ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน - ตอนที่ 795 หนึ่งแสนปี

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้แล้ว จะเป็ นการดีหากฉีเล่อร ์เรียกนางว่า “น้า”
ด้วยสิ่งนี้ ซูเซียนเอ๋อร ์จึงถือได้ว่าเป็ นคนรุ่นเดียวกันกับนายน้อย ของนาง ฉู่เซวียน อีกทั้งยังแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ ์ที่ใกล้ชิด ของนางกับนายน้อยด้วยเช่นกัน “ได้สิสาวน้อยที่น่ารักของน้า”
ซูเซียนเอ๋อร์ลูบหัวของฉู่หยู่ด้วยความรัก
“หยู่เอ๋อร์ของข้างดงามมาก ดังนั้นแน่นอนว่าสมบัติที่เจ้าจะใช ้ก็ ต้องงดงามเช่นกัน”
ขณะที่นางพูด นางก็หยิบเสื้อผ้าที่ราวกับเมฆหมอกออกมา
ฉู่หยู่รับมันด้วยความยินดีและสวมใส่มันทันที
จากนั้น ซูเซียนเอ๋อร ์ก็หยิบปิ่นปักผมหยกออกมา และช่วยฉู่หยู่ สวมมัน
ท้ายที่สุด นางก็หยิบบุปผาซึ่งมีความงดงามเป็ นพิเศษออกมา
บุปผาเบ่งบานและมีกลีบดอกที่สวยงามปลิวไปรอบ ๆ ฉู่หยู่ มัน ทาให้นางดูราวกับเทพธิดาที่หลุดมาจากภาพวาด

ฉู่หยู่รู ้สึกตื่นเต้นอย่างมาก นางโบกมือและกลีบบุปผาก็รวม ตัวหมุนอยู่บนฝ่ามือของนาง
“ขอบคุณน้าซูเจ้าต่ะ!”
ฉู่หยู่เป็ นที่รักของซูเซียนเอ๋อร ์มากที่สุด
ฉู่หยู่ไม่จาเป็ นต้องหลอมสร ้างสมบัติเพื่อให้มันจาว่านางเป็ น เจ้านายของมัน นางสามารถใช้มันได้โดยตรง แม้ว่านางจะไม่ สามารถปลดปล่อยพลังของมันได้เต็มที่ก็ตาม
อย่างไรก็ตาม เมื่อนางเปิดใช ้งาน มันก็ไม่ได้สร ้างภาระให้กับนาง มากนัก
เห็นได้ชัดว่าสมบัติถูกจัดเตรียมไว้เป็ นพิเศษส าหรับฉู่หยู่
เลี่ยเทียนกลับไปปิดด่านต่อไป เช่นเดียวกับเสวี่ยผิงและอี้หลิงห ลิง
ฉีเล่อร ์และฉู่หยู่เพิ่งกลับมา พวกเขาอยู่กับฉู่เซวียนและซูเซียน เอ๋อร ์ต่อไปเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับประสบการณ์ของพวกเขา
“ท่านอาจารย์…”
ฉู่หยู่โอบแขนของนางเข้ากับไหล่ของฉู่เซวียนและแสดงท่าที ออดอ้อน
ในใจของนาง ฉู่เซวียนคือพ่อของนาง

“ตลอดหนึ่งพันปีที่ผ่านมา ข้ารู ้สึกถึงบางสิ่งที่กาลังเรียกหาข้า ราวกับว่ามีสมบัติบางอย่างเรียกหาข้า” ฉู่หยู่กล่าวพร ้อมกับขมวดคิ้ว
“หยู่เอ๋อร ์ เหตุใดเจ้าถึงไม่บอกข้า”
ฉีเล่อร ์ตกตะลึง
“พี่เล่อร ์ หากข้าบอกท่านไป ท่านจะต้องวิ่งไปในบัดดลอย่าง แน่นอน ข้าคิดว่ามันอาจเป็ นอันตราย ข้าก็เลยไม่บอกท่าน” ฉู่หยู่ เยาะเย้ย
ฉีเล่อร ์รู ้สึกเขินอาย
ตลอดหมื่นปีที่ผ่านมา เขาเริ่มสนใจซากปรักหักพังโบราณและ เขตแดนลับเหล่านั้นเป็ นอย่างมาก เมื่อความแข็งแกร่งของเขา เพิ่มขึ้น เขาก็มีความเย่อหยิ่งมากขึ้น
หากฉู่หยู่บอกเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาจะต้อง ไปที่นั่น
ฉู่เซวียนเลิกคิ้วขึ้น เป็ นไปได้หรือไม่ว่ามีสมุนไพรวิญญาณอีก ชนิดหนึ่งที่ต้องโชคชะตากันเรียกหาฉู่หยู่?
แน่นอนว่าเขาไม่สามารถแยกแยะความเป็ นไปได้ที่อาจจะมีบาง คนวางแผนต่อต้านนางได้
“หยู่เอ๋อร ์ครั้งต่อไปที่เจ้าสัมผัสถึงมัน เจ้าสามารถไปดูได้”
ฉู่เซวียนลูบหัวเล็ก ๆ ของนาง

“ท่านอาจารย์ เราควรท าอย่างไรหากมีอันตราย?” “มีข้าอยู่ข้าง ๆ จะมีอันตรายได้อย่างไร” ฉู่เซวียนพูดด้วยรอยยิ้ม เขาวางยันต์หยกไว้ในมือของฉู่หยู่ “ไม่ว่าจะเป็ นโอกาสหรือกับดัก พวกเจ้าก็เข้าไปดูได้”
ฉู่ เซวียนขี้เกียจเกินไปที่จะใช ้ความสามารถสอดส่องต้น ก าเนิด สิ่งที่สามารถคุกคามฉู่หยู่ไม่สามารถคุกคามเขาได้
ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ฉู่หยู่ก็เกิดจากสมุนไพรวิญญาณของเขา ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่านางเป็ นลูกของเขา มันอาจมี คนที่วางแผนต่อต้านฉู่หยู่
แล้วเขาจะปล่อยให้คนอื่นวางแผนต่อต้านนางได้อย่างไร?
“หากข้าสัมผัสได้อีกครั้ง ข้าจะไปดูอย่างแน่นอน”
ฉู่หยู่เก็บยันต์หยกไว้ในวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของนางอย่างมี ความสุข
จากนั้นนางก็วิ่งไปหาซูเซียนเอ๋อร ์
ฉู่เซวียนมองไปที่ฉีเล่อร ์
“ข้าเข้าใจข้อสงสัยของเจ้า ปราณหยินและหยางในวิญญาณ ศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าคือโชคชะตาที่ยิ่งใหญ่ของเจ้า มันเป็ นโอกาส ส าหรับเจ้าในการเปิดโลก เจ้าควรเริ่มสร ้างรากฐานที่ดีเพื่อสร ้างเต๋า ของเจ้า”

ฉีเล่อร ์รับฟังด้วยความเคารพ
เขากลับมาในครั้งนี้เพราะเขาตระหนักถึงข้อบกพร่องของตนเอง ซึ่งก็คือการขาดความเข้าใจเกี่ยวกับปราณหยินและหยางใน วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของตนเอง
เขาไม่สามารถใช ้มันได้อย่างถูกต้อง
แม้ว่าเขาจะยังห่างไกลจากการสร ้างเต๋า แต่เขาก็รู ้สึกว่าการท า ความเข้าใจปราณหยินและหยางมีความสาคัญมากที่สูงสุด และอาจ ช่วยเขาไม่ให้เขาเลือกเส้นทางที่ผิด
ฉู่เซวียนเทศนาเต๋าให้ฉีเล่อร ์ เขาเข้าสู่สภาวะรู ้แจ้ง จากนั้นเขาก็ เข้าไปในศาลาคัมภีร ์เพื่ออ่านตาราขอบเขตเต๋าปฐมกาล และปิดด่าน เพื่อทาความเข้าใจมัน
เขาต้องการใช ้ปราณหยินและหยางเพื่อวางรากฐานสาหรับ ขอบเขตเต๋าปฐมกาล
ในโลกตะวันสวรรค์ การหายตัวไปของศิษย์ส านักเร ้นลับท าให้ อัจฉริยะคนอื่น ๆ มีโอกาสที่จะแสดงพลังของตนเอง
เมื่อเร็ว ๆ นี้ มีอัจฉริยะเผ่าพันธุ์มนุษย์สามคนที่เริ่มรวบรวม เผ่าพันธุ์มนุษย์ และรวมอัจฉริยะเข้าด้วยกัน

แม้ว่าจะเป็ นเผ่าพันธุ์ที่ทรงพลังที่สุด แต่มนุษย์ก็ไม่ได้รวมเป็ น หนึ่งเดียวกัน แต่สิ่งต่าง ๆ ก็เริ่มหลอมรวมกัน ทุกคนรวมตัวกัน ภายในหนึ่งในสามขุมอานาจที่ยิ่งใหญ่ภายใต้อัจฉริยะทั้งสาม
เช่นเดียวกับเผ่าพันธุ์อสูร ซึ่งเหล่าอัจฉริยะเริ่มรวมตัวกันเป็ น พันธมิตร
โลกตะวันสวรรค์ถูกแบ่งออกเป็ นสามฝ่ ายได้แก่ มนุษย์ อสูร และ ผู้ที่ไม่เกี่ยวข้อง
เผ่าพันธุ์มนุษย์แข็งแกร่งที่สุดในขณะนี้ แต่พวกเขาไม่มีอานาจ ปราบปรามอีกสองฝ่ าย ในที่สุดมันก็กลายเป็ นการต่อสู้ระหว่างสาม ขุมอ านาจใหญ่
อัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่แห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งสามได้รวบรวมคนอื่น ๆ เข้าด้วยกันในนามของเผ่าพันธุ์มนุษย์ แต่พวกเขาก็ยังแข่งขันกัน อย่างลับ ๆ เพื่อเป็ นผู้ปกครองเผ่าพันธุ์มนุษย์เพียงหนึ่งเดียว และคว้า โชคชะตาอันยิ่งใหญ่
ในขณะที่สถานการณ์ในโลกตะวันสวรรค์ยังคงดาเนินไป สิ่งต่าง ๆ ในความโกลาหลก็พัฒนาขึ้นเช่นกัน
เต๋าสวรรค์ยังคงแพร่กระจายไปยังอีกสองความโกลาหล ความ โกลาหลทั้งสองสร ้างพันธมิตรเพื่อต่อสู้กับเต๋าสวรรค์เป็ นที่เรียบร ้อย
ท่ามกลางการต่อสู้ที่ตามมา ติงเยว่กลายเป็ นมือกระบี่อันดับหนึ่ง ในความโกลาหล

เซียวเหลียงก็ไม่น้อยหน้าเช่นกัน เขายังคงฝึกฝนจิตวิญญาณ การต่อสู้ของเขาผ่านเปลวไฟต่อไป
มารพุทธะเดินทางผ่านความโกลาหล เผยแพร่พุทธศาสนา และ ท าให้ผู้คนหันมานับถือพุทธศาสนาเป็ นจ านวนมาก
หูเทียนหยาสาแดงพลังอานาจของอสูรศักดิ์สิทธิ์และรวม เผ่าพันธุ์อสูรเข้าด้วยกันในความโกลาหลภายใต้นามของเต๋าสวรรค์
เผ่าพันธุ์ผีก็พัฒนาเช่นกัน และเต๋าสูงสุดของฉู่ผิงฟ่ านก็โด่งดัง ขึ้นมา ในขณะที่เขาวิ่งอาละวาดท่ามกลางความโกลาหล
ฉู่เซวียนหยิบยันต์หยกเต๋าสวรรค์ออกมาและส่งจิตส านึกของเขา ไปยังเต๋าสวรรค์
เขาได้เทศนาเต๋าให้กับติงเยว่และศิษย์คนอื่น ๆ อีกทั้งยังมอบ สมบัติให้พวกเขาเช่นกัน ทั้งหมดนี้ทาเพื่อเร่งการเติบโต และการ พัฒนาของเต๋าสวรรค์
ติงเยว่ได้สร ้างเต๋าของเขาเมื่อนานมาแล้ว และตอนนี้เขาก็ใกล้จะ บรรลุขอบเขตเหนือสูงสุด
นอกจากนี้ เขาได้สาเร็จการหลอมรวมหยินและหยางภายในเต๋า สวรรค์แล้ว
มหายุคแห่งความโกลาหลจะมาถึงในไม่ช ้า

ไม่ว่าจะมีแผนการใด ๆ ในความโกลาหลหรือไม่ ฉู่เซวียนก็ไม่ สนใจ
เขาเชื่อว่าผู้ปกครองความโกลาหลจะต้องทิ้งบางสิ่งบางอย่างไว้ เบื้องหลัง แต่เนื่องจากเขาไม่ได้อยู่ในความโกลาหล เขาจึงไม่ สามารถตรวจสอบเรื่องนี้ได้
ด้วยการแทรกแซงของฉู่เซวียนท าให้เต๋าสวรรค์พัฒนาเร็วขึ้น และโลกศักดิ์สิทธิ์ก็กลายเป็ นโลกอันดับหนึ่งในความโกลาหล
เต๋าสวรรค์ยังให้กาเนิดอัจฉริยะมากขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่มัน ควบคุมพลังส่วนใหญ่และปราณแห่งโชคชะตาของความโกลาหล
เต๋าสวรรค์ก าลังหลอมรวมความโกลาหลเข้าด้วยกัน
ด้วยการหลอมรวมของความโกลาหลและโลกตะวันสวรรค์ กาลเวลาระหว่างสองที่ยังคงถูกปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง
เวลาผ่านไปแสนปี
อีกไม่นานเหตุการณ์ส าคัญล้านปีก็จะมาถึง
ในช่วงเวลานี้ ศิษย์ของสานักเร ้นลับได้หายไปจากโลกตะวัน สวรรค์นานกว่าแสนปี
เผ่าพันธุ์มนุษย์ยังคงมีสามขุมอ านาจหลักเช่นเดิม และเผ่าพันธุ์ อสูรก็มีขุมอ านาจของตนเองเช่นกัน ฝ่ายของผู้ฝึกยุทธ ์ที่ไม่เกี่ยวข้อง ก็ยังคงอยู่เช่นกัน

ทุกอย่างย้อนกลับไปมาเป็ นเวลาหลายปีนับไม่ถ้วน และทุกคน พยายามที่จะบรรลุขอบเขตเต๋าปฐมกาล เนื่องจากมันจะทาให้เกิด ความสมดุลระหว่างขุมอ านาจต่าง ๆ และอาจน าไปสู่การรวมโลก ตะวันสวรรค์เป็ นหนึ่ง