ตำนานจักรพรรดิเทพยุทธ - ตอนที่ 18 กระบี่โบราณ
ในขณะที่พลังปราณแท้เสี้ยวสุดท้ายกำลังจะหมดลง
“ไม่ได้ ข้าหยุดไม่ได้ ข้าจะหยุดไม่ได้เด็ดขาด”
“เพื่อข้า เพื่อท่านแม่ และเพื่อกลับเข้าสู่แดนยุทธ์อีกครั้งเพื่อล้างแค้นให้กับคู่สุนัขชั่วคู่นั้น ข้า ฉินเฉิน จะมาล้มลงที่นี่ได้อย่างไร?”
“ทะลวง!”
“ทะลวงให้ข้า!”
“ทะลวง ทะลวง ทะลวง…”
ฉินเฉินคำรามอย่างเงียบงันในใจ เจตจำนงอันแข็งแกร่งของเขาราวกับคลื่นยักษ์ที่ถาโถม
ความหวังอยู่ตรงหน้า เขาจะต้องสร้างเส้นชีพจรให้สำเร็จ!
ฉินเฉินใช้กำลังทั้งหมด ระดมพลังจิตทั้งหมด พร้อมกับพลังปราณแท้เสี้ยวสุดท้าย พุ่งกระแทกไปยังด่านสุดท้ายของเส้นชีพจรสายที่สิบสองอย่างรุนแรง
“บูม!”
ราวกับสายฟ้าฟาดกลางวันแสก ๆ เสียงระเบิดดังสนั่นก้องขึ้นในจิตของฉินเฉินทันที เสียงกึกก้องนั้นแทบทำให้เขาหมดสติ สมองทั้งมวลสั่นสะเทือนหึ่ง ๆ
หากไม่ใช่เพราะเข็มเทพเส้นชีพจรสวรรค์ที่คอยคุ้มครองจุดเทียนเหมินและจุดหัวใจ การกระแทกครั้งนี้คงทำให้จิตของเขาเสียการควบคุมและกลายเป็นคนปัญญาอ่อนไปแล้ว
หลังเสียงคำรามรุนแรงนั้น ความเย็นสบายสายหนึ่งแผ่กระจายออกจากร่างของฉินเฉิน ความเจ็บปวดแหลมคมก่อนหน้านี้ค่อย ๆ จางหายไป ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกชาระคายเล็กน้อย
ปุ ปุ ปุ ปุ ปุ…
เข็มเทพเส้นชีพจรสวรรค์ทั้งสิบแปดเล่มที่ปักอยู่ในร่างของฉินเฉิน ในที่สุดก็ใช้พลังหยดสุดท้ายหมดสิ้น กลายเป็นผงและกระจายออกไป
“ฮ่า ๆ ข้าทำสำเร็จแล้ว! ข้าเปิดเส้นชีพจรทั้งสิบสองสายได้สำเร็จแล้วจริง ๆ!”
เมื่อช่วงเวลาแห่งความสำเร็จมาถึง ไม่มีใครสามารถเข้าใจความตื่นเต้นในใจของฉินเฉินได้
ชาติที่แล้วเขาล้มลงในแดนยุทธ์ และในชาตินี้เขากำลังหวนคืนอีกครั้ง
เขาอดทนมาแล้วมากเกินไป!
หากไม่สามารถเปิดเส้นชีพจรทั้งสิบสองสายได้สำเร็จ ชาตินี้เขาจะไม่มีวันก้าวข้ามตัวเองในอดีต และกลับไปสู่จุดสูงสุดได้
แต่ตอนนี้ เขาทำสำเร็จแล้ว
และยังไปถึงระดับที่แม้แต่ชาติที่แล้วก็ไม่เคยทำได้
ในชาติที่แล้ว ก่อนจะทะลวงสู่ขอบเขตมนุษย์ เขาเปิดเส้นชีพจรได้เพียงสิบเอ็ดสาย
แต่ในชาตินี้ ด้วยเคล็ดวิชาจักรพรรดิเทพเก้าดาว เขาเห็นความหวังที่จะเปิดทั้งสิบสองสาย
และความหวังนั้นก็เป็นจริงแล้ว
ท่ามกลางความทุกข์และความยินดีอันยิ่งใหญ่ ฉินเฉินรู้สึกราวกับกำลังลอยอยู่ อยากจะหลับลึกลงไปทันที
แต่เขารู้ว่าเขาหลับไม่ได้เด็ดขาด
เขาต้องตีเหล็กตอนร้อนและควบแน่นพลังปราณแท้
แม้ร่างกายจะบาดเจ็บหนักเพียงใด เรื่องการฟื้นตัวสามารถค่อยคิดภายหลังได้
“เคล็ดวิชาจักรพรรดิเทพเก้าดาวเป็นวิชาฝึกตนที่ลึกลับที่สุดที่ข้าได้รับจากแดนต้องห้ามแห่งเทพ ให้ข้าดูหน่อยว่าวิชานี้ซ่อนความลึกลับอะไรไว้บ้าง”
ฉินเฉินฝืนต้านความง่วงงุน โคจรคาถาวิชาบำเพ็ญจิตจากเคล็ดวิชาจักรพรรดิเทพเก้าดาว
เมื่อเริ่มโคจร ความเย็นสบายสายหนึ่งก็แผ่ไปทั่วร่าง ทำให้เขาสะดุ้งทันที
ความง่วงงุนก่อนหน้านี้หายไปอย่างอัศจรรย์
ภายในห้องฝึกตน พลังปราณฟ้าดินจำนวนมหาศาลดูเหมือนจะถูกแรงลึกลับบางอย่างดึงดูด ค่อย ๆ ซึมเข้าสู่รูขุมขนทุกแห่งของร่างเขา
เส้นชีพจรและรูขุมขนที่เคยแห้งแล้งจากพลังปราณแท้ ดูดซับพลังปราณฟ้าดินรอบตัวอย่างตะกละตะกลามราวกับผืนดินแห้งแล้งที่รอคอยสายฝน
เพียงชั่วครู่ พลังปราณแท้ก็เริ่มไหลเวียนภายในเส้นชีพจรของฉินเฉิน
“ความเร็วในการควบแน่นพลังปราณแท้เร็วขนาดนี้เชียวหรือ! เร็วกว่าวิชาระดับสวรรค์ที่ข้าเคยฝึกในชาติที่แล้วมากกว่าสองเท่า และยังดูดซับพร้อมกันทั้งสิบสองเส้นชีพจร ความเร็วเช่นนี้แทบจะฝืนลิขิตฟ้า”
ฉินเฉินตกตะลึงอย่างมาก
สมกับเป็นเคล็ดวิชาจักรพรรดิเทพเก้าดาวที่ได้มาจากแดนต้องห้ามแห่งเทพ เพียงแค่ความเร็วในการควบแน่นพลังปราณแท้ก็เหนือกว่าวิชาฝึกตนทั้งหมดที่เขาเคยเห็นในชาติที่แล้ว
ทันใดนั้น พลังปราณฟ้าดินจำนวนมหาศาลก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเขา
กาลเวลาค่อย ๆ ผ่านไป
พลังปราณแท้ในร่างของฉินเฉินควบแน่นเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ความเจ็บปวดเดิมค่อย ๆ เลือนหาย หลังจากเวลาผ่านไปไม่รู้เท่าไร ฉินเฉินรู้สึกว่าตนเข้าสู่สภาวะลึกล้ำประหลาดอย่างฉับพลัน จิตใจล่องลอยว่างเปล่า
จากนั้น เขาก็มองเห็นกระบี่เหล็กโบราณเล่มหนึ่งลอยอยู่ภายในจิตของตน
“กระบี่เหล็กเล่มนี้ไม่ใช่สิ่งที่ข้าได้มาจากแดนต้องห้ามแห่งเทพหรอกหรือ มันมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร…”
ในแดนต้องห้ามแห่งเทพ นอกจากเคล็ดวิชาจักรพรรดิเทพเก้าดาวแล้ว ฉินเฉินยังได้กระบี่เหล็กโบราณขนาดเท่าฝ่ามือเล่มหนึ่ง
หลังจากกลับมา เขาใช้ความคิดทุกวิถีทางแต่ก็ไม่อาจค้นพบที่มาหรือประโยชน์ของกระบี่เล่มเล็กนี้ได้ จึงเก็บมันไว้ในกำไลเก็บของ
เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่ากระบี่เหล็กโบราณเล่มนี้จะติดตามเขามาสามร้อยปีให้หลัง และยังเข้ามาอยู่ในจิตของเขา
“การเกิดใหม่ของข้าหลังผ่านไปสามร้อยปี อาจเกี่ยวข้องกับกระบี่เหล็กโบราณเล่มนี้ก็ได้”
ด้วยความสงสัย ฉินเฉินจึงกระตุ้นพลังปราณแท้ พยายามสัมผัสกระบี่เล็กนั้น เพื่อดูว่าจะสามารถกระตุ้นมันได้หรือไม่
ทันใดนั้นก็เกิดเสียง “บูม” ดังสนั่นในจิตของเขา แก้วหูของฉินเฉินสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง พลังมหาศาลน่าสะพรึงกลัวพุ่งทะลักออกมาจากกระบี่เล่มเล็ก ราวกับน้ำหลากบ้าคลั่ง พุ่งไหลไปตามเส้นชีพจรที่แข็งแกร่งของเขา พลังปราณแท้ที่ฉินเฉินเพิ่งควบแน่นขึ้นมาถูกสลายหายไปในพริบตา
ฉินเฉินค้นพบด้วยความตกใจว่าพลังนี้ไม่อาจควบคุมได้เลย เขารีบถอนจิตสำนึกออก และพลังนั้นก็หายไปทันที ราวกับไม่เคยปรากฏมาก่อน
“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
ฉินเฉินลืมตาขึ้น ตื่นจากสภาวะล่องลอยนั้น
สะเก็ดแผลบนร่างของเขาร่วงหล่น ฉินเฉินตกใจเมื่อพบว่าอาการบาดเจ็บสาหัสก่อนหน้านี้ของเขาหายสนิทแล้ว
ร่างกายทั้งร่างราวกับผ่านการเกิดใหม่ ผิวกายโปร่งใสดุจหยก สะอาดบริสุทธิ์ราวทารกแรกเกิด
แม้แต่เส้นชีพจรที่เคยเจ็บปวดก็กลับมาราบรื่นและเต็มเปี่ยมอีกครั้ง กลับสู่สภาพสูงสุด
“กระบี่เล่มเล็กนี้มีที่มาอย่างไรกันแน่ เพียงแค่ปล่อยพลังออกมาครู่เดียวก็ทำให้ร่างที่บาดเจ็บหนักของข้าฟื้นฟูได้ทันที แม้แต่โอสถศักดิ์สิทธิ์รักษาโรคก็คงทำไม่ได้ถึงเพียงนี้กระมัง?”
กระบี่เล็กนั้นลอยนิ่งอยู่ในจิตของเขา ไม่เคลื่อนไหว แต่ให้ความรู้สึกลึกลับหยั่งไม่ถึง
ยิ่งไปกว่านั้น ฉินเฉินยังมีข้อสงสัย พลังเมื่อครู่มีลักษณะประหลาดอย่างยิ่ง คล้ายคลึงกับพลังสายเลือดที่ซ่อนลึกอยู่
“ไว้ข้าค่อยหาทางตรวจสอบที่มาของกระบี่เล่มนี้ภายหลัง”
ฉินเฉินสลัดความคิดเหล่านั้นทิ้ง แล้วเข้าสู่การฝึกตนอีกครั้ง
ความเร็วในการดูดซับของเคล็ดวิชาจักรพรรดิเทพเก้าดาวช่างน่าตกใจ พลังปราณฟ้าดินจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเขาไม่หยุด
ไม่นาน พลังปราณแท้ในเส้นชีพจรสายแรกก็เต็ม
เส้นชีพจรสายที่สองก็เริ่มเต็มขึ้นอย่างช้า ๆ
ตามมาด้วยสายที่สาม
สายที่สี่…
หลังจากผ่านไปเต็มสามวัน พลังปราณแท้ในเส้นชีพจรทั้งสิบสองของฉินเฉินก็เต็มอีกครั้ง พลังปราณแท้ที่พลุ่งพล่านราวกับมังกรคำราม ไหลเวียนอย่างทรงพลังในเส้นชีพจรที่กว้างและแข็งแรง เต็มไปด้วยพลัง
พลังปราณแท้นั้นมากกว่าคนธรรมดาหลายเท่า ราวกับแม่น้ำเชี่ยวกราก หากเป็นจอมยุทธ์ทั่วไปเจอสถานการณ์เช่นนี้คงไม่รู้จะจัดการอย่างไร
แต่ฉินเฉินซึ่งในชาติที่แล้วเป็นจักรพรรดิยุทธ์ขั้นแปด กลับควบคุมมันได้อย่างชำนาญและง่ายดาย
“พลังปราณแท้เต็มแล้ว ต่อไปก็ถึงเวลาควบแน่นบ่อปราณอีกครั้ง และทะลวงสู่ขอบเขตมนุษย์”
เมื่อเข้าสู่ขอบเขตมนุษย์อีกครั้ง การฝึกตนในครั้งนี้จึงจะถือว่าสมบูรณ์
ทำลายแล้วสร้างใหม่!
การทำลายเสร็จสิ้นแล้ว การสร้างก็ต้องสำเร็จเช่นกัน
ภายใต้การควบคุมอันทรงพลังของฉินเฉิน พลังปราณแท้ในเส้นชีพจรทั้งสิบสองเริ่มไหลเวียนอย่างช้า ๆ
ในตอนแรก การไหลเวียนนี้อ่อนโยนราบรื่นราวแม่น้ำคดเคี้ยว
แต่เมื่อฉินเฉินเร่งมันอย่างต่อเนื่อง พลังปราณแท้ก็เริ่มเดือดพล่านราวกับคลื่นพายุ ในที่สุดก็แปรเปลี่ยนเป็นแม่น้ำเชี่ยวกราก พร้อมเสียงคำรามและคลื่นซัดกระหน่ำ หลั่งไหลมารวมกันที่ตันเถียนของฉินเฉินอย่างต่อเนื่อง
YOU MAY ALSO LIKE
