ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน - ตอนที่ 812 การก าเนิดของโลกใหม่(2)

อย่างไรก็ตาม ในแง่ของศักยภาพ โลกเหล่านี้เหนือกว่าโลก ตะวันสวรรค์และความโกลาหล มันต้องการเวลาเพียงเท่านั้น

ฉู่ เซวียนมองดูจักรวาลที่ครั้งหนึ่งโลกเคยตั้งอยู่ที่นั่ น มัน กลายเป็ นไข่มุกที่ลอยอยู่เพียงลาพังในอาณาเขตแห่งความว่างเปล่า

หากไม่มีใครเอามันไป มันก็จะกลายเป็ นความว่างเปล่าในที่สุด

ฉู่เซวียนเรียกเฮยเยว่มา

“คาราวะท่านอาจารย์เจ้าค่ะ” เฮยเยว่ทักทายเขาด้วยความ เคารพ

ฉู่เซวียนโบกมือ และภาพฉายก็ปรากฏให้เห็น มันบ่งบอกถึง ต าแหน่งของไข่มุกแห่งจักรวาลในอาณาเขตแห่งความว่างเปล่า

“นี่คือไข่มุกแห่งจักรวาล และเป็ นสมบัติล้าค่า เจ้าควรน ามัน ออกมาจากอาณาเขตแห่งความว่างเปล่า”

“เจ้าค่ะท่านอาจารย์!”

เฮยเยว่มีความสุขมาก

สมบัติที่มีอยู่ในความว่างเปล่าจะเทียบกับสมบัติธรรมดา ๆ ได้ อย่างไร?

นางออกเดินทางเพื่อค้นหาไข่มุกแห่งจักรวาลในทันที

ไข่มุกจักรวาลมีโลกของตนเอง มันยังมีพลังแห่งห้วงมิติและ กาลเวลา ดังนั้นฉู่เซวียนจึงสรุปว่าเฮยเยว่เหมาะสมที่สุดที่จะใช ้มัน

เมื่อเฮยเยว่เข้าสู่อาณาเขตแห่งความว่างเปล่า ฉู่หลัวและเซวียน ฉิวก็ตกตะลึง

เหตุใดผู้ฝึกยุทธ ์ขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดผู้นี้จึงไม่มีข้อบกพร่อง ใด ๆ เลยแม้แต่น้อย

นอกจากนี้ นางยังมีกลิ่นอายแห่งความโกลาหล ดูเหมือนว่ามัน จะเชื่อมโยงอย่างกับกฏแห่งปฐมโกลาหล

คนผู้นี้อาจจะเป็ นเบี้ยที่ฮ่าวเลี้ยงดูมาเพื่อควบคุมความโกลาหล ใช่หรือไม่?

พวกเขาทั้งสองลังเลและสงสัยว่าควรจะลงมือจัดการกับนาง หรือไม่ อย่างไรก็ตาม ในความคิดถัดมา เนื่องจากฮ่าวปล่อยให้นาง เข้าสู่อาณาเขตแห่งความว่างเปล่า เขาคงไม่กลัวว่าพวกเขาจะท า ร ้ายนางอย่างแน่นอน

บางทีนี่อาจเป็ นกับดัก ผู้ฝึกยุทธ ์ขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดคนนี้ อาจเป็ นเหยื่อล่อ

ดังนั้นฉู่หลัวและเซวียนฉิวยังคงซ่อนตัวต่อไปและไม่ได้ส่งคน ติดตามเฮยเยว่

ท้ายที่สุด นอกเหนือจากทั้งสองแล้ว ผู้ฝึกยุทธ ์ขอบเขตจ้าวเหนือ สูงสุดคนอื่น ๆ ก็ไม่สามารถติดตามผู้ฝึกยุทธ ์ขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุด คนอื่นได้

เมื่อเฮยเยว่เข้าสู่อาณาเขตแห่งความว่างเปล่า นางรู ้สึกอย่าง คลุมเครือว่ามีคนสอดแนมนาง แต่นางก็ไม่สามารถตรวจหาอีกฝ่ าย ได้

หลังจากไตร่ตรองเรื่องนี้แล้ว นางก็เพิกเฉยต่อมัน เนื่องจาก อาจารย์ของนางอนุญาตให้นางเข้าสู่อาณาเขตแห่งความว่างเปล่า ดังนั้นนางจึงวางใจว่าจะไม่พบกับสิ่งใดที่เกินความสามารถของนาง ที่นี่

อีกแสนปีผ่านไป หยินและหยางหลอมรวมเป็ นหนึ่งเดียวกัน โลก ใหม่ได้ถือกาเนิดขึ้น

ฉู่หลัวและเซวียนฉิวเกือบจะทะลวงคอขวด แต่มันก็สายเกินไป แล้ว

ในขณะที่เต๋าแห่งสวรรค์ยังคงเปลี่ยนแปลงต่อไป มันก็กลืนกิน และหลอมรวมเข้ากับกฎแห่งปฐมโกลาหลที่เพิ่งถือก าเนิด

ตู้ม!

ทันทีที่โลกตะวันสวรรค์และความโกลาหลหลอมรวมกัน โชคชะตาก็อุบัติขึ้น โลกใหม่ก็เริ่มขยายออกไปสู่อาณาเขตแห่ง ความว่างเปล่า

ดวงดาราปรากฏขึ้นบนท้องฟ้ าซึ่งก่อตัวขึ้นโดยกฎเหนือลิขิต

ดวงจันทร ์อันสุกสว่างได้ถือกาเนิดขึ้น และดวงอาทิตย์ดวงใหม่ก็ ถือกาเนิดขึ้นเช่นกัน

ดวงอาทิตย์ดวงเดิมกาลังจางหาย ร่างอันงดงามที่ไม่สามารถหยั่ง ถึงได้ปรากฏขึ้นภายในดวงอาทิตย์ดวงแรก

ดวงตะวันดวงนี้กาลังแปรเปลี่ยนเป็ นคนผู้นั้น

ติงเยว่อยู่ในโลกตะวันสวรรค์ และเฮยเยว่ที่ได้รับไข่มุกแห่ง จักรวาลแล้วก็อยู่ในความโกลาหล ศิษย์ส านักเร ้นลับดูเหมือนจะ กลายเป็ นผู้น าของทุกขุมอ านาจ

ภูเขาสีดาสนิทปรากฏขึ้นจากอาณาเขตแห่งความว่างเปล่าและ ชนเข้ากับโลกใหม่

ร่างแล้วร่างเล่าปรากฏตัวขึ้นจากภูเขา ในที่สุดพวกเขาก็กลับ มาแล้ว ในเวลาเดียวกัน ร่างที่สง่างามและไม่อาจหยั่งรู ้ได้ทาให้พวก เขารู ้สึกคุ้นเคยกับอีกฝ่าย

ฮ่าว!

เต๋าสวรรค์เหนือกว่ากฎแห่งปฐมโกลาหลของโลกใหม่อย่าง แน่นอน ในไม่ช ้ามันก็จะกลายเป็ นกฎแห่งปฐมโกลาหลเพียงหนึ่ง เดียวของโลกใหม่

ฮ่าวลืมตาขึ้น

เขาเป็ นเหมือนผู้ปกครองสูงสุดที่เห็นสิ่งมีชีวิตอื่นเป็ นเพียงมด ปลวก

ในขณะนี้ มนุษย์และผู้ฝึกยุทธ ์จานวนนับไม่ถ้วนถูกสังหาร จาก ผู้คนโลกตะวันสวรรค์และความโกลาหลกลายเป็ นเหยื่อสังเวยให้กับ การก าเนิดของโลกใหม่

มหาเต๋าที่เชื่อมโยงหยินและหยางได้ถือกาเนิดขึ้น

ในขณะนี้ มหาเต๋าแห่งสังสารวัฏจากเต๋าแห่งสวรรค์ได้ แพร่กระจายออกมาจากความโกลาหลแล้ว มันรุกรานมหาเต๋าหยินห ยางที่ถือกาเนิดขึ้น และดูดซับหยินหยางเพื่อสร ้างสังสารวัฏของโลก ใหม่

สังสารวัฏเป็ นรากฐานของหยินและหยาง

ในสายตาของฮ่าว เต๋าสวรรค์ถูกสร ้างขึ้นโดยฉู่หลัวและคนอื่น ๆ ที่ต่อต้านเขาเพื่อป้ องกันไม่ให้เขากลายเป็ นผู้ปกครองโลกใหม่…

ในทางกลับกัน ฉู่หลัวและคนอื่น ๆ เชื่อว่าเต๋าสวรรค์ถูกสร ้างขึ้น โดยฮ่าเพื่อครอบงาความโกลาหลและหลังจากนั้นก็จะแพร่สู่โลกใหม่

ทั้งสองคนไม่ได้คานึงถึงมือที่สาม

ท้ายที่สุดแล้วทั้งสองฝ่ายต่างก็ต่อสู้กันอยู่เสมอ

พวกเขาเห็นคิดว่าส านักเร ้นลับก็คงเป็ นเช่นเดียวกันกันเต๋า สวรรค์

เสียงอันสง่างามดังกึกก้อง

“ฉู่หลัว เซวียนฉิว เจ้าคิดว่าสามารถท้าทายสวรรค์ได้หรือ? ข้า คือสวรรค์ และไม่มีใครสามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งนั้นได้!”

ฉู่หลัว, เซวียนฉิวและคนอื่น ๆ มองดูเคร่งขรึมอย่างยิ่ง

ผู้ฝึกยุทธ ์ขอบเขตเหนือสูงสุดไม่กล้าแม้แต่จะมองโดยตรงไปยัง ร่างที่สง่างามนั้น

“ฮ่าว โลกนี้มีโชคชะตาของมันเอง เจ้าได้สังหารและเก็บเกี่ยว การฝึกฝนของผู้อื่นซ้าแล้วซ้าเล่า เจ้าตัดเส้นทางของผู้ที่พยายามจะ ทะลวงไปยังระดับเดียวกันกับเจ้า และเจ้าได้ขัดขวางโชคชะตาของ โลก เจ้าสมควรตาย” ฉู่หลัวพูดด้วยน้าเสียงทุ้ม

“ข้าเกิดจากโชคชะตาแห่งความโกลาหล และข้าก็สามารถ ควบคุมมันได้ แม้แต่เจ้าก็ไม่คู่ควรกับโชคชะตานี้” เสียงเย็นชาของเซ วียนฉิวดังขึ้น

“ฮ่าฮ่า ข้าเป็ นผู้บุกเบิกเส้นทางมากมาย และเป็ นหนึ่งเดียวใน โลกจนถึงทุกวันนี้ หากไม่ใช่เพราะข้า พวกเจ้าจะมีฐานพลังยุทธ ์ใน ปัจจุบันได้อย่างไร? เจ้าต้องการที่จะท้าทายข้ารึ? ฝันไปเถอะ!”

ร่างที่สง่างามก้าวออกมาในขณะที่เขาพูดอย่างเย็นชา “ฉู่หลัว แผนการของเจ้านั้นช่างพิเศษจริง ๆ แต่เจ้าคิดว่าจะสามารถต่อสู้กับ ข้าได้โดยการสร ้างเต๋าแห่งสวรรค์จริง ๆ หรือไม่? เจ้าคิดว่ามัน

สามารถทาให้ข้าสั่นคลอนได้เพียงเพราะเจ้าสร ้างสานักเร ้นลับ และ เลี้ยงดูศิษย์ที่ไม่ธรรมดาหรือ?”

“เจ้าช่างไร ้เดียงสายิ่งนัก!”

“วันนี้ ข้าจะบอกให้เจ้ารู ้ว่าข้าคือสวรรค์ และไม่มีสิ่งใดขวางทาง ข้าได้ เจ้ามันก็แค่มดปลวก!”

เซวียนฉิวและทุกคนมองไปที่ฉู่หลัวด้วยความตกตะลึงและ ประหลาดใจ

ฉู่หลัวเองก็ตกตะลึงเช่นกัน