ทายาทเศรษฐีฉบับหนุ่มจน / ที่แท้….ฉันเป็นลูกเศรษฐี - บทที่ 335 ท่านฉินมีทักษะการแพทย์สูงมาก
บทที่ 335 ท่านฉินมีทักษะการแพทย์สูงมาก
“ทำไม?”
เฉินเกออึ้งไปเลย
ไม่รู้ว่าท่านลุงนี้เป็นอะไร ดูดูแล้ว ทั้งตัวเหลือแต่กระดูก อายุก็มากแล้ว
แต่ว่านิ้วมือทั้งห้าแข็งเรากับเหล็กเลย ตบลงบนร่างกายของเฉินเกอ เฉินเกออยากขยับก็ขยับไม่ได้
ทำไมถึงมีแรงมากขนาดนี้!
“ไม่ทำไม ฉันถามนายเนี่ย วันนี้ไปเจอใครมาใช่ไหม? ฉันได้กลิ่นความไม่ปกติบนตัวนาย?”
ท่านฉินหัวเราะแล้วถาม
“อะไรกลิ่นไม่ปกติ?”
เฉินเกอเห็นท่านลุงดูตื่นเต้น ทำตัวไม่ถูก ดูเหมือนว่าอาการป่วยจะกำเริบอีกแล้วสินะ!
“มีพิษ!”
จู่ๆ ท่านฉินก็พูดเสียงต่ำลง
“วันนี้คนที่นายพบเจอ บนร่างกายของเธอมีพิษ! ฉะนั้นหลังจากที่นายพบเจอเธอแล้ว บนร่างกายของนายจะมีกลิ่นพิษแบบนี้ ฉันสามารถรู้สึกได้!”
ท่านฉินพูด
“ให้ตายเถอะ นายดูหนังไทยเยอะไปหรือเปล่า?”
เฉินเกอหมดคำจะพูดแล้ว
เขาเดินไปเลย
แต่ว่าพอหันกลับมาคิด ถึงแม้ว่าท่านฉินจะดูลึกลับน่าสงสัย
แต่ว่าพอดูสถานการณ์ของซูเฉียงเวยแล้ว ไม่สามารถตรวจเช็คสาเหตุของอาการป่วยได้เลย
นี่สามารถพูดได้เลยว่ามีปัญหาเล็กน้อย
เรื่องอาการติดพิษแบบนี้เฉินเกอก็เคยฟังมาบ้าง พูดให้ชัดเจนก็คือจะเหมือนกับพวกอาการDอาการJ
มีพวกปรสิตอยู่ภายในร่างกาย
ขณะนั้นไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี ส่วนสิ่งที่ท่านลุงนี้พูดทำไมถึงเหมือนจะเป็นเรื่องแบบนั้นเลย ถ้าหากว่าเขามีวิธีจัดการขึ้นมาจริงๆ ล่ะ?
เฉินเกอจึงพูดต่อว่า “ไม่ว่ายังไงแล้วตอนนี้ก็ยังหาหมอไม่เจอ นายสามารถช่วยดูให้ได้?”
“แน่นอน ฉันเป็นทุกอย่าง ฉันพูดแล้ว ฉันไม่ใช่ขอทาน เมื่อก่อนฉันเก่งมากเลย!”
ท่านฉินพูด
“เฮอะ ใช่หรอ เมื่อก่อนนายเก่งขนาดไหน?”
“จะเก่งแค่ไหนก็เก่งเท่านั้นเลย! ไม่เชื่อนายให้ฉันลองไปดูสิ!”
ท่านฉินพูด
ถ้าหากไม่ใช่เพราะว่าตอนนี้ไม่มีวิธีอื่นแล้ว เฉินเกอก็ไม่มีทางเสียเวลากับท่านลุงคนนี้นานขนาดนี้หรอก
บ้านเกิดของท่านลุงฉินอยู่ที่ฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ ไม่แน่เขาอาจจะรู้ก็ได้
เพราะว่ามีความคิดนี้ ฉะนั้นเฉินเกอจึงตอบตกลงแล้ว
แล้วพาท่านลุงไปจริงด้วย
ในตอนที่เฉินเกอกลับมาถึงห้องผู้ป่วยอีกครั้ง
ทีมแพทย์ผู้สูงอายุคนหนึ่ง ยังรอดูแลรับผิดชอบอยู่ที่นี่
ขณะนี้ กำลังฝังเข็มให้ซูเฉียงเวยอยู่
รอบๆ ข้าง หมอแพทย์แผนจีนมากมายในโรงพยาบาล ต่างก็ยืนเรียนรู้อยู่ข้างๆ ด้วยความเคารพ
ส่วนบอดี้การด์เทียนหลงตี้หูต่างก็อยู่
“นำเข็มมาสองอัน จะฝังลงที่ไหนล่ะ ไม่มีประโยชน์อะไรเลย!”
เฉินเกอพาท่านฉินเข้ามา
พอท่านฉินมองมาหนึ่งที ก็ยิ้มอย่างเย็นชา
“คุณเป็นใคร? หมอเทวดาหูก็เป็นคนที่นายสามารถมาพูดมั่วได้หรอ พาคนนี้ออกไป!”
รอบๆ ข้างที่มียศเป็นผู้อำนวยการ ฟังคำนี้แล้วก็ไม่พอใจขึ้นมาทันที
หมอเทวดาหูมีชื่อเสียงมากี่ปีแล้ว ขณะนี้สามารถเห็นถึงทักษะการแพทย์ของเขาด้วยตาเปล่า คนรุ่นหลังพวกนี้ จะดีใจยังไม่ทันเลย
ง่ายต่อการที่จะถูกคนรอข้างด่าว่า
ส่วนหมอเทวดาหูในขณะนี้ก็ขมวดคิ้ว
แต่ว่าท่านลุงนี้เป็นคนที่คุณชายเฉินพามา จะโมโหก็ต้องอดทนไว้
“ฟังความหมายจากนายแล้ว นายก็รู้เรื่องการแพทย์?”
หมอเทวดาหูหัวเราะ “อายุปานนี้แล้ว แก่แล้วยังไม่เคารพตัวเองอีก!”
“ใครไม่เคารพตัวเอง ไกลๆ!”
ท่านฉินผลักหมอเทวดาหูไปทีหนึ่ง นำเข็มที่หมอเทวดาหูฝังอยู่บนแขนของซูเฉียงเวยออก
“นายนายนาย!”
หมอเทวดาหูโมโหจนสีหน้าแย่ไปหมดแล้ว
“นายอะไรนาย เธอถูกวางยาพิษ นายฝังเข็มไปมั่ว ดูแล้วเหมือนจะกระตุ้นการไหลเวียนของเลือด แต่นี่นายทำให้แมลงพิษไหลอย่างราบรื่นในร่างกายเธอไม่ใช่หรอ?”
ท่านฉินพูดไปประโยคหนึ่ง
“ฉันถามเธอนะ ตอนที่อายุแปดขวบ เธอก็เคยมีอาการแบบนี้ใช่ไหม แต่ว่าตอนนั้นน่าจะแค่รู้สึกเวียนหัวตาลาย? พอถึงตอนอายุสิบสองขวบ ก็เกิดขึ้นอีกครั้ง ยังฝืนว่าเป็นการเวียนหัวตาลายได้อยู่ ในปีที่เธออายุสิบหกขวบ เธอคงจะเวียนหัวตาลายบวกกับร่างกายอ่อนเพลียไปหมด? ตอนนี้เธออายุยี่สิบสองขวบ ไม่ต้องพูดก็รู้ แน่นอนว่าต้องสลบไปแน่นอน!”
จู่ๆ ท่านฉินก็มองไปทางซูเฉียงเวยแล้วถาม
ซูเฉียงเวยที่นอนอยู่บนเตียงมีความตกใจเล็กน้อย “คุณรู้ได้อย่างไร?”
ส่วนเฉินเกอล่ะ ก็มองไปทางท่านฉินด้วยความตกใจเช่นกัน
ท่านลุงนี้มีกลไกเยอะจริงๆ เรื่องแบบนี้ก็สามารถมองออก?
แต่พอหันกลับมาคิด จำได้ว่าครั้งแรกที่เจอเขา เขาไม่ได้ฉลาดขนาดนี้นิ อีกอย่างตอนนั้นยังบาดเจ็บที่ขาอีกด้วย ยังเป็นตัวเขาเองที่เขาไปลากเขาไปหาหมอ
แต่ว่าตอนนั้น เฉินเกอก็ไม่สะดวกถามท่านฉินว่ามีประวัติที่มาอย่างไร
แต่ว่าถ้าหากว่าเขาสามารถรักษาได้จริงๆ แบบนี้ก็คือสิ่งที่ดีที่สุด
“ได้ เพื่อนของหลานคนโตฉัน ฉันก็รักษาให้เธอละกัน ช่วยเธอนำพิษนี้ออก!”
“ขอบคุณคุณปู่ค่ะ!”
ซูเฉียงเวยพูดขอบคุณ
“ไม่ต้องขอบคุณ งั้นได้ พวกนายออกไปให้หมดเถอะ ต่อจากนี้ฉันจะลงเข็มดูดพิษออกมาแล้ว คนทั่วไปไม่สามารถดูได้!”
ท่านฉินพูด
ทุกคนต่างก็หันสายตาไปมองทางเฉินเกอ
ฉะนั้นเป็นคนที่เชื่อใจแล้ว ก็เชื่อใจให้เต็มที่ ส่วนคนที่ไม่เชื่อใจ ก็ไม่ต้องไปวางใจ
ในเมื่อเฉินเกอพามาแล้ว แน่นอนว่าเขาต้องเชื่อใจได้
เห็นว่าสิ่งที่เขาพูดมีทั้งต้นมีทั้งท้าย
เฉินเกอจึงหยักหน้า จากนั้นคนข้างหลังก็ออกไปแล้ว
แน่นอนว่าหมอเทวดาหูไม่มีทางพูดอะไร หลังจากส่ายหน้าแล้วถอนหายใจ ก็เดินออกไปด้วย
“นายรอก่อน!”
ท่านฉินตะโกนเรียกหมอเทวดาหูไว้ “ดูฝีมือนายแล้วชำนาญดีมาก นายอยู่ช่วยฉันละกัน!”
“ฉันช่วยนาย?” หมอเทวดาหูพูดด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
ฉินอีฝานมองไปทางเฉินเกอ
“ก็ดีเหมือนกัน หมอเทวดาหูคุณอยู่ต่อที่นี่ ผมเองก็ไว้ใจหน่อย!”
เฉินเกอพูด
แบบนี้ก็แสดงว่ามีการป้องกันสองชั้นแล้วไง
จากนั้นเฉินเกอก็เดินออกไป
บอดี้การด์เทียนหลงตี้หูสองพี่น้องก็กอดอก แล้วมองไปทางฉินอีฝานด้วยความเย็นชา
ท่านลุงนี้ดูลึกลับ ทั้งสองพี่น้องต่างก็ไม่ชอบ อีกอย่างหมอเทวดาหูกับสองพี่น้องก็เป็นเพื่อนร่วมงานกัน ถูกท่านลุงนี้แกล้งเล่นแบบนี้ ก็โมโหไม่ไหว
ฉะนั้นจึงจ้องเขาจนเหลือเพียงพวกเขาสองคนแล้ว จึงจะเตรียมตัวออกจากห้องไป
“ซือ….เข็มพวกนี้ของนายไม่สามารถใช้ได้เลย?”
ท่านฉินมองดูกระเป๋าใส่เข็มของหมอเทวดาหู ทิ้งไปโดยไม่พูดอะไรเลย
“นายนายนาย…รังแกคนเกินไปแล้ว เดินไปแล้ว!!!”
หมอเทวดาหูโมโหจนมือสั่นไปหมดแล้ว
“เฮอะ สิ่งที่ฉันพูดคือเรื่องจริง ของพวกนี้ของนายเป็นขยะหมดเลย จะใช้ก็ต้องใช้ของสองพี่น้องนี้ นำเข็มของพวกนายออกมา!”
ท่านฉินมองไปทางบอดี้การด์เทียนหลงตี้หูที่กำลังเตรียมตัวจะออกไปกะทันหัน
ทำให้สองพี่น้องจ้องหน้ากัน สีหน้าที่มองไปทางท่านฉินก็เปลี่ยนไปเลย
“มองอะไร อย่างเก็บไว้ในแขนเสื้อแล้ว ฉันใช้เสร็จแล้วก็คืนให้พวกนายเลย!”
หลังจากพูดจบ ท่านฉินก็ขยับ สองมือยกขึ้น นิ้วมือบีบเข้า ยังไม่ทันรอให้บอดี้การด์เทียนหลงตี้หูได้สติ เข็มของพวกเขาก็ถูกดึงออกไปแล้ว
“นาย!”
“น้องชาย!”
หน้าปากของเทียนหลงเต็มไปด้วยเหงื่อ แล้วรีบไปห้ามตี้หูที่กำลังจะลงมือ
เพราะว่าหน้าตาของท่านลุงนี้ไม่ได้ดีมาก แต่ว่าการกระทำเร็วไวมากๆ
แม้กระทั่งเมื่อกี้ เกือบจะทำให้เทียนหลงรู้สึกตกใจแล้ว
ความรู้สึกแบบนี้ เป็นสิ่งที่เทียนหลงไม่เคยมีมาก่อน
ขณะนั้นมองไปทางท่านฉินด้วยความไม่อยากจะเชื่อ แล้วดึงตี้หูออกไป
หมอเทวดาหูยืนไขว้มืออยู่ข้างๆ เขาไม่เชื่อจริงๆ ว่ายัยขอทานนี่จะมีความสามารถอะไร
แต่ว่า ในตอนที่มองเห็นการฝังเข็มที่ชำนาญการของท่านฉินแล้ว รวมถึงวิธีการฝังเข็มที่ดูแล้วตาลาย
ปากของหมอเทวดาหูเกือบจะสั่นแล้ว
“นี่คือ…. การฝังเข็มแบบกุ่ยเหมิน?”
YOU MAY ALSO LIKE
