ทะลุมิติไปเป็นแม่ม่ายสาวชาวสวน - บทที่ 399 เมียรอง
ตอนที่ 399 เมียรอง
นางไม่คิดหลบซ่อนความเกลียดชังที่มีต่อนางหลินอีกแล้ว!
นางหลินตะโกนตอบทันที “ทำไมข้าจะยุ่งเรื่องของเจ้าไม่ได้? เจ้าเป็นผู้หญิงของลูกชายข้า! เจ้าควรจะเรียกข้าว่าแม่สามี!”
จางซิ่วเอ๋อจ้องนางหลินด้วยดวงตาเบิกกว้าง “เจ้าพูดเรื่องอะไร? ข้าเป็นผู้หญิงของลูกชายเจ้างั้นหรือ? ช่างเพ้อฝันนัก!”
“ตั้งแต่เจ้าและอวิ๋นซานอยู่ด้วยกัน เจ้าจึงเป็นผู้หญิงของลูกชายข้า และในฐานะแม่สามี ข้าต้องดูแลเจ้า นังโสเภณีตัวน้อยที่ดื้อรั้น มันผิดปกติอะไร?” นางหลินพูดไม่ออก
จางซิ่วเอ๋อกล่าวเย้ยหยัน “เจ้าเคยกล่าวว่าไม่ต้องการให้ข้าแต่งงานเข้าประตูตระกูลหลิน แล้วตอนนี้หมายความว่าอย่างไร? ตบหน้าตนเองไม่รู้สึกเจ็บบ้างหรือ?”
“ตอนนี้ข้ามีเมตตา และให้เจ้าแต่งงานเข้าประตูหลินของเรา!” นางหลินสูดลมหายใจพร้อมกล่าวอย่างเย็นชา ท่าทางของนางเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม
จางซิ่วเอ๋อเหลือบมองหลีฮวาที่ยืนอยู่ข้าง ๆ นางหลิน ทันใดนั้นเองนางก็รู้สึกถึงรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมา หากนางหลินและหลีฮวาไม่ต้องการให้นางมีชีวิตที่ดีขึ้น นางก็จะทำให้พวกเขาอยู่อย่างลำบากเช่นกัน
เมื่อคิดเช่นนี้แล้ว จางซิ่วเอ๋อถามออกไปด้วยรอยยิ้มที่ไม่ใช่ยิ้ม “แล้วหากข้าเข้าไป แล้วหลีฮวาผู้นี้จะกลายเป็นอะไร?”
นางหลินเหลือบมองจางซิ่วเอ๋อ “แน่นอนว่าหลีฮวาเป็นภรรยาของลูกชายข้า อย่างเจ้านั้นมากที่สุดก็เป็นได้เพียงเมียรอง!”
นางหลินพูดออกไปด้วยความโกรธ แต่เมื่อนางหลินพูดกล่าวเช่นนี้ นางก็ตระหนักบางอย่างได้ ใช่แล้ว หากจางซิ่วเอ๋อเป็นเพียงเมียรองในบ้านของนาง มันก็จะไม่รู้สึกเจ็บปวดนัก
แม้จางซิ่วเอ๋อจะเกลียดนาง แต่อย่างไรแล้วนางก็เป็นแม่สามี ซึ่งนางจะจัดการกับจางซิ่วเอ๋อผู้นี้อย่างไรก็ได้มิใช่หรือ?
และนางยังได้ยินว่าการค้าของจางซิ่วเอ๋อเป็นไปด้วยดี จางซิ่วเอ๋อย่อมสร้างเม็ดเงินเป็นกอบเป็นกำได้ การที่พาจางซิ่วเอ๋อแต่งงานเข้าบ้าน ย่อมไม่เป็นเรื่องเสียหายแน่นอน
ที่สำคัญที่สุด หากลูกชายของนางได้ยินว่าจางซิ่วเอ๋อมาอยู่ในบ้าน เขาย่อมกลับมาบ้านในเร็ววันใช่หรือไม่?
ยิ่งนางหลินคิดเรื่องนี้มากเท่าไหร่ นางก็ยิ่งรู้สึกว่าความคิดของตนยอดเยี่ยมมากเท่านั้น
จางซิ่วเอ๋อแทบจะถ่มน้ำลายรดใบหน้านางหลิน “นางหลิน เจ้ายังมียางอายหรือไม่? ข้าพูดไปแล้วว่าข้าเกลียดชังตระกูลหลินของเจ้า! ต่อให้เจ้าคุกเข่าลงบนพื้นและขอร้องให้ข้าแต่งงานเข้าตระกูลเจ้า ข้าก็ไม่มีวันแต่งงาน!”
นางหลินถึงกับเผยใบหน้าตื่นตระหนก นางมองจางซิ่วเอ๋อด้วยใบหน้าที่น่าเกลียด “เจ้าอยู่กินกับลูกชายข้าแล้ว เจ้าจะไม่แต่งงานเข้าตระกูลข้าได้อย่างไร?”
“นางหลิน หากอนาคตเจ้าได้พบเจอกับใครบางคน เพียงแค่ได้พูดคุยกับบุตรสาวตระกูลใหญ่ เจ้าก็จะคิดพานางเข้าบ้านแล้วงั้นหรือ?” จางซิ่วเอ๋อกล่าวประชดประชัน
เมื่อพูดเรื่องนี้ จางซิ่วเอ๋อหยุดไปชั่วขณะ “ทุกท่านโปรดดูแลบุตรสาวของตนให้ดี อย่าให้นางหลินผู้นี้พบเจอ มิฉะนั้นลูกสาวของพวกท่านจะถูกนางพาเข้าบ้านอย่างไร้คำอธิบายและสุดท้ายคงกลายเป็นวัวและม้า”
ทุกคนมองนางหลินด้วยสายตาที่รังเกียจ
ก่อนหน้านี้ตระกูลหลินและผู้คนนับหมื่นไม่ชื่นชอบจางซิ่วเอ๋อ ตอนนี้พวกเขารู้สึกว่าอยากบอกให้จางซิ่วเอ๋อแต่งงานไปเสีย
หลีฮวามองนางหลินด้วยแววตาขุ่นเคืองเล็กน้อย
แม้ว่านางจะไม่ได้แต่งงานกับสวี่อวิ๋นซานจริง ๆ แต่นางก็รู้สึกว่าตนเป็นภรรยาของสวี่อวิ๋นซานมาหลายปีแล้ว และตอนนี้นางหลินกำลังพูดถึงการหาภรรยาน้อยให้สวี่อวิ๋นซาน แล้วเมียรองผู้นี้คือจางซิ่วเอ๋อ เช่นนี้หลีฮวาจะรู้สึกสบายใจได้อย่างไร?
เมื่อเห็นท่าทีของหลีฮวา จางซิ่วเอ๋อเม้มริมฝีปากของตนด้วยความพึงพอใจ
ไม่ช้าก็เร็วเล็บที่ฝังไว้จะติดอยู่ในเนื้อของแม่และลูกสาว
ทั้งนี้พวกเขาทั้งสองไม่ใช่แม่และลูกสาวโดยสายเลือด ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีความแคลงใจระหว่างทั้งสอง
ซ่งหลีจางก็มาร่วมวงด้วย เพราะเกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ ซ่งหลีจางอดไม่ได้ที่จะเข้าร่วม และซ่งหลีจางก็กระตือรือร้นมากหากเป็นเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับจางซิ่วเอ๋อ
ปัญหาเป็นเรื่องยุ่งยาก แต่หลังจากที่เรื่องต่าง ๆ คลี่คลายแล้ว จางซิ่วเอ๋อย่อมมอบผลประโยชน์แก่เขาอย่างแน่นอน
ซ่งหลีจางกล่าวทันที “เจ้ากำลังพูดเรื่องอะไร เจ้าอย่าได้สร้างความอัปยศ เพราะมันทำให้คนในหมู่บ้านต้องถูกดูหมิ่นเพราะความอัปยศนี้เช่นกัน! ลูกของตนเองไม่สามารถดูแลให้ดีได้ แต่กลับไปเรียกร้องจากผู้อื่นงั้นหรือ?”
เมื่อเห็นว่าซ่งหลีจางอยู่ฝ่ายเดียวกับจางซิ่วเอ๋อ นางหลินไม่พอใจทันที “หลีจาง ท่านคงไม่ได้ลำเอียงใช่หรือไม่? ทำไมท่านจึงพูดเข้าข้างจางซิ่วเอ๋อทันทีที่ก้าวเข้ามา?”
เมื่อซ่งหลีจางได้ยินเช่นนั้นพลันขมวดคิ้วแน่น นางหลินกำลังกล่าวหาว่าเขาทำเรื่องไม่เป็นธรรมงั้นหรือ?
ความจริงแล้ว แม้ซ่งหลีจางจะลำเอียงเล็กน้อย แต่เมื่อเรื่องนี้ถูกพูดกล่าวต่อหน้าผู้คนมากมาย ใบหน้าของซ่งหลีจางเผยความอดกลั้นเล็กน้อย และเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะยอมรับมันโดยตรง
ซ่งหลีจางกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “เจ้าคิดว่าข้าพูดอะไรผิดงั้นหรือ?”
เมื่อซ่งหลีจางกล่าวเช่นนี้ น้ำเสียงของเขาเย็นชาเล็กน้อย ดวงตาหรี่ลง เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ค่อยพอใจนัก
“กล่าวบอกต่อนางหลิน คำกล่าวเจ้านั้นผิดแล้ว เจ้าไม่คุ้นเคยกับจางซิ่วเอ๋อ งั้นเหตุใดกล่าวว่าหลีจางไร้ความยุติธรรม?”
“เป็นเช่นนั้น ข้าคิดว่าตระกูลสวี่เรียกร้องจากจางซิ่วเอ๋อมากเกินไป ข้าจำได้ว่าเป็นลูกชายของเจ้าที่ติดพันจางซิ่วเอ๋อและขอร้องให้จางซิ่วเอ๋อแต่งงานกับเขา แต่จางซิ่วเอ๋อปฏิเสธ แล้วทำไมเจ้ายังมาวุ่นวายกับจางซิ่วเอ๋อด้วยเรื่องของสวี่อวิ๋นซาน? แล้วหลังจากนี้สตรีในหมู่บ้านคงต้องหลบหน้าเมื่อต้องพบเจอเจ้ากับลูกชายใช่หรือไม่? ถ้าหากทำให้เจ้าสนใจแล้ว จะไม่โชคร้ายไปแปดชั่วอายุคนงั้นหรือ?”
บางคนเพียงสนใจที่จะรับชมความสนุกเหล่านี้แต่ไม่ต้องการเข้าร่วม คราวนี้พวกเขาทั้งหมดเริ่มพูดคุยกันเกี่ยวกับการเข้ามาของซ่งหลีจาง
เมื่อฤดูใบไม้ผลิปีหน้า ที่ดินจะถูกจัดสรรใหม่อีกครั้ง
เวลานี้มีแต่จะต้องช่วยซ่งหลีจางพูดเท่านั้น ผลลัพธ์ของมันย่อมยอดเยี่ยมแน่นอน!
แม้ว่าความแข็งแกร่งของฝีปากนางหลินจะยอดเยี่ยม แต่นางก็ต้องหยุดวาจาเมื่อเผชิญหน้ากับผู้คนจำนวนมาก
นางรู้ว่าซ่งหลีจางยื่นมือเข้ามาแล้ว และนางไม่อาจนำพาความโชคร้ายสู่จางซิ่วเอ๋อได้ในวันนี้ ดังนั้นนางจึงมองจางซิ่วเอ๋ออย่างโกรธเคืองพร้อมคว้ามือหลีฮวาและเดินกลับบ้านตระกูลสวี่
หลีฮวาถูกดึงจนเซ และนางเริ่มไม่พอใจกับตระกูลหลินมากขึ้นเรื่อย ๆ
เหตุใดนางจึงต้องทนทุกข์กับความคับข้องใจเช่นนี้? ในหมู่บ้านชิงสือทั้งหมด นางเป็นสตรีที่งดงามและดีที่สุด เหตุใดนางจึงต้องทนทุกข์ต่อความอยุติธรรมในตระกูลสวี่?
นางเคยคิดว่าตราบใดที่สวี่อวิ๋นซานกลับมา หลังจากที่นางแต่งงานกับสวี่อวิ๋นซานแล้ว นางก็ยังอาศัยอยู่กับแม่สามี เพราะนางหลินรักนางและดูแลนางดีกว่าแม่สามีทั่วไปมาก
แต่…
วันนี้คำพูดของนางหลินที่บอกกล่าวว่าต้องการให้จางซิ่วเอ๋อแต่งงานเข้าตระกูลในฐานะเมียรอง สิ่งนี้ทำให้หัวใจของหลีฮวากลายเป็นเย็นชา
วันนี้เป็นจางซิ่วเอ๋อ แล้วหากวันข้างหน้าล่ะ? สักวันก็คงมีผู้อื่นเข้ามา ตระกูลหลินยอมให้ผู้อื่นเข้ามาแก่งแย่งกำไรหรือผลประโยชน์เพียงเล็กน้อยหรือไม่?
ตระกูลหลินคิดใส่ใจนางบ้างไหม? ในหัวใจของนางหลินแล้ว คงไม่ได้มองว่าตนเป็นลูกสาวเลย! อย่างดีที่สุดก็เป็นเพียงเมียหลวงที่เลี้ยงดูไว้เพื่อให้ดูแลลูกชายของตน!
ซ่งหลีจางเหลือบมองแววตาเปล่งประกายของแม่เฒ่าจางที่กำลังคิดคำนวณสินสอดของจางซิ่วเอ๋ออีกครั้ง
“เอาล่ะ พวกเจ้ากลับไปด้วย ตอนนี้ซิ่วเอ๋อมีครอบครัวของตัวเองแล้ว นางเพียงแค่แจ้งให้ตระกูลรับทราบถึงการแต่งงานก็เพียงพอ พวกเจ้าไม่เกี่ยวข้องอะไรอีก” ซ่งหลีจางกล่าวออกมา ความหมายของเขาคือให้ตระกูลจางหยุดคิดที่จะฉกฉวยสินสอดเหล่านี้
YOU MAY ALSO LIKE
