไม้มิใช่ชนะเดิมพัน ให้ สมบัติพวกท่านชิ้นหนึ่งก่อนหน้านี้หรือ”

ในศึกเผชิญร่างเทวะสุดขั้วหยางก่อนหน้านี้ เจียงผิงอันชนะได้วง ล้อเทพสุริยันมาได้ และขณะนี้ สมบัติชิ้นดังกล่าวอยู่ในมือราชวงศ์

ชายชราผู้หนึ่งกล่าว “นี่มิใช่เรื่องของสมบัติ แต่เห็นได้ชัดว่าการ เดิมพันนี้เป็ นแผนสมคบคิด”

“เราตรวจประวัติแล้ว หลู่ตงผู้นี้เป็ นผู้สืบชะตาสวรรค์สูงสุดผู้หนึ่ง มหาอานาจสูงสุดมักเชิญเขาไปพบ เรารู ้ที่พานักของนักพรตเสินซวี ได้อย่างไร? นั่นก็เพราะการทานายของเขา”

“คนผู้นี้มากสามารถอย่างยิ่ง เห็นได้ชัดว่าพยายามบีบเจียงผิง อันให้ตายแล้วชิงสมบัติ”

ผู้ใดก็เห็นว่านี่คือแผน แต่มิเข้าใจเลยว่าเหตุใดเจียงผิงอันจึงตก ลง

บางทีเขาอาจยังอายุน้อย มีความอยากได้สมบัติและไม่เยือกเย็น พอ

 

“ก๊อก ๆ”

ขณะที่เซี่ยชิงกาลังจะพูดว่าเจียงผิงอันมีเนตรเทวะ ประตูห้องก็ ถูกเคาะ ตามด้วยเสียงของว่านหนิง ผู้จัดการหอวาณิช

“สหายน้อยเจียง ศิลาถูกนามาแล้ว เริ่มได้แล้วนะ”

การเดิมพันศิลาก าลังจะเปิดฉากแล้ว

ผู้คนจากต้าเซี่ยถอนหายใจ

สายเกินกว่าจะพูดอะไรแล้ว

หอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลขนย้ายศิลาหลายพันลี้ ยอดฝีมือจาก แดนดินและมหาอานาจใกล้เคียงล้วนมาพร ้อมพรั่ง

ทุกสิ่งเพื่อประจักษ์การเดิมพันครั้งนี้

หากเจียงผิงอันไม่เข้าร่วม เขาก็จะล่วงเกินคนทุกผู้

 

เจียงผิงอันลืมตาขึ้น หยุดการฝึ กฝน ลุกขึ้นจัดอาภรณ์ เดิน ออกไปอย่างเยือกเย็น

“หากพ่ายก็คือพ่าย อย่าเอาชีวิตไปทิ้งเล่า” ชายชราผู้หนึ่ง จากต้าเซี่ยกล่าวอย่างเป็ นห่วง

พวกเขาจงใจนาสมบัติคุณภาพค่อนข้างต่าชิ้นหนึ่งออกมา

แม้คุณภาพของมันจะค่อนข้างต่า แต่ก็ยังเป็ นยอดสมบัติยากหา ซื้อ

แต่มันไม่ได้ส าคัญเท่าเจียงผิงอัน

ในฐานะผู้สืบชะตาสวรรค์คนหนึ่ง พร ้อมด้วยพรสวรรค์แข็งแกร่ง หากเติบโตขึ้นได้ ก็จะทรงพลังเกินกว่ายอดสมบัติหลายเท่าตัว

ขณะนี้ทุกการค้าขายในหอวาณิชหยุดลง ทุกคนมารวมตัวกัน ในลานเดิมพันศิลา

ต่างฝ่ายล้วนอยากประจักษ์การเดิมพันศิลานี้กับตาตน

ที่แถวหน้าสุดมีสัตว์ประหลาดเฒ่ากลุ่มหนึ่งแผ่ปราณชวนสะพรึง

 

บุคคลอื่นมิกล้าเฉียดใกล้ ทาได้เพียงรอดูอยู่ห่าง ๆ

ยามเจียงผิงอันและหลู่ตงปรากฏกาย ทุกสายตาก็มองจ้องที่ทั้งคู่

“ว่าตามตรง เจียงผิงอันตัดสินใจวู่วามนัก ท านายศิลาจากเขต หวงห้ามเปลืองอายุขัยมากมาย เขาเป็ นเพียงเด็กหนุ่ม มีอายุขัยเพียง พันปีเท่านั้น”

“ช่างประไร หากเขาไม่วู่วาม เราคงไม่ได้เห็นศึกเดิมพันของผู้สืบ ชะตาสวรรค์เช่นนี้”

“ไม่รู ้เลยว่าศิลาจากเขตหวงห้ามจะผ่าได้สมบัติล้าเลิศเช่นไร ข้า ตื่นเต้นจริง ๆ”

ผู้คนมากมายมิได้สนใจความเป็ นความตายของเจียงผิงอัน กระทั่งหวังให้เขาตายด้วยซ้า

จะได้มีภัยต่อแดนดินใกล้เคียงน้อยลงอีกคน

คนส่วนใหญ่ไม่ยินดียินร ้าย แค่อยากเห็นว่าจะพบสมบัติใดจาก ศิลา ณ เขตหวงห้ามบ้าง

 

ตาข้างเดียวที่เหลืออยู่ของหลู่ตงมองเจียงผิงอันพลางกล่าวยิ้ม ๆ “เจ้าเป็ นมือใหม่ ข้าจะบอกกฎการเดิมพันศิลาฉบับพวกเราให้”

“ระหว่างการเดิมพัน ห้ามใช ้อาวุธวิเศษใด ๆ ผู้ชนะสุดท้ายจะได้ สมบัติที่อีกฝ่ายผ่าได้ไป”

“ผู้ใดเลือกศิลาเร็วกว่าได้หนึ่งแต้ม ตลอดการเดิมพันมีเพียงหนึ่ง โอกาส หากสมบัติถูกผ่าได้ ก็เพิ่มสองแต้ม แต่หากผ่าไม่พบสมบัติ ลดแต้มลงสอง”

“หากแต้มสุดท้ายเท่ากัน แพ้ชนะจะขึ้นกับมูลค่าของสมบัติ”

“มีข้อโต้แย้งใด ๆ ต่อกฎเหล่านี้หรือไม่?”

กฎการเดิมพันศิลานั้นเรียบง่าย เข้าใจไม่ยากเลย

เจียงผิงอันเอ่ยปาก “ขอเพิ่มข้อหนึ่ง จบทุกอย่างในครึ่งชั่วยาม”

ได้ยินเช่นนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าหลู่ตงก็เลือนหายไปหลายส่วน “เจ้าหาที่ตายเองนะ”

 

หากลดเวลา เท่ากับต้องทานายให้ได้ไวที่สุด และหมายความว่า จะสิ้นเปลืองพลังชีวิตมากขึ้นด้วย

“มิกล้าหรือ?” เจียงผิงอันถามย้อน

“ฮ่า ๆ ไฉนจะไม่กล้า? ยามข้าเลื่องชื่อ ปู่ เจ้ายังไม่เกิดด้วยซ้า! ข้าแค่ไม่รู ้ว่าเจ้าจะมีอายุขัยให้ใช ้กี่มากน้อยเท่านั้นเอง!”

หลู่ตงน าพันธสัญญาวิถีสวรรค์ออกมาร่างกฎ

เขาเป็ นตัวตนขอบเขตแปรเทวะ มีอายุขัยสองพันปี แม้จะใช ้ไป สักครึ่งก็เพียงพอสูบชีวิตเจียงผิงอันสิ้นได้

“น ายอดสมบัติมาด้วยหรือไม่?”

หลู่ตงนายอดสมบัติรูปร่างคล้ายค้อนออกมาชิ้นหนึ่ง ปราณทรง พลังแผ่ซ่านจากภายใน

ยอดฝีมือมากมายเห็นแล้ว ม่านตาก็หดตัว

เมืองใหญ่มากมายมียอดสมบัติอยู่ไม่กี่ชิ้น ต่อให้เป็ นเมืองใหญ่ ระดับสูงก็มีมรดกอยู่เพียงนิดหน่อย

 

เพิ่มสมบัติหนึ่งชิ้น ก็เท่ากับพูนกาลัง

ควรค่าเป็ นผู้สืบชะตาสวรรค์ ฝึกฝนถึงขอบเขตแปรเทวะก็มียอด สมบัติใช ้แล้ว

เซี่ยชิงหันมองเซี่ยหยวนเฮ่าบิดาตน

เซี่ยหยวนเฮ่านาม้วนภาพม้วนหนึ่งออกมาอย่างไม่เต็มใจ

ภาพทิวทัศน์ซึ่งรังสรรค์โดยหมิงหวังนี้มีโลกใบน้อยอยู่ภายใน

สมบัตินี้ไม่มีสรรพคุณมากนักนอกจากมิติแยก แต่ก็ยังมีมูลค่า มหาศาล

ผู้คนจากต้าเซี่ยเตรียมใจเสียสมบัติชิ้นนี้กันแล้ว

สองฝ่ ายต่างส่งสมบัติแก่ว่านหนิง ผู้จัดการหอวาณิช แล้วลง นามในพันธสัญญาวิถีสวรรค์

เมื่อทาเช่นนี้ ก็ไร ้ความกลัวว่าอีกฝ่ ายจะตระบัดสัตย์ หากผู้ใดฝ่ า ฝืน จะถูกเต๋าสวรรค์ลงทัณฑ์

 

หลังลงนามในพันธสัญญาวิถีสวรรค์ คนทั้งสองก็มายังพื้นที่เดิม พันศิลา

มันปกคลุมด้วยม่านพลัง มิอาจเห็นสิ่งใดภายในได้

“ทั้งสองท่านพร ้อมแล้วหรือไม่?”

ว่านหนิงถือนาฬิกาทรายเตรียมจับเวลา

ทุกคนกลั้นใจมองตรงมายังทั้งสอง

ไม่รู ้เลยว่าผู้ชนะจะเป็ นใคร

เจียงผิงอันดูเคร่งขรึม

หลู่ตงเองก็หุบยิ้ม ท่าทีจริงจัง

ว่านหนิงเปิดม่านพลัง แล้วปราณมารหนาวยะเยือกก็แทงทะลวง เข้าใส่

ผู้ฝึกตนอ่อนแอมากมายขวัญผวาจนถอยกรูด แทบมิอาจหายใจ

 

ศิลาสิบก้อน สูงหนึ่งจั้ง วางเรียงรายตรงหน้า

ศิลาทุกก้อนเต็มไปด้วยปราณมารชวนสะพรึงเยี่ยงมารปี ศาจ ยิ่งใหญ่

ว่านหนิงวางนาฬิกาทรายลงแล้วอธิบาย “นี่คือศิลาที่ขุดได้จาก เขตหวงห้าม เขตแดนมารมืดทมิฬ”

“ขออธิบายก่อนว่า ข้างในนี้มีสิ่งของหรือไม่ พวกเราไม่รู ้ อาจจะ ไม่มีก้อนใดมีสมบัติเลยก็ได้ ขาดทุนได้เสีย พวกเจ้าต้องแบกรับ กันเอง”

เจียงผิงอันและหลู่ตงมิได้ตอบรับ พวกเขาจ้องมองศิลาทั้งสิบ ก้อนตรงหน้า

อานาจลึกลับสายหนึ่งหลากออกจากร่างของหลู่ตง แล้วภาพ ฉายแผนภาพแปดทิศลึกลับก็คลี่ออกเบื้องหลังเขา ปกคลุมหนึ่งศิลา ริมขวาสุด และเริ่มทานายอย่างไม่รอช ้า

เมื่อเห็นศิลาตรงหน้า เจียงผิงอันก็สีหน้าเปลี่ยน

 

เมื่อเห็นสีหน้าของเขา เซี่ยชิงก็ใจสะท้าน

หรือศิลาเช่นนี้มองทะลุมิได้เลยจริง ๆ

 

บทที่ 179 แมลงสูบโลหิตเก้าวังเวง

สีหน้าของเจียงผิงอันย่าแย่

เซี่ยชิงเดาไว้ไม่ผิด เขาไม่เห็นสิ่งของข้างในจริง ๆ!

ศิลาแต่ละก้อนปกคลุมด้วยชั้นปราณมืดดา ราวมีหมอกปกคลุม มิอาจเห็นแสงสว่างใด ๆ

เมื่อเห็นสีหน้าของเขา ทุกคนในต้าเซี่ยก็ถอนใจกันเบา ๆ

เซี่ยหยวนเฮ่ากล่าว “หากเจ้าทานายไม่ได้ก็ช่างเถอะ อย่าทิ้ง ชีวิตเปล่าเลย”

โชคยังดีที่เตรียมใจมาล่วงหน้า ต่อให้เสียสมบัตินี้ไปก็ยังพอรับ ไหว

เจียงผิงอันสูดหายใจลึก ๆ สงบอารมณ์ของตนลง

ด้วยไม่อยากยอมแพ้ เขาจึงสูบฉีดพลังจิตสู่ดวงตา จ้องมองศิลา ริมซ ้ายสุด

 

หมอกบนศิลาค่อย ๆ จางหาย พลังจิตของเขาถูกสูบไปอย่างบ้า คลั่ง

กาลเวลาผ่านไป ยามพลังจิตของเขาหมดไปสองในสาม ในที่สุด ก็มองทะลุศิลาก้อนนี้ได้

แต่ภายในไม่มีอะไรเลย

เจียงผิงอันนาโอสถฟื้นพลังจิตมากินแล้วพินิจศิลาก้อนที่สอง

ความเร็วในการฟื้นฟูพลังจิตของโอสถนั้น เห็นได้ชัดว่าไม่ทัน ความเร็วในการใช ้

แต่เพื่อรักษาเวลา เจียงผิงอันจึงเริ่มดึงพลังจิตเกินขีดจากัด

เมื่อใช ้พลังจิตมากขึ้นเรื่อย ๆ หยาดโลหิตสองสายพลันไหลออก จากตา สีหน้าของเขาบิดเบี้ยวไม่สู้ดี

ยามพลังจิตเหือดสิ้น ร่างของเขาก็ซวนเซทรุดลงกับพื้น

“เจียงผิงอัน!”

 

เห็นภาพนี้ เซี่ยชิงก็แตกตื่น รีบเข้ามาพยุงเขา “ยามนี้เจ้าเป็ น เช่นไร?”

เมื่อเห็นสภาพย่าแย่ของเจียงผิงอัน ผู้คนรอบข้างก็อดส่ายหัว มิได้

“เป็ นเช่นนี้จะประชันกับหลู่ตงได้อย่างไร? ยามนี้หลู่ตงยังไม่เป็ น อะไรเลย”

“เจียงผิงอันก็ท านายด้วยหรือ? เหตุใดจึงมิอาจสัมผัสอ านาจ ท านายใด ๆ ได้เลย?”

ยอดฝีมือจากต้าเซี่ยเข้ามาเกลี้ยกล่อมเจียงผิงอัน “ยอมแพ้เถอะ ไม่มีอะไรน่าอาย เจ้าอายุแค่สิบแปด ขณะที่อีกฝ่ ายอยู่มานานกว่าเจ้า นับพันปีนะ”

อายุยังน้อย ประสบความสาเร็จได้เพียงนี้ก็ดียิ่งแล้ว เขาแย่กว่า อัจฉริยะสูงสุดจากแดนศักดิ์สิทธิ์และตระกูลโบราณเพียงเล็กน้อย เท่านั้น

 

เจียงผิงอันพักผ่อนครู่หนึ่ง เช็ดโลหิตจากดวงตา แล้วลืมตาขึ้น อีกครั้ง “ซื้อศิลาก้อนที่สองจากซ ้าย”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ทุกลมหายใจชะงักไป

หรือในศิลาก้อนที่สองจะมีสมบัติ?

หลู่ตงค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นถามยิ้ม ๆ “แน่ใจหรือ? การท านาย ผิดพลาดได้นะ โดยเฉพาะกับศิลาจากเขตหวงห้ามเช่นนี้ ปกติแล้ว ต่อให้โอกาสทานายพบสมบัติจะถูกทุกชิ้น แต่มาทานายศิลาเช่นนี้ โอกาสพบสมบัติจะเหลือเพียงครึ่งนะ”

“หากเลือกผิด ข้างในไม่มีอะไรเลย เจ้าจะถูกหักสองแต้มนะ”

เขาก าลังกดดันเจียงผิงอัน ไม่อยากให้อีกฝ่ ายได้แต้มไป

จากกฎการเดิมพัน ผู้เลือกศิลาได้ก่อนจะได้หนึ่งแต้ม และมีเพียง โอกาสเดียวเท่านั้น

เซี่ยชิงเชื่อใจเจียงผิงอันอย่างสมบูรณ์ นางก้าวเข้ามาวางป้ าย ทองลงบนค่ายกล

 

“เราซื้อศิลาก้อนที่สอง หักเงินไปเลย”

“ได้” ว่านหนิงแย้มยิ้ม ใช ้ค่ายกลพิเศษของหอวาณิชหักหิน วิญญาณไปห้าพันล้าน

ว่านหนิงเดินเข้าไปแบกศิลาอันมีปราณมารแข็งกล้ามาตรงหน้า ด้วยตนเอง

แม้ทุกคนจะยังเคลือบแคลงความสามารถของเจียงผิงอันอยู่ เล็กน้อย แต่พวกเขาก็ยังอดจ้องศิลานี้แน่นิ่งอย่างกระวนกระวายใจ กันมิได้

หากมีสมบัติ ก็ไม่รู ้จะเป็ นสิ่งใด

หลู่ตงส่ายหัว “คนหนุ่มใจร ้อนก็แบบนี้”

แม้เวลาจะผ่านไปแล้วหนึ่งในสาม เขาก็หาได้ร ้อนใจไม่

ขอเพียงเขาผ่าพบสมบัติสักชิ้น ชัยชนะก็เป็ นของเขาแล้ว

แม้คู่ต่อสู้จะเลือกศิลาได้ก่อน ได้แต้มไปหนึ่งแต้ม แต่หากเลือก ไม่ถูก สองแต้มก็จะถูกหัก

 

เซี่ยชิงส่งมีดให้เจียงผิงอัน ขอให้อีกฝ่ายเป็ นผู้ผ่า

เจียงผิงอันส่ายหัว “ข้าต้องฟื้นตัว เจ้าผ่าเถอะ”

ว่าแล้ว เขาก็นั่งลงบนเก้าอี้ข้างกาย ฟื้นพลังจิตกลับมาใหม่

เหลือเวลาอีกสองในสาม ส ารวจศิลาได้อีกสองก้อนเป็ นอย่าง มาก

เซี่ยชิงถือมีดเดินไปยังศิลาสูงหนึ่งจั้ง แล้วมือของนางก็เริ่มสั่น สะท้านเกินควบคุม

นี่คือศิลามารดาราคาห้าพันล้าน หากผ่าไม่เจออะไร ก็น่าจะต้อง เสียยอดสมบัติชิ้นหนึ่ง

กดดันกันยิ่งนัก

เซี่ยชิงลอบสูดหายใจลึก ๆ สงบอารมณ์ นางคือผู้ปรารถนาเป็ น จักรพรรดินี มีหรือจะมาแตกตื่นกับเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้

นางยกมีดขึ้น เริ่มผ่าตามมุมศิลา

 

เศษศิลามารดาร่วงกราวสู่พื้น

เซี่ยชิงบรรจงผ่าอย่างแสนประณีต ด้วยกลัวจะพลาดสมบัติไป

ทุกผู้เองก็กลั้นใจ ต้องมองศิลาจากเขตหวงห้ามนี้ไม่วางตา

ยามศิลาถูกผ่าไปหนึ่งในสาม เซี่ยชิงก็สัมผัสชัดว่ามีบางสิ่งขวาง นางไว้ แล้วปราณมารคลุ้งโลหิตก็ทะลักออกมา

ทว่าไม่นาน ปราณมารชวนสะพรึงนี้ก็ถูกดูดกลับไปพร ้อมปราณ ในฟ้ าดิน

“มีของ!”

หัวใจทุกผู้ที่นี่ล้วนตกตะลึง

สีหน้าเรียบเฉยของหลู่ตงละลายหาย สีหน้าแปรเปลี่ยนมหาศาล

มีของจริง ๆ!

 

เมื่อทราบว่ามีของอยู่ข้างใน คู่เนตรงดงามของเซี่ยชิงก็เบิกขึ้น เล็กน้อย หัวใจเต้นระทึกเร่งเร็ว กลั้นใจผ่าบริเวณรอบ ๆ ของสิ่งนั้นที ละน้อย

ท้ายที่สุด ก้อนกลมสีแดงสดดุจโลหิตก้อนหนึ่งก็ปรากฏขึ้น

ขณะที่ก้อนกลมนั้นดูดซับปราณวิญญาณ มันก็เริ่มเกิดเสียงเต้น เช่นหัวใจ

ดวงตาของผู้คนรอบข้างเบิกกว้าง

“เป็ นสิ่งมีชีวิต!”

“นี่คืออะไร?”

“ปราณน่ากลัวเช่นนี้ ดูเหมือนจะเป็ นสัตว์มาร!”

สายตาตื่นเต้นของปวงชนจับจ้อง รอดูว่าคือสิ่งใด

ขณะนี้ มีดคมกริบคู่หนึ่งแทงทะลวงก้อนกลมนั้นจนทะลุ แล้ว แมลงสีเลือดขนาดเท่าลูกตาตัวหนึ่งก็ออกมาจากภายใน

 

มันกระพือปีก แยกเขี้ยวคมกริบงับใส่เซี่ยชิงราวจะกินนาง

เซี่ยชิงยกมือขึ้นกางม่านพลัง พันธนาการแมลงตัวนั้นไว้แล้วมอง มันอย่างสงสัย

แมลงตัวนี้ดูคลับคล้ายมด แต่มีฟันคมและนิสัยก้าวร ้าว อ้าปาก ขบเคี้ยวม่านพลังอย่างบ้าคลั่ง

“ข้าก็นึกว่าเป็ นสมบัติอะไร ปรากฏว่าเป็ นแมลงไปเสียได้”

“เสียไปห้าพันล้าน แต่สุดท้ายก็ยังดีที่ผ่าเจอของ ได้มาสองแต้ม”

“นี่มันแมลงอะไรกัน อยู่รอดในศิลาได้นานเพียงนี้”

ยอดฝีมือจากต้าเซี่ยผู้เดิมปรีดาอดเผยสีหน้าผิดหวังกันมิได้

แค่แมลงตัวเดียว พวกเขาเสียไปห้าพันล้าน

ทุกผู้หันมองชายชราผู้ประเมินสมบัติ คิดอยากฟังอีกฝ่ ายแถลง ตัวตน

 

ขณะนี้ชายชราผู้ประเมินสมบัติกาลังพลิกหน้าคัมภีร ์โบราณใน มืออย่างบ้าคลั่ง สภาพสุดแสนร ้อนรนราวกาลังหาบางสิ่ง

ไม่นานนัก ดวงตาของชายชราก็หยุดที่หน้าหนึ่ง

ในหน้านั้นเป็ นภาพวาดแมลงตัวหนึ่ง

ชายชรามองภาพในคัมภีร ์สลับกับแมลงตรงหน้าเซี่ยชิง แล้วร่าง ของเขาก็เริ่มสั่นสะท้าน ใบหน้าปรากฏความกลัว

“ว่าแล้วเชียว นี่คือแมลงสูบโลหิตเก้าวังเวง! หนึ่งในเก้าสุดยอด เผ่าแมลงบรรพกาล! แมลงสูบโลหิตเก้าวังเวงซึ่งเคยทาลายแดน ศักดิ์สิทธิ์แห่งหนึ่งลง!!”

ชายชราตกใจจนเสียงหลง

ได้ยินเช่นนี้ ทุกผู้ล้วนแล้วตะลึงงัน เผลอตัวก้าวถอย สีหน้าซีด ขาวยิ่งกว่าหินวิญญาณ

แม้พวกเขาจะไม่เคยได้ยินชื่อของแมลงสูบโลหิตเก้าวังเวงมา ก่อน แต่ก็เข้าใจประโยคสุดท้ายได้

 

แมลงตัวนี้เคยทาลายแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งหนึ่ง!

แดนศักดิ์สิทธิ์เป็ นสถานที่ระดับใด นั่นคือตัวตนยิ่งใหญ่ซึ่งมี ศาสตราเซียนในครอบครอง ให้ก าเนิดเซียนมามากมาย

แล้วยามนี้ เขาบอกว่าแมลงตัวนี้เคยทาลายแดนศักดิ์สิทธิ์ที่หนึ่ง ลง!

ยอดฝี มือจากต้าเซี่ยผู้เดิมผิดหวังยิ่ง ขณะนี้ร่างสะท้านอย่าง ตื่นเต้น

เจ้านี่แข็งแกร่งกว่ายอดสมบัติเป็ นไหน ๆ!

กล่าวได้ว่าเป็ นศาสตราเซียนด้วยซ้าไป

แล้วเจียงผิงอันผ่าได้สมบัติเช่นนี้!

พวกเขาล้วนแล้วตกตะลึง ดวงตามีทั้งความโลภและความกลัว

แต่แล้ว ชายชราผู้ประเมินสมบัติก็รีบสาดน้าเย็นใส่ปวงชน จากต้าเซี่ย

 

“คัมภีร ์กล่าวว่า แมลงสูบโลหิตเก้าวังเวงทั้งเผ่ามีโอกาสทาลาย แดนศักดิ์สิทธิ์ได้ แต่นี่มีเพียงตัวเดียว”

“แม้มันจะสืบพันธุ์ด้วยตัวเองโดยไม่อาศัยเพศได้ แต่ก็ต้องใช ้ เวลาเป็ นร ้อย ๆ ล้านปีกว่าจะเติบใหญ่ได้เป็ นเผ่า”

“คัมภีร ์ระบุไว้ว่า ครั้งหนึ่งเคยมีมหาอานาจใหญ่เลี้ยงดูมัน แมลง ชนิดนี้ต้องการเลือดมหาศาล วงจรการเติบโตยาวนานยิ่ง กว่าจะ เลี้ยงดูจนสังหารผู้ฝึกตนขอบเขตแปรเทวะได้ ก็ใช ้ทรัพยากรมากกว่า เลี้ยงดูตัวตนขอบเขตแปรเทวะนับร ้อยเท่า”

“ภายหลังมีการน ามันไปประมูล ราคามิได้สูงนัก และสุดท้ายผู้ซื้อ ก็ไม่ชอบการกินสิ้นเปลืองของแมลงเหล่านี้จนฆ่าพวกมันไป”

รอยยิ้มบนใบหน้ายอดฝีมือจากต้าเซี่ยหายไปแล้ว

พูดให้มันครบ ๆ ก่อนมิได้หรือ ปล่อยพวกเขาดีใจเก้อเลยดูสิ!

วงจรเติบโตยาวนาน กินสิ้นกินเปลือง ด้วยเวลาและทรัพยากร เช่นนี้ เอาไปฝึกผู้ฝึกตนตรง ๆ เลยดีกว่า

 

บทที่ 180 กิ่งไม้น้อย

แมลงสูบโลหิตเก้าวังเวง ชื่อฟังดูชวนสะพรึง แต่ก็แค่เสียเงินเปล่า

หากขายไป จะขายได้ราคาสูงหรือไม่ ก็ขึ้นกับโชคเพียงอย่าง เดียว

“แต่ก็ผ่าเจอสมบัติ เจียงผิงอันได้สามแต้ม”

หัวใจปวงชนจากต้าเซี่ยผ่อนคลายลงเล็กน้อย

เลือกศิลาก่อน ได้หนึ่งแต้ม

เจอสมบัติ ได้สองแต้ม

รวมสิ้นสามแต้ม

ขณะที่หลู่ตงยังคงมองหาสมบัติ เวลาผ่านไปเจียนครึ่งแล้ว

ยามนี้ แรงกดดันอยู่ทางฝ่ายหลู่ตง

 

หากจะรักษาสมบัติของเขาไว้ เขาต้องผ่าให้พบสมบัติสองชิ้น

เซี่ยชิงยิ้มเยาะหลู่ตง “ถอดใจแล้วหรือ? ระดับนี้แล้วยังจะท้าทาย อีก? ตาอีกข้างก็บอดไปแล้วกระมัง”

คนผู้นี้มิได้มาดีอย่างเห็นได้ชัด แต่โชคยังดีที่เจียงผิงอันใช ้เพียง พลังจิต หาไม่ เขาคงเสียอายุขัยไปมหาศาล

หลู่ตงกัดฟันเร่งการทานาย ผิวกายของเขาแห้งเหี่ยวรวดเร็วจน มองเห็นได้

อายุขัยถูกสูบกลืนไปอย่างต่อเนื่อง

ในที่สุด เขาก็จ้องมองศิลาก้อนที่สามจากขวา

“เอาชิ้นนี้ออกมา!”

หลู่ตงร้อนใจเล็กน้อย

เขาต้องผ่าศิลาสองก้อนเพื่อชนะ เวลาจะไม่มีแล้ว

ว่านหนิงแบกศิลามาวางตรงหน้าหลู่ตง

 

หลู่ตงกินโอสถ ยกมีดผ่ากลางศิลาตรง ๆ มิห่วงเลยว่าจะผ่าถูก สมบัติภายในหรือไม่

แกร๊ง!

เมื่อมีดผ่าถึงกลางศิลาก็เกิดเสียงปริ ก่อนที่มีดจะหักลงคามือ

ปวงชนเพ่งสายตามาอีกครั้ง จับจ้องนิ่งที่ก้อนศิลา

มีของ!

มันจะเป็ นสมบัติเช่นไร? ฟังดูคล้ายโลหะเลย

หลู่ตงยังไม่ทันได้ผ่าต่อ กิ่งไม้น้อยขนาดเท่าหัวแม่มือซึ่งแผ่ ปราณมารรุนแรงก็ไหลออกมากองที่พื้น

ตู้ม!

ทันทีที่กิ่งไม้น้อยกระทบพื้น พื้นก็แหลกระเบิด ค่ายกลพังทลาย แดนดินสั่นสะท้านรุนแรง ฝุ่นควันฟุ้ งตลบ

 

ปวงชนรอบข้างอ้าปากค้าง ท่าทางเหลือเชื่อ

กิ่งไม้น้อยนี่คืออะไร? มันจะหนักไปแล้วกระมัง?

กระทั่งผู้ฝึ กตนขอบเขตวิญญาณแรกกาเนิดยังไม่อาจทาลาย พื้นเช่นนี้ได้ แต่มันแค่ร่วงลงพื้นก็ทาพื้นบรรลัยเละ!

หลู่ตงโบกมือ ฝุ่นควันสลายไป

รูปลักษณ์ของกิ่งไม้น้อยปรากฏแก่ทุกสายตา

มันเป็ นสีทองทิ้งชิ้น สลักลวดลายเล็กละเอียดราวงานศิลป์ ปก คลุมด้วยอ านาจลึกลับ

แม้สิ่งนี้จะมีขนาดเล็กเพียงหัวแม่มือ แต่ทุกผู้ก็ทราบแล้วว่า น้าหนักของกิ่งไม้น้อยนี้น่าสะพรึงนัก

หลู่ตงก้มลงไปหยิบมันขึ้นมา แต่มิอาจยกมันขึ้นทันที ต้อง พยายามอย่างมากกว่าจะหยิบขึ้นมาได้

เท้าของเขาขุดจมลงในพื้น

 

เขาเป็ นยอดฝีมือขอบเขตแปรเทวะ แต่กลับรู ้สึกว่ากิ่งไม้นี้หนัก อย่างยิ่ง! หากใช ้เพียงพลังกายลาพัง อาจมิสามารถถือมันได้นานเลย

“นี่อะไรกัน? ท าไมหนักนัก?”

ปวงชนดูประหลาดใจระคนฉงนสงสัย

“หรือจะเป็ นสมบัติลับ ไม่ก็ยอดสมบัติอะไร!”

“อย่าใช ้ของที่มีปราณมารจะดีกว่า หากใช ้สุ่มสี่สุ่มห้า ร่วงหล่นสู่ วิถีมารแน่ ๆ”

ชายชราจ้องมองกิ่งไม้น้อยอยู่นาน สุดท้ายก็ส่ายหัว

“ข้าไม่รู ้ว่ามันคืออะไร อาจเป็ นอาวุธที่ครั้งหนึ่งผู้ฝึกตนมารเคย ใช ้ จากคลื่นพลังกฎเกณฑ์ของมัน นี่น่าจะเป็ นสมบัติลับไม่ก็ยอด สมบัติ”

เมื่อได้ยินว่ากิ่งไม้น้อยนี้ อย่างน้อย ๆ ก็เป็ นสมบัติลับ หัวใจของ หลู่ตงและปวงชนในต้าเซี่ยพลันกระโจนจุก

 

สองฝ่ ายเดิมพันสมบัติ เมื่อเพิ่มแมลงสูบโลหิตเก้าวังเวงและกิ่งไม้ ลึกลับนี้เข้าไป มูลค่าเดิมพันก็ยิ่งใหญ่เกินไปแล้ว

ไม่อาจแน่ชัดว่าสุดท้าย สมบัติทั้งสี่จะอยู่ในมือผู้ใด

ผู้ฝึกตนมากมายที่มองอยู่ก็กลั้นหายใจ

ผู้ใดชนะ จะได้ของทั้งหมดไป

จะเป็ นเจียงผิงอันหรือหลู่ตง?

แม้เจียงผิงอันมีแต้มมากกว่าหนึ่งแต้ม แต่ขอเพียงหลู่ตงหา สมบัติเจออีกชิ้น เขาก็ชนะได้

“เวลาผ่านไปครึ่งหนึ่งแล้ว”

ผู้จัดการว่านหนิงเดินเข้ามารับกิ่งไม้น้อยและแมลงสูบโลหิตเก้า วังเวงไป

สีหน้าของหลู่ตงและเจียงผิงอันเคร่งขรึมสุดขีด ทั้งสองมองไปยัง ก้อนศิลาในพื้นที่เดิมพันอีกครั้ง

 

นี่คือศึกสุดท้าย

หากพ่าย สมบัติทั้งสี่จะไม่ใช่ของเขา!

“เจ้าท่อนไม้ เจ้าต้องชนะนะ ข้าใช้เศษศาสตราเซียนวางเดิมพัน ในหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกล แลกเป็ นหินวิญญาณเดิมพันข้างเจ้า ทั้งหมด!”

เซี่ยชิงกล่าวอย่างร ้อนใจ หน้าผากปรากฏเม็ดเหงื่อ

“อะไรนะ! เจ้าเอาเศษศาสตราเซียนไปเดิมพัน!” เซี่ยหยวนเฮ่า อุทาน ดวงตาแทบเหลือกกลับเป็ นลม

ยายหนูไม่ได้เรื่องนี่!

กระทั่งเศษศาสตราเซียนยังกล้าเดิมพัน!

เซี่ยหยวนเฮ่าเกือบหยิบพู่กันพิพากษาออกมาแก้ผลกรรมให้ เจียงผิงอันชนะแล้ว

แต่ผลกรรมอันเกี่ยวเนื่องกับยอดสมบัติหลายชิ้นเช่นนี้ หากฝืน บังคับ เขาได้ตายแน่ ๆ

 

สัตว์ประหลาดเฒ่าจากต้าเซี่ยทั้งหลายล้วนเริ่มร ้อนใจ พวกเขา มิได้ถูกกระตุ้นเช่นนี้มาหลายปีนัก

หากชนะ ด้วยสมบัติเหล่านี้ วาสนาของต้าเซี่ยจะโผนทะยานสู่ ระดับใหม่

แต่หากพ่าย ต้าเซี่ยก็จะสิ้นวาสนา

หลู่ตงทานายชะตาสวรรค์ ผิวของเขายิ่งทวีความเหี่ยวย่น ใบหน้าเยาว์วัยค่อย ๆ เปลี่ยนสู่วัยกลางคน เยื้องย่างสู่วัยชรา

ดวงตาของเจียงผิงอันหลั่งโลหิตอีกครั้ง พลังจิตหมดเกลี้ยง

เขาใช ้พลังมหาศาล จนสุดท้ายก็มองทะลุศิลาก้อนที่สามได้

แต่ในนั้นไม่มีอะไร

เขากินโอสถ หลับตาลง ฟื้นพลังจิตใหม่

เวลาที่เหลือมีพอให้พินิจศิลาอีกก้อนเท่านั้น

 

เขาทาได้เพียงเดิมพันว่าศิลาก้อนที่สี่จะมีสมบัติ หาไม่ เขาก็มิ อาจสืบต่อได้แล้ว

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว บริเวณเดิมพันศิลาเงียบกริบ

ทุกผู้ก าลังรอผลสุดท้าย แม้พวกเขาจะมิได้เข้าร่วมการเดิมพัน เอง แต่ต่างล้วนร ้อนรุ่มใจ

หยาดเหงื่อไหลตามจอนผมของเซี่ยชิงลงสู่พื้น เมื่อเห็นเวลา เหลือเพียงครึ่งชั่วละเลียดชา มือซึ่งกาแน่นของนางก็มีโลหิตไหลซึม

พลังจิตของเจียงผิงอันหมดเกลี้ยง หลังจากพินิจศิลาก้อนที่สี่ ก็ ยังไม่พบอะไร

เวลาที่เหลือไม่พอฟื้นพลังจิตให้เขาพินิจต่อไปได้แล้ว

เจียงผิงอันปาดโลหิตจากดวงตา ชาเลืองหลู่ตงข้าง ๆ ซึ่ง กลายเป็ นชายชราร่างย่นไปเสียแล้ว

เจียงผิงอันถ่ายทอดกระแสปราณ “ข้าจะบอกความลับเจ้าอย่าง หนึ่ง ข้าหาใช่ผู้สืบชะตาสวรรค์ไม่ สิ่งที่ปลุกตื่นในกายข้าคือวิชา เนตร”

 

“ดังนั้นการที่เจ้าบังคับข้าประชัน ลูกไม้สูบชีวิตเช่นนี้ใช ้กับข้ามิ ได้ผลหรอก”

ร่างของหลู่ตงสะท้าน แต่เขาเมินอีกฝ่ายแล้วท านายต่อ

เขารู ้ว่าการที่เจียงผิงอันพูดขึ้นในขณะนี้ ก็เพื่อรวนอารมณ์ของ เขา

เวลาจะหมดอยู่แล้ว ขอเพียงเขาเลือกศิลาใดมิได้ อีกฝ่ ายก็ชนะ ไป

แล้วเขาจะเสียยอดสมบัติสองชิ้น!

เรื่องสาคัญก็คือ พลังชีวิตของเขามาถึงจุดไม้ใกล้ฝั่งแล้ว เขา ต้องได้ยอดสมบัติมาและใช ้มันแลกทรัพยากรบรรลุขอบเขตต่อไป เพื่อเอาชีวิตรอด

หาไม่ อีกไม่กี่ปี เขาตายแน่!

ดังนั้นไม่ว่าอย่างไร เขาก็ต้องทานายต่อไป ไม่อาจหันหลังกลับ ได้อีก

 

มีแต่ต้องชนะ จึงเติมชีวิตที่เสียไปได้!

หลู่ตงมิคาดเลยว่า แผนสั่งตายเจียงผิงอันจะย้อนเข้าตัว

“ไม่ต้องมองหาแล้ว ข้ามองศิลาทุกก้อน ไม่มีสมบัติในพวกมัน เลย”

เจียงผิงอันหน้าใสใจดาเริ่มหลอกล่อ

ว่าพลาง สายตาของเขาก็จ้องนิ่งที่นาฬิกาทราย อีกสิบอึดใจก็จะ จบแล้ว ต้องมิให้อีกฝ่ ายท านายเจอสมบัติ!

หลู่ตงพลันสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง และหัวเราะลั่นขึ้นทันใด “ฮ่า ๆ! กวนสมาธิไปก็เปล่าประโยชน์! เจ้าจบเห่แล้ว!”

“ศิลาก้อนที่ห้าจากขวา! ข้าซื้อ!”

เจียงผิงอันและผู้คนจากต้าเซี่ยหัวใจสะท้าน

ท านายพบแล้วหรือ?

 

เจียงผิงอันกัดฟันกาหมัดแน่น แผดเสียงว่า “ศิลาก้อนที่ห้าจาก ซ ้าย ข้าซื้อ!”

ขณะนั้นเอง ทรายในนาฬิกาทรายไหลหมดสิ้น

ท้ายที่สุด ทั้งสองต่างเลือกหนึ่งศิลา

เนตรเฒ่าชราของหลู่ตงหยียิ้มให้เจียงผิงอัน “เจ้ามองไม่เห็น สมบัติในศิลาก้อนที่ห้านี่เลยสินะ? อยากลองเสี่ยงโชคหรือ? ฮ่า ๆ เจ้า โง่! สมบัติทั้งหมดจะเป็ นของข้า!”

เซี่ยชิงร ้อนใจอย่างยิ่ง กัดริมฝีปากสีแดงแล้วถามเจียงผิงอัน “เจ้า ไม่เห็นจริง ๆ หรือ?”

เจียงผิงอันพยักหน้า

เซี่ยชิงคว้าคอเจียงผิงอันแล้วแผดเสียงดังสนั่น “เศษศาสตรา เซียนของข้า! เจ้าจบเห่แน่! เจ้าต้องชดใช้ให้ข้าแสนปี!”

“ก็แค่เศษศาสตราเซียนชิ้นเดียวเอง” เจียงผิงอันหลับตาลงฟื้น พลังจิต

 

พ่ายก็คือพ่าย ไม่เห็นเป็ นไร

วันหลังมาเดิมพันศิลาใหม่ สักสองสามปีก็ทวงทรัพยากรคืนได้

ไม่เช่นนั้นก็ใช ้อ่างสัมฤทธิผลลอกเลียนสมบัติของดี

“ที่บอกแค่ศาสตราเซียนชิ้นเดียว หมายความเช่นไร?”

เห็นท่าทีเมินเฉยของเขา เซี่ยชิงก็กราดเกรี้ยวแทบสลบ เจียนมิ อาจควบคุมอารมณ์แล้วกัดเคี้ยวใบหน้าเจียงผิงอันให้จมเขี้ยว

“ภาพลักษณ์! สนภาพลักษณ์หน่อย!”

เซี่ยหยวนเฮ่ารีบร้อนเข้ามาดึงบุตรีตนออกไป ต่อหน้าธารก านัล เช่นนี้ เขายังไม่อยากอับอายขายหน้า

ปวงชนซึ่งเฝ้ ามองอยู่ทราบผลแล้ว

ท้ายที่สุด เจียงผิงอันก็หาสมบัติไม่เจอ จึงสุ่มเลือกมาส่ง ๆ

ในการเดิมพันนี้ ผู้ชนะคือหลู่ตง