ทะลุมิติมาเปิดร้านอาหารอยู่ต่างโลก: GOURMET OF ANOTHER WORLD - บทที่ 409 เจ้ากล้ามาก

“ข้า​ตั้งใจ​จะกิน​ก๋วยเตี๋ยว​สัก​ชามก่อน​ไป”

คำพูด​ของ​เหลียง​ไค​ก้อง​อยู่​ใน​หู​ของ​จีเฉิงเสวี่ย​ เขา​ผงะ​ไปเล็กน้อย​ ทว่า​ไม่นาน​นัก​ก็​ตระหนัก​ได้​ว่า​เหลียง​ไค​ผู้​นี้​สนใจ​ก๋วยเตี๋ยว​อาละวาด​ของ​เถ้าแก่​ปู้

ก๋วยเตี๋ยว​อาละวาด​ช่วย​เสริม​พลัง​ของ​ผู้ฝึก​ตน​ระดับ​แปด​ขั้น​เทพ​แห่ง​สงคราม​ให้​เทียบเท่า​ขั้น​เซียน​เทพ​ได้​ จึงไม่ใช่เรื่อง​แปลกที่​มัน​จะสะกิดใจ​ยอด​ฝีมือ​ผู้​นี้​

ทว่า​การ​ยอมให้​ผู้​ที่​กำราบ​แม่ทัพ​เซียว​เห​มิงได้​อย่าง​ง่ายดาย​กิน​ก๋วยเตี๋ยว​อาละวาด​ ก็​เท่ากับ​เสี่ยง​ให้​พลัง​ของ​คน​ผู้​นี้​แข็งแกร่ง​ขึ้น​เช่นเดียวกัน​ และ​อาจ​นำไปสู่​สถานการณ์​ที่​น่า​สะพรึง ง​ได้​

พลัง​ของ​ฝ่ายตรงข้าม​อาจ​พุ่ง​ไปถึงขั้น​ที่​ทำให้​หัวใจ​ของ​จีเฉิงเสวี่ย​สั่น​ไหว​รุนแรง​ยิ่งกว่า​เดิม​

“หือ​ อะไร​ เจ้าลังเล​รึ​”

เหลียง​ไค​ยิ้ม​ให้​จีเฉิงเสวี่ย​ แต่​รอยยิ้ม​อ่อนโยน​นั้น​กลับ​ดู​น่า​พรั่นพรึง​ใน​สายตา​ของ​จักรพรรดิ​หนุ่ม​

จีเฉิงเสวี่ย​มีสีหน้า​เป็นทุกข์​ ภายใต้​พลัง​กดดัน​ที่​รุนแรง​ยิ่งกว่า​เดิม​ของ​เหลียง​ไค​ กล้ามเนื้อ​ทุก​ส่วน​บน​ร่างกาย​ของ​จักรพรรดิ​หนุ่ม​จึงสั่นเทา​อย่าง​ไม่อาจ​ควบคุม​ได้​ เขา​รู้สึก​อึดอัด​หายใจไ ไม่ออก​

ตึง​…

บน​กำแพงเมือง​ เหล่า​ยอด​ฝีมือ​ของ​อาณาจักร​ถูก​พลัง​กดดัน​บังคับ​ให้​คุกเข่า​ลง​ สีหน้า​ของ​พวกเขา​ซีดเผือด​ไม่ต่างกัน​

ยอด​ฝีมือ​ผู้​ก้าว​ลง​จาก​ยาน​รบ​มีระดับ​ปราณ​น่าเกรงขาม​ยิ่ง​ บน​ยาน​รบ​เบื้องบน​ เซียว​เห​มิงพยายาม​พยุง​ตัว​ขึ้น​จาก​ดาดฟ้า​เรือ​อัน​เย็นเฉียบ​ แววตา​ฉาย​ร่องรอย​ของ​ความสิ้นหวัง​

เซียว​เห​มิงไม่คาดคิด​ว่า​คน​ตรงหน้า​เขา​จะพ้น​ขั้น​เซียน​เทพ​ไปแล้ว​ ‘ความ​แข็งแกร่ง​ของ​คน​ผู้​นี้​อยู่​ขั้น​ใด​กัน​แน่​’ ความคิด​ของ​เซียว​เห​มิงยุ่งเหยิง​

เขา​คิด​จะคว้า​โอกาส​สุดท้าย​ แต่​ก็​ถูก​เหล่า​ศิษย์​สำนัก​มหา​พิภพ​บน​ยาน​รบ​กำราบ​ไว้​ก่อน​จะทัน​ได้​ขยับตัว​ด้วยซ้ำ​ ระดับ​ปราณ​ของ​คน​พวก​นี้​แข็งแกร่ง​พอ​จะข่ม​เซียว​เห​มิงได้​

ชาวเมือง​ทุก​คนใน​นครหลวง​เกิด​อาการ​สับสน​ ก่อนหน้านี้​พวกเขา​เพิ่ง​ตื่นเต้น​ขนาด​โห่ร้อง​ยินดี​ตอน​เห็น​แม่ทัพ​เซียว​เห​มิงเล่นงาน​ศัตรู​อย่าง​ดุเดือด​ แต่เพียง​ไม่นาน​แม่ทัพ​เซียว​เห​มิงก็​ถูก​ฝ่ายตร รงข้าม​ตบ​ปลิว​ขึ้นไป​บน​ยาน​รบ​

เซียว​เห​มิงไม่ใช่คู่ต่อสู้​ของ​อีก​ฝ่าย​แม้แต่น้อย​ ช่องว่าง​ระหว่าง​ทั้งสองฝ่าย​มีมากเกินไป​

ชาวเมือง​ที่​กำลัง​ตกตะลึง​ต่าง​ตื่น​ตระหนัก​เมื่อ​เห็น​เหลียง​ไค​ลอยตัว​อยู่​กลางอากาศ​

เหลียง​ไค​เดินทอดน่อง​ไปใน​ท้องฟ้า​ทีละ​ก้าว​ การ​มาถึงของ​เขา​เหมือน​หิน​ก้อ​นยักษ์​ที่​กด​ทับ​หัวใจ​จีเฉิงเสวี่ย​และ​คนอื่นๆ​ บีบบังคับ​ให้​พวกเขา​ต้อง​ถอยร่น​หน้าถอดสี​

เหล่า​ผู้​ที่​อ่อนแอ​กระอัก​เลือด​ออกมา​แล้ว​หมดสติ​ลง​ทันที​

เหลียง​ไค​ลงมา​ยืน​ข้างๆ​ จีเฉิงเสวี่ย​พลาง​ตบ​บ่า​ชายหนุ่ม​เบา​ๆ

“บอก​หน่อย​ เจ้าไปได้​… ก๋วยเตี๋ยว​นี่​มาจาก​ไหน​” เหลียง​ไค​พูด​ด้วย​น้ำเสียง​นุ่มนวล​

จีเฉิงเสวี่ย​รู้สึก​ได้​ถึงความเจ็บปวด​ที่​แผ่ซ่าน​ไปทั้ง​ดวงตา​ตอนที่​โลก​รอบตัว​เริ่ม​หมุน​ จิต​ของ​เขา​เปลี่ยนเป็น​เลอะเลือน​ ราวกับว่า​ทั้ง​จิตใจ​และ​ร่างกาย​ตก​อยู่​ใน​สภาวะ​ระส่ำระสาย​ ศีรษะ​หนักอ อึ้ง​และ​มึนงง​ เมื่อ​ตั้งสติ​ได้​ ใบ​หน้าที่​กำลัง​ยก​ยิ้ม​จอมปลอม​ก็​ปรากฏชัด​อยู่​ตรงหน้า​ อาการ​ตระหนก​ทำให้​ชายหนุ่ม​ฟื้น​คืนสติ​เต็มที่​

“เจ้าทำ​อะไร​ข้า​” หัวใจ​ของ​จีเฉิงเสวี่ย​เหมือน​ถูก​บีบรัด​

รอยยิ้ม​ค่อยๆ​ จางหาย​ไปจาก​ใบหน้า​ของ​เหลียง​ไค​ เขา​เหลือบมอง​จีเฉิงเสวี่ย​แวบ​หนึ่ง​ก่อน​จะหัวเราะ​คิกคัก​ออกมา​

เหลียง​ไค​สะบัด​แขน​เสื้อ​ฟาด​จีเฉิงเสวี่ย​กระเด็น​ทันที​

ร่าง​ของ​จีเฉิงเสวี่ย​กระแทก​กำแพงเมือง​อย่าง​รุนแรง​ก่อน​จะกระอัก​เลือด​ออกมา​

“ฮึ… เป็น​แค่​จักรพรรดิ​ของ​สนาม​ฝึกซ้อม​ บังอาจ​ปิดบัง​ข้อมูล​จาก​นาย​น้อย​อย่าง​ข้า​หรือ​” เหลียง​ไค​หัวเราะ​

สายตา​ของ​เขา​เปลี่ยนไป​จับจ้อง​ด้านล่าง​ของ​กำแพงเมือง​ ก่อน​จะมองออก​ไป เป้าหมาย​คือ​ทิศทาง​ที่​ตรง​ไปยัง​ร้าน​เล็ก​ๆ ของ​ฟางฟาง

ปู้ฟางเคี้ยว​กุ้ง​ตั๊กแตน​ขั้น​เซียน​เทพ​ที่​นึ่ง​เสร็จ​ใหม่​ๆ ตุ้ยๆ​

แม้ว่า​กลิ่นหอม​ของ​เนื้อ​กุ้ง​ตั๊กแตน​จะมีความ​คาว​และ​ความเค็ม​ของ​น้ำทะเล​ ทว่า​เนื้อ​ของ​มัน​ก็​หอม​หวาน​ เนื้อ​สัมผัส​แปลกประหลาด​ทำให้​ปู้ฟางตื่นเต้น​ยิ่งกว่า​เดิม​พลาง​เคี้ยว​ไม่หยุด​

บน​กำแพงเมือง​ สายตา​เกรี้ยวกราด​ที่​พุ่ง​ไปยัง​ร้าน​แทบ​ปรากฏ​เป็น​ลำแสง​สาย​หนึ่ง​

ปู้ฟางเอง​ก็​มอง​กลับ​ไปอย่าง​เยือกเย็น​ สอง​สายตา​ปะทะ​กัน​กลางอากาศ​โดย​ปราศจาก​เสียง​

เหลียง​ไค​หัวเราะ​ เขา​พบ​เป้าหมาย​แล้ว​

นั่น​หรือ​ร้าน​ที่​จักรพรรดิ​เอ่ยถึง​หลัง​ถูก​เขา​สะกดจิต​

น่าสนใจ​ยิ่งนัก​

เมื่อ​ได้​ตำแหน่ง​ของ​เป้าหมาย​แล้ว​ เหลียง​ไค​ก็​ไม่ไยดี​จีเฉิงเสวี่ย​อีก​ เขา​ตบเท้า​ลอยตัว​ขึ้น​จากนั้น​ก็​ลง​สู่พื้น​ แล้ว​สืบเท้า​ไปที่​ร้าน​โดย​ไม่รอ​ช้า

ไม่นาน​นัก​เหลียง​ไค​ก็​มาถึงหน้า​ร้าน​

ปู้ฟางยัง​เคี้ยว​กุ้ง​ตั๊กแตน​ขั้น​เซียน​เทพ​ไม่หยุด​ขณะ​มอง​เหลียง​ไค​ด้วย​สายตา​เย็นชา​

เซียว​เสี่ยว​หลง​และ​คนอื่นๆ​ ทำ​อะไร​ไม่ได้​นอกจาก​ถอยกลับ​เข้าไป​ใน​ร้าน​ โอว​หยาง​เสี่ยว​อี้​หลบ​อยู่​หลัง​ปู้ฟาง พิจารณา​ชาย​ผู้​น่าเกรงขาม​แต่​รูปงาม​ด้วย​ความหวาดกลัว​

“เจ้าทำ​ก๋วยเตี๋ยว​ที่​สามารถ​เพิ่ม​พลัง​การต่อสู้​ได้​อย่างนั้น​รึ​”

เหลียง​ไค​มอง​ปู้ฟาง ยก​มุมปาก​ขึ้น​พลาง​เอ่ย​ถาม

ปู้ฟางไม่ได้​ตอบกลับ​ทันที​ แต่​เลือก​กัด​เนื้อ​กุ้ง​ตั๊กแตน​ที่​แทบจะ​ส่อง​ประกาย​ใน​มือ​อีก​หนึ่ง​คำ​

เขา​กิน​อย่าง​เปรมปรีดิ์​ ทั้งตัว​จมอยู่กับ​ความเพลิดเพลิน​

เมื่อ​หนำใจ​แล้ว​ ปู้ฟางจึงปรายตา​มอง​เหลียง​ไค​ก่อน​จะตอบกลับ​ “ใช่”

“ข้า​ขอ​สัก​ชาม” เหลียง​ไค​ยิ้ม​

“ชามละ​หนึ่งร้อย​ผลึก​” ปู้ฟางตอบ​ด้วย​น้ำเสียง​จริงจัง​

หนึ่งร้อย​ผลึก​ไม่ใช่ราคา​ที่สูง​เกินไป​

กระนั้น​ราคา​ของ​มัน​ก็​พิกล​ไปมาก​สำหรับ​ก๋วยเตี๋ยว​หนึ่ง​ชาม

เหลียง​ไค​เลิกคิ้ว​ เขา​ไม่เคย​เห็น​… ก๋วยเตี๋ยว​ราคา​ชามละ​หนึ่งร้อย​ผลึก​มาก่อน​ ชายหนุ่ม​โบก​มือสอง​ข้าง​เรียก​ถุงผลึก​ออกมา​ เหลียง​ไค​มอง​ปู้ฟางก่อน​จะโยน​ถุงไปให้​ ผลึก​ถุงนั้น​ลอย​ตรง​ไปหา​ปู้ฟ ฟาง

ปู้ฟางกำ​กุ้ง​ตั๊กแตน​ด้วยมือ​ข้าง​หนึ่ง​ ยื่นมือ​อีก​ข้าง​รับ​ถุงผลึก​ไว้​ แต่​สีหน้า​ก็​เปลี่ยนไป​ทันที​ตอนที่​ยื่นมือ​ออก​ไป

ปู้ฟางตระหนัก​ได้​ว่า​ถุงผลึก​ที่​เหลียง​ไค​โยน​ให้​ถูก​พลัง​มหาศาล​ตรึง​เอาไว้​กลางอากาศ​ ก่อน​จะลอย​กลับ​เข้า​มือ​ของ​เหลียง​ไค​ไป

ปู้ฟางขมวดคิ้ว​ ส่วน​เหลียง​ไค​ฉีก​ยิ้ม​จอมปลอม​

“ข้า​เพิ่ง​นึก​ขึ้น​มาได้​… เหตุใด​ข้า​ต้อง​ให้​ผลึก​เจ้าด้วย​ เจ้ามีสิทธิ์​อะไร​ที่จะ​ได้​ผลึก​ของ​นาย​น้อย​ผู้​นี้​ หาก​ข้า​สั่งให้​ทำ​… เจ้าก็​ต้อง​ทำ​ ยัง​มีหน้า​มารับ​ผลึก​จาก​ข้า​อีก​รึ​”

เหลียง​ไค​มอง​ปู้ฟางพลาง​เปล่ง​คำพูด​สบประมาท​ออกมา​

คำพูด​ขอ​ชาย​ผู้​นี้​สามหาว​เสีย​จน​โอว​หยาง​เสี่ยว​อี้​ที่​หลบ​อยู่​หลัง​ปู้ฟางถึงกับ​โกรธ​ขึ้น​มาทันที​

และ​อารมณ์​ฉุนเฉียว​ของ​เด็กหญิง​… ไม่อาจ​ยับยั้ง​ได้​

ก่อนที่​โอว​หยาง​เสี่ยว​อี้​จะปะทุ​ความโกรธ​ออกมา​ ปู้ฟางก็​ดัน​ศีรษะ​นาง​กลับ​ไปเสีย​ก่อน​ สีหน้า​ของ​เขา​ไร้ความรู้สึก​ มอง​พิจารณา​เหลียง​ไค​ด้วย​สายตา​เย็นชา​ เป็นครั้งแรก​ที่​มีคน​กล้า​หยอก​เขา​เช่ นนี้​ จิตใจ​ภายใต้​ใบ​หน้าที่​เยือกเย็น​ของ​ปู้ฟางแผดเผา​ไปด้วย​เปลวเพลิง​แห่ง​ความโกรธ​ เขา​สูด​หายใจเข้า​ลึก​

ความคิด​หนึ่ง​แวบ​ขึ้น​มาใน​ใจ เขา​จะอัด​หมอ​นี่​ให้​มีสภาพ​เหมือน​หมู​ถูก​ทารุณ​เลย​

‘ลองดู​ซิว่า​หมอ​นี่​จะยัง​ขี้โอ่​ได้​อยู่​หรือไม่​ หลังจาก​ถูก​ซ้อม​จน​กลายเป็น​หมูแผ่น​’

“เจ้ากล้า​มาก​” ปู้ฟางจ้อง​เหลียง​ไค​พลาง​พูด​ด้วย​น้ำเสียง​เคร่งขรึม​

ปู้ฟางกัด​กุ้ง​ตั๊กแตน​ขั้น​เซียน​เทพ​อีก​หนึ่ง​คำ​ เขา​สะบัดมือ​แล้ว​โยน​เนื้อ​กุ้ง​ตั๊กแตน​ที่​เหลือ​เข้า​กระเป๋า​คลัง​เก็บ​

เหลียง​ไค​ผงะ​ไป ไม่คิดไม่ฝัน​ว่า​คน​ที่​อ่อนด้อย​ราว​มด​ปลวก​จะกล้า​ต่อปากต่อคำ​กับ​ตน​เช่นนี้​ เขา​หรี่ตา​มอง​ปู้ฟางที่​มีสีหน้า​ไร้ความรู้สึก​

“เจ้าคือ​คน​ที่สอง​ที่​กล้า​พูด​กับ​ข้า​เช่นนี้​ คน​แรก​นั้น​… ตอนนี้​กำลัง​นอน​เหมือน​ซาก​สุนัข​อยู่​บน​ยาน​รบ​ และ​ทำได้​เพียง​มอง​ข้า​อย่าง​เจียมตัว​ เจ้ามัน​ก็​แค่​คน​ขี้​แพ้​ใน​สนาม​ฝึกซ้อม​ ไปกิ น​ดีหมี​หัวใจ​เสือ​มาจาก​ไหน​จึงกล้า​พูด​กับ​ข้า​เช่นนี้​” เหลียง​ไค​หัวเราะ​อย่าง​เดือดดาล​

ชายหนุ่ม​เริ่ม​ปล่อย​พลัง​กดดัน​ของ​ชั้น​กา​ยา​ศักดิ์สิทธิ์​ออกมา​ พลัง​กดดัน​นั้น​รุนแรง​ถึงขั้น​เปลี่ยนสี​ของ​สายลม​และ​หมู่​เมฆได้​เลย​ทีเดียว​

เกิด​ลมกระโชก​แรง​ภายใน​พริบตา​

เศษหิน​กระเด้ง​กระดอน​ขึ้น​มาจาก​พื้น​ประหนึ่งว่า​ถูก​ดึง​ไปบน​อากาศ​ด้วย​พลัง​ที่​มองไม่เห็น​ หิน​ทั้งหลาย​แตก​กระจาย​ภายใต้​พลัง​อัน​น่าหวาดกลัว​จน​เหลือ​เพียง​ฝุ่นผง​แล้ว​ถูก​ลมพัด​ลอย​ไป นี่​คือ​พลั ง​กดดัน​ของ​ปราณ​ระดับ​สิบ​ขั้น​เทพ​ศักดิ์สิทธิ์​ แม้แต่​ยอด​ฝีมือ​ขั้น​เซียน​เทพ​ยัง​ต้อง​ศิโรราบ​ราว​คน​ไร้​ฝีมือ​ให้​กับ​พลัง​กดดัน​นี้​

เหลียง​ไค​อยาก​เห็น​ว่า​คน​ท้องถิ่น​ขั้น​เทพ​แห่ง​สงคราม​ที่​ไร้ค่า​ผู้​นี้​ ยัง​กล้า​มอง​เขา​อย่าง​โอหัง​อยู่​อีก​หรือไม่​

เหลียง​ไค​เชื่อ​ว่า​คน​ท้องถิ่น​ใน​สนาม​ฝึกซ้อม​ที่​มีปราณ​เพียง​ระดับ​แปด​ต้อง​ฟุบ​ลง​กับ​พื้น​ภายใต้​พลัง​กดดัน​ของ​เขา​ ไม่อาจ​ขยับตัว​ได้​ สีหน้า​ของ​คน​ผู้​นี้​จะต้อง​แสดงอาการ​หวาดกลัว​ แล้ว​ทำตัว ว​อ่อนน้อม​ถ่อมตน​ขึ้น​มาทันที​

กระนั้น​ก็ดี​เมื่อ​เหลียง​ไค​ปรายตา​มอง​ปู้ฟาง ลูก​ตาดำ​ของ​เขา​ก็​ขยาย​กว้าง​ หัวใจ​สั่นสะท้าน​ พลาง​ตะลึงงัน​ไป

“เจ้าขี้​แพ้​นี่​ควร​นอน​ตัวสั่น​อยู่​บน​พื้น​ไม่ใช่รึ​ เกิด​บ้า​อะไร​ถึงยัง​ยืน​ตรง​อยู่​ได้​

“ท่าทาง​จะแข็งแกร่ง​ไม่เบา​ ข้า​เข้าใจ​แล้ว​…” เหลียง​ไค​หัวเราะ​เสียง​เย็น​ เขา​พลัน​เกิด​ความรู้สึก​ชื่นชม​ที่​หา​ได้​ยาก​ต่อ​ปู้ฟาง

พลัง​กดดัน​ที่​ออก​มาจาก​ร่าง​ของ​เหลียง​ไค​ขยาย​ใหญ่​ขึ้น​ เสียง​ระเบิด​ดังสนั่น​พร้อม​ถนน​ที่​แตกร้าว​ มัน​แยก​ออก​จากกัน​เป็น​เสี่ยง​ๆ ด้วย​พลัง​มหาศาล​

เส้น​ผม​ของ​เหลียง​ไค​ปลิว​ไสว​ตาม​สายลม​ สายตา​อำมหิต​จับจ้อง​ปู้ฟาง เขา​ต้องการ​เห็น​ปู้ฟางตัวสั่น​ระริก​ด้วย​ความหวาดกลัว​ภายใต้​รัศมี​พลัง​ของ​ตน​

ทว่า​…

ไม่ว่า​เหลียง​ไค​จะปลดปล่อย​พลัง​ออกมา​เพียงใด​ คน​ที่อยู่​ตรงหน้า​ก็​ยัง​ยืนหยัด​อยู่​ได้​ ทั้ง​ยัง​มอง​กลับมา​ด้วย​สายตา​ที่​เห็น​เขา​เป็น​ไอ้​โง่ ปู้ฟางไม่ได้รับ​ผลกระทบ​จาก​พลัง​กดดัน​ของ​เขา​สักนิด ด​ พลัง​ซึ่งเรียก​ได้​ว่า​เกิน​ต้านทาน​สำหรับ​ขั้น​เซียน​เทพ​กลับ​ไม่สามารถ​จัด​การคน​ท้องถิ่น​ที่​มีปราณ​ระดับ​แปด​ได้​

หึ่ง​…

คลื่น​พลัง​ที่​มองไม่เห็น​กระจาย​อยู่​ภายใน​ร้าน​ ร่าง​หนึ่ง​พุ่ง​ออกจาก​ครัว​ด้วย​ความเร็ว​ที่​น่าอัศจรรย์​ ดวงตา​สีแดง​ของ​มัน​เปลี่ยนเป็น​สีม่วง​ใน​เสี้ยว​พริบตา​ ตอน​พุ่ง​ออกมา​ ดวงตา​สีม่วง​ก็​แปล​ เปลี่ยนเป็น​สีเทา​คล้าย​น้ำแข็ง​

“กำจัด​ให้​สิ้นซาก​!!”

เจ้าขาว​ตวาด​ออกมา​สั้น​ๆ ขณะที่​ร่าง​ของ​มัน​ทะยาน​ตรง​ไปราว​ลมพายุ​ มัน​เหวี่ยง​หมัด​ขนาด​ยักษ์​ ก่อน​จะกระทืบเท้า​ลงพื้น​บดขยี้​ก้อนหิน​เบื้องล่าง​ คลื่น​พลัง​พลุ่งพล่าน​ส่งเสียง​หวีดหวิว​

หมัด​ของ​เจ้าขาว​กำลังจะ​ซัด​ใส่ใบหน้า​หล่อเหลา​ของ​เหลียง​ไค​

ลมแรง​พัดผ่าน​ใบหน้า​ของ​ชายหนุ่ม​จน​ผม​ของ​เขา​ปลิว​ไสว​

ทว่า​เหลียง​ไค​กลับ​ไม่ยี่หระ​แม้แต่น้อย​ เขา​ไม่รู้สึก​กระวนกระวายใจ​แต่อย่างใด​ ใบหน้า​กลับ​มีร่องรอย​ของ​ความ​ซุกซน​ปรากฏ​ขึ้น​มาแวบ​หนึ่ง​

ขณะที่​หมัด​อัน​ทรงพลัง​ของ​เจ้าขาว​กำลังจะ​ฟาด​ลงมา​ เหลียง​ไค​ก็​ยก​ฝ่ามือขึ้น​

เกิด​เสียงดัง​สนั่นหวั่นไหว​

คลื่น​พลัง​กระจาย​ไปทั่ว​

หมัด​ของ​เจ้าขาว​ไม่ระคายเคือง​เหลียง​ไค​แม้แต่น้อย​