ข้ามเวลานางพญาแพทย์พิษ - เล่มที่ 1 บทที่ 3 ข้าจะใช้ชีวิตแทนเจ้า

ขณะที่ซูชิงเกอกำลังพยายามครุ่นคิดอยู่นั้น จู่ๆ ภาพความทรงจำที่เธอไม่รู้จักกลับปรากฏขึ้นในสมองราวกับฉากในละครก็มิปาน

ที่นี่ไม่ใช่ยุคสมัยที่เธอคุ้นเคย ไม่ใช่ต่างประเทศและไม่มีแม้แต่ช่วงเวลาทับซ้อนกันกับประเทศในปัจจุบันของเธอ

เธอ…ไม่ใช่ซูชิงเกอ แต่กลับเป็นบุตรสาวของเจิ้นหนานโหว1 แห่งเมืองจิ้น…หลินเมิ้งหยา

ตัวตนของนางเป็นที่รู้จัก นางควรจะเป็นที่รักใคร่เอ็นดูของคนทุกหมู่เหล่า ทว่าสิ่งที่ทำให้ไม่เป็นเช่นนั้นก็คือ คุณหนูใหญ่แห่งสกุลหลินผู้นี้เป็นหญิงสาวสติฟั่นเฟือน

ทว่าหญิงสาวสติฟั่นเฟือนผู้นี้กลับได้รับการอภิเษกสมรสพระราชทานกับองค์ชายรัชทายาทลำดับที่สามนามว่าท่านอ๋องหยู๋

อีกทั้งวันนี้ยังเป็นวันอภิเษกสมรสและส่งตัวนางเข้าพระตำหนักของท่านอ๋องหยู๋

ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวสีแดงถูกกำไว้ในมือ ด้านบนตัวผ้าปักดิ้นทองลายเป็ดแมนดารินด้วยความประณีตและสวยงาม ซึ่งเป็นสิ่งที่หาไม่ได้ในเครื่องจักรอุตสาหกรรมของโลกยุคปัจจุบัน ความสง่างามเช่นนี้เผยให้เห็นถึงฐานะอันสูงส่งของราชวงศ์

ไม่รู้ว่าเธอดวงดีหรือดวงตกกันแน่

ชีวิตของเธอจบลงในห้องทดลอง แต่กลับเกิดใหม่ในเกี้ยวเจ้าสาว

เปลือกตาค่อยๆ ปิดลงไปอย่างแผ่วเบา มือยกขึ้นลูบไล้ขนคิ้ว อยู่ๆ สมองของเธอพลันปรากฏภาพภาพหนึ่ง

มันคือภาพก่อนที่หลินเมิ้งหยาจะขึ้นเกี้ยวเจ้าสาว น้องสาวต่างมารดานามว่าหลินเมิ้งหวู่มอบพุทราสดให้กับนาง พร้อมทั้งอวยพรขอให้พี่สาวต่างมารดาผู้นี้มีทายาทสืบสกุลโดยเร็ว

อีกทั้งยังกำชับแม่สื่อเป็นมั่นเป็นเหมาะว่านางกลัวพี่สาวจะอาละวาดระหว่างทาง ดังนั้นจึงมอบพุทราสดให้กับนาง เพื่อที่จะทำให้นางไม่รู้สึกเบื่อขณะเดินทาง

ซูชิงเกออดไม่ได้ที่จะกระตุกยิ้มไร้ซึ่งอารมณ์ดุจดั่งเครื่องจักรขึ้นมา

แม้จะลำบากแต่ก็ยังใส่ใจเหลือเกิน สมัยที่หลินเมิ้งหยายังเด็ก นางเคยเจ็บป่วยตัวร้อนจัดราวกับถูกไฟแผดเผา เพราะเหตุนี้สมองของนางจึงถูกทำลายและมีสติปัญญาเทียบเท่ากับเด็กอายุเจ็ดแปดขวบเท่านั้น

แน่นอนว่าสาเหตุก็เพราะพุทราเหล่านี้ถูกส่งเข้าไปในท้องของนาง

เพียงแค่…คิดไม่ถึงเลยว่าแม้หลินเมิ้งหยาจะกลายเป็นคนโง่เขลา แต่นางกลับเป็นคนรู้จักคุณค่าของอาหาร ดังนั้นหลังจากที่นางเช็ดพุทราทุกผลจนสะอาดแล้วจึงนำมันไปใส่ไว้ในกล่องราคาแพงและโอบมันเอาไว้ในอ้อมกอด

ดังนั้นจึงไร้ซึ่งหลักฐานเพราะมันถูกทำลายไปอย่างเงียบๆ

ก้มลงมองดูมือทั้งสองข้างของตนเองและหวนนึกถึงมือคู่ที่เคยทำวิจัยมาก่อน อยู่ๆ ก็รู้สึกว่ามันช่างแตกต่างกันเหลือเกิน

มือคู่ที่อยู่ตรงหน้าทั้งขาวทั้งนุ่มนวลเนียน นิ้วทั้งสิบแผ่เรียงกันสวยงาม อีกทั้งยังดูเล็กกว่ามือของเธอถึงหนึ่งเท่า

มือของเด็กอายุสิบหกช่างนุ่มนิ่มเสียเหลือเกิน คิดไม่ถึงเลยว่าเธอจะได้ครอบครองมัน!

มีแต่คนบอกว่าความเยาว์วัยนั้นไม่อาจหวนคืน แต่ซูชิงเกอคนนี้กลับฟื้นจากความตายและมีชีวิตอีกครั้ง!

เธอกลับมาอยู่ในช่วงเวลาแห่งความเยาว์วัยดั่งดอกไม้ผลิบาน!

ในเมื่อพระผู้เป็นเจ้าให้โอกาสเธออีกครั้ง ถ้าอย่างนั้นเธอจะใช้ชีวิตอยู่บนโลกที่ไม่รู้จักนี้ต่อไปให้เป็นอย่างดีแทนหลินเมิ้งหยาเอง!

ก็ไม่มีอะไรเสียหายนี่นา เธอเชื่อว่าเธอจะสามารถเจิดจรัสอยู่ในโลกที่ไม่รู้จักนี้ได้อย่างแน่นอน

เหตุเพราะคนเราไม่จำเป็นจะต้องมัวเสียเวลามานั่งอธิบายความอาจหาญในชีวิตของตนเอง!

เธอมองดูผนังสี่เหลี่ยมทั้งสี่ด้าน ก่อนที่นิ้วมืออันแสนบอบบางจะยกขึ้นลูบไล้ผนังเบาๆ

สิ่งที่เจ้ากล่องสี่เหลี่ยมนี้กำลังแบกอยู่คือความฝันของหญิงสาวโง่เขลาคนหนึ่งที่มีต่อสามีในอนาคตของตนเอง

บางทีอาจเพราะนางไม่เข้าใจการให้เกียรติระหว่างสามีและภรรยา แต่ถึงอย่างนั้นนางก็ยังตั้งหน้าตั้งตารอคอยชีวิตตอนแต่งงานของตนเอง

อย่างน้อยซูชิงเกอก็สัมผัสได้ถึงความดีใจของหลินเมิ้งหยาขณะที่นางกลืนกินผลพุทราเข้าไป

เพียงแค่…หลินเมิ้งหยาผู้น่าสงสารมิอาจล่วงรู้เลยว่าสิ่งที่ตนเองได้กินเข้าไปคือยาพิษที่ทำลายชีวิตของนางเอง!

ได้ ในเมื่อฉันเข้ามาอยู่ในร่างของเธอแล้ว ถ้าอย่างนั้นฉันจะแก้แค้นแทนเธอเอง!

เพราะเหตุผลนี้ ซูชิงเกอ ไม่ซิ อาจจะต้องเรียกว่าหลินเมิ้งหยาที่เกิดใหม่ยกมือขึ้นเช็ดเลือดที่มุมปากทิ้งไป ก่อนจะจับผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวยกขึ้นปิดหน้าอีกครั้ง

***********************

1 เจิ้นหนานโหว เป็นตำแหน่งที่อาจเทียบได้กับเจ้าพระยา