ทายาทเศรษฐีฉบับหนุ่มจน / ที่แท้….ฉันเป็นลูกเศรษฐี - บทที่ 322งานเลี้ยงฉลองวันเกิดของคุณชายหลง
บทที่ 322งานเลี้ยงฉลองวันเกิดของคุณชายหลง
“เสี่ยวหยาทำไมลูกไม่พักผ่อนอยู่ในห้อง ออกมาทำไม？”
ฉินเสี้ยงหนานพูดด้วยความใส่ใจ
“ห้ะห้ะ เสี่ยวหยาช่างเป็นเด็กดีเหลือเกิน สถานะอย่างตระกูลหลงพวกเราจะไปขัดใจเขาไม่ได้นะ และอีกอย่างไม่ใช่ว่าคุณชายหลงจะไม่รักหนูจริง หนูยังพูดให้ฟังอยู่เลยว่า ตอนที่หนูถูกลักพาตัวคุณชายหลงยินดีจะออกเงินหลายล้านเพื่อช่วยหนูไง！”
ญาติท่านหนึ่งกล่าว
เรื่องเมื่อคืน ฉินหยาเล่าให้ฉินเสี้ยงหนานที่เป็นห่วงมากมายให้ฟังแล้ว ส่วนญาติพี่น้องพวกนี้ก็รู้มาจากฉินเสี้ยงหนานอีกทีหนึ่ง
“ฮาฮา！”
ฉินหยาฝืนยิ้ม
เธอรู้ว่าญาติกำลังหมายถึงอะไรอยู่
ฉินหยาไม่ได้โกรธที่พูดคำเหล่านี้กับเธอ
เพราะครั้งนี้ตระกูลหลงกับตระกูลฉินแห่งเยี่ยนจิงได้ร่วมมือกันกดขี่พวกตน ทำให้พวกคุณพ่อใกล้จะรับมือไม่ไหวแล้ว
พวกคุณลุงและคุณอาต่างก็มีภาระทางครอบครัวที่ต้องดูแล
ดังนั้นฉินหยาจึงไม่ได้โทษพวกท่าน
และอีกอย่างตอนนี้ฉินหยาก็ไม่ได้สนใจกับความรู้สึกของตัวเองสักเท่าไหร่
แล้วยังจะทำอะไรได้อีก
ตอนนี้เฉินเกอไม่แยแสเธอเลย เขามีซูมู่หานของเขาอยู่แล้วทั้งคน
ตอนแรกฉินหยารู้สึกว่าทั้งสองยังมีความหวังอยู่บ้าง แต่ตอนนี้……ช่างมันเถอะ อย่าไปพูดถึงอีกเลย
สรุปแล้วตอนนี้ฉินหยายังรู้สึกว่าตัวเองมีประโยชน์อยู่บ้าง เพราะสามารถพลิกวิกฤติของทางบ้านให้กลับมาดีขึ้นได้！！”
ฉินหยาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็กล่าวด้วยรอยยิ้ม
จากนั้นเธอก็เดินเข้าห้อง
เห็นลูกสาวเป็นแบบนี้ ฉินเสี้ยงหนานก็รู้สึกทุกข์ใจที่มิอาจพูดได้……
“คุณชายเฉินครับ นี่เป็นของขวัญที่ผมมอบให้แก่คุณครับ หาหา ท่านต้องสนใจแน่ๆครับ？”
มาพูดถึงเฉินเกอกัน
โห๋ซานถือฮาร์ดดิสก์ไดรฟ์หนึ่งอันแล้ววิ่งมา
จากนั้นก็เปิดวีดีโอให้เฉินเกอดูหนึ่งช่วง
เฉินเกอดูแล้วยิ้มแห้งๆ“เมื่อคืนนายไปอัดวีดีโอนี้มาเหรอ？”
“ฮาฮา ใช่เลยครับ โห๋ซานอย่างผมไม่มีดีอย่างอื่นเลย แต่สำหรับการแอบลับๆลอกๆ ขโมยดูนั้นไม่มีใครเทียบเทียมผมได้เลยครับ！”
โห๋ซานตบหน้าอกตัวเองพลางพูด
“พอได้แล้ว อย่ามาโอ้อวดกันหน่อยเลย！”
หลี่เจิ้นกั๋วยืนอยู่ข้างๆพลางยิ้มแห้งๆแล้วพูด “มีหลักฐานอันนี้และคลิปอัดเสียงของครั้งก่อน พวกเราก็สามารถแผนซ้อนแผนได้แล้วครับ！”
“อืม！”
เฉินเกอพยักหน้าแล้วยิ้ม
ซึ่งในขณะนี้
มือถือของเฉินเกอก็ดังขึ้นมา
เมื่อดูก็พบว่าน้องบุญธรรมหวงหยงหาวเป็นคนโทรมา
“มีอะไรเหรอหยงหาว？”
เฉินเกอถาม
“พี่พวกเราโดนรุมกระทืบครับ เสี่ยวเฟยโดนหนักสุดครับ！”
“อะไรนะ！ใครกันที่กล้าดีขนาดนี้？”เฉินเกอถามด้วยความโกรธ
“ยังมีใครอีก ก็ไอ้หลงเช่าหยุนนี่แหละ วันนี้เขาจัดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดสักใหญ่โต ผู้คนที่มีหน้ามีตาทางสังคมเกือบทั้งหมดในเมืองจินหลิงก็ไปร่วมงานด้วย มีเพียงคนของตระกูลเฉินที่ไม่ได้รับเชิญให้ไปร่วม ผมกับเสี่ยวเฟยจึงพาคนไปรังควานถึงที่……”
หวงหยงหาวเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง
สรุปคร่าวๆคือหลงเช่าหยุนคิดจะมีปริปักษ์กับเฉินเกอแห่งตระกูลเฉิน ทำให้ไม่พอใจ จึงได้นำคนไปรังควาน แต่กลับถูกพวกตระกูลหลงสั่งสอนเข้าให้
อำนาจของตระกูลหลงนั้นใหญ่มากนัก ครั้งนี้หลงเช่าหยุนจัดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดที่เมืองจินหลิง
และยังเลือกจัดที่วิลล่าสปา ซึ่งเป็นที่ที่พี่เฉินเสี่ยวเคยบริหารมาก่อน
จึงรู้ว่าเป็นการโจมตีแบบไม่ต้องพูดออกมาเลย
ครั้งนี้ตระกูลหลงมีคนมามากมาย เสี่ยวเฟยกับหยงหาวไม่บอกกล่าวสักคำแล้วไปหาเรื่องเอง จึงต้องเสียเปรียบขนาดนี้
“พวกนายมาหาพี่ก่อน！”
เฉินเกอกล่าว
เฉินเกอนับถือไป๋เสี่ยวเฟยกับหวงหยงหาวเหมือนพี่น้อง
“พวกเราอยู่ข้างล่างแล้ว กำลังประคองเสี่ยวเฟยอยู่ครับ！”
หวงหยงหาวกล่าว
“งั้นพี่จะลงไปเดี๋ยวนี้！”
เฉินเกอพาพวกโห๋ซานลงไปชั้นล่าง
เป็นไปตามที่คาดไว้ไม่มีผิด ไป๋เสี่ยวเฟยถูกกระทืบจนบวมช้ำไปทั้งตัว หวงหยงหาวก็มีรอยบาดแผลด้วยเช่นกัน
“คุณชายเฉินครับ！ขอโทษด้วยครับที่วันนี้ทำให้คุณต้องขายหน้า！”
ไป๋เสี่ยวเฟยพูดด้วยความหดหู่ใจเหมือนไปแพ้สงครามมายังไงอย่างนั้น
“ไม่เป็นไร เข้าไปก่อนแล้วค่อยว่ากัน！”
เฉินเกอตบไหล่ของไป๋เสี่ยวเฟยและหวงหยงหาวเบาๆและคิดจะเดินเข้าไปพร้อมกับทุกคน
“เฉินเกอ！เฉินเกอ！”
ทันใดนั้นมีเสียงของผู้หญิงตะโกนเรียกเฉินเกออยู่ด้านนอก
เฉินเกอหันหน้าไปมองก็พบว่าไม่ใช่คนอื่นคนไกลที่ไหนเลย เป็นหานเฟยเอ๋อนั่นเอง
ไม่เห็นหน้ายัยคนนี้มาสักพักหนึ่งแล้วเนีย
คิดไม่ถึงว่าเมื่อได้เจอกันอีกจะสวยขึ้นเยอะขนาดนี้
“หานเฟยเอ๋อทำไมถึงมาที่นี่ได้？”
เฉินเกอถาม
“เห้อ！ ยังจะพูดอีก ฉันกลับเข้าไปที่มหาลัยก็ไม่ได้เห็นคุณเลย จึงอยากจะมาเจอคุณสักหน่อยค่ะ！”
หานเฟยเอ๋อกล่าว
ตั้งแต่ที่สถานะของเฉินเกอถูกเปิดเผย หานเฟยเอ๋อก็ได้คิดไตร่ตรองดูแล้ว จึงเปลี่ยนทัศนคติการมองต่อเฉินเกอไปทันที
อย่างเช่นตอนที่หานเฟยเอ๋อสงสัยว่าเฉินเกอก็คือคุณชายเฉิน ในใจก็รู้สึกเคว้งคว้างไม่รู้ว่าตัวเองรักเฉินเกอหรือเปล่า？
จนถึงตอนที่อยู่ซอยนั้นเห็นคนตั้งมากมายคำนับให้ความเคารพแก่เฉินเกอ หานเฟยเอ๋อถึงได้มั่นใจ
“แค่อยากจะมาดูผม？ออ ตอนนี้เห็นแล้วเนี้ย！”
เฉินเกอยิ้มแห้งๆ
“เชอะ！ทำไมตอนนี้คุณถึงกลายเป็นอย่างนี้ไปแล้ว ก็ใช่สิ ฉันรู้ว่ามีผู้หญิงอยู่ข้างกายคุณมากมาย คุณเลยลืมเพื่อนในห้องเรียนอย่างพวกเรากันหมดแล้ว อันที่จริงที่ฉันมาหาคุณยังมีเรื่องอีกเรื่องหนึ่ง！”
หานเฟยเอ๋อกล่าว
เฉินเกอไม่รู้ว่าหานเฟยเอ๋อรู้ที่อยู่ของตนได้อย่างไร แต่ที่อยู่ของตนก็ไม่ได้เป็นความลับอยู่แล้ว
จึงพยักหน้าแสดงให้เธอพูด
“เรื่องมันเป็นอย่างนี้ค่ะ คือฉันเปิดบริษัทเน็ตไอดอลตัวเองเป็นคนไลฟ์สด ดังนั้นฉันคิดว่าเป็นบริษัทในเครือของคุณอยู่แล้ว พวกเราก็เลยคิดว่าน่าจะไปถ่ายทอดสดที่เขาหยุนเหมิงเพื่อดึงดูดผู้ชมได้ แต่คนทางโน้นไม่ยอมให้เข้าไปค่ะ！”
หานเฟยเอ๋อกล่าว
“โอเค ผมจะช่วยเรื่องนี้เอง เดี๋ยวพวกคุณไปตรงนั้นได้เลย！”
เฉินเกอพูดอย่างยิ้มแย้ม
หานเฟยเอ๋อขยับปากไปมา เมื่อเห็นเฉินเกอดีกับตนอย่างนี้
ในใจจึงทั้งดีใจและเศร้า
ดีใจที่เฉินเกอไม่ได้ถือสาที่ตัวเองเคยเสียมารยาทกับเขา ยังเห็นเธอเป็นเพื่อนร่วมห้องของตัวเองด้วย
และเศร้าที่เมื่อนึกแต่อดีต สมัยที่เพิ่งเรียนมหาลัยใหม่ๆ ตอนนั้นเฉินเกอมักจะแอบมองเธออยู่บ่อยๆ ผู้หญิงอย่างเธอก็ต้องเข้าใจอยู่แล้วว่า
เฉินเกอมีใจต่อเธอ
แต่ทว่าตอนนั้นตัวเองจะไปชอบคนต่ำต้อยได้อย่างไรกัน ตอนนี้จึงพูดอย่างเปิดอกเลยก็คือรู้สึกเสียดายและเสียใจมาก
ถ้าหากตอนนั้นตัวเองคบกับเฉินเกอก็คงจะดีไม่น้อยเลย！
“ออ ใช่ ถ้างั้นคุณก็ช่วยผมสักเรื่องหนึ่งก็แล้วกันนะ？”
ทันใดนั้นเฉินเกอคิดอะไรออกบางอย่างแล้วพูดขึ้นมา
“หา？เรื่องอะไรเหรอ？ฉันช่วยคุณได้ด้วยเหรอค่ะ？”หานเฟยเอ๋อพูดด้วยความประหลาดใจระคมดีใจ
“ช่วยได้สิ คุณเข้าไปกับผมก่อนแล้วพวกเราไปหารือกันข้างใน！”
เฉินเกอพูดด้วยความยิ้มแย้ม
และในขณะนี้
วิลล่าสปาที่เมืองจินหลิงวันนี้คึกคักไปด้วยผู้คนมากมาย
นับตั้งแต่ที่พี่สาวเฉินเสี่ยวมีวัตถุประสงค์จะให้เฉินเกอสร้างเนื้อสร้างตัวด้วยลำแข้งของตัวเองก็ได้ประมูลขายทอดตลาดธุรกิจในเครือของบริษัทการค้าจินหลิง กรุ๊ปไปแล้วบางส่วนไปแล้ว
และวิลล่าสปาก็ได้ประมูลขายให้แก่คนอื่นแล้วด้วย
และวันนี้หลงเช่าหยุนมาจัดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดที่นี่อย่างแปลกประหลาด คนที่มาจึงรู้ว่ากำลังหมายถึงอะไรอยู่
ซึ่งพูดให้กระจ่างก็คือภายหลังจากนี้ตระกูลหลงคิดจะเข้ามาแทรกกิจการที่นี่ อย่างที่เขาพูดกันว่าล้มที่ไหนก็ให้ลุกขึ้นมาใหม่จากตรงนั้น！
“คุณชายหลง วันนี้มีคนมาร่วมงานของคุณเยอะมากเลยนะครับ！”
คนรับใช้ดูสถานการณ์แล้วก็พูดอย่างประจบประแจง
“ฮาฮาฮา มันต้องแน่อยู่แล้ว พวกฉินหยายังไม่มาเหรอ？”
หลงเช่าหยุนซักถาม
“สอบถามแล้วครับ เห็นบอกว่ากำลังเดินทางมาครับ ถึงฉินหยาจะดื้อรั้นขนาดไหนก็ไม่อาจหนีฝ่ามือของคุณชายหลงได้เลยครับ！”
“หือ ฉินหยาผู้หญิงคนนี้ ผมดีกับเธอจนคว้าไส้คว้าพุงมาให้แล้ว แต่เธอยังคงรักแต่ไอ้เฉินเกออยู่ได้ เห็นทีผมคงต้องกดดันเธอหน่อยแล้ว ทำเหมือนกับคนที่ชื่อหลงเช่าหยุนอย่างผมไม่มีตัวตนอย่างนั้นแหละ！ไอ้บ้าเอ้ยไม่พูดแล้ว พอพูดถึงทีไรไอ้น้องชายก็แข็งขึ้นมาทันทีเลยอ่ะ！”
“โอ๊ย！”
และในขณะนี้ มีพนักงานเสิร์ฟสาวสวยคนหนึ่งเดินมาอย่างมีมารยาทกำลังคิดจะเติมน้ำชาให้หลงเช่าหยุน แต่ไม่ระวังทำแก้วน้ำชาหก
“ให้ตายสิ เธอไม่มีตา……”
หลงเช่าหยุนกำลังคิดจะด่าว่า แต่เมื่อเห็นหน้าตาของผู้หญิงคนนี้ก็ได้เก็บคำด่ากลับไปทันที
YOU MAY ALSO LIKE
