ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 167 ปรับส่วนแบ่งรายได้!

วันที่ 20 มิถุนายน

มหาวิทยาลัยจะเริ่มปิดเทอมช่วงกลางเดือนกรกฎาคม เนื่องจากใกล้ถึงสัปดาห์สอบแล้ว เผยเชียนจึงต้องแบ่งเวลาไปสะสางงานของวิชาเรียน

ถึงการสอบจะไม่ได้ยากอะไรสำหรับเขา แต่เผยเชียนก็ยังต้องโต้รุ่งอยู่หลายคืนเพื่อเตรียมสอบวิชาที่ไม่อนุญาตให้เปิดหนังสือ

พูดถึงเรื่องนี้เผยเชียนรู้สึกประทับใจหม่าหยางมาก

หม่าหยางสามารถดูแลร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูและโมหยูเดลิเวอรี่ไปพร้อมๆ กับตั้งใจเรียนในห้องได้ ถึงไม่น่าจะสอบได้คะแนนสูง แต่ก็น่าจะผ่านได้อย่างสบายๆ

บางครั้งการสามารถจัดการกับอะไรได้หลายๆ อย่างพร้อมกันก็ถือเป็นความสามารถที่ยอดเยี่ยมเหมือนกัน

จนถึงตอนนี้ตัวตนของเผยเชียนยังเป็นความลับอยู่ ถึงจะไม่ค่อยได้กลับหอและไม่โผล่หน้าโผล่ตาไปให้ใครเห็นบ่อยนัก แต่นักศึกษาส่วนใหญ่ในมหาวิทยาลัยก็เป็นแบบนี้ จึงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

มีแค่หม่าหยางที่รู้เรื่องของเผยเชียน และเขาก็ปิดความลับนี้ไว้ได้เป็นอย่างดี แม้เพื่อนร่วมชั้นจะไม่ได้ถามเรื่องนี้แบบเจาะจงอะไร

ทุกครั้งที่เผยเชียนไปมหาวิทยาลัย เขาต้องกลับไปเปลี่ยนชุดที่อพาร์ตเม้นท์ก่อนเพื่อที่คนจะได้ไม่สงสัย

ส่วนหม่าหยางใส่เสื้อผ้าแพงขึ้นเรื่อยๆ ข้าวของที่ใช้ก็เป็นของทันสมัย เพื่อนร่วมชั้นส่วนใหญ่เข้าใจกันไปว่าครอบครัวของหม่าหยางบังเอิญมีเงินเป็นกอบเป็นกำขึ้นมา

พอมีหม่าหยางช่วยดึงดูดความสนใจจากคนอื่นให้ เผยเชียนก็รู้สึกสบายใจที่ได้เป็นแค่นักศึกษาธรรมดาคนหนึ่ง

เผยเชียนรู้ว่าคงไม่สามารถปิดบังเรื่องนี้จากเพื่อนร่วมชั้นกับครอบครัวไปได้นานนัก แต่เขาก็ยังไม่อยากเปิดเผยตัวตนตอนนี้ อยากจะใช้เวลากับทุกคนในฐานะคนธรรมดาไปก่อน

แต่เนื่องจากการสอบปลายภาคใกล้เข้ามาแล้ว เผยเชียนต้องทวนหนังสือไปพร้อมกับจับตาดูบริษัท ลำบากลำบนหนักเลยทีเดียว

ห้องอ่านหนังสือ

เผยเชียนบังคับตัวเองให้สรุปเนื้อหาที่ถ่ายเอกสารมา มีแอบพักเช็กมือถือเป็นพักๆ

ถึงจะไม่สามารถตามเรื่องราวบนอินเทอร์เน็ตได้ทันตลอดเวลา แต่เขาก็บอกให้ลู่หมิงเหลียงสรุปเรื่องราวต่างๆ และส่งข้อมูลที่เกี่ยวข้องมาให้ได้

“บอสเผยครับ Playtime ลงข่าวว่า DLC ที่ปล่อยไปทำให้คนชมว่าเราเป็นบริษัทเกมภายในประเทศที่คิดถึงใจผู้เล่น ผลตอบรับเป็นไปในทางบวกครับ!”

เผยเชียนหยิบมือถือขึ้นมาดูแล้ววางลง

Playtime เป็นสื่อเจ้าแรกที่ทำข่าวเรื่องเถิงต๋า เผยเชียนกะเอาไว้แล้วว่าต้องมีบทความที่หวังเกาะกระแสเถิงต๋าโผล่มา แต่ข่าวพวกนี้ก็ไม่ได้สร้างผลกระทบอะไรให้เขามาก

“บอสเผยครับ ข่าวเรื่อง DLC ตัวใหม่ของเราเป็นกระแสดังในเว่ยป๋อ มีผู้เล่นพูดถึงเรื่องนี้กันเยอะแยะเลยครับ!”

นี่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่เหมือนกัน การได้ขึ้นเป็นคำค้นหายอดนิยมนั้นเกิดขึ้นได้ไวมากและจบลงได้รวดเร็วมากเช่นกัน เผยเชียนไม่ได้ใส่ใจอะไรเพราะมันทำเงินไม่ได้

“บอสเผยครับ ในตลาดมืด มีคนปล่อยขายแอคเค้าต์ที่มีปืนบาเร็ตมรณะกันขั้นต่ำสองพันหยวนครับ…”

เป็นบ้าอะไรกัน นี่ก็จะสิ้นเดือนอยู่แล้ว เดี๋ยวเดือนหน้าก็มีวางขายใหม่อีกห้าร้อยชิ้น ทำไมไม่รู้จักรอกันเลย…

เออ ใช่ ก็พอจะเข้าใจได้แหละ เดือนหน้าคนส่วนใหญ่ก็ไม่น่าจะซื้อได้ทัน ถ้าซื้อตอนนี้ก็ได้ใช้ก่อนตั้งสิบวัน

เอาเลย ซื้อกันไปเลย ห้าร้อยก็คือห้าร้อย ฉันไม่มีทางขายเพิ่มแม้แต่ชิ้นเดียว

“บอสเผยครับ เว็บอ้ายลี่เต่าทำโซนพิเศษให้เกมเราด้วย!

“บอสเผยครับ มีโปรดิวเซอร์เกมคนหนึ่งด่าเราลงเว่ยป๋อว่าเอาใจผู้เล่นมากเกินไป ทำลายกลไกตลาด ตอนนี้โดนทัวร์ลงใหญ่เลยครับ!

“บอสเผยครับ แพลตฟอร์มเกมทางการ ESRO ช่วยโฆษณาเกมให้เรา ตอนนี้ได้ขึ้นหมวดแนะนำหน้าแรก พรุ่งนี้มะรืนนี้ยอดขาย DLC ของเราน่าจะพุ่งอีกรอบครับ!”

เผยเชียนส่ายหัวรัวเมื่อได้อ่านข้อความ

แพลตฟอร์มเกมทางการสร้างปัญหาให้อีกแล้ว!

ตอนเอาเกมนักออกแบบเกมขึ้นแนะนำหน้าแรกยังพอทน แต่รอบนี้เอาทุกเกมขึ้นโฆษณาหน้าแรกเลยเหรอ

ใจเย็นนะ ใจเย็น…

เผยเชียนสูดหายใจลึกสองสามครั้งเพื่อสงบสติอารมณ์

จากประสบการณ์รอบก่อน ถึงการได้ขึ้นแนะนำหน้าแรกจะสร้างผลกระทบให้เขา แต่ก็ยังอยู่ในระดับที่พอรับได้

เผยเชียนยังมีโอกาสผลาญเงินอยู่ อีกอย่างถ้าขึ้นแนะนำตอนนี้ รายได้สัปดาห์หน้าก็ไม่น่าจะเพิ่มมากมายตอนที่ยอดขายเพิ่มขึ้นพรวดพราดในสัปดาห์ถัดไปก็เลยวันปิดบัญชีไปแล้ว ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

“บอสเผยครับ แพลตฟอร์มเกมทางการมองว่าตอนนี้บริษัทเราเป็นต้นแบบของอุตสาหกรรมเกม พวกเขาตั้งใจจะช่วยสนับสนุนพวกเราอย่างเต็มที่ครับ!”

เผยเชียนอึ้งไป

ช่วยสนับสนุนเต็มที่เหรอ

แค่ขึ้นแนะนำให้หน้าแรกบ่อยๆ แบบไม่เสียค่าใช้จ่ายก็ถือว่าช่วยเยอะแล้วนะ จะมีสักกี่บริษัทกันเชียวที่ได้รับการดูแลแบบนี้

แล้วจะช่วยสนับสนุนเต็มที่ได้ยังไงอีก

“บอสเผยครับ แพลตฟอร์มเกมทางการเลื่อนขั้นให้เรา เพื่อส่งเสริมให้เรามีทุนสร้างเกมต่อไปเรื่อยๆ ทางแพลตฟอร์มตัดสินใจปรับสัดส่วนในตอนแรกที่วางไว้ห้าสิบต่อห้าสิบ เป็นเจ็ดสิบต่อสามสิบ เราได้เจ็ดสิบครับ!

“สิทธิประโยชน์นี้มีไว้ให้บริษัทใหญ่ๆ ที่มีอิทธิพลสูง หรือไม่ก็บริษัทที่มีชื่อเสียงดี มีแค่บริษัทที่ถูกมองว่าเป็นต้นแบบเท่านั้นถึงจะได้สิทธิ์พิเศษนี้ แสดงให้เห็นว่าแพลตฟอร์มทางการให้คุณค่าเกมเราขนาดไหน

“ผมได้ยินมาว่าสิทธิ์ขั้นสูงสุดอยู่ที่เก้าสิบต่อสิบ เราได้เก้าสิบ พวกเราต้องตั้งใจเต็มที่แล้วครับบอสเผย!”

เผยเชียนมือสั่นจนโทรศัพท์หล่นลงบนโต๊ะ

จบเห่!

จากแบ่งห้าสิบต่อห้าสิบเป็นเจ็ดสิบต่อสามสิบ หมายความว่าตั้งแต่นี้ต่อไป แค่นั่งอยู่เฉยๆ ก็มีรายได้เพิ่มมาอีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์เหรอ

เกมฐานทัพกลางทะเลทำเงินได้สามล้านห้าแสนหยวนต่อเดือน ถ้าได้เพิ่มอีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์ก็เท่ากับหนึ่งล้านสามแสนถึงหนึ่งล้านสี่แสนหยวน!

หมายความว่า ในอีกหนึ่งสัปดาห์ที่เหลือก่อนจะถึงวันปิดบัญชี รายได้ของเกมจะเพิ่มมากขึ้นอีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์ เท่ากับได้เงินมาเพิ่มหกถึงเจ็ดแสนหยวนไม่รวมยอดขาย DLC!

ถ้ารวมยอดขาย DLC เข้าไปอีกก็…

เผยเชียนก่นด่าในใจ

เขาคำนวณรายได้ของเกมและยอดขาย DLC เอาไว้แล้ว ซึ่งตัวเลขที่ได้ก็ตามที่กะเอาไว้ แต่แพลตฟอร์มเกมทางการดันแส่ไม่เข้าเรื่อง ทำแผนการของชายหนุ่มพังหมด!

ถ้าเป็นบริษัทอื่นคงจะฉลองกันยกใหญ่แล้ว แต่เผยเชียนกลับกระวนกระวายใจ

ถ้าไม่จัดการเรื่องนี้ก็ไม่มีทางขาดทุนได้แน่!

เขาไม่สามารถทุ่มเงินลงทุนทำเกมใหม่ในช่วงหนึ่งสัปดาห์ก่อนวันสรุปบัญชีได้ หวังพึ่งได้แค่การให้สวัสดิการพนักงานเพิ่มกับการผลาญเงินรูปแบบอื่นๆ แต่ก็ไม่น่าจะช่วยผลาญเงินไปได้เยอะเท่าไหร่

ถ้าตอนปิดบัญชีมียอดกำไรหนึ่งถึงสองล้านหยวน เขาก็จะได้เงินแปลงเข้าความมั่งคั่งส่วนบุคคลแค่ไม่กี่หมื่น แต่ถ้าขาดทุนได้สักเล็กน้อยก็น่าจะได้เงินมากกว่านั้นแน่ แถมระบบยังทบส่วนที่ขาดทุนเพิ่มให้อีกต่างหาก

มันจะระทึกใจเกินไปแล้ว ผลที่ได้แตกต่างกับลิบลับเลย

เผยเชียนไม่สามารถนั่งนิ่งได้อีกต่อไป เขาเก็บหนังสือเดินกลับออกจากห้องอ่านหนังสือ

หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ ใครจะไปใจจดใจจ่อกับการทวนตำราได้!

แผนขาดทุนของเขาต้องเดินหน้าต่อไป!

…

…

เผยเชียนเดินเข้าออฟฟิศด้วยสีหน้ากระวนกระวายใจ เขาเรียกหาเลขาซิน ก่อนจะพุ่งตรงไปที่ห้องทำงาน

ลู่หมิงเหลียง หม่าอี้ฉวิน และพนักงานคนอื่นๆ เห็นบอสเผยดูเครียดก็รู้สึกเป็นห่วง

เถิงต๋าเพิ่งจะได้รับการยอมรับจากแพลตฟอร์มเกมทางการ และได้ปรับส่วนแบ่งรายได้ใหม่ให้ดีต่อพวกเขามากขึ้น เป็นสิ่งที่ทุกบริษัทเกมใฝ่ฝัน บอกใครคนนั้นก็คงอิจฉาตาร้อน

แต่บอสเผยกลับไม่ได้ทำตัวต่างจากเดิม เหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น!

บอสดูรีบร้อนและกระวนกระวายใจ น่าจะเป็นห่วงเรื่องอื่นของบริษัท

สมกับที่เป็นผู้นำที่น่าเคารพยกย่อง!

…

ในห้องทำงาน

เผยเชียนเปิดดูไฟล์ค่าใช้จ่ายทั้งหมดของบริษัทอย่างละเอียด

ค่าใช้จ่ายต่างๆ ของเถิงต๋าตอนนี้ซับซ้อนมาก มีทั้งค่าเช่า ค่าใช้สอยต่างๆ ทุนวิเคราะห์และพัฒนา สวัสดิการบริษัท และอื่นๆ เผยเชียนปวดหัวหนักเมื่อได้ดูตารางตัวเลขยุ่งเหยิงพวกนี้

เขาทำได้แค่มองภาพรวม

ระหว่างที่กำลังไล่สายตาดู เผยเชียนก็นึกถึงจุดดีๆ ในการเริ่มแผนการออก

“บริษัทของเราไปได้ดีและใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ได้เวลาขยายกิจการแล้ว

“เดี๋ยวให้ทุกแผนกทำแผนรับสมัครพนักงาน เดือนหน้าเราจะรับคนเพิ่มกัน ฝ่ายบริการจัดการ ฝ่ายทรัพยากรบุคคล ฝ่ายการเงิน ขยายทุกฝ่ายเลย

“ไม่จำกัดจำนวนว่าต้องจ้างเพิ่มเท่าไหร่ อยากได้กี่คนก็รับสมัครได้ตามใจเลย”